Wyrok - II SA/Lu 544/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 23 grudnia 2025
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. ochrona środowiska, Opłaty za korzystanie ze środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur Asesor sądowy Maciej Gapski (sprawozdawca) Protokolant Referent stażysta Martyna Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2025 r., znak: [...] w sprawie zmiany decyzjUchylono decyzję I i II instancji. ochrona środowiska, Opłaty za korzystanie ze środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur Asesor sądowy Maciej Gapski (sprawozdawca) Protokolant Referent stażysta Martyna Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2025 r., znak: [...] w sprawie zmiany decyzj
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
23 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Brygida Myszyńska-Guziur
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (5)
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] lipca 2025 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: Kolegium lub organ odwoławczy), po rozpatrzeniu odwołania Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako: skarżący lub Dyrektor RZGW), utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 28 marca 2025 r. wydaną na wniosek K. G. S. S. A. w T. (dalej: Spółka) w przedmiocie zmiany decyzji z dnia [...] września 2015 r. wydanej z up. Starosty [...], w sprawie pozwolenia zintegrowanego na eksploatację instalacji do produkcji lub przetwórstwa produktów spożywczych z surowych produktów roślinnych o zdolności produkcyjnej ponad 300 ton wyrobów gotowych na dobę, którą jest produkcja cukru, instalacji do spalania paliw o nominalnej mocy nie mniejszej niż 50MW, instalacji do oczyszczania ścieków oraz produkcji wapna w piecach o zdolności produkcyjnej ponad 50 ton na dobę, zmienioną decyzjami wydanymi z up. Starosty [...] z dnia: [...] marca 2018 r., [...] lipca 2020 r., [...] lipca 2022 r.Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:Organy wyjaśniły, że zasady wydawania pozwoleń, w tym pozwoleń zintegrowanych, na wprowadzanie do środowiska substancji lub energii oraz dokonywania zmiany pozwoleń określają przepisy tytułu III, działu IV ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2025 r., poz. 647, ze zm. dalej jako: ustawa lub u.p.o.ś.). Zgodnie z art. 181 ust.1 u.p.o.ś. organ ochrony środowiska może udzielić, między innymi, pozwolenia zintegrowanego. W myśl art. 202 ust.1 ustawy w pozwoleniu zintegrowanym ustała się warunki emisji na zasadach określonych dla pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4 (to jest na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza oraz na wytwarzanie odpadów — przypis Kolegium), pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, bez zalecania jakiejkolwiek techniki czy technologii. Zgodnie natomiast z art. 211 ust. 1 u.p.o.ś. pozwolenie zintegrowane spełnia wymagania określone dla pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4, pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. W świetle powyższych przepisów pozwolenie zintegrowane stanowi rodzaj pozwolenia obejmującego jedną decyzją wszystkie rodzaje emisji do środowiska z danej instalacji, której funkcjonowanie ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej działalności może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (art. 201 ust. I u.p.o.ś.).W związku z tym, iż w świetle przepisu art. 181 ust. 1 u.p.o.ś. pozwolenie zintegrowane jest rodzajem pozwolenia emisyjnego, przyjąć należy, co znajduje potwierdzenie w doktrynie i orzecznictwie, że do pozwolenia zintegrowanego oraz do jego zmiany, znajdują zastosowanie przepisy ogólnie adresowane do wszystkich pozwoleń, a w szczególności przepis art. 192 u.p.o.ś., który stanowi, iż przepisy o wydawaniu pozwolenia stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany jego warunków. Natomiast przepisy art. 211a i 214 u.p.o.ś. dotyczące zmiany pozwolenia zintegrowanego dotyczyłyby tylko sytuacji wskazanych w tych przepisach i miałby charakter uzupełniający.Natomiast zagadnienia związane z pozwoleniami zintegrowanymi regulują bezpośrednio przepisy Rozdziału 4 u.p.o.