sygn. I FZ 246/25 22 grudnia 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - I FZ 246/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 22 grudnia 2025

Teza
Oddalono zażalenie. VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 287/25 odrzucające skargę G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 21 marca 2025 r. nr 1001-IOV-1.4103.64.2023.47.UCS.U16.AA w przedmiocie okOddalono zażalenie. VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 287/25 odrzucające skargę G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 21 marca 2025 r. nr 1001-IOV-1.4103.64.2023.47.UCS.U16.AA w przedmiocie ok
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 22 grudnia 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Bartosz Wojciechowski
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 287/25 odrzucające skargę G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 21 marca 2025 r. nr 1001-IOV-1.4103.64.2023.47.UCS.U16.AA w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z 17 września 2025 r., I SA/Łd 287/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. (dalej: spółka, skarżąca, strona) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 21 marca 2025 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r.Sąd zauważył, że strona skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 500 zł. Z uwagi na wątpliwości co do prawidłowego wskazania przez skarżącą spółkę wartości przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z dnia 2 czerwca 2025 r. wszczęto dochodzenie w tym celu i na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a, określono wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie na kwotę 18.748.467 zł, jako kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą wskazaną przez podatnika w deklaracji, a ustaleniami organu podatkowego. W związku z powyższym, wpis sądowy określono na kwotę 100.000 zł na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwano do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi w kwocie 99.500 zł, która to kwota stanowi różnicę pomiędzy wysokością wpisu wynikająca z wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczoną przy skardze kwotą 500 zł.Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2025 r. wezwano stronę skarżącą poprzez pełnomocnika do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 99.500 zł. W wezwaniu tym określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób uiszczenia kwoty, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisuw wyznaczonym terminie.Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu uzupełniającego, wysłany na podany w skardze przez pełnomocnika skarżącej adres kancelarii prawnej [...], odebrany został w dniu 23 maja 2025 r.W związku z wnioskiem strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, postanowieniem z dnia 7 lipca 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Łd 108/25, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania skarżącej spółce prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W wyniku rozpoznania sprzeciwu strony skarżącej od powyższego rozstrzygnięcia, postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Łd 108/25 WSA w Łodzi utrzymał w mocy zakwestionowane postanowienie referendarza sądowego.W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 7 sierpnia 2025 r., w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem o prawo pomocy, przesłano ponownie pełnomocnikowi skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu uzupełniającego z dnia 2 czerwca 2025 r.Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka sądowa skierowana na adres kancelarii prawnej wskazany w skardze, zawierająca wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi, została awizowana w dniu 20 sierpnia 2025 r., a następnie odebrana w placówce pocztowej w dniu 27 sierpnia 2025 r. W związku z powyższym, termin do usunięcia braku fiskalnego skargi rozpoczął swój bieg 28 sierpnia 2025 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 3 września 2025 r.Sąd zatem skargę odrzucił na podstawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił:1. naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że w sprawie zachodziła podstawa do odrzucenia skargi, podczas gdy wpis uiszczony od skargi był prawidłowy i zgodny z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi;2. naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego niezastosowanie, a przezeń błędne przyjęcie, że skarżąca obowiązana była do dokonania wpisu sądowego w wysokości 100.000 złotych tj. wedle zasad wpisu stosunkowego, a nie wpisu stałego.3. ew. naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że w sprawie zachodziła podstawa do odrzucenia skargi wniesionej przez skarżącą, podczas gdy brak opłacenia skargi w terminie był niezawiniony, a to z uwagi na chorobę przedstawiciela skarżącej, która stanowiła przeszkodę uniemożliwiającą wypełnienie przez skarżącą obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.Strona wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.Z kolei, w myśl art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania oraz upływu wyznaczonego terminu, pełnomocnik strony skarżącej nie podjął czynności zmierzających do sanowania braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie kwoty 99.500 zł tytułem wpisu uzupełniającego. Zasadne było zatem odrzucenie skargi przez Sąd.Nie mogą tego zmienić podnoszone w zażaleniu argumenty. Niezrozumiały jest przy tym zarzut naruszenia art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym "Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie" – odrzucenie dotyczyło skargi, nie skargi kasacyjnej.Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że wpis w niniejszej sprawie został ustalony przez Przewodniczącego Wydziału prawidłowo. Warto też wskazać, że strona nie wniosła zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu.Natomiast okoliczności wskazane w pkt 3, a dotyczące niezawinionego nieuiszczenia wpisu z uwagę na chorobę przedstawiciela spółki, nie mogą być wzięte pod uwagę na obecnym etapie postępowania, kiedy oceniana jest tylko prawidłowość postanowienia o odrzuceniu. Takie argumenty mogą być brane pod uwagę w ramach wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej.W świetle powyższego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.Bartosz Wojciechowski (spr.)sędzia NSA. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.Bartosz Wojciechowski (spr.)sędzia NSA