Postanowienie - V SA/Wa 48/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 19 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 listopada 2024 r. nr DUS.III.401.120.29.2024 w przedmiocie uprawnienia do wystawiania zaświadczeń lekarskich postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. T. (dalej: skarżący, strona) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargOdrzucono skargę. Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 listopada 2024 r. nr DUS.III.401.120.29.2024 w przedmiocie uprawnienia do wystawiania zaświadczeń lekarskich postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. T. (dalej: skarżący, strona) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarg
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
19 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Arkadiusz Tomczak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
A. T. (dalej: skarżący, strona) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję organu administracji. Do powyższej skargi strona załączyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.Zarządzeniem z dnia 10 marca 2024 r. starszy referendarz sądowy w powiązanej sprawie o sygn. akt V SPP 7/25 pozostawił wniosek o prawo pomocy strony skarżącej bez rozpoznania, następnie postanowieniem z 15 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza w przedmiocie prawa pomocy.W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 16 października 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia kwoty 200,00 zł tytułem wpisu sądowego należnego w sprawie. Zarządzenie zostało doręczone stronie w dniu 23 października 2025 r. (k. 180 akt sądowych).W piśmie z dnia 4 listopada 2025 r. (data prezentaty, nie można ustalić daty nadania pisma ponieważ pieczątka znajdująca się na kopercie jest zamazana) skarżący twierdzi, że WSA w Warszawie zwolniło go od opłat sądowych. Wskazać należy, że taka sytuacja nie ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak już wskazano powyżej - prawomocnym postanowieniem tut. Sąd 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt V SPP 7/25 utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie w przedmiocie prawa pomocy. Na marginesie Sąd podkreśla, że nawet jeśli by przyjąć, że strona złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy wskazać, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest - podzielany także przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie - pogląd (por. postanowienia z: 27 czerwca 2024 r. sygn. akt II FZ 46/24, 21 czerwca 2021 r. sygn. akt III FZ 247/24, 27 września 2022 r. sygn. akt II GZ 372/22, 8 lipca 2020 r. sygn. akt II FZ 275/20, 3 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 53/09), zgodnie z którym, złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy, a w szczególności nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem.Z notatki urzędowej sporządzonej 28 listopada 2025 r. (k. 182 akt sądowych) wynika, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano żądanej wpłaty.A zatem w zakreślonym terminie brak fiskalny skargi w zakresie opłaty nie został usunięty.W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.