ś. (art. 201-219), stanowiąc, między innymi w art. 202 ust.1, iż - jeżeli ustawa nie stanowi inaczej - w pozwoleniu zintegrowanym ustala się warunki emisji na zasadach określonych dla pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4, pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, bez zalecania jakiejkolwiek techniki czy technologii. Ponadto, zgodnie z art. 202 ust. 4 i 6 w pozwoleniu zintegrowanym określa się warunki wytwarzania i sposoby postępowania z odpadami na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, niezależnie od tego, czy dla instalacji wymagane byłoby uzyskanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów, a także, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017r. - Prawo wodne, warunki poboru wód powierzchniowych lub podziemnych, jeżeli wody te są pobierane wyłącznie na potrzeby instalacji wymagającej pozwolenia zintegrowanego. W myśl art. 211 ust. 1 pozwolenie zintegrowane spełnia wymagania określone dla pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4, pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi oraz określa wielkości dopuszczalnej emisji a także zakres i sposób monitorowania wielkości emisji według konkluzji BAT oraz w odniesieniu do instalacji wymagającej pozwolenia zintegrowanego, inne, wymienione szczegółowo w art. 211 ust. 6 i nast. u.p.o.ś., warunki i wymagania. Jak stanowi przepis art. 204 ust. 1 u.p.o.ś. instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego spełniają wymagania ochrony środowiska wynikające z najlepszych dostępnych technik, a w szczególności nie mogą powodować przekroczenia granicznych wielkości emisyjnych, przy czym, w szczególnych przypadkach organ właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego może w pozwoleniu zintegrowanym zezwolić na odstępstwo od granicznych wielkości emisyjnych, jeżeli w jego ocenie ich osiągnięcie prowadziłoby do nieproporcjonalnie wysokich kosztów w stosunku do korzyści dla środowiska oraz pod warunkiem, że nie zostaną przekroczone standardy emisyjne, o ile mają one zastosowanie.Oceniając wydaną decyzję w oparciu o obowiązujące przepisy prawa materialnego oraz przepisy procesowe Kolegium nie znalazło podstaw do uznania, iż wydana decyzja zawiera wady uzasadniające jej uchylenie. Argumenty strony skarżącej koncentrują się na zarzutach o charakterze procesowym i zasadne są w części odnoszącej się do uzasadnienia decyzji, która rzeczywiście nie zawiera analizy wniosku Spółki w kontekście zastrzeżeń zgłoszonych przez pełnomocnika PGW Wody Polskie w toku postępowania oraz merytorycznej oceny możliwości zmiany pozwolenia zintegrowanego pomimo zgłoszonych zarzutów. Same braki uzasadnienia decyzji w tym zakresie nie mogą jednak stanowić podstawy do jej uchylenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, iż aby naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 107 § 3 k.p.a., mogło stanowić podstawę uchylenia decyzji, konieczne jest wykazanie, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W zakresie zmiany decyzji stanowiącej pozwolenie zintegrowane, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 u.p.o.ś., chodziłoby o takie sytuacje, które albo uniemożliwiałyby zmianę pozwolenia zintegrowanego w ogóle, w znacznej części, albo w określonych elementach (fragmentach) zmieniających w sposób istotny warunki emisji określonego rodzaju. Nadto trzeba też podkreślić, iż z tej racji, iż kontroli instancyjnej podlega decyzja zmieniająca dotychczasowe pozwolenie zintegrowane, a zmiana dotyczy tylko pewnej części decyzji bazowej, strona skarżąca nie może zasadnie podnosić zarzutów wobec rozstrzygnięć i kwestii, które objęte i przesądzone już zostały decyzją bazową, a organ odwoławczy nie ma uprawnień do kontroli tej decyzji. Opisane zagadnienia ograniczają kontrolę instancyjną decyzji zmieniającej pozwolenie zintegrowane. Ponadto z treści obowiązujących przepisów prawa materialnego odnoszących się do wydania lub zmiany pozwolenia zintegrowanego nie wynikają dla organu ochrony środowiska ponadstandardowe obowiązki procesowe w zakresie weryfikacji pod względem zgodności ze stanem faktycznym informacji objętych wnioskiem o zmianę pozwolenia zintegrowanego oraz nie wskazują, iż przed zmianą pozwolenia organ ochrony środowiska właściwy w sprawie zmiany, zobowiązany jest do przeprowadzenia kontroli przestrzegania przez wnioskodawcę warunków pozwolenia oraz przepisów szczególnych z zakresu ochrony poszczególnych komponentów środowiska i w ramach tego postępowania może żądać przedłożenia opinii i ekspertyz, jako warunku dokonania zmiany. Kompetencje kontrolne oraz