sygn. III OSK 2050/24 19 grudnia 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok - III OSK 2050/24 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 grudnia 2025

Teza

Oddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski sędzia del. WSA Arkadiusz Windak (spr.) Protokolant: asystent sędziego Aleksandra Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1957/23 w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 24 kwietniaOddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski sędzia del. WSA Arkadiusz Windak (spr.) Protokolant: asystent sędziego Aleksandra Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1957/23 w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 24 kwietnia

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę

Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego

Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego

Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt

Tematy

skarga administracyjna kontrola administracyjna

Role w sprawie

uczestnik postępowania apelujący / skarżący wnioskodawca uczestnik

Data orzeczenia 19 grudnia 2025

Sąd Naczelny Sąd Administracyjny

Przewodniczący Arkadiusz Windak

Podstawa prawna

art. 24 kpa art. 80 kpa art. 75 kpa art. 107 kpa art. 77 kpa art. 8 kpa art. 11 kpa art. 84 kpa

Pokaż pozostałe podstawy prawne (9)

art. 145 ppsa art. 174 ppsa art. 151 ppsa art. 183 ppsa art. 141 ppsa art. 184 ppsa art. 179 ppsa art. 2 k art. 78 k

Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski sędzia del. WSA Arkadiusz Windak (spr.) Protokolant: asystent sędziego Aleksandra Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1957/23 w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 24 kwietnia 2023 r. znak: [..] w przedmiocie nadania stopnia naukowego oddala skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 5 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1957/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi [..] na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z 24 kwietnia 2023 r. znak: [..] w przedmiocie nadania stopnia naukowego - oddalił skargę.W uzasadnieniu wyroku opisano następujący stan faktyczny i prawny sprawy.Zaskarżoną decyzją z 24 kwietnia 2023 r. Rada Doskonałości Naukowej (dalej jako: "RDN"), na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2017 r. poz. 1789 ze zm.), dalej określana jako: "u.s.n.", w związku z art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania dr [..], utrzymała w mocy uchwałę Rady Naukowej Dyscypliny [...] Uniwersytetu [...] z 1 lutego 2022 r. o odmowie nadania dr [..] stopnia doktora habilitowanego nauk [...] w dziedzinie nauk społecznych.W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia RDN podała, że osiągnięciem naukowym stanowiącym podstawę ubiegania się skarżącego o nadanie stopnia doktora habilitowanego jest cykl publikacji pt. [...]. W postępowaniu o nadanie stopnia doktora habilitowanego powołano komisję habilitacyjną w składzie: przewodniczący - prof. dr hab. E.B., sekretarz - dr hab. J.Z., recenzenci: prof. dr hab. A.D., prof. [...] dr hab. C.B., prof. [...] dr hab. W.K., członkowie: prof. [...] dr hab. K.F. oraz prof. [...] dr hab. M.A. Komisja habilitacyjna na posiedzeniu 23 września 2020 r. podjęła uchwałę wyrażającą negatywną opinię w sprawie nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych w [...]. W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że przedstawione przez habilitanta osiągnięcie naukowe nie stanowi cyklu publikacji powiązanych tematycznie ani nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki.W dniu 3 listopada 2020 r. Rada Naukowa [...] Uniwersytetu [...] podjęła uchwałę nr [...] odmawiającą nadania dr [..] stopnia doktora habilitowanego. W uchwale tej stwierdzono, że habilitant nie spełnia trzeciego ustawowego warunku w postaci znacznego wkładu w rozwój nauki [...]. Od ww. uchwały habilitant złożył odwołanie do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Odwołanie zostało uwzględnione przez RDN, która w dniu 31 maja 2021 r. wydała decyzję o uchyleniu uchwały nr [..] z 3 listopada 2020 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia Uniwersytetowi [...]Rada Naukowa w dniu 1 lutego 2022 r. podjęła uchwałę nr [..] o odmowie nadania dr [..] stopnia doktora habilitowanego. Spośród 46 osób uczestniczących w głosowaniu za podjęciem uchwały zagłosowało 27 osób, przeciw 8, zaś 11 osób wstrzymało się od głosu.W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego, RDN zaskarżoną decyzją z 24 kwietnia 2023 r. utrzymała w mocy ww. uchwałę.RDN wyjaśniła, że komisja habilitacyjna w dniu 23 września 2020 r., działając na podstawie art. 18a ust. 8 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, podjęła uchwałę w której sformułowała opinię negatywną w sprawie nadania dr [..] stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych , biorąc pod uwagę przedstawione recenzje oraz stanowiska członków Komisji. W głosowaniu jawnym za opinią negatywną oddano 4 głosy, zaś przeciw - 3 głosy. Komisja uznała, że zgłoszony do oceny zespół publikacji przedstawiony jako cykl nie stanowi kompletnego, aktualnego, usystematyzowanego i napisanego jasno z punktu widzenia jego celu opracowania całościowego. Publikacje nie układają się ani w chronologiczny, ani w tematyczny cykl. Brak jest tematycznego powiązania między pozycjami cyklu, a jedynym spoiwem łączącym przedstawione publikacje jest poświęcenie ich szeroko ujętemu prawu [...]; cykl zawiera treść nieodpowiadającą tytułowi cyklu. W wyniku dokonanej analizy Komisja większością głosów uznała, że przedstawione osiągnięcie nie spełnia wymogu ustawowego, określonego w art. 16 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 2 u.s.n., ponieważ nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki i nie stanowi powiązanego tematycznie cyklu publikacji. Komisja habilitacyjna stwierdziła nadto, że na pozostały dorobek publikacyjny (tj. nieobjęty osiągnięciem naukowym) habilitanta składają się 24 pozycje autorskie lub współautorskie w różnych formach wypowiedzi naukowej (artykuły, glosy, recenzje, komentarz) oraz 8 redakcji lub współredakcji monografii. Pozycje te składają się na działalność naukową o zróżnicowanej formie. Poziom naukowy przedstawionych prac jest niejednolity, niewątpliwie jednak wiele z przedstawionych prac miało istotne znaczenie dla praktyki stosowania prawa. W odniesieniu do konkluzji recenzji sporządzonych w toku postępowania, RDN stwierdziła, że recenzent dr hab. A.D. pozytywnie ocenił dorobek naukowy habilitanta oraz osiągnięcie naukowe podkreślając, że kandydat jasno określił cel badawczy. Zdaniem recenzenta, cykl publikacji jest powiązany tematycznie oraz stanowi osiągnięcie naukowe stanowiące znaczny wkład w rozwój nauki [...]. Recenzent dr hab. C.B. stwierdził, że oceniany cykl publikacji stanowi dość luźny zbiór tekstów poświęconych nieobowiązującemu już [...]. Zdaniem recenzenta, prace te pojawiły się tam przypadkowo, nie tworząc spójnej całości. W ocenie końcowej recenzent stwierdził, że cykl publikacji nie stanowi materiału, który wnosiłby w rozwój nauki znaczące pod względem wartości naukowej poglądy, oceny, czy konstrukcje teoretyczne, cykl ten nie stanowi kompletnego, aktualnego, usystematyzowanego i napisanego jasno z punktu widzenia jego celu opracowania całościowego. Recenzent dr hab. W.K. uznał, że habilitant spełnił wszystkie przesłanki określone w art. 16 u.s.n. oraz uszczegóławiającym je rozporządzeniu z 2011 r. Przewodnicząca Komisji prof. dr hab. E.B., pomimo pewnych zastrzeżeń do jednotematyczności cyklu oraz definicji konsumenta, ostatecznie oceniła całokształt sylwetki kandydata pozytywnie. W konkluzji stwierdziła jednak, że cykl publikacji nie spełnia wymogu ustawowego wynikającego z art. 16 u.s.n. Sekretarz Komisji dr hab. J.Z. wyraził opinię, że nie da się wyodrębnić zbioru publikacji habilitanta jako cyklu. Członek Komisji prof. [...] dr hab. M.A. sformułowała opinię negatywną wobec dokonań habilitanta. Jej zdaniem, cykl publikacji nie stanowi wystarczająco istotnego wkładu w rozwój nauki [...] i nie powinien być podstawą nadania stopnia doktora habilitowanego [...]