Postanowienie - VI SA/Wa 1557/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 19 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na pismo Prezydenta [...] z dnia 9 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania w sprawie reklamacji dotyczącej opłaty dodatkowej za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE G. M. (Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargęOdrzucono skargę. Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na pismo Prezydenta [...] z dnia 9 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania w sprawie reklamacji dotyczącej opłaty dodatkowej za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE G. M. (Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
odwołujący
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
19 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Anna Fyda-Kawula
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
G. M. (Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezydenta [...] z 9 stycznia 2025 r. nr [...], w którym zawiadomiono Skarżącego, że Komisja Odwoławcza działająca w Urzędzie Miasta [...] nie uwzględniła złożonego przez niego odwołania od nieuwzględnionej reklamacji dotyczącej opłaty dodatkowej za nieopłacony postój pojazdu samochodowego w Strefie Płatnego Parkowania Niestrzeżonego w [...] (SPPN).W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, względnie o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).Zakres właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych do kontroli administracji publicznej wyznaczają przepisy art. 3 powołanej ustawy. Zgodnie z jego treścią:§ 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Stosownie zaś do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.Sądy administracyjne są więc właściwe w sprawach kontroli działalności administracji publicznej, jeżeli jest ona podejmowana w formie wskazanej w powołanym przepisie (szerzej na ten temat M. Jaśkowska, Właściwość sądów administracyjnych (zagadnienia wybrane), w: Koncepcja systemu prawa administracyjnego, red. J. Zimmermann, Warszawa 2007, s. 571 i cyt. tam orzecznictwo).Sąd administracyjny bada z urzędu dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Stosownie bowiem do treści art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli droga sądowa była niedopuszczalna zachodzi nieważność postępowania.Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.W ocenie Sądu, zaskarżone pismo Organu, w którym zawiadomiono Skarżącego że Komisja Odwoławcza działająca w Urzędzie Miasta [...] nie uwzględniła złożonego przez niego odwołania od nieuwzględnionej reklamacji dotyczącej opłaty dodatkowej za nieopłacony postój pojazdu samochodowego w SPPN nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w powołanym art. 3 § 2 pkt 1-9 oraz art. 3 § 3 p.p.s.a., objętych właściwością sądów administracyjnych.Podstawę prawną do wezwania do uiszczenia opłaty dodatkowej za parkowanie w obszarze SPPN stanowi art. 13f ust. 1 w zw. z art. 13f ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. Jak stanowi art. 13b ust. 1 powołanej ustawy, opłatę powyższą pobiera się za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo, przy czym w myśl art. 13f ust. 1 tej ustawy, za nieuiszczenie powyższych opłat pobiera się opłatę dodatkową. Jej wysokość oraz sposób pobierania określa rada gminy (art. 13f ust. 2 powołanej ustawy).Stosownie do § 4 ust. 2 – 9 regulaminu funkcjonowania strefy płatnego parkowania niestrzeżonego SPPN (załącznik Nr 2 do uchwały Nr XXXVI/1077/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie ustalenia strefy płatnego postoju, wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie, wysokości opłaty dodatkowej oraz określenia sposobu pobierania tych opłat – Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 138 poz. 4868 ze zm.), po stwierdzeniu niewniesienia należnej opłaty za postój wystawiany jest dokument opłaty dodatkowej. Dokument opłaty dodatkowej umieszcza się na przedniej szybie pojazdu samochodowego pod wycieraczką. W przypadku niewniesienia opłaty dodatkowej w terminie 14 dni od dnia umieszczenia dokumentu opłaty dodatkowej, zarządzający SPPN kieruje do osoby, na którą zarejestrowany jest pojazd, wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego wezwania. Kierujący lub właściciel pojazdu kwestionujący zasadność wystawienia dokumentu opłaty dodatkowej lub zasadność wezwania, może wnieść reklamację w terminie 7 dni od dnia wystawienia dokumentu opłaty dodatkowej. W przypadku nieuwzględnienia reklamacji służy prawo wniesienia odwołania do Komisji Odwoławczej, powołanej przez Prezydenta m. st. Warszawy. O wyniku rozpatrzenia odwołania przez Komisję Odwoławczą odwołujący się zostaje zawiadomiony pisemnie. Stanowisko Komisji jest ostateczne. Nieuwzględnienie złożonego odwołania skutkuje obowiązkiem uiszczenia opłaty dodatkowej w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.W orzecznictwie sądów administracyjnych konsekwentnie podkreśla się, że żaden przepis nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na stanowisko Komisji Odwoławczej nieuwzględniające odwołania od nieuwzględnionej reklamacji dotyczącej opłaty dodatkowej z tytułu niewniesienia opłaty za parkowanie pojazdu samochodowego w SPPN. Powyższe rozstrzygnięcie Komisji Odwoławczej nie zapada w formie decyzji, postanowienia, czy innego aktu, który podlegałby kontroli na drodze postępowania sądowego. Nieuwzględnienie przez Komisję Odwoławczą złożonego odwołania skutkuje obowiązkiem uiszczenia opłaty dodatkowej. Także wezwanie do uiszczenia opłaty dodatkowej z tytułu niewniesienia obowiązującej opłaty za parkowanie pojazdu samochodowego w strefie płatnego parkowania niestrzeżonego nie należy do żadnego z aktów lub czynności wymienionych w katalogu zawartym w art. 3 § 2 p.p.s.a., które podlegałyby kognicji sądu administracyjnego, w szczególności nie stanowi aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy (vide postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 2108/23 i z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 6282/23).Obowiązek uiszczania zarówno opłat za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, jak i obowiązek ponoszenia opłaty dodatkowej za nieuiszczenie tych opłat, wynika bezpośrednio z przepisu prawa. Przepisy ustawy o drogach publicznych nie przewidują odrębnego postępowania, w wyniku którego organ dokonywałby wymiaru opłaty dodatkowej. W myśl art. 40d ust. 2 ustawy o drogach publicznych, opłaty dodatkowe podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skoro bowiem niewykonanie obowiązku prowadzi do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którego celem jest doprowadzenie do przymusowego wykonania obowiązku to w tym wypadku swoista konkretyzacja obowiązku następuje w tytule wykonawczym wszczynającym postępowanie egzekucyjne, zaś ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. postanowień wydanych w tym postępowaniu. Możliwość obrony swych interesów przez zobowiązanego powstaje zatem dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego.Mając zatem na uwadze, że wezwanie do uiszczenia opłaty dodatkowej z tytułu niewniesienia obowiązującej opłaty za postój pojazdu samochodowego w strefie płatnego parkowania niestrzeżonego nie należy do żadnego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., a przepisy nie przewidują możliwości wniesienia skargi na stanowisko Komisji Odwoławczej nieuwzględniające odwołania w sprawie reklamacji dotyczącej opłaty dodatkowej, niniejsza skarga podlega odrzuceniu (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października2008 r., sygn. akt I OSK 1012/08 i z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 1196/14).Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.