Wyrok - III SA/Po 503/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 19 grudnia 2025
Teza
Uchylono zaskarżoną decyzję. uprawnienia do kierowania pojazdami. Dnia 19 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Izabela Paluszyńska WSA Marek Sachajko (sprawozdawca) Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2025 roku sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnychUchylono zaskarżoną decyzję. uprawnienia do kierowania pojazdami. Dnia 19 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Izabela Paluszyńska WSA Marek Sachajko (sprawozdawca) Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2025 roku sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
odwołujący / ubezpieczony
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
19 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Izabela Paluszyńska
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję
UZASADNIENIE
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO, organ odwoławczy) decyzją z dnia 30 czerwca 2025 r. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: Starosta, organ I instancji) z dnia 13 maja 2023 r. o skierowaniu A. M. (dalej: skarżąca, strona) na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.Decyzja powyższa została wydana w następującym stanie.W dniu 27 stycznia 2023r. Komendant Komisariatu Policji w [...] przekazał do Starosty pismo K. M. o weryfikację uprawnień A. M. do kierowania pojazdami, z uwagi na jej stan zdrowia. Do przedmiotowego pisma załączona została opinia sądowo - psychiatryczna z dnia 25 sierpnia 2020r.Z przedłożonej opinii wynika, że u A. M. rozpoznano "zaburzenia psychiczne pod postacią mieszanych zaburzeń osobowości typu schizoidalnego i zależnego z przebytym epizodem psychotycznym podobnym do schizofrenii". Ponadto w opinii wskazano, że "wymaga kompleksowego leczenia psychiatrycznego pozostającego w korelacji ze wsparciem i opieką psychologiczną w systemie opieki psychiatrycznej ambulatoryjnej".Postępowanie w przedmiotowej sprawie wszczęto w dniu 6 marca 2023r. (zawiadomienie o wszczęciu zostało doręczone w dniu 16 marca 2023r.). W dniu 20 marca 2023r. w imieniu strony z aktami sprawy zapoznał się pełnomocnik – adwokat M. A..Pełnomocnik pismem z dnia 21 marca 2023r. przedstawił stanowisko w sprawie wnosząc o zaniechanie kierowania strony na badania lekarskie oraz o przeprowadzenie dowodu z zaświadczenia lekarskiego z 21 listopada 2022r. na okoliczność stanu zdrowia strony.W przedmiotowym piśmie pełnomocnik wskazał, że nie ma uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia A. M., podając przy tym, że na gruncie art. 75 ust. 1 pkt. 5 ustawy o kierujących pojazdami brak jest przesłanek do wydania decyzji w tym zakresie.Decyzja o skierowaniu A. M. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami została wydana przez Starostę w dniu 13 maja 2023r. i doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 29 maja 2023r.Odwołanie od decyzji złożył w terminie pełnomocnik strony, adwokat M. A., wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania.W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik strony zarzucił naruszenie:1. art. 7, art. 80 k.p.a. poprzez dowolne ustalenie, że zachodzi konieczność skierowania strony na badania lekarskie w świetle przedstawionych przez stronę dowodów, w szczególności w postaci zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia oraz dowolne ustalenia w oparciu o opinię sądowo - psychiatryczną sporządzoną ok. 1 roku i 6 miesięcy przed wszczęciem postępowania,2. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw faktycznych decyzji oraz dowodów, na których oparto rozstrzygnięcie,3) art. 99 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 75 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami, poprzez skierowanie na badania w sytuacji gdy nie występowała ustawowa przesłanka.Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 30 czerwca 2025 r. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...].SKO wskazało w uzasadnieniu decyzji, że przepis art. 99 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2024r., poz. 1210) stanowi, że "Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na: badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich stanu zdrowia".Art. 75 ust. 1 pkt 5 ww ustawy stanowi natomiast, że "Badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, z zastrzeżeniem ust. 4: osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia".Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zarzut naruszenia art. 7 i 80 k.p.a. poprzez dowolne ustalenie, że zachodzi konieczność skierowanie strony na badania lekarskie w świetle przedstawionych przez stronę dowodów, w szczególności w postaci zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia oraz dowolne ustalenia w oparciu o opinię sądowo - psychiatryczną sporządzoną ok. 1 rok i 6 miesięcy przed wszczęciem postępowania uznało za nietrafny.Organ kierując się regulacją art. art. 99 ust. 1 pkt. 2 ustawy opierał się o obiektywny materiał dowodowy w postaci opinii sądowo - psychiatrycznej z dnia 28 maja 2020r. Organ wskazał, że nie posiada wiedzy specjalnej dla oceny stanu zdrowia strony, tym niemniej ustalenia i wnioski opinii uzasadniają i budzą zastrzeżenia co do stany zdrowia strony.Organ odwoławczy wskazał, że przedłożone przez pełnomocnika strony zaświadczenie lekarskie z dnia 7 marca 2022r. nie może stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji, albowiem wynika z niego, że strona odbyła jedynie dwie wizyty w roku 2021, jednak co wymaga podkreślenia były to wizyty zdalne.Zestawiając ten dowód ze znajdującą się w aktach sprawy opinią sądowo - psychiatryczną, która w ocenia Kolegium jest obszerniejsza i bardziej wnikliwa, a przede wszystkim wydana na podstawie dokumentacji medycznej strony i badania strony, zasadnym było wydanie decyzji o skierowaniu na badania.Z tych samach powodów, zdaniem SKO nietrafny był zarzut naruszenia art. 99 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 75 ust. 2 pkt. 5 ustawy. SKO odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych stwierdził, że skierowanie na badania nie przesądza o istnieniu przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów. Służy ono tylko do wyjaśnienia istniejących w tym względzie uzasadnionych zastrzeżeń. W wyniku przeprowadzonego badania może się więc okazać, ze zastrzeżenia te nie zostaną potwierdzone, a zatem, że nie istnieją żadne przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów. Omawiane badania mają bowiem na celu jedynie weryfikację przez lekarzy specjalistów poważnych wątpliwości powziętych przez organ.Z tych względów, w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wątpliwości co do stanu zdrowia strony mogących mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdu zdaniem SKO były uzasadnione.Podobnie za chybiony uznano zarzut naruszenia art. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niestateczne wyjaśnienie podstaw faktycznych decyzji oraz dowodów na podstawie których oparto rozstrzygnięcie.W skardze do WSA pełnomocnik strony zarzucił zaskarżonej decyzji1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:a. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji z pominięciem analizy i oceny wszystkich zarzutów odwołania,b. Art. 80 k.p.a. poprzez dowolne ustalenie, że ustalenia i wnioski opinii (z 28 maja 2020r.) uzasadniają i budzą zastrzeżenia co do stanu zdrowia strony, podczas gdy opinie te zostały sporządzone na potrzeby zupełnie innej sprawy, nie mającej żadnego związku z kierowaniem pojazdami,c. art. 99 ust. 1 pkt. 2 ustawy o kierujących pojazdami (dalej: u.k.p.) w zw. z art. 75 ust. 1 pkt. 5 u.k.p. poprzez skierowanie A. M. na badanie lekarskie, w sytuacji, gdy nie występowały uzasadnione, ani tym bardziej poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia,d. art. 80 k.p.a. poprzez dowolne ustalenie, iż zachodzi konieczność skierowania strony na przedmiotowe badania lekarskie - z całkowitym pominięciem i nieuwzględnieniem przedłożonych do pisma z 21 marca 2023r. zaświadczeń lekarskich o braku ostrych objawów psychotycznych.e. art. 80 k.p.a. poprzez dowolne ustalenie, iż zachodzi konieczność skierowania strony na badania lekarskie, mimo że Komisariat Policji w swym piśmie z 20 stycznia 2023r. wskazał, iż skarżąca nigdy nie popełniła wykroczenia drogowego, co świadczy o tym, iż nie zachodzą po jej stronie przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami,f. art. 80 k.p.a. poprzez dowolne ustalenie dokonane w oparciu o opinie lekarskie sporządzone na potrzeby sprawy rodzinnej i to opinie sprzed około 3,5 roku oraz sprzed około 5 lat, iż zachodzi konieczność skierowania strony na przedmiotowe badania lekarskie i to mimo, że jedna z tych opinii wskazywała, że biegli nie rozpoznali u niej zaburzeń psychicznych ani upośledzenia umysłowego,g. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw faktycznych decyzji, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,h. art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia przez organ jakichkolwiek czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, lecz arbitralne oparcie się na samych opiniach sprzed 3,5 roku i sprzed 5 lat, nie dotyczących funkcjonowania odwołującej w ruchu drogowym.W związku z powyższym pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO w [...] w całości oraz o umorzenie postępowania w całości oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty [...] z 13 maja 2023r. i umorzenie postępowania w całości; wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji; zasądzenie od organu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto wniósł o przeprowadzenie dowodu z aktualnych zaświadczeń z konsultacji psychiatrycznych z 16 czerwca 2025r. i 25 lipca 2025r. na fakt, iż stan psychiczny strony jest stabilny oraz brak cech choroby psychicznej.Zdaniem strony skierowanie jej na badania na podstawie opinii z 2020 r. było nieuzasadnione i nie zostało poprzedzone wyczerpującym postępowaniem dowodowym.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie potwierdzając argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu.WSA postanowieniem z dnia 30 września 2025r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej: p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo.W przedmiotowej sprawie w dniu 27 stycznia 2023r. Komendant Komisariatu Policji w [...] przekazał do organu pismo K. M. o weryfikację uprawnień A. M. do kierowanie pojazdami z uwagi na jej stan zdrowia (k. 23 i 24 akt administracyjnych). Do przedmiotowego pisma załączona została opinia sądowo - psychiatryczna z dnia 25 sierpnia 2020r. ( k. 17 - 22 akt administracyjnych).Z przedłożonej opinii wynika, że rozpoznano u A. M. "zaburzenia psychiczne pod postacią mieszanych zaburzeń osobowości typu schizoidalnego i zależnego z przebytym epizodem psychotycznym podobnym do schizofrenii" dolej w opinii wskazano, że "wymaga kompleksowego leczenia psychiatrycznego pozostającego w korelacji ze wsparciem i opieką psychologiczną w systemie opieki psychiatrycznej ambulatoryjnej".Postępowanie w przedmiotowej sprawie wszczęto w dniu 6 marca 2023r.Pełnomocnik pismem z dnia 21 marca 2023r. przedstawił stanowisko w sprawie, wnosząc o zaniechanie kierowania strony na badania lekarskie oraz o przeprowadzenie dowodu z zaświadczenia lekarskiego z dnia 21 listopada 2022r. oraz z dnia 7 marca 2022 r. na okoliczność stanu zdrowia strony (k. 37, 34 i 33 akt administracyjnych).W piśmie tym pełnomocnik strony wskazał, że nie ma uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącej, podając przy tym, że na gruncie art. 75 ust. 1 pkt. 5 ustawy o kierujących pojazdami brak jest przesłanek do wydanie decyzji w tym zakresie.WSA wskazuje, że art. 99 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2024r., poz. 1210, dalej: ustawa, u.k.p.) stanowi, że starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na: badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich stanu zdrowia.Art. 75 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy stanowi natomiast, że badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, z zastrzeżeniem ust. 4: osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia.Organ kierując się regulacją art. 99 ust. 1 pkt. 2 ustawy opierał się o materiał dowodowy w postaci opinii sądowo - psychiatrycznej sporządzonej dnia 28 maja 2020r. Organ wskazał, że nie posiada wiedzy specjalnej w zakresie oceny stanu zdrowia strony jednakże ustalenia i wnioski powyższej opinii uzasadniają i budzą - w ocenie organu - zastrzeżenia co do stanu zdrowia strony. Przedłożone przez pełnomocnika strony