Wyrok - I SA/Lu 524/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 19 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Egzekucyjne postępowanie, Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Sędziowie: Asesor sądowy Maciej Gapski Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 31 lipca 2025 r. nr 0601-IEE.7192.105.2025.2 w przedmiocie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji oddala skargę. UZASADNIOddalono skargę. Egzekucyjne postępowanie, Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Sędziowie: Asesor sądowy Maciej Gapski Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 31 lipca 2025 r. nr 0601-IEE.7192.105.2025.2 w przedmiocie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji oddala skargę. UZASADNI
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
pokrzywdzony
organ rentowy / ZUS
Data orzeczenia
19 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Andrzej Niezgoda
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 lipca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, dalej: "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej", "organ nadzorczy", po rozpatrzeniu zażalenia Prezydenta Miasta L. dalej: "Prezydent Miasta", utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie, dalej: "Dyrektor Oddziału ZUS", "organ egzekucyjny", z dnia 10 czerwca 2025 r. w przedmiocie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji.Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stanie sprawy.Dyrektor Oddziału ZUS prowadzi wobec P. Ż., dalej: "zobowiązany", postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych: z 28 października 2024 r., z 25 marca 2025 r., z 23 kwietnia 2025 r., którymi objął zaległe składki na ubezpieczenie zdrowotne, składki na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W toku postępowania organ egzekucyjny zawiadomieniami z: 28 października 2024 r. (doręczone 13 listopada 2024 r. w trybie art. 44 k.p.a.), 21 stycznia 2025 r. (doręczone 9 lutego 2025 r. w trybie art. 44 k.p.a.), 25 marca 2025 r. (doręczone 10 kwietnia 2025 r. w trybie art. 44 k.p.a.), 23 kwietnia 2025 r. (doręczone 12 maja 2025 r. w trybie art. 44 k.p.a.) dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę zobowiązanego w K. L. Sp. z o.o.W konsekwencji zastosowanego środka egzekucyjnego doszło do zbiegu egzekucji administracyjnej oraz sądowej. W związku z zaistniałym zbiegiem Dyrektor Oddziału ZUS przejął do łącznego prowadzenia postępowanie od: Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Lublin — Zachód (Adnotacja z 25 marca 2025 r.), Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód (Adnotacja z 28 marca 2025 r.) oraz Prezydenta Miasta (Adnotacja z 23 kwietnia 2025 r.).W dniu 28 maja 2025 r. Dyrektor Oddziału ZUS wydał zawiadomienie o sporządzeniu planu podziału kwoty uzyskanej z egzekucji wynagrodzenia za pracę zobowiązanego. Pismem z 3 czerwca 2025 r. Prezydent Miasta wniósł o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji.Postanowieniem z 10 czerwca 2025 r. Dyrektor Oddziału ZUS podziału kwoty 851,64 zł uzyskanej z egzekucji.Na ww. postanowienie Prezydent Miasta wniósł zażalenie, zarzucając, że organ egzekucyjny w podziale kwoty uzyskanej z egzekucji błędnie zakwalifikował należności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód w Lublinie oraz należności Zastępcy Komornika Sądowego przy Sadzie Rejonowym Lublin Zachód w Lublinie w wysokości odpowiednio 387,63 zł oraz 52,24 zł do pierwszej kategorii zaspokojenia w podkategorii 1.6, ponieważ takie działanie nie znajduje uzasadnienia w ustawie egzekucyjnej. Według Prezydenta Miasta zrównanie kosztów egzekucyjnych należnych komornikom sądowym, bez rozbicia na poszczególne rodzaje, jak uwzględnia to art. 115 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm.), dalej: "u.p.e.a.", i umiejscowienie ich w podkategorii kosztów upomnienia jest bezzasadne. W adnotacji w sprawie zbiegu egzekucji, komornik powinien prawidłowo wskazać w rozbiciu na poszczególne kategorie kosztów, wysokości kosztów egzekucyjnych należnych na dzień wystawienia adnotacji. Ponadto, kwota kosztów egzekucyjnych należnych komornikowi Sądowemu T. P. wykazana w adnotacji w sprawie zbiegu, zawiera "prawdopodobnie", oprócz wydatków egzekucyjnych, kwotę opłaty egzekucyjnej w wysokości 300 zł, która nie jest kwotą należną na tym etapie postępowania, więc nie może być wykazana w adnotacji obejmującej należności główne, które będą egzekwowane przez administracyjny organ egzekucyjny. Do pobrania opłaty egzekucyjnej będzie bowiem uprawniony Dyrektor Oddziału ZUS, który prowadzi łącznie egzekucję z wynagrodzenia zobowiązanego (art. 64cb § 1 pkt 3 u.p.e.a.). Dłużnik bowiem nie może być obciążany podwójną opłatą egzekucyjną. Przekazanie przez Komornika Sądowego T. P. adnotacji do Dyrektora Oddziału ZUS celem łącznego prowadzenia egzekucji, a tym samym niewyegzekwowanie należności objętej adnotacją świadczy o braku podstaw do obciążania opłatą dłużnika, a jej ujęcie w planie podziału w I kategorii zaspokojenia powoduje