Wyrok - II SAB/Bd 81/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 22 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Sędziowie sędzia WSA Mariusz Pawełczak (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Ł. S. na bezczynność [...] Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 28 kwietnia 2025 r. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w BydgosOddalono skargę. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Sędziowie sędzia WSA Mariusz Pawełczak (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Ł. S. na bezczynność [...] Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 28 kwietnia 2025 r. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Bydgos
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa karna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
odszkodowanie
Role w sprawie
podejrzany
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
22 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Grzegorz Saniewski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 28 kwietnia 2025 r. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy (dalej: "PPIS" "organ") wpłynął wniosek z dnia 15 kwietnia 2025 r. Ł. S. (dalej: "skarżący", "strona"), który powołując się na treść art. 2 w zw. z art. 15 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm. - dalej "u.d.i.p.") zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:1. Ile lat maksymalnie utrzymuje się odporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania Państwa urzędu?2. Czy Państwa urząd posiada listę osób dorosłych powyżej 19 roku życia uchylających się od szczepień i czy są one obarczone przymusem administracyjnym? Jaka to liczba za ostatnie 5 lat? Jeśli nie, to dlaczego?3. Według informacji od prof. I. P. ogniska odry w Polsce związane są migracjami (chorują osoby narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej). Jakie są statystyki wykonanych u takich osób szczepień za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?4. Ile odnotowano przypadków gruźlicy na terenie działania Państwa urzędu na przestrzeni ostatniego roku?5. Ile odnotowano przypadków gruźlicy na terenie działania całego kraju urzędu przestrzeni ostatnich 5 lat?6. Czy rozróżnia w statystykach Państwa urzędu jak całego kraju rozróżnia się przypadku gruźlicy poszczepiennej? Jeśli tak to ile takich było (w zakresie pytań 4 i 6), a jeśli nie to co jest przyczyną braku takiego rozróżnienia?7. Z jakiego powodu Główny Inspektor Sanitarny w przypadku wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego po szczepieniu przeciwko gruźlicy nie zaleca wykonywać posiewu w kierunku prątka szczepionkowego BCG?8. Czy prawdą jest, że większość przypadków gruźlicy wśród dzieci w Polsce to gruźlica poszczepienna?9. Ile szczepień zostało odroczonych przez lekarzy w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu i kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia?10. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?11. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat?12. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne?13. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie?14. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym?15. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia?16. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności.17. Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie?18. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2023 r. SK 81/19 kalendarz szczepień nie stanowi źródła obowiązkowych szczepień w związku z powyższym w oparciu o jaką podstawę prawną (który artykuł) uważacie Państwo, że akurat te szczepienia są obowiązkowe i wymagalne w stosunku do naszego dziecka?19. Czy Minister Zdrowia wydając rozporządzenie w sprawie szczepień obowiązkowych zastępujące uchylony przez Trybunał Konstytucyjny komunikat Głównego Inspektora Sanitarnego dokonał analizy sytuacji epidemiologicznej zgodnie z treścią art. 17 ust. 10 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych?20. Jeśli tak, to gdzie możemy zapoznać się z tą analizą?21. Jeśli nie ma analizy zawartej w delegacji ustawowej upoważniającej Ministra Zdrowia do wydania rozporządzenia, to czy takie rozporządzenie jest zgodne z Konstytucją RP?22. Z czego wynika różnica w zakresie szczepień obowiązkowych w dwóch sąsiadujących ze sobą państwach z zapewnionym w ramach Unii Europejskiej prawem do swobodnego przepływu osób np. w Niemczech jedno szczepienie obowiązkowe od 2017 r., w Polsce dziecko otrzymuje ponad 40 dawek szczepień?Pismem z dnia 9 maja 2025 r. PPIS