zaświadczenie lekarskie z dnia 7 marca 2022r. nie może w ocenie Kolegium stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji albowiem wynika z niego, że strona odbyła jedynie dwie wizyty w roku 2021, jednak były to wizyty zdalne.Podkreślić należy, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie, nie jest jednoznaczna z pozbawieniem uprawnień do kierowania pojazdami i nie przesądza o istnieniu przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów w przypadku konkretnego kierowcy. Jest ona zatem niezależna od badania lekarskiego (następczego w stosunku do wydawanej decyzji kierującej na nie), w tym zakresie, w jakim organ nie musi wykazać istnienia przeciwwskazań medycznych do prowadzenia pojazdów. Ustawodawca posłużył się bowiem innym pojęciem normatywnym - uzasadnionych wątpliwości.Skierowanie na badania lekarskie może mieć miejsce, jeżeli istnieją uzasadnione, a ponadto poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Istnienie tych zastrzeżeń musi zostać wykazane w postępowaniu, mającym zakończyć się decyzją o skierowaniu na badania. Te uzasadnione i poważne zastrzeżenia muszą być na tyle oczywiste, aby nie było wątpliwości co do tego, że istotnie stan zdrowia osoby posiadającej prawo jazdy wymaga, aby został oceniony w badaniu lekarskim, które potwierdzi istnienie bądź nie przeciwwskazań do kierowania pojazdami (por. wyrok NSA z 30 maja 2016 r., I OSK 2019/14, wyrok NSA z 11 lipca 2024 r., II GSK 75/24, Legalis nr 3103269).Wskazać trzeba, że przesłanka istnienia "uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia" powinna być oceniana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym. Zadaniem organów administracji jest zatem czuwanie nad tym, aby osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą w tym zakresie sprawność i to nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale również w okresie późniejszego z nich korzystania. W interesie społecznym jest bowiem, aby wszyscy kierowcy posiadali predyspozycje zdrowotne do prowadzenia pojazdów silnikowych, w sposób, który nie będzie zagrażał nie tylko ich zdrowiu i życiu, lecz również wszystkich innych użytkowników dróg. Dlatego też zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, a sformułowanie, że "mają być uzasadnione" oznacza, że są one oparte na słusznych i usprawiedliwionych podstawach. Chodzi więc o sytuacje, gdy wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy wynikają z ujawnienia się jakichś okoliczności faktycznych mających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdu, których to weryfikacja wymaga wiedzy specjalistycznej.Pojęcie zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy użyte w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami obejmuje także zastrzeżenia co do stanu zdrowia psychicznego (por. wyrok NSA z 30 listopada 2016 r., I OSK 1699/16). Tytułem przykładu można wskazać na zespół uzależnienia od alkoholu, środków odurzających, czy na organiczne zaburzenia osobowości (por. wyroki NSA: z 17 stycznia 2012 r., I OSK 156/11, z 7 września 2016 r., I OSK 1051/16, z 13 września 2018 r., I OSK 2774/16).Ochrona bezpieczeństwa ruchu drogowego wymaga zatem, aby organ wydający uprawnienia do prowadzenia pojazdów czuwał nie tylko nad tym, aby uprawnienia te otrzymały osoby mające odpowiedni stan zdrowia, ale także by kontrolował, czy kierujący w późniejszym czasie nie utracił zdolności zdrowotnych do kierowania pojazdami. Temu celowi miała i ma służyć instytucja wprowadzona poprzednio do ustawy Prawo o ruchu drogowym, a obecnie w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami (por. wyrok NSA z 30 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1699/16).Skierowanie na badania lekarskie może mieć miejsce, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia, a istnienie tych zastrzeżeń musi zostać wykazane w postępowaniu administracynym. Wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie wymaga uzyskania wiarygodnych informacji dotyczących stanu zdrowia, wskazujących "z dużym prawdopodobieństwem na istotne zmniejszenie sprawności organizmu kierującego pojazdem" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2012 r., I OSK 156/11). Zastrzeżenia co do stanu zdrowia