pokrzywdzenie Prezydenta Miasta niezasadnie zawyżając należność Komornika Sądowego.Po rozpatrzeniu zażalenia Prezydenta Miasta Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ nadzorczy wyjaśnił, że kwota 851,64 zł uzyskana w prowadzonej łącznie przez ten organ egzekucji z wynagrodzenia za pracę została podzielona w ten sposób, że na rzecz Prezydenta Miasta oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie z tytułu opłaty manipulacyjnej (należącej do kategorii 1.1 zaspokojenia) przypadło odpowiednio do wypłaty: 580,67 zł i 270,97 zł. Natomiast należności Komorników Sądowych przy Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód, w tym koszty egzekucyjne należne sądowemu organowi egzekucyjnemu wykazane przez Dyrektora Oddziału ZUS w podkategorii 1.6 jako koszty organu przekazującego nie zostały zaspokojone w ogóle.Prezydent Miasta w zażaleniu z 20 czerwca 2025 r. podważył prawidłowość zakwalifikowania w zaskarżonym postanowieniu kosztów egzekucyjnych wskazanych przez ww. Komorników Sądowych do I kategorii zaspokojenia, w podkategorii "koszty upomnienia" twierdząc, że taka kwalifikacja nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Prezydent podnosi, że ogólne ujęcie przez obydwu komorników w adnotacjach w sprawie zbiegu kosztów egzekucyjnych jako "koszty organu przekazującego", bez rozbicia na poszczególne ich rodzaje jak wynika z art. 115 § 1 u.p.e.a. jest niezgodne z prawem.W odniesieniu do powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że łączne prowadzenie egzekucji z wynagrodzenia za pracę zobowiązanego przejął Dyrektor Oddziału ZUS. W myśl art. 62d § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg, prowadzi je w trybie egzekucji administracyjnej. Nie ma zatem wątpliwości, że przepisami właściwymi w kwestii kolejności zaspokojenia wierzycieli przy podziale sumy uzyskanej z przedmiotowej egzekucji są przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. art. 115 u.p.e.a.Artykuł 62b § 1a u.p.e.a. wymienia z kolei co zawierać powinna adnotacja w sprawie zbiegu, tj. m.in.: wskazanie rodzaju i wysokości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych należnych na dzień sporządzenia tej adnotacji.Rozporządzenie Ministra Finansów z 18 kwietnia 2024 r. w sprawie adnotacji w sprawie zbiegu egzekucji oraz dokonywania doręczeń przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem sądowym, w § 2 określa dane niezbędne do prowadzenia łącznie egzekucji do rzeczy lub prawa majątkowego jakie mają być zawarte w adnotacji w sprawie zbiegu inne niż w ww. artykule w tym m.in.: informację o wysokości kosztów egzekucyjnych, o których mowa w art. 115 § 1 pkt 1-1c i pkt 1d lit. a u.p.e.a., w rozbiciu na ich rodzaje.Przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, po kosztach egzekucyjnych i kosztach upomnienia powstałych w egzekucji należności pieniężnej innej niż należność celna zaspokaja się należności za pracę za okres 3 miesięcy do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach, renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, należności zasądzone na rzecz pokrzywdzonego lub osób wykonujących prawa pokrzywdzonego w postępowaniu karnym oraz koszty zwykłego pogrzebu zobowiązanego, a po należnościach zabezpieczonych hipoteką morską, przywilejem na statku morskim, hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystających z ustawowego pierwszeństwa oraz prawach, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu - należności za pracę niezaspokojone w kolejności wcześniejszej - art. 115 § 2 u.p.e.a..W niniejszej sprawie Komornicy Sądowi przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód w Lublinie przekazali do ZUS Oddział w Lublinie adnotacje w związku ze zbiegiem egzekucji do wynagrodzenia zobowiązanego P. Ż.. Obydwaj w części C pkt 17 adnotacji wskazali łączne kwoty kosztów egzekucyjnych należnych organowi przekazującemu zbieg wynoszące odpowiednio 52,24 zł (Komornik T. W.) i 387,63 zł (Komornik T. P.).Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podkreślił, że istotę sporu stanowi okoliczność zakwalifikowania przez organ egzekucyjny powyższych kosztów powstałych w postępowaniu prowadzonym przez ww. Komorników Sądowych do pierwszej kategorii zaspokojenia, podkategorii 1.6 odpowiadającej kosztom upomnienia. Według stanowiska Prezydenta Miasta, Komornicy winni w przekazanych adnotacjach wskazać konkretnie rodzaj kosztów egzekucyjnych organu przekazującego. Ponadto według Strony koszty egzekucyjne wykazane w adnotacji przez Komornika Sądowego T. P. "prawdopodobnie" zawierają opłatę egzekucyjną, która nie jest kwotą należną na tym etapie postępowania więc nie powinna być ujęta w adnotacji, gdyż należna jest organowi, który łącznie prowadzi egzekucję z wynagrodzenia zobowiązanego. Zobowiązany nie może być obciążany dwukrotnie opłatą egzekucyjną za tą samą czynność. Ponadto w ten sposób zawyżona jest opłata należna Komornikowi Sądowemu co powoduje uszczerbek po stronie Prezydenta Miasta.Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie zauważył, że podział sumy uzyskanej z egzekucji następuje z uwzględnieniem zasady uprzywilejowania i zasady równorzędności mogącej mieć postać zasady proporcjonalności albo pierwszeństwa. Zasada uprzywilejowania polega na tym, że pewne należności są uprzywilejowane względem innych. Zasada ta znalazła odzwierciedlenie w art. 115 u.p.e.a., gdzie ustawodawca podzielił należności według określonych kategorii, a następnie wskazał kolejność zaspokojenia należności w danej kategorii. Przy podziale sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej zasady uprzywilejowania oraz pierwszeństwa określone zostały w § 2 art. 115 u.p.e.a., gdzie dalsze należności zaspokajane są po kosztach egzekucyjnych i kosztach upomnienia.Z postanowienia z 10 czerwca 2025 r. wynika, że koszty organu przekazującego zakwalifikowane zostały przez organ egzekucyjny prowadzący łącznie egzekucję do I kategorii, podkategorii odpowiadającej kosztom upomnienia, a więc ostatniej wynikającej z art. 115 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Zwrócić uwagę należy na fakt, że nomenklatura oraz charakter prawny kosztów egzekucyjnych występujących w administracyjnym i sądowym postępowaniu egzekucyjnym różni się między sobą, ponieważ określają je odrębne przepisy prawne. Rozporządzenie Ministra Finansów z 18 kwietnia 2024 r. w sprawie adnotacji co prawda wskazuje, że adnotacja w sprawie zbiegu zawiera informację o wysokości kosztów egzekucyjnych w rozbiciu na ich rodzaje, jednakże dotyczy to kosztów, o których mowa w art. 115 § 1 pkt 1-1c i pkt 1d lit. a u.p.e.a. Rozporządzenie nie zawiera w tym przedmiocie odniesienia do art. 115 § 2 u.p.e.a.Organ administracyjny, który przejął łączne prowadzenie egzekucji nie jest organem, który ma prawo weryfikować wysokość kosztów wyliczonych przez Komornika Sądowego. Komornik jest funkcjonariuszem publicznym i podlega nadzorowi sądu oraz nadzorowi prezesa sądu rejonowego, przy którym działa. Należy także dodać, że przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji, a nie wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego i oceny tej nie zmienia okoliczność, że koszty egzekucyjne mają istotny wpływ na treść podziału. Prawidłowość określenia wysokości kosztów egzekucyjnych może zatem podlegać kontroli administracyjnej, jednak w odrębnym (innym) postępowaniu, którego przedmiotem jest rozważenie zasadności obciążenia zobowiązanego czy wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego.Organ prowadzący łączną egzekucję, na etapie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji nie ma też uprawnień, aby żądać od Komornika Sądowego wskazania podstaw prawnych powstałych kosztów celem uniknięcia obciążenia dłużnika nadmiernymi kosztami.Dyrektor Oddziału ZUS zakwalifikował koszty organów przekazujących zbieg (komorników Sądowych) do ostatniej możliwej podkategorii kosztów (kosztów upomnienia), które zaspokajane są na samym końcu. Tym samym w wyniku tak dokonanej kwalifikacji Prezydent Miasta nie poniósł uszczerbku. Tym bardziej, iż w wyniku podziału kwoty 851,64 zł uzyskanej z egzekucji z wynagrodzenia za pracę, dokonanego zaskarżonym postanowieniem, kwota ta w całości została przekazana na częściowe zaspokojenie należności mieszczących się w kategorii 1.1, tj. koszty egzekucyjne stanowiące opłatę manipulacyjną, należne administracyjnym organom egzekucyjnym (w przeważającej części) Prezydentowi Miasta oraz Dyrektorowi oddziału ZUS. Wobec tego podnoszona w zażaleniu argumentacja pozostaje bez wpływu na wydane w sprawie podziału ww. kwoty rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego, gdyż w żaden sposób nie mogłaby zmienić tego podziału.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Prezydent Miasta zarzucił naruszenie:1. art. 62b § 1a pkt 1 u.p.e.a. i § 2 pkt 7 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie adnotacji w sprawie zbiegu egzekucji oraz dokonywania doręczeń przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem sądowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 626), poprzez ich błędną wykładnię polegającą na tym, że sądowy organ egzekucyjny nie jest zobligowany do sporządzenia adnotacji w zakresie kosztów egzekucji z rozbiciem na ich rodzaje w związku z różnym charakterem prawnym kosztów egzekucyjnych występujących w administracyjnym i sądowym postępowaniu egzekucyjnym, mimo że przepis art. 62b § 1a pkt 1 stanowi, iż adnotacja w sprawie zbiegu zawiera wskazanie rodzaju i wysokości kosztów egzekucyjnych na dzień sporządzenia adnotacji i § 2 pkt 7 lit. b rozporządzenia wprost stanowi, że danymi niezbędnymi do prowadzenia łącznie egzekucji do rzeczy lub prawa majątkowego zawartymi w adnotacji w sprawie zbiegu innymi niż określone w art. 62b § 1 a pkt 1 u.p.e.a. są informacje o wysokości kosztów egzekucyjnych, o których mowa w art. 115 § 1 pkt 1 - 1c i pkt 1 d lit. a ustawy w rozbiciu na ich rodzaje, a obie te regulacje prawne ze swej istoty są skierowane do organów uczestniczących w zbiegu egzekucji, w tym również sądowych organów egzekucyjnych przekazujących egzekucje