sygn. II SAB/Wr 1234/25 19 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Postanowienie - II SAB/Wr 1234/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 19 grudnia 2025

Teza
Odrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. UZASADNIENIE S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody DolnośląskOdrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. UZASADNIENIE S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląsk
Data orzeczenia 19 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Malwina Jaworska-Wołyniak
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł.

UZASADNIENIE
S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.Pismem z dnia 21 października 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 września 2025 r., wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez podpisanie skargi (załącznik nr 1 do pisma przewodniego z dnia 6 września 2025 r.) wniesionej w formie dokumentu elektronicznego przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo elektronicznym podpisem osobistym oraz podanie adresu ePUAP.Powyższe wezwanie zostało skierowane na podany w skardze adres. Przesyłka je zawierająca awizowana była po raz pierwszy w dniu 28 października 2025 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo miało miejsce w dniu 5 listopada 2025 r., a następnie, w dniu 13 listopada 2025 r., nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie.Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 19 listopada 2025 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła oznaczonego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, co też musiało skutkować jej odrzuceniem, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu.W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.., obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.