. Członek Komisji prof. [...] dr hab. K.F. zakończyła swoją opinię konkluzją pozytywną stwierdzając, że przedstawiony cykl publikacji oraz pozostały dorobek naukowy stanowią znaczny wkład w rozwój nauki [...].Rada Doskonałości Naukowej stwierdziła, że wśród członków [...] obecnych na jej posiedzeniu w dniu 1 lutego 2022 r. wszyscy obecni reprezentowali nauki społeczne, [...]. Wskazała następnie, że w postępowaniu odwoławczym opinię przedstawiło dwóch rzeczoznawców powołanych w tej sprawie: prof. dr hab. A.P. (Uniwersytet [...]) oraz dr hab. J.D. (Uniwersytet [...]). Obaj rzeczoznawcy uznali zarzuty podniesione w odwołaniu w całości za bezzasadne i opowiedzieli się wyraźnie i jednoznacznie za utrzymaniem w mocy przez RDN zaskarżonej uchwały z 1 lutego 2022 r. Zespół RDN po zapoznaniu się z recenzjami sporządzonymi w postępowaniu odwoławczym i pełną dokumentacją sprawy, w dniu 11 kwietnia 2023 r., w wyniku tajnego głosowania, wyraził negatywną opinię w sprawie odwołania skarżącego od uchwały z 1 lutego 2022 r. o odmowie nadania mu stopnia doktora habilitowanego [...] w dziedzinie nauk społecznych. Prezydium Rady Doskonałości Naukowej, po wcześniejszym zapoznaniu się z dokumentacją sprawy i po wysłuchaniu opinii Zespołu V Nauk Społecznych, podjęło decyzję o odmowie poparcia odwołania dr [..]W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rada Doskonałości Naukowej odniosła się do poszczególnych zarzutów odwołania, a w konkluzji swojego rozstrzygnięcia wskazała, że uchwała z 1 lutego 2022 r. była procedowana z uwzględnieniem wszystkich stanowisk, opinii i recenzji, tak pozytywnych jak i negatywnych, które zostały włączone do dokumentacji postępowania habilitacyjnego, dając członkom [...] możliwość zapoznania się z całą zgromadzoną dokumentacją. RDN podkreśliła, że zaskarżona uchwała została podjęta większością głosów, po przeprowadzeniu dyskusji prezentującej stanowiska członków Rady. Zaakcentowała również, że sprawa postępowania habilitacyjnego dr [..] była trzykrotnie przedmiotem dyskusji na posiedzeniach Rady w dniach: 26 października 2021 r., 21 grudnia 2021 r. oraz 1 lutego 2022 r., co zagwarantowało jej członkom możliwość szczegółowego zapoznania się z problematyką sprawy i jej dokumentacją. RDN nie uznała zasadności zarzutu odwołania, że na etapie postępowania przed Komisją habilitacyjną, w oparciu o treść art. 16 ust. 1 i 2 w związku z 18a ust. 11 u.s.n. przyjęto błędną wykładnię pojęcia "cykl publikacji powiązanych tematycznie", a także, że wystąpiły wątpliwości związane z zastosowaniem tego pojęcia. W ocenie Rady, dokumentacja postępowania habilitacyjnego w żaden sposób nie potwierdza zasadności tego zarzutu. Zarzuty habilitanta mają charakter ocenny, dotyczą w części kwestii niemających znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub niemogących wpłynąć na jej rozstrzygnięcie, wymagałyby wchodzenia w merytoryczną polemikę z recenzjami sporządzonymi w tej sprawie i z merytorycznym stanowiskiem Komisji habilitacyjnej. RDN podniosła, że w toku rozpatrywania tej sprawy przez [...] członkowie tego organu zwracali uwagę m.in. na to, że dr [...] nie zrealizował żadnych grantów naukowych, na 24 zgłoszone przez niego publikacje jedynie 2-3 zostały opublikowane w renomowanych czasopismach naukowych, w swoich publikacjach [...] - czyli w przedstawionym cyklu publikacji - habilitant nie dokonał żadnej syntezy regulacji prawnych, a jedynie ich opisu, publikacje te mają charakter sektorowy czy popularyzatorski, a nie naukowy, habilitant nie sięgał do dogmatyki prawa cywilnego, [...].RDN zaznaczyła, że ocena dorobku naukowego wynika z opinii recenzentów, które są podstawową częścią materiału dowodowego. Recenzje są rzetelne, a prezentowane w nich oceny odpowiednio uzasadnione. Obowiązujące przepisy dyskusji kandydata z recenzjami nie przewidują. RDN podkreśliła, że recenzja nie ma na celu ustalenia obiektywnego stanu faktycznego - posiada walor subiektywny. W tej sytuacji RDN postanowiła utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę z 1 lutego 2022 r.Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję RDN z 24 kwietnia 2023 r. wniósł [..], który zarzucił wydanie tej decyzji z naruszeniem reguł postępowania administracyjnego w zw. z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 219 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce i art. 16 ust. 2 pkt 1 u.s.n.W odpowiedzi na skargę RDN wniosła o jej oddalenie.Uzasadniając wyrok oddalający skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że zgodnie z art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669 z późn. zm.), zastosowanie znalazły w sprawie przepisy ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki ("u.s.n.").Sąd Wojewódzki wyjaśnił, że tryb kontrolowanego postępowania habilitacyjnego określają m.in. przepisy art. 18a u.s.n., z których wynika, że postępowanie to przeprowadza komisja habilitacyjna, w skład której wchodzą m.in. recenzenci, o których mowa w art. 18a ust. 5, którzy oceniają, czy osiągnięcia naukowe wnioskodawcy spełniają kryteria określone w art. 16 i przygotowują recenzje. Po przedstawieniu recenzji i zapoznaniu się z autoreferatem członkowie komisji habilitacyjnej w głosowaniu jawnym podejmują uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego (art. 18a ust. 8 u.s.n.).Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie została powołana komisja habilitacyjna, a wskazani recenzenci oceniali, czy osiągnięcia naukowe wnioskodawcy spełniają kryteria określone w art. 16 u.s.n. Recenzent dr hab. A.D. pozytywnie ocenił dorobek naukowy habilitanta oraz osiągnięcie naukowe (recenzja pozytywna), recenzent dr hab. C.B. wydał recenzję negatywną, a recenzent dr hab. W.K. uznał, że habilitant spełnił wszystkie przesłanki określone w art. 16 u.s.n. (recenzja pozytywna). Procedując w odniesieniu do tych recenzji Komisja habilitacyjna na posiedzeniu 23 września 2020 r. podjęła, na podstawie art. 18a ust. 8 u.s.n., uchwałę wyrażającą negatywną opinię w sprawie nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych [...], uznając, że przedstawione przez habilitanta osiągnięcie naukowe nie stanowi cyklu publikacji powiązanych tematycznie ani nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki.Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących tego etapu postępowania, tj. przed Komisją habilitacyjną, Sąd I instancji stwierdził, że nie dają one podstaw do uwzględnienia skargi. Sąd wyjaśnił, że w ramach swojej kognicji nie jest uprawniony do oceniania, czy osoba ubiegająca się o uzyskanie stopnia naukowego doktora habilitowanego posiada znaczny dorobek naukowy i czy przedłożona przez kandydata rozprawa habilitacyjna stanowi znaczny wkład w rozwój określonej dyscypliny naukowej. Nie jest rolą Sądu oceniać trafność opinii recenzentów w aspekcie dorobku naukowego kandydata i wartości naukowej przedstawionej pracy habilitacyjnej (por. wyrok NSA z 30 maja 2008 r. sygn. akt I OSK 212/08). Sąd administracyjny bada jedynie, czy w toku postępowania habilitacyjnego nie doszło do naruszenia trybu postępowania określonego przepisami ustawy w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Kontrolowane są zatem aspekty formalne postępowania habilitacyjnego, przy czym nie można pomijać, że z uwagi na specyfikę postępowania w sprawie nadania stopnia naukowego, w postępowaniu tym, zgodnie z art. 29 ust. 1 u.s.n., przepisy k.p.a. mają odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w u.s.n. Stosowanie większości przepisów rozdziału 4 działu II k.p.a. jest wyłączone.Sąd I instancji podkreślił, że kluczowym środkiem dowodowym w postępowaniu habilitacyjnym jest opinia komisji habilitacyjnej. O ile można zgodzić się ze skarżącym, który