sygn. III SA/Kr 1420/25 19 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Postanowienie - III SA/Kr 1420/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 19 grudnia 2025

Teza
Odrzucono skargę. transport drogowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 lipca 2025 r. nr BP.500.68.2025.2520.ML6 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 lipca 2025 r., nrOdrzucono skargę. transport drogowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 lipca 2025 r. nr BP.500.68.2025.2520.ML6 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 lipca 2025 r., nr
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 19 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący Ewa Michna
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 lipca 2025 r. nr BP.500.68.2025.2520.ML6 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 lipca 2025 r., nr BP.500.68.2025.2520.ML6 w sprawie nałożenia kary pieniężnej.Od skargi uiścił opłatę w kwocie 100 zł.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 20 października 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnia wpisu sądowego przez uiszczenie kwoty 350 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia - pod rygorem odrzucenia skargi.Przesyłka sądowa, zawierająca między innymi ww. wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu - 29 października i 6 listopada 2025 r., została włączona do akt sprawy ze skutkami doręczenia.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.Skarga nie została opłacona, w związku z tym podlega odrzuceniu.Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata.Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.W rozpoznawanej sprawie skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił braku fiskalnego skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie, po awizowaniu w dniu 29 października i 6 listopada 2025 r. została zwrócona do Sądu. Wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone z dniem 12 listopada 2025 r. (art. 73 § 1-4 p.p.s.a.). Ostatni dzień terminu do uzupełninia braku fiskalnego skargi przypadł w związku z tym na dzień 19 listopada 2025 r., jednakże w podanym terminie skarżący nie uzupełnił wskazanego braku.Tym samym na postawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.. skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.