Postanowienie - III SA/Łd 291/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 19 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Dnia 19 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 13 lutego 2025 roku nr 1001-IEE.7192.6.2025.2.JW w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Z. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na posOdrzucono skargę. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Dnia 19 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 13 lutego 2025 roku nr 1001-IEE.7192.6.2025.2.JW w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Z. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pos
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
19 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Ewa Alberciak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Z. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 13 lutego 2025 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.Zarządzeniem z 28 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi przez wskazanie swojego numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono skarżącemu 21 maja 2025 r.12 czerwca 2025 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, wskazał numer PESEL oraz złożył formularz PPF wnioskując o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnił, że nie miał możliwości finansowych i zdrowotnych do spełnienia wymagań wskazanych w zarządzeniu. Skarżący wskazał, że emerytura najniższa nie pozwala na wykup leków, a wybór pomiędzy kupnem chleba a wysłaniem przesyłek poleconych jest dla niego tragiczny.Postanowieniem z 25 lipca 2025 r. st. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata (III SPP/Łd 72/25).Zarządzeniem z 18 sierpnia 2025 r. sprawę skierowano do rozpoznania w trybie uproszczonym. Termin posiedzenia wyznaczono na 9 października 2025 r.Kolejny zarządzeniem z 6 października 2025 r. odwołano ww. termin i wezwano pełnomocnika skarżącego z urzędu do uprawdopodobnienia okoliczności wskazanych we wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, który wpłynął do sądu 16 czerwca 2025 r. – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 22 października 2025 r.Postanowieniem z 26 listopada 2025 r. sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a. W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.)Dodatkowo należy wyjaśnić, że w dniu 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, w myśl której niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W uzasadnieniu przywołanej uchwały podkreślono, że poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Jeżeli w pierwszym piśmie w sprawie strona nie wskazała swojego numeru PESEL, to taki brak pisma podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest uprawniony do podejmowania czynności procesowych za stronę, w szczególności uzupełniania braków formalnych pisma.Stanowisko zajęte we wskazanej wyżej uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 269 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2019 r., I FSK 116/17). Uchwała ta ma zatem charakter wiążący. Nie można jej więc pominąć również przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy.Z kolei w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).Stosownie zatem do art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i art. 220 § 1 p.p.s.a. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz pouczony, że nieusunięcie ww. braków we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi doręczona została skarżącemu 21 maja 2025 r. (k. 14). Skarżący uzupełnił braki 12 czerwca 2025 r., czyli po terminie, który upłynął 28 maja 2025 r. (wskazał numer PESEL oraz wniósł o przyznanie prawa pomocy). Postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi zakończyło się dla strony negatywnie - 26 listopada 2025 r. sąd odmówił przywrócenia wnioskowanego terminu. Braki nie zostały zatem uzupełnione w terminie.Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.eg, orzekł jak w sentencji postanowienia.eg