władcze działania w sferze przestrzegania przepisów z zakresu ochrony środowiska zastrzeżone zostały dla organów Inspekcji Ochrony Środowiska. Elementem postępowania w sprawie pozwolenia zintegrowanego, w tym także jego zmiany, jeżeli obejmuje wytwarzanie odpadów, może być kontrola instalacji przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej (art. 183 c ustawy). Kontrola ta, ze względu na wnioskowany zakres zmian dotyczących gospodarowania odpadami, nie była w przeprowadzonym postępowaniu wymagana. W ocenie organu odwoławczego, w szczególności z opisanych wyżej względów, nie można było także uznać, iż doszło do naruszenia pozostałych przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Kolegium podniosło, że z akt sprawy, w szczególności z wyjaśnień pełnomocnika Spółki i dokumentów pozyskanych w postępowaniu odwoławczym wynika, iż wniosek o zmianę pozwolenia zintegrowanego udzielonego decyzją z dnia [...] września 2015 roku, znak: [...], z późniejszymi zmianami i zakres wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego wynikał z kontroli przeprowadzonej przez L. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w 2023r. W protokole kontroli nr ZAM 156/2023 zawarto uwagi dotyczące konieczności wyjaśnienia, w pozwoleniu zintegrowanym, zapisów pkt 111.2.2.2. w zakresie ilości ścieków odprowadzanych do rzeki Huczwy, w odniesieniu do punktów zrzutu. Z analizy treści wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego, którego zakres jest dla organu ochrony środowiska wiążący, zmiany pozwolenia pod względem przedmiotowym dotyczą:1) dopuszczenia możliwości równoległego (jednoczesnego) odprowadzania ścieków dwoma trasami, to jest kanałem zrzutowym (rurociągiem) bezpośrednio do rzeki Huczwa tzw. nowym rurociągiem z wylotem w km 23+320 oraz kanałem zrzutowym do zbiornika akumulacyjnego i ich odprowadzanie do odbiornika - rz. Huczwa w km 19 + 200 po dotychczasowej trasie zrzutu, która może być wymagana ze względu na konieczność wytworzenia rezerwy pojemności w zbiorniku akumulacyjnym lub ze względu na konieczność prowadzenia prawidłowej gospodarki wodnej na tym zbiorniku (części 11.1.1.1. — str. 11, część 11.2.1.1.4 — str. 14, część II 2.3.2; 11.2.3.2.1., 11.2.3.2.4.— str. 19-21) — działania będące konsekwencją uruchomienia od 2020r. oczyszczalni ścieków 2) uwzględnienia instalacji do odsiarczania spalin jako elementu doposażenia dwóch kotłów typu [...], która ograniczy emisję dwutlenku siarki wprowadzanego do powietrza do poziomu [...] przy 6% 02 na wylocie z dwóch kotłów - zmiana ujęta w obowiązującym pozwoleniu zintegrowanym w emisji określonej do dnia 1 stycznia 2025r. (część 11.2.3.1. str. 16-18), 3) uwzględnienie zmian w zakresie gospodarowania odpadami wynikających z wprowadzenia instalacji do odsiarczania spalin — powstanie nowego odpadu o kodzie 10 01 19 - odpady z czyszczenia gazów odlotowych inne niż wymienione w 10 01 05, 10 01 07 i 10 0118, w ilości 1750 Mg/rok, które mogą być składowane na składowisku odpadów w sposób nieselektywny, a będą składowane w pobliżu budynku elektrociepłowni w szczelnych zbiornikach (część 11.2.3.3.1, część 1.2.3.3.3., str.21-23).W zakresie charakterystyki odziaływania proponowanych zmian na środowisko, w części dotyczącej stanu wód powierzchniowych (część 11.3.2.2. str. 24-28) wyliczono wartości wskaźników zanieczyszczeń w rzece H. , po wprowadzeniu ścieków z oczyszczalni ścieków Cukrowi W. , w odniesieniu do obu rowów zrzutowych (23+320 - wylot rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki przemysłowe, 19+200 — kanał zrzutowy ze zbiornika akumulacyjnego). Według przeprowadzonych obliczeń, w tym odnoszących się do pełnego wymieszania wód w korycie, przewidywana wartość zanieczyszczeń mieści się w dopuszczalnych parametrach dla II klasy jakości wód powierzchniowych (stan dobry) — BZT5 < 4,1mg 02 /1, azot ogólny < 3,5 mg N/1, fosfor ogólny < 0,33 mg P/1. Obliczenia wykazały, iż jedoczesne odprowadzanie ścieków dwoma wylotami nie powoduje znaczących szkód. W zakresie charakterystyki odziaływania proponowanych zmian na środowisko, w części dotyczącej oddziaływania na jakość powietrza ze względu na doposażenie dwóch kotłów typu OR-32 w instalacje do odsiarczania spalin wskazano, iż inwestycja ograniczy emisję dwutlenku siarki wprowadzanego do powietrza do poziomu 400mg/Nm3 przy 6% 02, a tym samym zmiana ma charakter proekologiczny i nie