podnosi, że "(...) w pierwszej kolejności powołani powinni być recenzenci reprezentujący najbliższą kandydatowi szczegółową specjalizację naukową, mogący wydać obiektywny sąd. W przypadku ich niedostępności do roli recenzentów mogą być brani pod uwagę naukowcy reprezentujący ogólną specjalizację naukową, w której mieszczą się zainteresowania kandydata (...)", o tyle pamiętać należy, że sąd administracyjny może uwzględnić skargę w przypadkach wskazanych w art. 145 § 1 p.p.s.a., a więc jeśli dojdzie do naruszenia prawa w sposób określony przepisami p.p.s.a. To zaś, kto może być recenzentem określa art. 20 ust. 6 u.s.n. i na gruncie tej sprawy nie ma podstaw do uznania, że przepis ten został naruszony, skoro członkowie komisji habilitacyjnej, reprezentanci relewantnej w tej sprawie dyscypliny naukowej, kompetencje wymagane ww. przepisem prawa niewątpliwie posiadają.Sąd Wojewódzki nie uznał zarzutu braku bezstronności jednego z członków Komisji habilitacyjnej - dr hab. C.B., [...], który w ocenie skarżącego powinien zostać wyłączony od udziału w niniejszym postępowaniu z uwagi na to, że skarżący publicznie krytycznie oceniał, także w publikacjach naukowych, działalność Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w zakresie działań dotyczących praw konsumentów [...] w czasie, kiedy jego ówczesnym prezesem był ww. recenzent (w latach 2001 - 2007). Sąd wskazał, że nie uzasadnia wyłączenia członka komisji czy recenzenta twierdzenie, że w swojej działalności zawodowej czy naukowej prezentował on poglądy inne niż habilitant i poglądy te były przedmiotem krytyki naukowej ze strony habilitanta. W ocenie Sądu I instancji, żadna z przesłanek wyłączenia z art. 24 k.p.a., przyjętych w ww. przepisie, nie zachodzi w tej sprawie.Sąd I instancji wskazał, że kolejne zarzuty skargi dotyczą wadliwości recenzji autorstwa dr hab. prof. [...] C.B. W tym zakresie Sąd wyjaśnił, że jeśli chodzi o merytoryczną treść recenzji (obojętnie czy pozytywnej, czy negatywnej), Sąd nie ma możliwości przeprowadzenia jej badania, ani tym bardziej dokonania oceny merytorycznej dorobku naukowego skarżącego, stąd odnośne zarzuty skargi do jej uwzględnienia prowadzić nie mogły (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2012 r. sygn. I OSK 2052/11). RDN trafnie wskazała, że obowiązujące przepisy nie przewidują polemiki kandydata z recenzentami. Recenzja nie ma na celu ustalenia obiektywnego stanu faktycznego, gdyż posiada walor subiektywny, w związku z czym ta sama kwestia może zostać oceniona przez dwie osoby w różny sposób.W odniesieniu zaś do zarzutu dotyczącego przyjęcia w tej recenzji nieprawidłowych, w świetle treści art. 16 ust. 2 pkt 1 u.s.n., podstaw naukowych (jednotematycznego cyklu publikacji zamiast cyklu publikacji powiązanych tematycznie) Sąd Wojewódzki stwierdził, że na stronie 6 tej recenzji jej autor dokonuje najpierw interpretacji pojęcia "cyklu publikacji powiązanych tematycznie", by następnie w odniesieniu do niego stwierdzić, że założenia tego rodzaju cyklu"zostały spełnione w niewielkim stopniu przez przedstawiony przez habilitanta cykl publikacji". Sąd zaznaczył, że recenzje stanowią niezbędny asumpt do podjęcia uchwały przez komisję habilitacyjną, ale komisja nie jest nimi w żaden sposób związana. Recenzje służą więc przede wszystkim wyrobieniu sobie indywidualnego stanowiska przez pozostałych członków komisji, zanim przystąpią do głosowania nad ostateczną treścią opinii. Nie wyklucza to możliwości zajęcia przez członków niebędących recenzentami odmiennych stanowisk niż wyrażone w konkluzjach recenzji (P. Dańczak [w:] A Jakubowski, A. Wiktorowska, Prawo nauki. Zagadnienia wybrane, LexisNexis 2014). Ponadto, również treść uchwały w przedmiocie nadania stopnia doktora habilitowanego nie jest ani nie musi być odzwierciedleniem wniosków/konkluzji recenzentów. W orzecznictwie trafnie podkreśla się, że o rezultacie postępowania w tego rodzaju sprawach nie decyduje prosta arytmetyczna większość pozytywnych lub negatywnych recenzji, lecz całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie. W tych okolicznościach, w ocenie Sądu, nie można uznać, że wynik głosowania przez Komisję habilitacyjną na posiedzeniu w dniu 23 września 2020 r. zapadł w postępowaniu wadliwie procedowanym. Uzgadniając przyjętą opinię Komisja habilitacyjna uznała, że przedstawione przez habilitanta osiągnięcie naukowe nie stanowi cyklu publikacji powiązanych tematycznie ani nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki. Sąd I instancji wskazał, że samo stwierdzenie, iż osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora habilitowanego nie spełnia choć jednej z przesłanek z art. 16 u.s.n. przesądza o zasadności odmowy nadania stopnia naukowego. Sąd stwierdził przy tym, że nieudostępnienie skarżącemu zapisu nagrania z posiedzenia Komisji habilitacyjnej w przypadku, gdy takie nagranie zostało sporządzone, stanowiło naruszenie przepisów postępowania, jednakże nie miało wpływu na wynik sprawy w sposób wskazany w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.Sąd Wojewódzki uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 16 ust. 2 pkt 1 u.s.n., po pierwsze, przez błędne przyjęcie, że stopień doktora habilitowanego w oparciu o cykl publikacji może być przyznany wyjątkowo, a po drugie, przez wadliwą wykładnię pojęcia cyklu publikacji powiązanych tematycznie. W ocenie Sądu, wypowiedzi trzech uczestników postępowania habilitacyjnego: prof. dr hab. C.B., prof. dr hab. M.S., a przede wszystkim prof. dr hab. M.G. nie sposób postrzegać tak, jak czyni to skarżący, a więc jako modyfikowania ustawowej przesłanki nadawania stopnia doktora habilitowanego, dyskwalifikujących przedstawiony przez skarżącego a priori cykl publikacji jako podstawę postępowania habilitacyjnego. Eksponowanie wypowiedzi prof. dr hab. M.G. przez skarżącego nie jest, w ocenie Sądu, wystarczające by uznać, że odmowa nadania skarżącemu stopnia naukowego opierała się na uznaniu, że przyznanie stopnia naukowego doktora habilitowanego powinno nastąpić na podstawie monografii habilitacyjnej, a nie cyklu publikacji, który należy traktować jako wyjątkowy sposób uzyskania stopnia. Akta sprawy dowodzą bowiem, że dokonywana w toku postępowania ocena cyklu publikacji autorstwa skarżącego ukierunkowana była na rozstrzygnięcie, czy cykl ten stanowi "cykl publikacji powiązanych tematycznie" - zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 u.s.n. Wbrew zarzutom skargi, nie ma podstaw do uznania, że w sprawie przyjęto błędną wykładnię tego pojęcia. Zgodzić należy się z RDN, że stanowisko [...] wyrażone w uchwale z 1 lutego 2022 r. oparte zostało na prawidłowej, właściwej podstawie prawnej w zakresie oceny cyklu publikacji powiązanych tematycznie. Wynika to ze sporządzonych protokołów z posiedzeń Rady, w których zawarte zostały wypowiedzi członków Rady i zaproszonych członków Komisji habilitacyjnej. W odniesieniu do akt sprawy, mając na uwadze treść uchwały Komisji habilitacyjnej z 23 września 2020 r. i uzasadnienie do tej uchwały, nie ma też podstaw do przyjęcia, że w kontrolowanym postępowaniu habilitacyjnym zastosowany został art. 219 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.Sąd Wojewódzki nie podzielił stanowiska skarżącego, iż kontrolowane w tej sprawie rozstrzygnięcia zostały wydane z naruszeniem art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do uznania, że istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia miał brak dokładnego wyjaśnienia i odpowiedniego rozpatrzenia stanowiska recenzentki - rzeczoznawczyni RDN dr hab. M.S., [...], według której prace naukowe habilitanta stanowią istotny wkład w rozwój polskiej nauki [...]