administracyjnemu organowi egzekucyjnemu do łącznego prowadzenia, które następuje zgodnie z art. 773 (2) § 2 k.p.c. Przekazanie egzekucji przez komornika następuje w formie adnotacji, której zakres został uregulowany w art. 62b i 63a u.p.e.a., a poszczególne rodzaje kosztów komorniczych określonych w ustawie z dnia 28 lutego 2018 r. takie jak wydatki i opłaty egzekucyjne stale czy stosunkowe pozwalają na ich odpowiednie zakwalifikowanie i rozbicie zgodnie z art. 115 u.p.e.a.2. art. 64d § 2a u.p.e.a., poprzez jego niezastosowanie, tj. zaniechanie weryfikacji przez organ egzekucji łącznej adnotacji przedłożonych przez sądowe organy egzekucyjne pod względem prawidłowości ich sporządzenia w wymaganej postaci w zakresie braku rozbicia kosztów egzekucyjnych na poszczególne rodzaje w części E 1.2.1. co jest wynikiem błędnej wykładni przepisów prawa wskazanych powyżej w pkt 1 zarzutów, oraz dalej przed dokonaniem podziału kwoty nie wezwanie sądowych organów egzekucyjnych do przedłożenia adnotacji w wymaganej postaci pod rygorem określonym w art. 64d § 2b u.p.e.a., tj. nieprzystąpienia do prowadzenia łącznie egzekucji wobec tych należności;3. art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego polegającą na wadliwym ustaleniu, że koszty egzekucyjne należne organowi przekazującemu Komornikowi Sądowemu T. P. i Komornikowi Sądowego T. W. - Zastępca K. B. zostały zakwalifikowane w planie podziału sumy uzyskanej w egzekucji przez organ egzekucji łącznej Dyrektora Oddziału ZUS w Lublinie w kategorii l i podkategorii 1.6 jak dla kosztów upomnienia, mimo że plan podziału nie zawiera określonej kwalifikacji zaspokojenia w podkategorii jak dla kosztów upomnienia, tym samym organ egzekucji łącznej w istocie nie określił w jakiej kolejności koszty te zostaną zaspokojone w ramach I kategorii kosztów egzekucji;4. art. 115 § 1 u.p.e.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na niewłaściwym dokonaniu kwalifikacji kolejności zaspokojenia kosztów egzekucyjnych należnych Komornikom Sądowym jako " koszty organu przekazującego", mimo że w art. 115 § 1 pkt 1-1e nie przewiduje takiego rodzaju kosztów, tym samym plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji został sporządzony niezgodnie z tym przepisem, a dodatkowo mając na uwadze wadliwą wykładnię przepisów określonych w pkt 1 zarzutów i zaniechanie zastosowania przepisów opisanych w zarzutach z pkt 2, zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo, że w kosztach egzekucji przekazanych w adnotacji Komornika Sądowego T. P. została ujęta opłata egzekucyjna należna organowi egzekucji łącznej Dyrektorowi Oddziału ZUS, a nie Komornikowi Sądowemu jako organowi nieegzekwującemu co może stanowić o nieuprawnionym podwójnym obciążeniu dłużnika tą samą opłatą egzekucyjną, tym samym do pokrzywdzenia wierzycieli w zakresie wierzytelności nie uzyskujących zaspokojenia w tym planie podziału. Właściwe ustalenie kolejności zaspokojenia poszczególnych należności tj. prawidłowe określenie kategorii i podkategorii zgodnie z art. 115 u.p.e.a. będzie miało wiążący wpływ na dalsze podziały sum uzyskanych z egzekucji z wynagrodzenia za pracę dłużnika zgodnie z art. 115 a § 3 u.p.e.a. bez konieczności ponownego składania przez wierzyciela wniosku o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty celem uruchomienia kolejnego procesu skarżenia.Formułując powyższe zarzuty Prezydent Miasta wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie uchylenie również postanowienia z dnia 10 czerwca 2025 r.Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. W wyniku takiej kontroli, jak stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a., postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, które nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym zgodne z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym.Znajdujące się w aktach sprawy tytuły wykonawcze obejmujące składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne przypadające od zobowiązanego wystawione zostały 28 października 2024 r., 21 stycznia 2025 r., 25 marca 2025 r. i 23 kwietnia 2025 r. Zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę zobowiązanego wystawione zostały 28 października 2024 r., 21 stycznia 2025 r., 25 marca 2025 r. i 23 kwietnia 2025 r., a doręczone w trybie art. 44 k.p.a.W wyniku wskazanych zajęć doszło do zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej. W związku z czym, Dyrektor Oddziału ZUS przejął do łącznego prowadzenia postępowanie od: Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Lublin — Zachód (Adnotacja z 25 marca 2025 r.), Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód (Adnotacja z 28 marca 2025 r.) oraz Prezydenta Miasta (Adnotacja z 23 kwietnia 2025 r.).Ponieważ zbieg egzekucji obejmował należności realizowane na rzecz wielu wierzycieli przez wielu komorników sądowych i administracyjny organ egzekucyjny, który przejął egzekucję do łącznego prowadzenia, organ ten, po uzyskaniu w wyniku egzekucji kwoty 851,64 zł, sporządził plan podziału kwoty uzyskanej z