są wystarczające do skierowania danej osoby na badania lekarskie jeżeli są "uzasadnione" i "poważne" (wyrok NSA z 11.01.2024 r., II GSK 345/23, Legalis nr 3040213).Skierowanie na badania lekarskie jak wynika z powyższego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego musi więc zostać poprzedzone uzyskaniem wiarygodnych informacji dotyczących stanu zdrowia.Dokonując analizy niniejszej sprawy WSA wskazuje, że w opinii z 25 sierpnia 2020 r. stwierdzono, że skarżąca ma zaburzenia psychiczne – mieszane zaburzenia osobowości typu schizoidalnego i przebytym ostrym epizodem psychotycznym podobnym do schizofrenii (w 2015 r.) – z koniecznością hospitalizacji. Wymaga ona kompleksowego leczenia psychiatrycznego w korelacji z opieką psychologiczną w systemie opieki ambulatoryjnej.Podkreślić należy, że od daty wydania powyższej opinii do daty wydania decyzji przez organ I instancji upłynęły prawie 3 lata (decyzja Starosty została wydana 13 maja 2023r.). Natomiast zaskarżona decyzja zastała wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dnia 30 czerwca 2025 r., a więc w okresie ok. pięciu lat od dnia wydania opinii, stanowiącej dowód na podstawie którego skierowano stronę na badania lekarskie.Podkreślić należy, że pełnomocnik strony w toku postępowania administracyjnego pismem z dnia 21 marca 2023r. przedstawił stanowisko w sprawie, wnosząc o zaniechanie skierowania strony na badania lekarskie oraz o przeprowadzenie dowodu z zaświadczenia lekarskiego z 21 listopada 2022r. oraz z 7 marca 2022 r. na okoliczność stanu zdrowia strony (k. 35 - 37, 34 i 33 akt administracyjnych), a więc na podstawie wnioskowanych środków dowodowych pochodzących z 2022r. Z zaświadczeń tych wynika brak ostrych objawów psychotycznych u skarżącej oraz zawarta została informacja, że skarżąca zgłasza się na wizyty wspierające.W ocenie Sądu przy takim zróżnicowanym materiale dowodowym organ odwoławczy powinien poczynić szersze ustalenia na temat tego, czy w sprawie istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do zdrowia skarżącej w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego w którym może uczestniczyć skarżąca jako kierowca pojazdu.Stanowisko organu winno być szerzej uzasadnione w ramach spełnienia wzorców normatywnych uzasadnienia decyzji wynikających m.in. z art. 107 § 3 k.p.a.Wskazać także należy, że organ odwoławczy naruszył art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Ustanowiona w k.p.a. zasada oficjalności obciąża organ administracji publicznej obowiązkiem zebrania, a następnie rozważenia całego materiału dowodowego z urzędu (B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks..., s. 73). Koresponduje z nim przyjęta w postępowaniu administracyjnym koncepcja spoczywającego na organach administracji ciężaru dowodu (J. Wegner [w:] Z. Kmieciak, M. Wojtuń, J. Wegner, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2023, art. 77). Wskazać należy, że w postępowaniu odwoławczym organ II instancji zobowiązany jest nie tylko do odniesienia się do zarzutów zawartych w odwołaniu ale także do całościowego ponownego rozpatrzenia danej sprawy administracyjnej w aspekcie merytorycznym. W dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpatrzeniu przez organy obu instancji. Organ II instancji zobowiązany jest zatem do dokonania ponownej oceny zebranego materiału dowodowego i do wskazania, czy organ I instancji ustalił w sposób prawidłowy stan faktyczny sprawy. Na tej podstawie organ II instancji winien dokonać oceny prawnej danego stanu faktycznego z punktu widzenia przepisów prawa obowiązujących w dacie powstania zdarzenia wywołującego skutki w obszarze prawa administracyjnego.Wadą prawną zaskarżonej decyzji, która skutkowała wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego jest także naruszenie przez organ odwoławczy art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z tą normą prawną uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. dotyczy wad uzasadnienia decyzji. Uzasadnienie aktu administracyjnego, stanowiąc jego integralną część, wpływa na jego treść. Sporządzenie uzasadnienia jest nie tylko wymogiem formalnym - wynikającym wprost z brzmienia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. - ale