. Nie sposób zarzucać Radzie podjęcia uchwały z 1 lutego 2022 r. z pominięciem tego stanowiska, skoro zostało ono włączone do akt postępowania i udostępnione w formie elektronicznej członkom Rady (przed terminem trzeciego posiedzenia – na co wskazuje sam skarżący w skardze – s. 14). W związku z tym każdy z członków Rady miał możliwość zapoznania się z nim i odniesienia się do niego na forum Rady. Sąd przypomniał, że stanowisko dr hab. M.S. zostało przygotowane na potrzeby pierwszego postępowania prowadzonego przez RDN - w wyniku odwołania kandydata od uchwały Rady Naukowej [...] - zaś konkluzja tego stanowiska jest negatywna, gdy chodzi o uwzględnienie zarzutów sformułowanych przez kandydata wobec tej uchwały.Sąd I instancji zgodził się z oceną RDN, że przywołanie przez prof. E.B. niewłaściwej podstawy prawnej oceny dorobku kandydata nie miało wpływu na ostateczną ocenę dorobku naukowego skarżącego, gdyż nie wpłynęło na treść opinii Komisji habilitacyjnej w sprawie odmowy nadania Kandydatowi stopnia doktora habilitowanego, jak i na stanowisko [...] wyrażone w uchwale z 1 lutego 2022 r. Z treści uzasadnienia uchwały Komisji habilitacyjnej, z którą mógł się zapoznać każdy z członków Rady, wynika jednoznacznie, że przedstawione przez kandydata osiągnięcie nie spełnia wymogu ustawowego, ponieważ nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki i nie stanowi powiązanego tematycznie cyklu publikacji.Sąd Wojewódzki uznał, że nie można też zgodzić się ze skarżącym, że istotny wpływ na wynik sprawy mogła wywrzeć następująca wypowiedź prof. dr hab. M.G. na posiedzeniu [...] w dniu 1 lutego 2022 r.: "W tym postępowaniu są aż 3 negatywne recenzje", w sytuacji gdy dwie z trzech sporządzonych recenzji są pozytywne. Jak zauważa sam skarżący, została ona natychmiast wychwycona i sprostowana przez prof. [...] dr hab. A.P., a po tej wypowiedzi głos zabrał ponownie prof. dr hab. M.G., który przeprosił za nieprecyzyjne wyrażenie się w poprzedniej wypowiedzi.Za niezasadne Sąd I instancji uznał zarzuty pominięcia pism dr hab. H.Z. i dr hab. J.G. oraz wniosku o przedstawienie stanowisk wynikających z tych pism na posiedzeniach Rady. Pisma te zostały włączone do akt postępowania przed dniem 1 lutego 2022 r. czyli przed podjęciem uchwały w sprawie odmowy nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego. Każdy z członków Rady miał możliwość z nimi się zapoznać i odnieść się do ich treści, podobnie jak ze wskazanym przez skarżącego pismem Rzecznika Praw Obywatelskich. Przyjąć jednakże należy, że pisma dr hab. H.Z. i dr hab. J.G. zawierają prywatne opinie ich autorów, gdyż ww. osoby nie są związane z przedmiotowym postępowaniem habilitacyjnym, nie wchodziły w skład ani Komisji habilitacyjnej ani Rady, a w tym kontekście podkreślić należy, że w sprawach awansów naukowych zasada otwartej formuły środków dowodowych, którą wyprowadza się z art. 75 § 1 k.p.a., nie znajduje zastosowania (zob. Z. Kmieciak, J. Wegner, op. cit.).Sąd nie znalazł również podstaw do uwzględnienia skargi w związku z treścią zarzutów wskazanych pod nr 2 bowiem pomijają one specyfikę postępowania oraz treść art. 29 ust. 2 u.s.n. W ocenie Sądu Wojewódzkiego, brak przedstawienia szczegółowych motywów podjęcia uchwały w sposób odpowiadający wymogom z art. 107 § 3 k.p.a., z uwagi na specyfikę kontrolowanego postępowania, nie może być uznany za naruszenie prawa dające podstawę do uchylenia kwestionowanego przez stronę rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 27 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1226/09). To zaś, że w uzasadnieniu uchwały z 1 lutego 2022r. [...] nie odniosła się do pozostałych dwóch kryteriów uzyskania stopnia doktora habilitowanego (zarzuty opisane na str. 37-38 uzasadnienia skargi) nie ma znaczenia dla wyniku sprawy, skoro odmowę nadania stopnia naukowego uzasadnia niespełnienie choćby jednego z wymagań określonych przepisem art. 16 ust. 1 u.s.n. Nie bez znaczenia jest, w ocenie Sądu, że sprawa nadania skarżącemu stopnia naukowego była trzykrotnie przedmiotem dyskusji na posiedzeniach [...], które odbyły się w dniach: 26 października 2021 r., 21 grudnia 2021 r. oraz 1 lutego 2022 r., co zagwarantowało jej członkom możliwość szczegółowego zapoznania się z problematyką sprawy i jej dokumentacją.Zdaniem Sądu I instancji, postępowanie prowadzone przez RDN nie cechuje się żadną wadliwością, która uzasadniałaby zastosowanie art. 145 § 1 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja Rady Doskonałości Naukowej nie narusza prawa materialnego ani procesowego, w jej uzasadnieniu RDN szczegółowo odniosła się do poszczególnych kwestii podniesionych w odwołaniu. RDN zachowała obowiązującą procedurę, jej członkowie mieli możliwość zapoznania się z całą dokumentacją zgromadzoną w sprawie. Nadto, Rada Doskonałości Naukowej ma kompetencje ograniczone wyłącznie do kontroli, a nie do merytorycznego orzekania w sprawie.Od wyroku skargę kasacyjną wniósł [..] (radca prawny), którą zaskarżył w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i stosownie do art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucił wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, tj.:I. Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, w zakresie w jakim przepisy te określają kompetencje sądu administracyjnego związane z kontrolą legalności decyzji administracyjnej, poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieznajdującym podstaw przyjęciu przez WSA w Warszawie, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, podczas gdy zaskarżona decyzja narusza m.in.:1) art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i 80 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. - poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu habilitacyjnym, w szczególności przez:a) nieuwzględnienie w odpowiedni sposób tego, że w toku dyskusji członków [...] pominięte zostało stanowisko recenzentki - rzeczoznawczyni Rady Doskonałości Naukowej dr hab. M.S., [...] odnośnie do tego, że według rzeczoznawczyni prace naukowe habilitanta stanowią istotny wkład w rozwój polskiej nauki [...] i to mimo kilkukrotnie skierowanego przez skarżącego (habilitanta) wniosku do przewodniczącego [...] prof. dr hab. T.N. o przedstawienie tego stanowiska rzeczoznawczyni na posiedzeniach tej Rady, które odbyły się w tej sprawie, co było uzasadnione charakterem tej opinii i brakiem jej przedstawienia w tym zakresie na posiedzeniu [...];b) nieuwzględnienie w odpowiedni sposób tego, że [...] nie podjęła wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanowiska przewodniczącej Komisji habilitacyjnej prof. dr hab. E.B., przedstawionego na posiedzeniu [...] w dniu 26 października 2021 r., z którego wynika, że Komisja habilitacyjna swoją opinię przedstawiła w oparciu o art. 219 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, który w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania, a w sposób istotnie odmienny określa wymagania do uzyskania stopnia doktora habilitowanego, co z jednej strony ma znaczenie w kontekście oceny pracy Komisji habilitacyjnej, a z drugiej strony taka informacja mogła wpłynąć na wynik głosowania członków Rady Naukowej z uwagi na wskazaną wadliwą podstawę oceny;c) brak odpowiedniego wyjaśnienia i oceny stanowiska recenzenta dr hab. C.B., [...], zawartego w szczególności w jego recenzji, która w szczególności odwoływała się do nieobowiązujących przepisów prawa i była oparta na błędnej wykładni pojęcia cyklu publikacji powiązanych tematycznie, w zakresie, który powinien być objęty kontrolą WSA;d) nieuwzględnienie tego, że nie podjęto wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia oświadczenia na posiedzeniu [...] w dniu 1 lutego 2022 r. przez prof. dr hab. M.G., iż: "W tym postępowaniu są aż 3 negatywne recenzje. Pan Profesor podkreślił, że przeczytał recenzje i uznał je za wyważone" - w sytuacji gdy dwie z trzech sporządzonych recenzji są pozytywne;e) brak odpowiedniego wyjaśnienie krytycznych wypowiedzi odnoszących się do cyklu publikacji jako podstawy postępowań habilitacyjnych (m.in. wypowiedzi prof. dr hab. M.G.: " (...) przyznanie stopnia naukowego doktora habilitowanego powinno nastąpić na podstawie monografii habilitacyjnej, a nie cyklu publikacji, który należy traktować jako wyjątkowy sposób uzyskania stopnia",f) niewyjaśnienie prawidłowego charakteru relacji uchwały Komisji habilitacyjnej do uchwały [...] w kontekście wypowiedzi prof. dr hab. M.G.: "stanowisko wyrażone przez komisję habilitacyjną w tym postępowaniu było jednoznaczne i Rada Naukowa Dyscypliny powinna je uwzględnić. W odmiennej sytuacji dyskusji powinny zostać poddane zarzuty personalne powołane w odwołaniu habilitanta, ale wydaje się, że Rada w tym zakresie nie ma możliwości zajęcia stanowiska" - wskazane zarzuty mogły mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, bowiem istotne dla rozstrzygnięcia kwestie nie stały się przedmiotem dokładnego wyjaśnienia i odpowiedniego rozpatrzenia, co mogło wpłynąć na wynik głosowania i postępowania;2) art. 8 § 1 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 107 § 3 zd. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. i art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji RP - poprzez nieuwzględnienie tego, że [...] sporządziła wadliwe uzasadnienie skarżonej decyzji w postaci braku jego obowiązkowych elementów, a w szczególności:a) z pominięciem informacji o opinii recenzentki - rzeczoznawczyni RDN odnośnie do tego, że prace naukowe habilitanta stanowią istotny wkład w rozwój polskiej nauki [...];b) całkowitego braku wskazania oceny zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie przyczyn odmowy dania wiarygodności pozytywnym recenzjom (dwóm z trzech przedstawionych w niniejszej sprawie) i pozytywnej opinii - sporządzonych przez członków Komisji habilitacyjnej, wiarygodności opinii rzeczoznawczyni Rady Doskonałości Naukowej, która oceniła pozytywnie spełnienie przez habilitanta wymogów w postępowaniu habilitacyjnym, a także pozytywnych stanowisk przedstawionych przez członków [...] na trzech posiedzeniach, które się odbyły w tej sprawie;c) przyczyn nieuwzględnienia wyżej wskazanych wniosków habilitanta dot. opinii dr hab. M.S., [...] a składanych w toku postępowania do przewodniczącego [...] oraz niepoinformowania habilitanta o sposobie ich rozpatrzenia - wskazany zarzut mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem wady uzasadnienia decyzji pokazują, że nie doszło w sprawie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, sporządzenie uzasadnienia nie odegrało funkcji autokontrolnej, a ponadto utrudniło skorzystanie skarżącemu z prawa do złożenia środka odwoławczego;3) art. 2 Konstytucji RP, art. 7, art. 8, art. 73, art. 75 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. - poprzez obrazę zasady zaufania uczestników postępowania do organów władzy publicznej przez nieudostępnienie skarżącemu i Rzecznikowi Praw Obywatelskich zapisu nagrania z posiedzenia Komisji habilitacyjnej z 23 września 2020 r. oraz jego zniszczenie mimo złożonego w dniu 25 września 2020 r. wniosku o jego udostępnienie, wspartego stanowiskiem Rzecznika Praw Obywatelskich, przy wskazywaniu przez władze [...] [...] i rektora [...] zróżnicowanych przyczyn odmowy udostępnienia, czego Rada Doskonałości Naukowej nie uwzględniła w odpowiedni sposób przy ocenie pracy Komisji habilitacyjnej i [...] - wskazany zarzut mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skarżący nie mógł zapoznać się z rzeczywistym przebiegiem posiedzenia Komisji habilitacyjnej, co ograniczało zasadę jawności postępowania i miało ujemny wpływ na możliwość obrony praw habilitanta, a ponadto [...] oraz RDN nie mogły dokonać oceny tego zapisu w kontekście pozostałego materiału dowodowego w tej sprawie;4) art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 7, art. 8, art. 11 w zw. z art. 75 § 1 oraz art. 77 § 1 w zw. z art. 84 § 1 k.p.a. - przez niepowołanie do Komisji habilitacyjnej recenzenta lub innego członka specjalizującego się w [...] dyscyplinie naukowo-dydaktycznej, której poświęcony był cykl publikacji i w której habilitant się specjalizuje (większość jego dorobku poświęcona jest temu obszarowi) - wskazany zarzut mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem niepowołanie specjalisty z zakresu dyscypliny naukowo-dydaktycznej [...] jako członka Komisji habilitacyjnej uniemożliwiło rzetelną ocenę co do wkładu habilitanta do nauki [...], co wpłynęło na jej ocenę i ocenę [...].II. Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. w zw. z art. 151 p.p.s.a., w zakresie w jakim art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. wprowadza wymóg oceny, czy naruszenie przepisów postępowania "mogło (...) mieć istotny wpływ na wynik sprawy", w sytuacji gdy WSA dokonał oceny, czy "miało wpływ": "stanowiło naruszenie prawa przepisów postępowania, jednakże nie miało wpływu na wynik sprawy" - s. 20, "nie ma żadnych podstaw do uznania, że zaważyła ona na wyniku postępowania habilitacyjnego" - s. 21, "nie ma podstaw do uznania, że istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia miał" - s. 22, "nie ma również podstaw do uznania, że istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia miało" - s. 23, "nie miało ostatecznego wpływu" - s. 23, "nie wpłynęło" s. 23 - wskazany zarzut mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem WSA przyjął istotnie odmienny niż ustawowy sposób oceny podniesionych przez skarżącego zarzutów.Stosownie do art. 174 pkt 1 p.p.s.a., skarżący kasacyjnie zarzucił wydanemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego, tj.:1) art. 219 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - przez jego zastosowanie na etapie postępowania przed Komisją habilitacyjną (stosownie do informacji przekazanej przez Przewodniczącą Komisji habilitacyjnej prof. dr hab. E.B. na posiedzeniu w dniu 26 października 2021 r.) - wskazany zarzut miał istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem przepis ten nie znajduje do tej sprawy zastosowania, a w sposób istotnie odmienny określa wymagania do uzyskania stopnia doktora habilitowanego, w stosunku do przepisów, które w niniejszej spawie znajdują zastosowanie;2) art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym - przez błędne przyjęcie, że stopień doktora habilitowanego w oparciu o cykl publikacji może być przyznany wyjątkowo - wskazany zarzut miał istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem cykl publikacji jest równorzędną monografii podstawą habilitacji i tak powinien być oceniany;3) art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym - przez wadliwą wykładnię pojęcia cyklu publikacji powiązanych tematycznie - wskazany zarzut miał istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem przyjmowana bezkrytycznie błędna interpretacja tego przepisu prowadziła do przyjęcia wadliwego rozstrzygnięcia;4) zarzut naruszenia prawa materialnego w recenzji dr hab. C.B., prof. [...] zarówno w zakresie wskazywanych podstaw awansowych jak również prawa [...], którego dotyczył cykl publikacji skarżącego - wskazany zarzut miał wpływ na wynik sprawy, bowiem recenzja ta jest wadliwa (nie spełnia ona wymogów ustawowych), w szczególności opiera się na nieobowiązujących przepisach prawnych, zawiera twierdzenie o nieobowiązywaniu podstawowego aktu prawnego omawianego w publikacjach objętych cyklem publikacji powiązanych tematycznie i przyjmuje wadliwą interpretację pojęcia cyklu publikacji powiązanych tematycznie.Wobec powyższego skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku WSA w Warszawie oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, zasądzenie od Rady Doskonałości Naukowej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego i rozpatrzenie skargi na rozprawie.W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej przedstawiono obszerną ich argumentację.