sygn. II SAB/Wr 1321/25 19 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Postanowienie - II SAB/Wr 1321/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 19 grudnia 2025

Teza
Odrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W imieniu małoletniej V. F., A. G. wskazując, iż jest pełnomocnikiem, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę nOdrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W imieniu małoletniej V. F., A. G. wskazując, iż jest pełnomocnikiem, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę n
Data orzeczenia 19 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Malwina Jaworska-Wołyniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE
W imieniu małoletniej V. F., A. G. wskazując, iż jest pełnomocnikiem, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy.Pismem z dnia 18 listopada 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 października 2025 r., wezwano pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez: podanie imienia i nazwiska przedstawiciela (przedstawicieli) ustawowego strony skarżącej, podanie numerów PESEL skarżącej i jej przedstawiciela (przedstawicieli) ustawowego bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez nich numeru PESEL, złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu jej urodzenia oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.).Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 listopada 2025 r., a zatem termin do usunięcia braków formalnych upłynął wraz z dniem 26 listopada 2025 r.W zakreślonym terminie nie usunięto braków formalnych skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił oznaczonych braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, co też musiało skutkować jej odrzuceniem, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu.W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.., orzeczono jak w sentencji postanowienia.