Postanowienie - II SAB/Sz 151/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - z dnia 19 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę w stosunku do. Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. i A. P. na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. P. UZASADNIENIE Pismem z 23 października 2025 r. R. P. i A. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie niOdrzucono skargę w stosunku do. Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. i A. P. na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. P. UZASADNIENIE Pismem z 23 października 2025 r. R. P. i A. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie ni
Data orzeczenia
19 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Przewodniczący
Krzysztof Szydłowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę w stosunku do
UZASADNIENIE
Pismem z 23 października 2025 r. R. P. i A. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości.Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi A. P. poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia jej skargi.W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżących wskazała, że interes prawny skarżących w zaskarżeniu bezczynności Wojewody wynika z faktu braku wydania w terminie, o którym mowa w art. 12 ust. 4g ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych z dnia 10 kwietnia 2003 r., decyzji ustalającej wysokość odszkodowania przysługującego skarżącym z tytułu przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości na podstawie decyzji Wojewody z dnia 14 marca 2025 r. nr [...]Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:Badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest badaniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.W orzecznictwie przyjmuje się, że podmiot wnoszący skargę musi wykazać istnienie po jego stronie interesu prawnego, czyli osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 355/14, dostępne w Internecie). Od wykazania związku między chronionym przez przepis prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi do sądu.W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych, w dniu 14 marca 2025 r. Wojewoda wydał decyzję nr [...], w której zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa zachodniego drogowego obejścia miasta S.. Budowa drogi [...] - zachodnia obwodnica S.. Część 2: odcinek 3 – P. – G.". Na podstawie decyzji, inwestycją celu publicznego zostały objęte m.in. działki nr [...], [...] oraz [...] położone w obrębie ewidencyjnym [...], M. , gm. G., stanowiące własność – na dzień wydania ww. decyzji – R. P.. Ponadto, załączoną do akt decyzją Wojewody z dnia 29 października 2025 r. nr [...] orzeczone zostało odszkodowanie z tytułu przejęcia na własność Skarbu Państwa ww. działek na realizację ww. inwestycji - na rzecz R. P..Analiza treści ww. dokumentów prowadzi do wniosku, że A. P. na dzień wydania decyzji z dnia 14 marca 2025 r. nie była właścicielką (współwłaścicielką), użytkownikiem wieczystym, ani osobą, której przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe i w związku z tym nie zostało na jej rzecz orzeczone odszkodowanie z tego tytułu w myśl art. 12 ust. 4f ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311). Tym samym uznać należy, że nie jest ona stroną tego postępowania. Z wnioskiem o przyznanie ww. odszkodowania mogą bowiem wystąpić tylko osoby wskazane w omawianym przepisie, zaś skarżąca – jak już wyżej wskazano – nie wykazała, że jest jedną z tych osób.Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie na jego rzecz uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku, wynikającego z obowiązujących przepisów prawa. W niniejszej sprawie oznacza, to że interes prawny do wniesienia skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości posiada wyłącznie R. P..W konsekwencji skarga A. P., która nie posiada interesu prawnego w niniejszej sprawie, musi zostać odrzucona.Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.