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej określanej jako "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zaistniała, wobec czego kontrola Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczyła się do zarzutów sformułowanych w granicach podstawy kasacyjnej.Stosownie do art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach naruszeń prawa. Dokonana w oparciu o nie instancyjna kontrola zaskarżonego wyroku wykazała, że skarga kasacyjna nie jest usprawiedliwiona.W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny uznał za celowe odniesienie się do zarzutu naruszenia przez Sąd Wojewódzki procedury sądowej, na skutek, jak uważa skarżący, przyjęcia przez Sąd I instancji odmiennego kryterium oceny zarzucanych w skardze naruszeń przepisów postępowania administracyjnego niż przewiduje to art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Zgodnie z powołaną normą, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Przedstawione w uzasadnieniu wyroku Sądu Wojewódzkiego konkluzje, że dostrzeżone uchybienia przepisom postępowania "nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy", nie oznaczają wadliwego zastosowania przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., a w konsekwencji nieprawidłowej oceny legalności zaskarżonej decyzji. Przepis ten nie wymaga stwierdzenia przez sąd rozpoznający sprawę, że naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wystarczające jest uznanie, że uchybienie to w realiach danej sprawy mogło mieć taki wpływ na treść kontrolowanego rozstrzygnięcia. Jednak w przypadku, gdy Sąd w wyniku ujawnienia naruszeń przepisów postępowania, nie tyle nie dostrzega możliwości ich wpływu na wynik sprawy, ale kategorycznie stwierdza, że naruszenia te wpływu takiego mieć nie mogły, nie stanowi to naruszenia przez Sąd zasad i kryteriów oceny legalności zaskarżonej decyzji.Zaznaczyć w tym miejscu należy, że warunkiem uwzględnienia zarzutów opartych na art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jest wykazanie, że uchybienie sądu wojewódzkiego o charakterze procesowym mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe determinuje wniosek, że pomiędzy podnoszonym przez skarżącego kasacyjnie uchybieniem procesowym a treścią zaskarżonego wyroku istnieć musi ścisły i bezpośredni związek. Wpływ takiego naruszenia na wynik sprawy ma mieć charakter "istotny", czyli w sposób jasny oddziaływujący na wynik sprawy. Niewystarczające w tej sytuacji jest ograniczenie się przez wnoszącego skargę kasacyjną do wyliczenia naruszeń norm prawa procesowego. Wymagane jest bowiem wykazanie, że następstwa podnoszonych wadliwości były tego rodzaju, bądź takiej wagi, że następczo ukształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego wyroku.Jak wynika z uzasadnienia analizowanego zarzutu, skarżący kasacyjnie, pomimo stwierdzenia, że uchybienie Sądu Wojewódzkiego miało istotny wpływ na wynik sprawy argumentacji tej dostatecznie nie rozwinął o należyte uzasadnienie wpływu zarzucanego uchybienia na treść wyroku. Także i z tej przyczyny omawiany zarzut nie mógł zostać uwzględniony.Poza sporem jest, że właściwymi do procedowania w niniejszej sprawie były przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2017 r. poz. 1789 ze zm., w skrócie "u.s.n").Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Do zaskarżania decyzji wydanych w tych postępowaniach stosuje się przepisy o zaskarżaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.Przy ocenie kolejnych zarzutów kasacyjnych naruszenia przepisów postępowania należało uwzględnić, że "odpowiednie" stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie nieuregulowanym u.s.n. w sprawach o nadanie stopnia naukowego albo tytułu naukowego, determinowane jest specyfiką tych postępowań. Jeżeli ww. ustawa zawiera szczególną regulację określonych zagadnień proceduralnych, to nie ma podstaw do stosowania w tym zakresie przepisów k.p.a. Oznacza to, że niektóre przepisy k.p.a. w ogóle nie znajdą w tym postępowaniu zastosowania ze względu na daleko idące jego odrębności. Dotyczy to w pewnym względzie również zakresu postępowania dowodowego. W postępowaniu habilitacyjnym materiał dowodowy koncentruje się przede wszystkim na recenzjach osiągnięć naukowych oraz opinii Komisji habilitacyjnej, która jest jednym z kluczowych dowodów w sprawie.Powyższa uwaga była istotna ze względu na podniesienie przez skarżącego kasacyjnie wśród zarzutów prawa procesowego, zarzutu niepodjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu habilitacyjnym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzuty te nie zasługiwały na uwzględnienie.Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i z uchwały Rady Naukowej Dyscypliny Nauki [...] wynika, że organy zapoznały się z argumentacją recenzentów pracy naukowej skarżącego kasacyjnie, zaprezentowaną w trzech sporządzonych recenzjach (stosownie do art. 35 ust. 3 u.s.n.), odniosły się do stanowisk poszczególnych członków Komisji, a przede wszystkim ustosunkowały się do uchwały Komisji habilitacyjnej. Organ odwoławczy uwzględnił również opinie wydane w postępowaniu odwoławczym, w sprawie zasadności złożonego odwołania przez habilitanta, sporządzone przez prof. dr hab. A.P. oraz dr hab. J.D. Nie ulega wątpliwości, że z racji szczególnego charakteru postępowania o nadanie stopnia naukowego doktora habilitowanego, postępowanie to nie wymagało innych czynności organu niż te, które opisał organ w zaskarżonej decyzji, a zgromadzony materiał dowodowy, w świetle przepisów u.s.n. był wystarczający do podjęcia zaskarżonej decyzji.Trafnie uznał Sąd Wojewódzki, że nie można zarzucić Radzie Naukowej Dyscypliny Nauki [...] podjęcia uchwały z 1 lutego 2022 r. z pominięciem stanowiska recenzentki dr hab. M.S., skoro zostało ono włączone do akt postępowania i udostępnione w formie elektronicznej członkom Rady. Nieuprawnione jest przyjęcie, że dokument ten nie został uwzględniony przez członków Rady przed 3 głosowaniem w dniu 1 lutego 2022 r. ze względu na moment udostępnienia stanowiska recenzentki. Jednocześnie zbyt daleko idące jest stwierdzenie, że opinia recenzentki dr hab. M.S. była członkom nieznana ze względu na przekonanie skarżącego o praktyce niezapoznawania się wnikliwie przez członków Rady z całością dokumentacji. Wobec udostępnienia członkom Rady ww. stanowiska recenzentki, zasadne było przyjęcie, jak uczynił to organ orzekający w sprawie, że każdy z członków Rady miał możliwość zapoznania się również z tym stanowiskiem.Niezasadne jest przy tym akcentowanie przez skarżącego kasacyjnie, że stanowisko dr hab. M.S. nie zostało dołączone do akt sprawy przed drugim głosowaniem Rady, skoro wynik tego głosowania nie rozstrzygał o istocie sprawy. Pierwsze dwa z trzech głosowań Rady nie skutkowały podjęciem uchwały, dlatego podważanie czynności lub wystąpień je poprzedzających trudno uznać za mające wpływ na wynik sprawy, którym była uchwała podjęta 1 lutego 2022 r. w składzie osobowym członków biorących udział tego dnia w głosowaniu.Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie było dostatecznych podstaw do zakwestionowania, że uchwała [...] została wydana w oparciu o całokształt materiału dowodowego, z uwzględnieniem m.in. recenzji, stanowiska członków Komisji habilitacyjnej, dokumentów przedłożonych przez skarżącego oraz w wyniku własnych spostrzeżeń członków Rady co do dorobku naukowego skarżącego kasacyjnie.Według skarżącego kasacyjnie, w sprawie doszło do naruszenia art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. na skutek tego, że [...] nie podjęła wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanowiska przewodniczącej Komisji habilitacyjnej prof. dr hab. E.B., z którego wynika, że "Komisja habilitacyjna swoją opinię przedstawiła w oparciu o art. 219 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce", który w niniejszej sprawie nie znajdował zastosowania. Odnosząc się do tej kwestii należy zwrócić uwagę, że cytowany fragment protokołu jest wyrwany z kontekstu a sugestia skarżącego kasacyjnie nie znajduje uzasadnienia w treści opinii Komisji habilitacyjnej, czy też w uchwale o odmowie nadania skarżącemu kasacyjnie stopnia doktora habilitowanego (z 1 lutego 2022 r.). Również z protokołu posiedzeniu Rady z 26 października 2021 r. nie wynika, aby Komisja habilitacyjna dokonała oceny dorobku skarżącego w oparciu o niewłaściwe kryteria. Według wyjaśnienia złożonego na posiedzeniu w dniu 26 października 2021 r. przez przewodniczącą Komisji habilitacyjnej prof. dr hab. E.B. "(...) habilitant w złożonym wniosku jako tytuł osiągnięcia naukowego wskazał jednotematyczny cykl publikacji pt. [...]