Postanowienie - II SA/Kr 1428/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 19 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy. Kraków, dnia 19 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 8 października 2025 r. znak: WN-II.1410.65.2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE R. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 8 październikaOdrzucono skargę. Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy. Kraków, dnia 19 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 8 października 2025 r. znak: WN-II.1410.65.2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE R. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 8 października
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
wnioskodawca
Data orzeczenia
19 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Joanna Tuszyńska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
R. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 8 października 2025 r. znak: WN-II.1410.65.2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi. Wskazała, że jest to "rozstrzygnięcie nadzorcze organu odmawiające stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta Nowego Sącza nr XXII/254/2025 z dnia 9 września 2025 r.".W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej odrzucenie. Organ stwierdził, że przedmiotowym pismem poinformował stronę o sposobie załatwienia jej sprawy. Wskazał w nim, że organ nadzoru nie stwierdził dostatecznych podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego uchwały Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 9 września 2025 r. nr XXII/254/2025.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawodawcę.Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 8 października 2025 r. znak: WN-II.1410.65.2025. Z jego treści jednoznacznie wynika, że organ poinformował skarżącą, że "nie stwierdził dostatecznych podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanej uchwały". W dalszej jego części organ w sposób merytoryczny, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wyjaśnił zasadność zajętego przez siebie stanowiska. Organ nadzoru podkreślił również, że "z uwagi na fakt, że kwestionowana uchwała stanowi zawiadomienie o sposobie załatwieni skargi należy mieć na uwadze, że postępowanie skargowe jest jednoinstancyjne. Oznacza to, że od zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi skarżącemu nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Brak jest w tym postępowaniu organów II instancji.".Z całą mocą należy stwierdzić, że zaskarżone pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 8 października 2025 r. nie stanowi żadnej z wymienionych wyżej form działalności organów administracji publicznej, która mogłaby stanowić przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej zgodnie z katalogiem zawartym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Przedmiotowe pismo nie jest decyzją administracyjną lub postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym (art. 3 § 2 pkt 1 -3 P.p.s.a.). Nie ulega też wątpliwości, że pismo to nie jest żadnym z aktów lub rodzajów bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania określonych w art. 3 § 2 pkt 4a-6, 8-9 P.p.s.a. W ocenie sądu, wskazane pismo nie może również być zakwalifikowane jako akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Przedmiotem skargi na podstawie tego przepisu mogą być wyłącznie takie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, które podejmowane są w sprawie indywidualnej, skierowane są do oznaczonego podmiotu i dotyczą uprawnień lub obowiązków tego podmiotu, wynikających z przepisów prawa. Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Samo poinformowanie skarżącej zaskarżonym pismem o braku podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały nie wiąże się z nałożeniem na skarżącą obowiązku lub przyznaniem bądź odmową przyznania uprawnienia, które wynikałoby z przepisu prawa.Będące przedmiotem skargi pismo nie stanowi również rozstrzygnięcia nadzorczego podjętego w trybie określonym w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), które podległoby kontroli sądu administracyjnego stosownie do art. 3 § 2 pkt 7 P.p.s.a. Na zasadach określonych w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym Wojewoda sprawuje nadzór nad działalnością gminną na podstawie kryterium zgodności z prawem. Podstawowym środkiem nadzoru jest rozstrzygnięcie nadzorcze, w którym organ nadzoru stwierdza nieważność uchwały lub zarządzenia organu gminy sprzecznego z prawem (art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo informuje wnioskodawcę o przeprowadzeniu kontroli zgodności z prawem kwestionowanej przez skarżącą uchwały, w wyniku której organ nadzoru uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności tej uchwały. W konsekwencji zaskarżone pismo informuje o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, jak i żadne inne przepisy nie przewidują kontroli sądowoadministracyjnej tego rodzaju pism.Uwzględniając powyższe uznać należy, że wniesiona przez skarżącą do sądu administracyjnego skarga na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 8 października 2025 r. znak: WN-II.1410.65.2025 informujące o braku podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności uchwały nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Tym samym skarga ta jest niedopuszczalna i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.., odrzucił skargę.