także ma istotne znaczenie merytoryczne. Przedstawienie toku rozumowania organu administracyjnego wpływa na kontrolę rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie, np. w wyroku NSA z dnia 6 października 2020 r., I OSK 3235/18, uzasadnienie decyzji jest wadliwe nie tylko wtedy, gdy nie zawiera wszystkich wymaganych elementów, ale także wtedy, gdy mimo formalnej poprawności jego treść - ze względu np. na ogólnikowość stwierdzeń i argumentów - nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym czyni w stopniu istotnym wątpliwym poprawność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie (zob. wyrok WSA w Białymstoku z 12 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 167/21). Uzasadnienie decyzji SKO jest lakoniczne. Organ odwoławczy w uzasadnieniu w sposób powierzchowny odnosi się do istoty sprawy, w tym także do zarzutów zawartych w odwołaniu (str. 3 decyzji SKO z 30 czerwca 2025r.).Wskazać również trzeba, iż uzasadnienie faktyczne i prawne jest istotnym elementem decyzji ponieważ przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia. Prawidłowo zredagowane uzasadnienie wymaga logicznego i czytelnego przedstawienia przez organ swojego stanowiska.Podkreślić należy, że – jak już zostało wyżej opisane - także orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje zakres zarówno postępowania dowodowego w tej kategorii spraw, okoliczności podlegające wykazaniu przez organ, a w konsekwencji - także elementy uzasadnienia decyzji wydanej na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami.W tym miejscu należy przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w którym Sąd ten wskazał, że: "Przepis art. 75 ust. 1 pkt 5, w związku z art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, przyznaje organowi kompetencje do wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie wówczas, gdy istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia osoby kierującej pojazdami, korzystanie z tego rodzaju uprawnienia powinno być ograniczone tylko do tych przypadków, gdy zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy przekraczają "zwykłą miarę", co oznacza, że nie wystarczy samo stwierdzenie, że kierujący pojazdem cierpi na określone dolegliwości. Przeciwnie, konieczne jest uprawdopodobnienie, że ich charakter jest na tyle poważny, iż może zagrozić bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Zatem, o ile informacja o stanie zdrowia kierowcy nie jest jednoznaczna, to organ powinien podjąć we własnym zakresie działania zmierzające do uzyskania pewności odnośnie do skierowania kierowcy na badanie lekarskie." (wyrok NSA z 30 marca 2023 r., II GSK 380/23, Legalis nr 2909386).Stosownie do art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód także w niniejszym postępowaniu należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (wyrok NSA z 11 lipca 2024 r., II GSK 75/24, Legalis nr 3103269).WSA zwraca także uwagę – uwzględniając, iż odwołanie zostało skutecznie wniesione przez stronę skarżącą dnia 13 czerwca 2023., a akta sprawy zostały przekazane organowi odwoławczemu 28 czerwca 2023r. - na naruszenie przez organ odwoławczy jednej z podstawowych zasad postępowania, a mianowicie – zasady szybkości postępowania (art. 12 § 1 k.p.a.). To naruszenie ma również istotny wpływ na ocenę dokonaną przez ten organ w zakresie aktualności przesłanek zastosowania art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Podkreślenia jednak wymaga, że strona – w ponownie prowadzonym postępowaniu - powinna aktywnie w postępowaniu tym uczestniczyć przedkładając na żądanie organu określone, aktualne dowody w zakresie spełnienia/braku spełnienia przesłanek art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami.WSA w niniejszym uzasadnieniu wskazał, że ustalenia organu w zakresie stanu faktycznego oparte zostały na podstawie oceny stanu zdrowia strony pochodzącej z 2020r. Organ odwoławczy w ponownie prowadzonym postępowaniu zobowiązany będzie ustalić - biorąc pod uwagę powyższe rozważania (także w aspekcie postępowania dowodowego) - aktualny stan zdrowia skarżącej.Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji.O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a..