. Komisja jednak – pomimo tak sformułowanego tytułu – oceniła wniosek na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawnych w tym zakresie, czyli nie jako "jednotematyczny cykl publikacji", a jako "cykl powiązanych tematycznie artykułów naukowych". O ile użycie sformułowania "artykułów naukowych" zamiast "publikacji naukowych" było nieadekwatne, to analizując całość wyjaśnień Przewodniczącej Komisji, nie ulega wątpliwości, że okoliczność oceny, czy habilitant przedstawił artykuły naukowe czy też publikacje o takim charakterze nie była w ogóle przedmiotem rozważań i ocen członków Komisji habilitacyjnej. Pełna wypowiedź Przewodniczącej Komisji habilitacyjnej na posiedzeniu Rady nie daje przekonujących podstaw, które uzasadniałyby twierdzenie, że użycie, w jednym miejscu tej wypowiedzi pojęcie "artykułów naukowych" zamiast "publikacji naukowych" mogła mieć jakikolwiek wpływ na wynik głosowania Rady.Zauważyć należy, że przyczyną negatywnych stanowisk prezentowanych względem dorobku naukowego skarżącego nie było również to, czy przedłożony przezeń wraz z wnioskiem materiał w postaci publikacji naukowych miał postać "jednotematycznego cyklu publikacji" czy "cyklu powiązanych tematycznie publikacji naukowych". W żadnej z recenzji lub negatywnej opinii kwestia ta nie stanowiła podstawy do oceny osiągnięcia naukowego skarżącego. Z negatywnej recenzji, negatywnych opinii, z uzasadnienia uchwały Komisji habilitacyjnej oraz z uzasadnienia wydanych w ich następstwie rozstrzygnięć w formie uchwały i decyzji wynika, że przedstawione przez habilitanta osiągnięcie naukowe nie spełnia wymogu ustawowego, ponieważ nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki i nie stanowi też powiązanego tematycznie cyklu publikacji, a więc warunków stawianych przez art. 16 u.s.n.Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 16 ust. 1 u.s.n., w brzmieniu mającym zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, do postępowania habilitacyjnego może zostać dopuszczona osoba, która posiada stopień doktora oraz osiągnięcia naukowe lub artystyczne uzyskane po otrzymaniu stopnia doktora, stanowiące znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej oraz wykazuje się istotną aktywnością naukową lub artystyczną.Według art. 16 ust. 2 ww. ustawy, osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1, może stanowić:1) dzieło opublikowane w całości lub w zasadniczej części, albo cykl publikacji powiązanych tematycznie;2) zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne;3) część pracy zbiorowej, jeżeli opracowanie wydzielonego zagadnienia jest indywidualnym wkładem osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ma podstaw do przyjęcia, że w kontrolowanym postępowaniu habilitacyjnym zastosowany został art. 219 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.Zarzuty skargi kasacyjnej ujęte w pkt 1 lit. c-f dotyczą niewyjaśnienia stanowisk bądź oświadczeń osób recenzujących lub opiniujących, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny ocenił je łącznie. Skarżący kasacyjnie prezentuje pogląd, że wypowiedzi i stanowiska (dr hab. C.B. i prof. M.G.) nie mają jakichkolwiek podstaw w świetle ustawy o stopniach naukowych (...) i mogły wpłynąć na wynik głosowania i wynik końcowy sprawy.W recenzji dr hab. C.B. wśród przepisów przywołanych przez jej autora, przedstawiona została analiza mającego w sprawie zastosowanie przepisu odwołującego się do pojęcia "cyklu publikacji powiązanych tematycznie" (s. 6). Zgodzić się należy ze skarżącym, że autor recenzji przedstawił w niej własną, subiektywną ocenę formy pracy habilitacyjnej, której oczekiwałby od habilitanta (monografii z danej dziedziny) zamiast cyklu publikacji. Tym niemniej przyczyną odmowy rekomendacji do przedstawienia pozytywniej opinii w sprawie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego nauk prawnych było uznania, że "Cykl publikacji przedstawiony przez Habilitanta nie stanowi materiału, który wnosiłby w rozwój nauki znaczące pod względem wartości naukowej poglądy, oceny czy konstrukcje teoretyczne; cykl ten nie stanowi kompletnego, aktualnego, usystematyzowanego i napisanego jasno z punktu widzenia jego celu opracowania całościowego." Tak sformułowane przesłanki oceny cyklu publikacji wpisują się w kryteria mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa. Poza ocenami Sądu Wojewódzkiego pozostawać musiały kwestie związane z subiektywna oceną autora recenzji co do kompletności, aktualności czy też wartości cyklu analizowanych publikacji.Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, do kwestii tych prawidłowo odniósł się Sąd Wojewódzki. Postępowanie habilitacyjne prowadzone było z udziałem licznego grona ekspertów. Negatywna recenzja oraz subiektywne stanowiska prezentowane przez poszczególne osoby uczestniczące w procedurze opiniowania lub poprzedzające podjęcie uchwały oraz zaskarżonej decyzji, nie świadczą o naruszeniu zasad postępowania.Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że negatywne oceny nie mogą być podważane wyjaśnieniami kandydata do stopnia naukowego oraz że postępowanie habilitacyjne nie stwarza kandydatowi na stopień naukowy możliwości toczenia dyskusji na temat recenzji, czy też kwestionowania na drodze postępowania sądowego wystawionych ocen, nawet jeżeli jest on przekonany, że nie są one właściwie umotywowane. Obowiązujące przepisy nie przewidują polemiki kandydata z recenzentami, ani też polemiki sądu administracyjnego z argumentami recenzji naukowych, w kontekście zarzutów strony. Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd Wojewódzki nie mógł zatem dokonać oceny trafności i poprawności merytorycznej opinii recenzentów, czy członków Komisji lub Rady w aspekcie wartości naukowej przedstawionej przez niego pracy habilitacyjnej. Nie jest przy tym możliwe ustalenie czy i która z recenzji miała wpływ na stanowisko pozostałych członków Komisji habilitacyjnej lub Rady.Odnosząc się w tym miejscu do uwag skarżącego kasacyjnie dot. nienależytego odniesienia się przez Sąd Wojewódzki do istnienia podstaw do wyłączenia dr hab. C.B. [...], w szczególności tego, że w czasie gdy wskazany recenzent stał na czele UOKiK skarżący wskazywał, że UOKiK wprowadzał konsumentów w błąd i krytykował brak zainteresowanie się Prezesa UOKiK problematyką klientów [...], należy stwierdzić, że zarzut ten nie został powiązany przez autora skargi kasacyjnej z naruszeniem któregokolwiek z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (Rozdziału 5) dotyczących wyłączenia lub z przepisem art. 141 § 4 p.p.s.a.Akcentowana przez skarżącego kasacyjnie wypowiedź prof. dr hab. M.G. na posiedzeniu w dnu 1 lutego 2022 r. jakoby "W tym postępowaniu są aż 3 negatywne recenzje" została sprostowana przed głosowaniem uchwały. Jak zauważył skarżący kasacyjnie, uczyniła to dr hab. A.P. Również sam autor wypowiedzi prof. dr hab. M.G. przeprosił za to "nieprecyzyjne wyrażenie się". W takim stanie sprawy zarzut skarżącego kasacyjnie, że kwestia ta nie została należycie wyjaśniona bezpośrednio przed głosowaniem jest pozbawiony przekonujących podstaw.Nie podlegały również uwzględnieniu zarzuty skargi kasacyjnej ujęte w pkt 2 lit. a-c, dotyczące wadliwego uzasadnienia uchwały [...]