Postanowienie - VII SA/Wa 2623/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 23 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sąOdrzucono skargę. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu są
Data orzeczenia
23 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Michał Podsiadło
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 5 września 2025 r. M. K. (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: Uchwała).W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 listopada 2025 r. skarżący został wezwany do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu tej uchwały – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 28 listopada 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. nr 56).W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 2 grudnia 2025 r. (k. nr 47 akt), skarżący oświadczył, że nieruchomość (nr księgi wieczystej: [...]) objęta zaskarżonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi własność teścia skarżącego. Skarżący wskazał, że zawarł z teściem ustną umowę dzierżawy nieruchomości nr [...] położonej w miejscowości T., gmina S., celem projektowania i zrealizowania budynków inwentarskich do chowu świń, a obecnie trwa proces przeniesienia własności całości gospodarstwa do majątku wspólnego skarżącego i jego żony.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a Sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnegoi ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6).Przepisem szczególnym w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. jest art. 101ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153, dalej: u.s.g.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.Skuteczne wniesienie skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g., umożliwiające sądowi jej merytoryczne rozpoznanie, następuje zatem w sytuacji, gdy strona wykaże naruszenie interesu prawnego objętego unormowaniami zaskarżonej uchwały.Skarga z art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis i warunkiem jej wniesienia jest naruszenie konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2003 r., III RN 42/02, OSNP 2004, nr 7, poz. 114). Zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 listopada 2003 r., SK 30/02, OTK-A 2003 nr 8, poz. 84). Strona powinna udowodnić, że zaskarżona uchwała negatywnie wpływa na jej sferę prawnomaterialną, pozbawia przykładowo pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Naruszenie interesu prawnego powinno mieć charakter bezpośredni i realny, a nie przyszły i niepewny, oparty na przewidywaniach i przypuszczeniach (vide: wyrok NSA z dnia 14 marca 2002 r., II SA 2503/01, LEX nr 81964). Zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. podlega zatem uchwała organu gminy godząca w sferę prawną strony – wywołująca dla niej negatywne konsekwencje prawne, które już nastąpiły bądź niewątpliwie, a przynajmniej z dużym prawdopodobieństwem, nastąpią w przyszłości. Uchwała, czy konkretne jej postanowienie, musi więc rzeczywiście naruszać istniejący interes prawny strony skarżącej.W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym dzierżawa gruntu nie stanowi tytułu prawnego do wywodzenia interesu prawnego umożliwiającego wniesienie skargi na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.W wyroku z dnia 12 stycznia 2017 r. (sygn. akt II OSK 990/15) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ustalenia planu miejscowego mogą mieć jedynie pośredni wpływ na sytuację prawną podmiotów, którym przysługuje prawo obligacyjne do nieruchomości poprzez takie ograniczenie sposobu korzystania przez właściciela z jego prawa własności do nieruchomości, że niemożliwe lub utrudnione stanie się wywiązanie przez niego z umowy cywilnoprawnej uprawniającej inny podmiot do korzystania z nieruchomości lub pobierania z niej pożytków. Podmioty te mogą mieć interes w kwestionowaniu ustaleń planu przed sądem administracyjnym, lecz nie będzie to interes prawem chroniony, lecz interes faktyczny. Zdaniem Sądu podmiot będący dzierżawcą nieruchomości, jeżeli wydzierżawiono mu je na określony cel, którego po uchwaleniu planu nie może realizować, może jedynie od właściciela wydzierżawionych mu nieruchomości domagać się umożliwienia realizowania zawartych z nimi umów dzierżawy.Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu Sąd postanowił w pkt. 2 orzeczenia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..