egzekucji. W dniu 28 maja 2025 r. organ egzekucyjny wydał zawiadomienia o planie podziału.Na wniosek Prezydenta Miasta z 3 czerwca 2025 r., organ egzekucyjny wydał w dniu 10 czerwca 2025 r. postanowienie w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji, utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 lipca 2025 r. Tym samym, ze wskazanej wyżej kwoty organ egzekucyjny przyznał w nim Prezydentowi Miasta oraz Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie odpowiednio do wypłaty 580,67 zł i 270,97 zł. Natomiast należności Komorników Sądowych przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód: T. W. zastępca K. B. oraz T. P., w tym koszty egzekucyjne należne sądowemu organowi egzekucyjnemu wykazane przez Dyrektora Oddziału ZUS w podkategorii 1.6 jako koszty organu przekazującego nie zostały zaspokojone w ogóle.Zgodnie z art. 115a u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg egzekucji.Podział sumy uzyskanej z egzekucji następuje z uwzględnieniem zasady uprzywilejowania i zasady równorzędności mogącej mieć postać zasady proporcjonalności albo pierwszeństwa. Zasada uprzywilejowania polega na tym, że pewne należności są uprzywilejowane względem innych. Zasada ta znalazła odzwierciedlenie w art. 115 u.p.e.a., gdzie ustawodawca podzielił należności według określonych kategorii, a następnie wskazał kolejność zaspokojenia należności w danej kategorii. Przepis art. 115 ust. § 1 u.p.e.a. stanowi, że z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:1) opłatę manipulacyjną;1a) opłatę za czynności egzekucyjne;1b) wydatki egzekucyjne;1c) koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;1d) opłatę egzekucyjną od środków pieniężnych zapłaconych:a) wierzycielowi,b) organowi egzekucyjnemu albo wyegzekwowanych przez ten organ;1e) koszty upomnienia;2) należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim;3) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu;4) należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, należności celne oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały zaspokojone w trzeciej kolejności;4a) koszty egzekucyjne i koszty upomnienia powstałe w egzekucji należności celnej;5) (uchylony);6) inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.Punkty od 1 do 1e we wskazanym brzmieniu weszły w życie z dniem 20 lutego 2021 r., przy czym pkt 1d był następnie zmieniony przepisami chronologicznie ostatniej ze wskazanych ustaw zmieniających, z dniem 25 marca 2024 r.Przed wejściem w życie zmian u.p.e.a. przepis art. 115 § 1 miał następujące brzmienie: z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:1) koszty egzekucyjne i koszty upomnienia;2) należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim;3) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu;4) należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały zaspokojone w trzeciej kolejności;5) (uchylony);6) inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.Paragraf 2. w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie stanowi, że przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, po kosztach egzekucyjnych i kosztach upomnienia powstałych w egzekucji należności pieniężnej innej niż należność celna, zaspokaja się należności za pracę za okres 3. miesięcy do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach, renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, należności zasądzone na rzecz pokrzywdzonego lub osób wykonujących prawa pokrzywdzonego w postępowaniu karnym oraz koszty zwykłego pogrzebu zobowiązanego, a po należnościach zabezpieczonych hipoteką morską, przywilejem na statku morskim, hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystających z ustawowego pierwszeństwa oraz prawach, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu - należności za pracę niezaspokojone w kolejności wcześniejszej.Przepis paragrafu 2. we wskazanym wyżej okresie także podlegał kilkukrotnym zmianom. Nieodmienne jednak, od lipca 2002 r. przewiduje on, że przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, inne należności zaspokajane są po kosztach egzekucyjnych i kosztach upomnienia.Paragraf 2., określający kolejność zaspokojenia należności przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej, w stanie prawnym obowiązującym przez dniem 20 lutego 2021 r. powtarzał zatem treść punktu pierwszego w paragrafie 1. artykułu 115. Od 20 lutego 2021 r. treść paragrafu 1. zmieniła się. Ustawodawca pozostawił koszty upomnienia w kolejności następującej po kosztach egzekucyjnych. Natomiast wśród kosztów egzekucyjnych, obejmujących w egzekucji administracyjnej zgodnie z art. 64c § 1 u.p.e.a. opłatę manipulacyjną, opłatę egzekucyjną, opłatę za czynności egzekucyjne i wydatki egzekucyjne, w pierwszej kolejności postawił opłatę manipulacyjną. Dopiero w dalszej kolejności zaspokaja się pozostałe koszty egzekucyjne i inne należności w kolejności wynikającej z treści paragrafu 2., z zastosowaniem reguły wynikającej z paragrafu 6. Zgodnie z nim, jeżeli kwota przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności, należności dalszej kolejności zaspokaja się dopiero po zupełnym zaspokojeniu należności wcześniejszej kolejności, a gdy kwota nie wystarcza na pokrycie w całości wszystkich należności tej samej kolejności, należności te zaspokaja się proporcjonalnie do wysokości każdej z nich.Odnosząc się do zarzutu skargi naruszenia przepisu art. 62b § 1a pkt 1 oraz art. 62d § 2a i 2b u.p.e.a. zauważyć trzeba, że przepisy art. 62b § 1a pkt 1 określają obowiązki administracyjnego organu egzekucyjnego, w sytuacji w której prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniu Prezydenta Miasta, organ egzekucyjny nie naruszył art. 62b § 1a pkt 1 oraz art. 62d § 2a i 2b u.p.e.a. Zgodnie z art. 62b § 1 pkt 1 u.p.e.a., jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego, organ egzekucyjny niezwłocznie sporządza adnotację w sprawie przekazania egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego, zwaną dalej "adnotacją w sprawie zbiegu", zawierającą informacje niezbędne do prowadzenia łącznie egzekucji, i przekazuje ją sądowemu organowi egzekucyjnemu w sposób określony przepisami wydanymi na podstawie art. 63a § 2.Jak stanowi art. 62b § 1a pkt 1 u.p.e.a., adnotacja w sprawie zbiegu zawiera wskazanie rodzaju i wysokości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych należnych na dzień sporządzenia tej adnotacji.Zgodnie z art. 62d § 2a u.p.e.a., w przypadku nieprzekazania przez sądowy organ egzekucyjny adnotacji w sprawie zbiegu lub przekazania jej w innej postaci niż wymagana organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji z rzeczy albo prawa majątkowego, przed podziałem kwoty uzyskanej z egzekucji wzywa sądowy organ egzekucyjny do przekazania tej adnotacji w wymaganej postaci w terminie 14. dni od dnia doręczenia tego wezwania.Jeżeli sądowy organ egzekucyjny nie przekazał adnotacji w sprawie zbiegu w wymaganej postaci w terminie, o którym mowa w § 2a, organ egzekucyjny zawiadamia sądowy organ egzekucyjny o nieprzystąpieniu do prowadzenia łącznie egzekucji z rzeczy albo prawa majątkowego (art. 62d § 2a u.p.e.a.).Z zaskarżonego postanowienia wynika, że kwota 851,64 zł uzyskana w prowadzonej łącznie przez Dyrektora Oddziału ZUS egzekucji z wynagrodzenia za pracę została podzielona w ten sposób, że na rzecz Prezydenta Miasta oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie z tytułu opłaty manipulacyjnej (należącej do kategorii 1.1 zaspokojenia) przypadło odpowiednio do wypłaty: 580,67 zł i 270,97 zł. Natomiast należności Komorników Sądowych przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód: T. W. zastępca K. B. oraz T. P., w tym koszty egzekucyjne należne sądowemu organowi egzekucyjnemu wykazane przez Dyrektora Oddziału ZUS w podkategorii 1.6 jako koszty organu przekazującego, nie zostały zaspokojone w ogóle. Jak trafnie zauważył Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, organ administracyjny, który przejął łączne prowadzenie egzekucji nie jest organem, który ma prawo weryfikować prawidłowość wyliczenia kosztów przez Komornika Sądowego. Komornik jest funkcjonariuszem publicznym i podlega nadzorowi sądu oraz nadzorowi prezesa sądu rejonowego, przy którym działa. Trafnie w tym miejscu organ nadzorczy zauważył, że przedmiotem niniejszego postępowania był podział kwoty uzyskanej z egzekucji, a nie kwestia wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego i oceny tej nie zmienia okoliczność, że koszty egzekucyjne mają istotny wpływ na treść podziału. Prawidłowość określenia wysokości kosztów egzekucyjnych może zatem podlegać kontroli sądowoadministracyjnej, jednak w sprawie innej niż sprawa niniejsza (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 3985/13). Reasumując, w postępowaniu niniejszym w przedmiocie planu podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości brak jest zatem podstaw do dokonywania kontroli prawidłowości wyliczenia kosztów postępowania egzekucyjnego. Wbrew zarzutom skargi, Prezydent Miasta nie poniósł uszczerbku. Organ egzekucyjny zakwalifikował koszty organów przekazujących (komorników sądowych) do ostatniej możliwej podkategorii kosztów (kosztów upomnienia), które zaspokajane są na samym końcu. Tym samym, plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji został sporządzony w przedmiotowej sprawie zgodnie z art. 115 § 1 pkt 1-1e u.p.e.a.Nie doszło zatem także do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego przez dowolną ocenę materiału dowodowego w odniesieniu do kwalifikacji kosztów egzekucyjnych należnych organowi przekazującemu.Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd działając na podstawie art. 151 orzekł jak w sentencji.W wyniku wskazanych zajęć doszło do zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej. W związku z czym, Dyrektor Oddziału ZUS przejął do łącznego prowadzenia postępowanie od: Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Lublin — Zachód (Adnotacja z 25 marca 2025 r.), Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód (Adnotacja z 28 marca 2025 r.) oraz Prezydenta Miasta (Adnotacja z 23 kwietnia 2025 r.).Ponieważ zbieg egzekucji obejmował należności realizowane na rzecz wielu wierzycieli przez wielu komorników sądowych i administracyjny organ egzekucyjny, który przejął egzekucję do łącznego prowadzenia, organ ten, po uzyskaniu w wyniku egzekucji kwoty 851,64 zł, sporządził plan podziału kwoty uzyskanej z egzekucji. W dniu 28 maja 2025 r. organ egzekucyjny wydał zawiadomienia o planie podziału.Na wniosek Prezydenta Miasta z 3 czerwca 2025 r., organ egzekucyjny wydał w dniu 10 czerwca 2025 r. postanowienie w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji, utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 lipca 2025 r. Tym samym, ze wskazanej wyżej kwoty organ egzekucyjny przyznał w nim Prezydentowi Miasta oraz Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie odpowiednio do wypłaty 580,67 zł i 270,97 zł. Natomiast należności Komorników Sądowych przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód: T. W. zastępca K. B. oraz T. P., w tym koszty egzekucyjne należne sądowemu organowi egzekucyjnemu wykazane przez Dyrektora Oddziału ZUS w podkategorii 1.6 jako koszty organu przekazującego nie zostały zaspokojone w ogóle.Zgodnie z art. 115a u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg egzekucji.Podział sumy uzyskanej z egzekucji następuje z uwzględnieniem zasady uprzywilejowania i zasady równorzędności mogącej mieć postać zasady proporcjonalności albo pierwszeństwa. Zasada uprzywilejowania polega na tym, że pewne należności są uprzywilejowane względem innych. Zasada ta znalazła odzwierciedlenie w art. 115 u.p.e.a., gdzie ustawodawca podzielił należności według określonych kategorii, a następnie wskazał kolejność zaspokojenia należności w danej kategorii. Przepis art. 115 ust. § 1 u.p.e.a. stanowi, że z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:1) opłatę manipulacyjną;1a) opłatę za czynności egzekucyjne;1b) wydatki egzekucyjne;1c) koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;1d) opłatę egzekucyjną od środków pieniężnych zapłaconych:a) wierzycielowi,b) organowi egzekucyjnemu albo wyegzekwowanych przez ten organ;1e) koszty upomnienia;2) należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim;3) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu;4) należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, należności celne oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały zaspokojone w trzeciej kolejności;4a) koszty egzekucyjne i koszty upomnienia powstałe w egzekucji należności celnej;5) (uchylony);6) inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.Punkty od 1 do 1e we wskazanym brzmieniu weszły w życie z dniem 20 lutego 2021 r., przy czym pkt 1d był następnie zmieniony przepisami chronologicznie ostatniej ze wskazanych ustaw zmieniających, z dniem 25 marca 2024 r.Przed wejściem w życie zmian u.p.e.a. przepis art. 115 § 1 miał następujące brzmienie: z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:1) koszty egzekucyjne i koszty upomnienia;2) należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim;3) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu;4) należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały zaspokojone w trzeciej kolejności;5) (uchylony);6) inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.Paragraf 2. w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie stanowi, że przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, po kosztach egzekucyjnych i kosztach upomnienia powstałych w egzekucji należności pieniężnej innej niż należność celna, zaspokaja się należności za pracę za okres 3. miesięcy do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach, renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, należności zasądzone na rzecz pokrzywdzonego lub osób wykonujących prawa pokrzywdzonego w postępowaniu karnym oraz koszty zwykłego pogrzebu zobowiązanego, a po należnościach zabezpieczonych hipoteką morską, przywilejem na statku morskim, hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystających z ustawowego pierwszeństwa oraz prawach, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu - należności za pracę niezaspokojone w kolejności wcześniejszej.Przepis paragrafu 2. we wskazanym wyżej okresie także podlegał kilkukrotnym zmianom. Nieodmienne jednak, od lipca 2002 r. przewiduje on, że przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, inne należności zaspokajane są po kosztach egzekucyjnych i kosztach upomnienia.Paragraf 2., określający kolejność zaspokojenia należności przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej, w stanie prawnym obowiązującym przez dniem 20 lutego 2021 r. powtarzał zatem treść punktu pierwszego w paragrafie 1. artykułu 115. Od 20 lutego 2021 r. treść paragrafu 1. zmieniła się. Ustawodawca pozostawił koszty upomnienia w kolejności następującej po kosztach egzekucyjnych. Natomiast wśród kosztów egzekucyjnych, obejmujących w egzekucji administracyjnej zgodnie z art. 64c § 1 u.p.e.a. opłatę manipulacyjną, opłatę