. Podstawowym dokumentem w postępowaniu habilitacyjnym jej opinia Komisji habilitacyjnej. Komisja ta m.in. uznała, że przedstawione przez habilitanta osiągnięcie naukowe nie stanowi cyklu publikacji powiązanych tematycznie ani nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki. Zdaniem Komisji habilitacyjnej, zgłoszony do oceny zespół publikacji: nie stanowi kompletnego, aktualnego, usystematyzowanego i napisanego jasno z punktu widzenia jego celu opracowania całościowego - brak jest tematycznego powiązania między pozycjami cyklu, a jedynym spoiwem łączącym przedstawione publikacje jest poświęcenie ich szeroko ujętemu prawu [...]; zawiera treść nieodpowiadającą tytułowi cyklu. Komisja podkreśliła, że cykl ten nie spełnia wymogu ustawowego, określonego w art. 16 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy o stopniach naukowych, ponieważ nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki.Trafnie ocenił Sąd Wojewódzki, że uzasadnienie uchwały Rady a także zaskarżonej decyzji, nawiązujące przede wszystkim do motywów stanowiska Komisji habilitacyjnej, było adekwatne dla potrzeb rozstrzygnięcia sprawy.Nie można również uwzględnić zarzutu skarżącego kasacyjnie, że brak odniesienia się w uzasadnieniu uchwały [...] do całego materiału dowodowego i zgłoszonych przez stronę uwag i wniosków, ograniczało mu prawo do złożenia środka odwoławczego. Tym bardziej, że skarżący nie wykazał jak zarzucane a nie dostrzeżone przez Sad uchybienia miałyby wpłynąć na wynik sprawy, tj. treść kwestionowanego wyroku.W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji RP, art. 7, art. 8, art. 73, art. 75 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. poprzez nieudostępnienie skarżącemu kasacyjnie i Rzecznikowi Praw Obywatelskich zapisu nagrania z posiedzenia Komisji habilitacyjnej z 23 września 2020 r. oraz jego zniszczenia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący kasacyjnie ponownie nie wykazał, jaki istotny wpływ na wynik sprawy mogło mieć to niewątpliwe uchybienie. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że zniszczenie nagrania z posiedzenia Komisji miało miejsce na [...] w 2020 r., a więc przed przekazaniem sprawy do rozpoznania Radzie Naukowej Dyscypliny Nauki [...] Uniwersytetu [...] Ostateczny wynik procedowania i głosowania tego drugiego gremium stał się przedmiotem oceny Rady Doskonałości Naukowej. Skarżący kasacyjnie nie naprowadził dowodów, które mogłyby świadczyć o tym, że protokół Komisji habilitacyjnej budzi wątpliwości co do jego kompletności i rzetelności. Daje on natomiast pogląd na stanowisko poszczególnych członków Komisji, spośród których zdecydowana większość miała krytyczne uwagi względem ocenianego osiągnięcia habilitanta. Oceny swe członkowie Komisji podtrzymali i wyjaśnili na posiedzeniu Rady w dniu 26 października 2021 r., co wynika z protokołu posiedzenia Rady.Nie jest również uprawniony zarzut niepowołania do Komisji habilitacyjnej recenzenta lub innego członka specjalizującego się w [...] dyscyplinie naukowo-dydaktycznej, której poświęcony był cykl publikacji habilitanta. Zgodnie z art. 20 ust. 6 u.s.n., promotorem w przewodzie doktorskim oraz recenzentem rozprawy doktorskiej lub członkiem komisji habilitacyjnej może być osoba posiadająca tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej lub osoba, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, prowadząca działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej. Trafnie wyjaśnił Sąd Wojewódzki, że art. 18a ust. 5 u.s.n. wymaga, aby członkowie Komisji habilitacyjnej posiadali uznaną renomę naukową, zaś ocena, czy wobec konkretnego członka komisji przedmiotowa przesłanka została spełniona nie może być podważana przez habilitanta, ani weryfikowana przez sąd administracyjny w ramach sprawowanej przez niego kontroli (podobnie: NSA w wyroku z 12 lipca 2022 r. sygn. akt III OSK 1414/21).Na gruncie przedstawionych norm skarżący kasacyjnie nie wskazał aby istniały podstawy do zakwestionowania doboru w sprawie recenzentów lub członków Komisji habilitacyjnej. Z tego względu ogólne stwierdzenie skarżącego kasacyjnie, że niepowołanie specjalisty ściśle z dziedziny jego opracowania naukowego uniemożliwiło właściwą ocenę jego wkładu do nauki [...] jest nieweryfikowalne a przede wszystkim nie mogło odnieść oczekiwanego skutku, bowiem przy wskazaniu członków Komisji habilitacyjnej nie doszło do naruszenia obowiązującego prawa.Naczelny Sąd Administracyjny jako nieusprawiedliwione ocenił również zarzuty naruszenia prawa materialnego.W odniesieniu do zarzutu wadliwego zastosowania na etapie postępowania przed Komisją habilitacyjną przepisu art. 219 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się już przy ocenie zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Ponownie należy stwierdzić, że z opinii Komisji habilitacyjnej nie wynika, aby przepis ten był podstawą negatywnej oceny dorobku kandydata do stopnia naukowego. Opinia Komisji niewątpliwe opiera się na kryteriach określonych przez przepis art. 16 u.s.n.Nie podlegał uwzględnieniu zarzut naruszenia art. 16 ust. 2 pkt 1 u.s.n. w sposób przedstawiony przez autora skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie Komisja habilitacyjna stwierdziła, że przedstawione przez habilitanta osiągnięcie naukowe nie stanowi cyklu publikacji powiązanych tematycznie ani nie cechuje się znacznym wkładem w rozwój nauki. W tym zakresie Sąd Wojewódzki prawidłowo skonstatował, że akta sprawy dowodzą, iż dokonywana ocena cyklu publikacji skarżącego ukierunkowana była na wyjaśnienie, czy stanowi on cykl publikacji powiązanych tematycznie - zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 u.s.n.Wbrew sugestiom skarżącego kasacyjnie Sąd Wojewódzki nie dokonał wadliwej interpretacji pojęcia "cyklu publikacji powiązanych tematycznie" i nie przyjął, że stopień doktora habilitowanego w oparciu o cykl publikacji może być przyznany wyjątkowo.Należy podkreślić, że w zaskarżonym wyroku Sąd Wojewódzki ocenił, iż stanowisko [...] wyrażone w uchwale z 1 lutego 2022 r. oparte zostało na prawidłowej, właściwej podstawie prawnej w zakresie oceny cyklu publikacji powiązanych tematycznie.W odniesieniu do zarzutu dot. "naruszenia przepisów prawa materialnego w recenzji dr hab. C.B., [...] zarówno w zakresie wskazywanych podstaw awansowych jak również prawa [...]" Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie poddaje się on kontroli instancyjnej z uwagi na brak wskazania przez autora skargi kasacyjnej konkretnych przepisów prawa materialnego, które jego zdaniem miały zostać naruszone przez Sąd I instancji.Naczelny Sąd Administracyjny, jak również Sąd Wojewódzki w ramach swojej kognicji nie są uprawnione do oceny, czy osoba ubiegająca się o uzyskanie stopnia naukowego doktora habilitowanego posiada znaczny dorobek naukowy oraz czy przedłożona przez kandydata praca habilitacyjna stanowi znaczny wkład w rozwój określonej dyscypliny naukowej. W ramach postępowania sądowego nie jest możliwa weryfikacja poprawności i trafności opinii recenzentów, czy subiektywnych ocen formułowanych w toku postępowania oraz na etapie podejmowania rozstrzygnięć przez członków organów kolegialnych.Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie mają usprawiedliwionych podstaw i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.Wniosek pełnomocnika organu o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego od strony skarżącej kasacyjnie, zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną, nie podlegał uwzględnieniu. Zgodnie ze stanowiskiem zawartym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12, nie stanowi odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie. Wobec powyższego pismo pełnomocnika wniesione jako odpowiedź na skargę kasacyjną, z powodu uchybienia 14. dniowemu terminowi do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną, określonemu w art. 179 p.p.s.a., nie mogło stanowić odpowiedzi na skargę kasacyjną. W konsekwencji wniosek w nim zawarty o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie mógł być uznany za skuteczny.., nie mogło stanowić odpowiedzi na skargę kasacyjną. W konsekwencji wniosek w nim zawarty o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie mógł być uznany za skuteczny.