udzielił skarżącemu odpowiedzi, w której odniósł się do każdego z ww. pytań. W zakresie pytań sformułowanych w pkt 1-3, pkt 5, częściowo pkt 6, pkt 7-9, pkt 13, pkt 16, częściowo pkt 17 oraz pkt 19-22 organ wskazał, że nie posiada wnioskowanych informacji. Na pozostałe pytania udzielił odpowiedzi wskazując w szczególności, że:- w roku 2024 r. odnotowano 45 przypadków gruźlicy na terenie działania organu (ad. 4);- z Rejestru Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych (NOP) za rok 2024 prowadzonego przez organ wynika, że nie odnotowano wystąpienia NOP w postaci gruźlicy poszczepiennej (ad. 6);- na terenie działania organu w ciągu ostatnich 5 lat nie zarejestrowano przypadku niewywiązania się z ustawowego obowiązku niezgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego przez lekarza, wobec czego nie było podstaw do nałożenia grzywny (ad. 10);- do organu nie został w ciągu 5 ostatnich lat zgłoszony żaden przypadek śmiertelny po podaniu preparatów szczepionkowych u dzieci i dorosłych do 19. roku życia, a dane te pochodzą z rejestrów zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych prowadzonych przez organ zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. (ad. 11);- od 2019 roku zanotowano 2 przypadki NOP zakwalifikowanego jako ciężki u dziecka i dorosłych do 19 roku życia; w pierwszym przypadku po podaniu preparatu doszło do zasłabnięcia, wystąpił spadek ciśnienia, bladość powłok skórnych, pojawiła się wiotkość uogólniona oraz nudności; w drugim przypadku odnotowano wstrząs anafilaktyczny ok. 5 min. po szczepieniu chwilowe omdlenie, osłabienie, nudności (ad. 12);- konieczność wykonania obowiązkowego szczepienia nie pozostaje w sprzeczności z art. 47 Konstytucji RP, a wręcz przeciwnie - z art. 68 ust. 4 Konstytucji wynika obowiązek władz publicznych do zwalczania chorób epidemicznych oraz zapobiegania negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska; obowiązek ten nie pozostaje w sprzeczności z poszanowaniem życia prywatnego i rodzinnego; ponadto przewidziano mechanizm poprzedzający wykonanie szczepienia, tj. badanie kwalifikacyjne, celem stwierdzenia istnienia przeciwwskazań (ad. 14);- osobie, u której w wyniku szczepienia ochronnego w ciągu 5 lat od podania szczepionki wystąpiły działania niepożądane wymienione w Charakterystyce Produktu Leczniczego, w wyniku których osoba ta wymagała hospitalizacji przez okres nie krótszy niż 14 dni lub u osoby tej wystąpił wstrząs anafilaktyczny powodujący konieczność obserwacji w szpitalnym oddziale ratunkowy lub izbie przyjęć albo hospitalizacji przez okres nie krótszy niż 14 dni – przysługuje świadczenie kompensacyjne wypłacane z Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych (ad. 15);- Światowa Organizacja Zdrowia systematycznie opracowuje i aktualizuje rekomendacje dotyczące polityki zdrowotnej, w tym szczepień ochronnych (ad. 17);- zgodnie z art. 17 ust. 10 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 924.) w zw. z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku TK z dnia 9 maja 2023 r. SK 81/19, w dniu 29 września 2023 r. opublikowano rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2023 poz. 2077), zgodnie z którym dzieci i młodzież do ukończenia 19 roku życia podlegają szczepieniom przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis oraz odrze, śwince i różyczce (§ 3 ust. 1 pkt 2, 4, 5). Według schematu obowiązkowych szczepień ochronnych zawartego w załączniku nr 1 wskazanego rozporządzenia, cykl szczepień podstawowych przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis należy zakończyć do 16-18 msca życia, a szczepienie przypominające ww. chorobom oraz odrze, śwince i różyczce należy wykonać do ukończenia 6 roku życia. Małoletnia Z. S. ur. [...].2016 r. w dniu zgłoszenia rodziców uchylających się od szczepień przez przychodnię NZOZ "[...]" E. P. w Ł. tj. [...].2024 r., miała ukończony 8 rok życia, a więc obowiązek szczepienia przeciwko wskazanym chorobom był u niej wymagalny. W związku z przekroczeniem terminu na wykonanie szczepień, rodzice zostali wezwani do wykonania zaległego szczepienia (ad. 18).Pismem z dnia 22 maja 2025 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność PPIS wskazując, że udzielona odpowiedź jest niewystarczająca, a tym samym organ pozostaje w bezczynności.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżącemu udzielono wyczerpującej odpowiedzi na wniosek z uwzględnieniem danych, w których posiadaniu jest tut. organ.