egzekucyjną, opłatę za czynności egzekucyjne i wydatki egzekucyjne, w pierwszej kolejności postawił opłatę manipulacyjną. Dopiero w dalszej kolejności zaspokaja się pozostałe koszty egzekucyjne i inne należności w kolejności wynikającej z treści paragrafu 2., z zastosowaniem reguły wynikającej z paragrafu 6. Zgodnie z nim, jeżeli kwota przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności, należności dalszej kolejności zaspokaja się dopiero po zupełnym zaspokojeniu należności wcześniejszej kolejności, a gdy kwota nie wystarcza na pokrycie w całości wszystkich należności tej samej kolejności, należności te zaspokaja się proporcjonalnie do wysokości każdej z nich.Odnosząc się do zarzutu skargi naruszenia przepisu art. 62b § 1a pkt 1 oraz art. 62d § 2a i 2b u.p.e.a. zauważyć trzeba, że przepisy art. 62b § 1a pkt 1 określają obowiązki administracyjnego organu egzekucyjnego, w sytuacji w której prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniu Prezydenta Miasta, organ egzekucyjny nie naruszył art. 62b § 1a pkt 1 oraz art. 62d § 2a i 2b u.p.e.a. Zgodnie z art. 62b § 1 pkt 1 u.p.e.a., jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego, organ egzekucyjny niezwłocznie sporządza adnotację w sprawie przekazania egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego, zwaną dalej "adnotacją w sprawie zbiegu", zawierającą informacje niezbędne do prowadzenia łącznie egzekucji, i przekazuje ją sądowemu organowi egzekucyjnemu w sposób określony przepisami wydanymi na podstawie art. 63a § 2.Jak stanowi art. 62b § 1a pkt 1 u.p.e.a., adnotacja w sprawie zbiegu zawiera wskazanie rodzaju i wysokości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych należnych na dzień sporządzenia tej adnotacji.Zgodnie z art. 62d § 2a u.p.e.a., w przypadku nieprzekazania przez sądowy organ egzekucyjny adnotacji w sprawie zbiegu lub przekazania jej w innej postaci niż wymagana organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji z rzeczy albo prawa majątkowego, przed podziałem kwoty uzyskanej z egzekucji wzywa sądowy organ egzekucyjny do przekazania tej adnotacji w wymaganej postaci w terminie 14. dni od dnia doręczenia tego wezwania.Jeżeli sądowy organ egzekucyjny nie przekazał adnotacji w sprawie zbiegu w wymaganej postaci w terminie, o którym mowa w § 2a, organ egzekucyjny zawiadamia sądowy organ egzekucyjny o nieprzystąpieniu do prowadzenia łącznie egzekucji z rzeczy albo prawa majątkowego (art. 62d § 2a u.p.e.a.).Z zaskarżonego postanowienia wynika, że kwota 851,64 zł uzyskana w prowadzonej łącznie przez Dyrektora Oddziału ZUS egzekucji z wynagrodzenia za pracę została podzielona w ten sposób, że na rzecz Prezydenta Miasta oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie z tytułu opłaty manipulacyjnej (należącej do kategorii 1.1 zaspokojenia) przypadło odpowiednio do wypłaty: 580,67 zł i 270,97 zł. Natomiast należności Komorników Sądowych przy Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód: T. W. zastępca K. B. oraz T. P., w tym koszty egzekucyjne należne sądowemu organowi egzekucyjnemu wykazane przez Dyrektora Oddziału ZUS w podkategorii 1.6 jako koszty organu przekazującego, nie zostały zaspokojone w ogóle. Jak trafnie zauważył Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, organ administracyjny, który przejął łączne prowadzenie egzekucji nie jest organem, który ma prawo weryfikować prawidłowość wyliczenia kosztów przez Komornika Sądowego. Komornik jest funkcjonariuszem publicznym i podlega nadzorowi sądu oraz nadzorowi prezesa sądu rejonowego, przy którym działa. Trafnie w tym miejscu organ nadzorczy zauważył, że przedmiotem niniejszego postępowania był podział kwoty uzyskanej z egzekucji, a nie kwestia wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego i oceny tej nie zmienia okoliczność, że koszty egzekucyjne mają istotny wpływ na treść podziału. Prawidłowość określenia wysokości kosztów egzekucyjnych może zatem podlegać kontroli sądowoadministracyjnej, jednak w sprawie innej niż sprawa niniejsza (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 3985/13). Reasumując, w postępowaniu niniejszym w przedmiocie planu podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości brak jest zatem podstaw do dokonywania kontroli prawidłowości wyliczenia kosztów postępowania egzekucyjnego. Wbrew zarzutom skargi, Prezydent Miasta nie poniósł uszczerbku. Organ egzekucyjny zakwalifikował koszty organów przekazujących (komorników sądowych) do ostatniej możliwej podkategorii kosztów (kosztów upomnienia), które zaspokajane są na samym końcu. Tym samym, plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji został sporządzony w przedmiotowej sprawie zgodnie z art. 115 § 1 pkt 1-1e u.p.e.a.Nie doszło zatem także do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego przez dowolną ocenę materiału dowodowego w odniesieniu do kwalifikacji kosztów egzekucyjnych należnych organowi przekazującemu.Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd działając na podstawie art. 151 orzekł jak w sentencji.