Postanowienie - V SAB/Wa 118/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 22 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Nadzór sanitarny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Asesor WSA Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.B. - małoletniej reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego T. B. na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpoznania skargi na działania Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi z dnia 18 październikaOdrzucono skargę. Nadzór sanitarny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Asesor WSA Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.B. - małoletniej reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego T. B. na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpoznania skargi na działania Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi z dnia 18 października
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
zasądzenie alimentów na rzecz małoletniego dziecka od rodzica
Typ sprawy
sprawa cywilna rodzinna - alimenty
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
22 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi z dnia 18 października 2025 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Sanitarnego (dalej również: "GIS", "organ"), [...] - małoletniej reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego [...] (dalej: "skarżący", "strona") Skarżący uczynił bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpoznania skargi na działania Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku.W skardze Skarżący podniósł, że składa skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego, która ma miejsce w związku z nie rozpatrzeniem skargi na działania Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która w dniu 7 kwietnia 2025 r. wpłynęła do urzędu Głównego Inspektora Sanitarnego. Skarżący zaznaczył, że w sprawie złożone zostało ponaglenie, które w dniu 18 sierpnia 2025 r. wpłynęło do organu. Do dnia 18 października 2025 r. nie otrzymał zawiadomieniao sposobie rozpatrzenia skargi na działania Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Skarżący podniósł, że działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej [...] (nr pesel: [...] ) złożył do Głównego Inspektora Sanitarnego skargę, której przedmiotem było naruszenie praworządności przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Skarga została przesłana za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska S.A. przesyłką poleconą nr [...] , która w dniu 7 kwietnia 2025 r. wpłynęła do urzędu Głównego Inspektora Sanitarnego. Skarżący wskazał, że jak wynika z art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. sprawa powinna być załatwiona bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca, czyli do dnia 7 maja 2025 r. Do dnia 10 sierpnia 2025r. Skarżący nie został zawiadomiony o załatwieniu sprawy ani o nowym terminie załatwienia sprawy/ W związku z powyższym Skarżący wniósł ponaglenie, którew dniu 18 sierpnia 2025 r. wpłynęło do organu. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2025 r., nr JN.ZN.052.28.2025 Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w Warszawie nie miała miejsca. Do dnia 18 października 2025 r. Skarżący nie otrzymał zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi na działania Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, co uzasadnia wniesienie skargi na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.Skarżący wskazał też, że odnosząc się do określonej w doręczonym dwukrotnie w dniu 8 września 2025 r. postanowieniu Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 25 sierpnia 2025 r. przyczyny nie załatwienia sprawy w terminie, zdaniem Skarżącego jest ona chybiona i wskazuje na celowe unikanie przez organ załatwienia sprawy skargi. We wskazanym postanowieniu organ powołał się na stosowanie "art. 239 § 1 Kpa" i pomimo przytoczenia treści tego przepisu, organ postąpił w sposób z nim sprzeczny, w uzasadnieniu postanowienia podając informację nieprawdziwą, iż "podtrzymał swoje poprzednie stanowisko w sprawie", mimo, iż nigdy sprawy nie rozpatrywał i żadnego stanowiska do czasu wydania postanowienia w niej nie zajął. Według Skarżącego w szczególności, nie można przyjąć, że uznanie za bezzasadną przez Głównego Inspektora Sanitarnego skargi na naruszenie praworządności przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego działającego wbrew prawomocnemu wyrokowi sądu administracyjnego może być "podtrzymaniem własnego stanowiska w sprawie" innej skargi dotyczącej dokonania z naruszeniem prawa czynności materialno technicznej przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku uznanej za bezzasadną przez inny organ - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Inna materia skargi i inny organ ją rozpatrujący uniemożliwia, w ocenie skarżącego, w ogóle branie pod uwagę możliwości zastosowania art. 239 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i przyjęcia tego przepisu jako podstawy nie rozpatrzenia skargi przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Zdaniem Skarżącego, wbrew twierdzeniu organu, jego działania nie znajdują oparcia we wskazanym przepisie, a Główny Inspektor Sanitarny dopuścił się bezczynności.Zdaniem Skarżącego naruszenie prawa przez organ jest w niniejszym przypadku oczywiste i pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Skarżący uważa działania organów Inspekcji Sanitarnej w niniejszej sprawie za sprzeczne z konstytucyjną zasadą państwa prawa.Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu, w stopniu rażącym, zobowiązane organu do przeprowadzenia czynności mających na celu rozpatrzenia skargi i przekazanie Skarżącemu pisemnej informacji o sposobie rozpatrzenia skargi oraz o nałożenie na organ kary grzywny i zasądzenie sumy pieniężnej orazo zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), szeroko, obejmując praktycznie całokształt działalności administracji publicznej. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. I tak kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), jak również orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).Przedmiotem skargi wniesionej do tut. Sądu Skarżący uczynił bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpoznania skargi na działania Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku. Przedmiotem skargi wniesionej do organu było naruszenie praworządności przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Zdaniem Skarżącego naruszenie prawa przez organ jest w niniejszym przypadku oczywiste i pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia, co uzasadnia przyjęcie, że do bezczynności doszłoz rażącym naruszeniem prawa, co powinno skutkować nałożeniem na organ grzywnyi przyznaniem na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej, której wysokość pozostawił ocenie sądu. W ocenie Skarżącego w sprawie brak było podstaw do zastosowania art. 239 § 1 k.p.a. i niezałatwienia jego skargi z dnia 7 kwietnia 2025 r. (skargi Strony załatwiano uprzednio pismami z dnia 8 grudnia 2022 r. i 3 lutego 2023 r.). Zatem wnosząc skargi do organu Skarżący opierał swoje działania na przepisach rozdziału 2 zatytułowanego "Skargi" działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski". W tym miejscu wyjaśnić trzeba, iż działania podejmowane w trybie postępowania w sprawie skargi wniosków (tzw. skarg powszechnych), normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.Postępowanie skargowe, uregulowane w dziale VIII k.p.a., ma cechy samodzielnego i jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego, które kończy się czynnością materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Uproszczenie to wyraża się przede wszystkim w braku stron postępowania oraz braku rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego (wnioskodawcy) - organ tylko zawiadamia go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi/wniosku (vide B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 15. wydanie, Warszawa 2017, str. 1009-1010, teza 4 i 6). Na przedmiotowe zażalenie nie służy skarga do sądu administracyjnego; nie jest ono także innym niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.Podsumowując, skarga dotycząca zadań lub działalności organu jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony interesów jednostki, który nie wszczyna postępowania administracyjnego ani też nie stanowi podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego.W myśl art. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wedle art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.Zatem skarga skarżącego – jako podlegająca trybowi ogólnoskargowemu – nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a tym samym jest niedopuszczalna, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W konsekwencji, nadesłany wraz z pismem precyzującym skargę, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi jest bezprzedmiotowy. Nawet bowiem uwzględnienie tego wniosku nie miałoby żadnego istotnego znaczenia dla niniejszej sprawy ze względu na niedopuszczalność skargi.Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.., orzekł jak sentencji postanowienia.