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zważył co następuje:Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejszą sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).Wyjaśnić należy ponadto, że w myśl art. 21 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a. Przy czym, w sprawach tych istotnym jest, że jeżeli organ, w określonym ustawą terminie, udzieli odpowiedzi na wniosek nie oznacza to, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna. Z bezczynnością mamy bowiem do czynienia także wówczas, kiedy udzielona odpowiedź jest niepełna. To zaś, czy z taką sytuacją mamy do czynienia w konkretnej sprawie wymaga merytorycznej oceny Sądu.Rozpoznając sprawę merytorycznie Sąd uznał, że wniesiona skarga jest niezasadna.Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowią co do zasady informacje zbierane i wytwarzane przez organy inspekcji sanitarnej, zgodnie z art. 2 w zw. z art. 5 pkt 1, 2, 3 i 5 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 416) w ramach prowadzonego nadzoru sanitarnego, w tym sanitarnego zabezpieczania granic państwa, analiz i ocen epidemiologicznych, opracowywania programów i planów działalności zapobiegawczej i epidemiologicznej dla podmiotów leczniczych, ustalenia zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowania nadzoru w tym zakresie (por. wyrok WSA w Poznaniu z 6 września 2017 r., II SAB/Po 96/17; wyrok WSA w Szczecinie z 21 listopada 2018 r., II SAB/Sz 119/18).Informację publiczną stanowią więc przede wszystkim informacje dotyczące niepożądanych odczynów poszczepiennych, wynikające z prowadzonych przez państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych oraz wojewódzkich inspektorów sanitarnych rejestrów zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych, o których mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1284 ze zm. - dalej: "u.z.z.ch.z.") oraz § 8 i nast. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania (Dz. U. Nr 254, poz. 1711 - dalej: "r.n.o.p."). Źródłami danych do wskazanych rejestrów są w tym zakresie obowiązkowo zgłaszane przez lekarzy lub felczerów rozpoznane odczyny poszczepienne (art. 21 ust. 1 u.z.z.ch.z. oraz § 5 r.n.o.p.). Ponadto, zgodnie z art. 30 ust. 1 u.z.z.ch.z., państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni lub wskazane przez nich specjalistyczne jednostki właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej oraz Główny Inspektor Sanitarny lub wskazane przez niego krajowe specjalistyczne jednostki właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej prowadzą też rejestr zakażeń i zachorowań na chorobę zakaźną, zgonów z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej, ich podejrzeń oraz przypadków stwierdzenia dodatniego wyniku badania laboratoryjnego. Rejestr chorób zakaźnych zawiera wymienione enumeratywnie w ustawie dane osoby zakażonej, chorej lub zmarłej z powodu choroby zakaźnej, a także osób narażonych na chorobę zakaźną lub podejrzanych o zakażenie lub chorobę zakaźną (art. 30 ust. 2 u.z.z.ch.z.). Źródłami danych do rejestru są m.in. dane ze zgłoszeń, o których mowa w art. 27 ust. 1, art. 29 ust. 1 oraz art. 40a ust. 1 tej ustawy, dokonywane przez lekarzy lub felczerów, diagnostów laboratoryjnych oraz podmioty lecznicze. Powyższe dane również stanowią więc informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p.W zakresie obowiązkowych szczepień ochronnych wskazać zaś należy, że z art. 17 u.z.z.ch.z. wynika, że organy inspekcji sanitarnej nie przeprowadzają szczepień ochronnych, a jedynie sprawują nadzór w tym zakresie, co realizowane jest poprzez przekazywane im przez osoby przeprowadzające obowiązkowe szczepienia ochronne sprawozdań z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych oraz raportów o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, stosownie do przepisów rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 782) oraz w art. 17 ust. 9b u.z.z.ch.z.Spośród informacji dotyczących nadzoru sprawowanego nad wykonywaniem obowiązkowych szczepień ochronnych charakter informacji publicznej może mieć więc tylko tego rodzaju informacja, jaką organy inspekcji sanitarnej posiadają na podstawie przekazanych im sprawozdań i raportów. Nadzór organów inspekcji sanitarnej w zakresie realizacji obowiązku szczepień ochronnych nie obejmuje także kwestii odszkodowawczych. Zgodnie bowiem z art. 17a ust. 6 u.z.z.ch.z. właściwe w tym przypadku świadczenia kompensacyjne (w związku z wystąpieniem określonego rodzaju odczynów poszczepiennych) są przyznawane przez Rzecznika Praw Pacjenta, a nie przez organy inspekcji sanitarnej. Jakkolwiek zatem informacje o odszkodowaniach z tytułu niepożądanych odczynów