sygn. V SA/Wa 3194/25 19 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Postanowienie - V SA/Wa 3194/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 19 grudnia 2025

Teza
Odrzucono skargę. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na czynności egzekucyjne Dyrektora III Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w przedmiocie zajęcia rachunku bankowego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE M.P. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności egzekucyjne Dyrektora III Oddziału Zakładu Ubezpieczeń SOdrzucono skargę. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na czynności egzekucyjne Dyrektora III Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w przedmiocie zajęcia rachunku bankowego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE M.P. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności egzekucyjne Dyrektora III Oddziału Zakładu Ubezpieczeń S
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne ZUS
Role w sprawie
organ rentowy / ZUS apelujący / skarżący
Data orzeczenia 19 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący Joanna Dąbrowska.
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na czynności egzekucyjne Dyrektora III Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w przedmiocie zajęcia rachunku bankowego postanawia: odrzucić skargę

UZASADNIENIE
M.P. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności egzekucyjne Dyrektora III Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie polegające na zajęciu rachunku bankowego i pobraniu z niego kwoty 7187,06 zł i zażądał uchylenie w całości czynności egzekucyjnych z 10 września 2025 r. jako rażąco sprzecznych z prawem.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo jest poprzedzone analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Postępowanie przed sądem administracyjnym może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.Na podstawie art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie.Wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r., poz. 132, dalej "u.p.e.a."), zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest: 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.Stosownie do art. 54 § 3 u.p.e.a., skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Na podstawie art. 54 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym: 1) oddala skargę na czynność egzekucyjną; 2) uwzględnia skargę na czynność egzekucyjną: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala skargę. Na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie (art. 54 § 5 u.p.e.a.). W przypadku zaś uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ egzekucyjny: 1) uchyla zaskarżoną czynność egzekucyjną w całości albo w części; 2) usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej (art. 54 § 6 p.p.s.a.). Podkreślić również należy, że wniesienie skargi na czynność egzekucyjną nie wstrzymuje dalszej realizacji środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W uzasadnionych przypadkach organ egzekucyjny lub organ sprawujący nadzór może z urzędu wstrzymać dalszą realizację tego środka egzekucyjnego do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się ostateczne (art. 57 § 7 u.p.e.a.).W przytoczonych powyżej przepisów wynika, że skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności. Ponadto wniesienie skargi na czynności egzekucyjne na podstawie art. 54 u.p.e.a. uruchamia postępowanie przed organem egzekucyjnym, które kończy się wydaniem postanowienia, a na które przysługuje zażalenie i dopiero po rozpoznaniu tego zażalenia przez organ II instancji stronie przysługiwałoby prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wniesienie skargi do tut. Sądu z pominięciem tego trybu jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi.Biorąc powyższe pod uwagę złożoną skargę na czynności egzekucyjne Dyrektora III Oddziału ZUS w Warszawie w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego w postaci zajęcia rachunku bankowego Skarżącego należało uznać za niedopuszczalną.W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.