poszczepiennych – jako dotyczące majątku publicznego – mają walor informacji publicznej, nie sposób przyjąć, by informacje te pozostawały w dyspozycji organów inspekcji sanitarnej.W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., jeżeli adresat wniosku dysponuje żądaną informacją, ma obowiązek udostępnić tę informację bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w sposób i w formie określonych we wniosku i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest obowiązany do udostępnienia informacji publicznej, dana informacja nie jest informacją publiczną, albo że organ lub podmiot obowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw.O bezczynności na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej można zatem mówić wówczas, gdy podmiot obowiązany do udzielenia informacji z mocy art. 4 ust. 1 lub 2 u.d.i.p. w określonym w art. 13 ust. 1 tej ustawy terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku nie udziela jej, nie wskazuje innego terminu jej udostępnienia oraz przyczyn niezachowania terminu czternastodniowego (art. 13 ust. 2), nie powiadamia wnioskodawcy na piśmie o tym, że nie jest obowiązany do udostępnienia informacji publicznej, dana informacja nie jest informacją publiczną, albo że informacją taką nie dysponuje, czy też informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej lub umarzającej postępowanie (art. 16).W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że PPIS odpowiedział skarżącemu w wymaganym ustawą terminie, odnosząc się do wszystkich pytań zawartych we wniosku z dnia 15 kwietnia 2025 r. Organ udzielił odpowiedzi udostępniając informację publiczną w tym zakresie, w jakim zgodnie z ww. przepisami, te informacje uzyskuje – tj. w zakresie pytań sformułowanych w pkt 4, częściowo w pkt 6 oraz pkt 10, pkt 11, pkt 12. Dodatkowo organ odpowiedział również na pytania z pkt 14 i pkt 15 oraz częściowo na pytanie z pkt 17, mimo że informacje te – jako dotyczące opinii organu co do konstytucyjności obowiązujących przepisów prawa (pkt 14), informacji niepozostających w dyspozycji organu, tj. procedury ubiegania się o odszkodowanie przyznawane przez Rzecznika Praw Pacjenta (pkt 15), oraz udzielenia informacji na temat innego organu, tj. Światowej Organizacji Zdrowia (pkt 17) – w ocenie Sądu wykraczały poza zakres informacji publicznej pozostającej w dyspozycji PPIS, którą zobligowany był on udzielić. W pozostałym kwestionowanym przez skarżącego zakresie – tj. pkt 1-3, pkt 5, częściowo pkt 6, pkt 7-9, pkt 13, pkt 16, częściowo pkt 17 oraz pkt 19-22 – organ prawidłowo wskazał, iż nie jest dysponentem żądanej informacji, wskazując jednocześnie, w większości ww. przypadków do jakich innych źródeł lub organów skarżący może się zwrócić, aby wnioskowane informacje uzyskać.Wskazać trzeba, że informacji publicznej nie stanowią dane dotyczące realizacji szczepień ochronnych wykraczające poza nadzór sprawowany przez organy inspekcji sanitarnej, którego zakres określa art. 17 u.z.z.ch.z. w powiązaniu z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. Informacji publicznej nie dotyczą także skierowane do organu zapytania o opinię czy stanowisko co do konstytucyjności obowiązujących przepisów prawa, zwracanie się do organu o dokonywanie wykładni przepisów, w tym wnioski stanowiące w istocie prośbę o udzielenie porady prawnej. Informacji publicznej nie dotyczą też pytania z zakresu wiedzy medycznej. Nadto wiedza organu o stanowisku Światowej Organizacji Zdrowia w zakresie szczepień ochronnych oraz w zakresie regulacji prawa krajowego czy prawa innych państw wykracza poza pojęcie informacji publicznej. Działalność organizacji międzynarodowej (w tym Niemiec) nie dotyczy władz polskich i gospodarowania mieniem publicznym. Również obowiązujące powszechnie przepisy prawa krajowego nie są informacją publiczną. Co więcej, w trybie i na zasadach przewidzianych w u.d.i.p. organ nie jest obowiązany dokonywać ocen konstytucyjności prawa krajowego, jego wykładni, udzielać porad prawnych ani medycznych, czy też oceniać racjonalność bądź celowość regulacji prawnych stanowiących podstawę działania tego organu. Innymi słowy, na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej nie można domagać się dokonywania przez organ oceny prawidłowości funkcjonowania tego bądź innych organów władzy publicznej (tak: wyrok WSA w Lublinie z 28 grudnia 2022 r., II SAB/Lu 139/22).Ze względu na powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.J. Janiszewska-Ziołek G. Saniewski M. Pawełczak. oddalił skargę.J. Janiszewska-Ziołek G. Saniewski M. Pawełczak