będzie skutkować wzrostem emisji substancji do powietrza. Inwestycja doprowadzi do zmniejszenia emisji godzinowej dwutlenki siarki, nie wpłynie na wprowadzania substancji do powietrza i nie będzie powodować przekraczania obowiązujących dopuszczalnych poziomów i wartości odniesienia (część 11.3.3.1. — str. 28). Nie stwierdzono także oddziaływania na środowisko gruntowe — trasy odprowadzania ścieków były już wcześniej wykorzystywane i objęte pozwoleniem zintegrowanym (część 11.3.3.5 - str. 29). W zakresie wnioskowanych dopuszczalnych parametrów emisyjnych, w części dotyczącej substancji wprowadzanych do wód powierzchniowych rzeki Huczwy określono ilość odprowadzanych oczyszczonych ścieków przemysłowych dla każdego zrzutu osobno, każdą z tras przy określonych dopuszczalnych wskaźnikach zanieczyszczeń (część 111.2.2.2. — str. 31-32) a w części dotyczącej ilości i rodzajów odpadów dozwolonych do wytwarzania i unieszkodliwiania wskazano na jedyną zmianę w stosunku do treści obowiązującego pozwolenia w tym zakresie - powstanie nowego odpadu o kodzie 10 01 19 - odpady z czyszczenia gazów odlotowych inne niż wymienione w 10 Ol 05, 10 01 07 i 10 Ol 18, w ilości 1750 Mg/rok (część 111.2.3. — str. 32) Wniosek o zmianę pozwolenia zintegrowanego uzupełniono wyjaśnieniami wnioskodawcy zawartymi w pismach z dnia 14 stycznia 2025r. znak: WER/DTOS/JP/282/07/01/01/2025 oraz z dnia 24 lutego 2025r. znak: WER/DTOS/JP/282/07/01/02/2025.Przesłanek wydania decyzji odmownej w zakresie zmiany pozwolenia zintegrowanego należy upatrywać w treści przepisu art. 186 ust. 1 u.p.o.ś. Zgodnie z tym przepisem organ właściwy do wydania pozwolenia odmówi jego wydania, jeżeli: 1) nie są spełnione wymagania, o których mowa w art. 141 ust. 2, art. 143 i art. 204 ust. 1, a w przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 4, oraz pozwolenia zintegrowanego - także jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z planami gospodarki odpadami, o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach; 2) eksploatacja instalacji powodowałaby przekroczenie dopuszczalnych standardów emisyjnych; 3) eksploatacja instalacji powodowałaby przekroczenie standardów jakości środowiska; 4) wydanie pozwolenia byłoby niezgodne z programami działań, o których mowa w art. 17, art. 91 ust. 1 i art. 119a ust. 9; 5) wniosek dotyczy uprawnień wnioskodawcy objętych decyzją o cofnięciu lub ograniczeniu pozwolenia w przypadkach, o których mowa w art. 194 ust. 1 i art. 195 ust. 1 pkt 1, a nie minęły jeszcze 2 lata od dnia, gdy decyzja w przedmiocie cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia stała się ostateczna; 6) eksploatacja instalacji położonej w granicach strefy przemysłowej powodowałaby naruszenie ustaleń zawartych w uchwale o jej utworzeniu; 7) instalacja komunalna nie spełnia wymagań ochrony środowiska łub wymagań określonych dla takiej instalacji; 8) prowadzący instalację będący osobą fizyczną albo wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej prowadzącego instalację będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa przeciwko środowisku; 9) wobec prowadzącego instalację będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej prawomocnie orzeczono karę pieniężną za przestępstwa przeciwko środowisku na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz. U. z 2024 r. poz. 1822); 10) prowadzący instalację będący osobą fizyczną albo wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej prowadzącego instalację będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny. Dodatkowo wskazać trzeba, iż decyzja w sprawie pozwoleń emisyjnych, w tym pozwolenia zintegrowanego, ma charakter związany, co oznacza, iż w przypadku niestwierdzenia konkretnych okoliczności uprawniających do odmowy wydania decyzji, analogicznie jej zmiany, organ powinien wydać decyzję lub ją zmienić.Postępowanie odwoławcze, zdaniem Kolegium, nie wykazało, aby w realiach rozpatrywanej sprawy zachodziła któraś z wymienionych wyżej okoliczności wskazanych w art. 186 ust. 1 u.p.o.ś., jak też, aby zmiana pozwolenia w zakresie wnioskowanym przez stronę mogła pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa. Zasadniczo wśród istotnych kryteriów odnoszących się do wydania (zmiany) pozwolenia zintegrowanego, które w realiach rozpatrywanej sprawy miałyby znaczenie, należy wskazać regulacje pkt 1-3, art. 186 ust. 1 u.p.o.ś. Odmowa wydania lub zmiany pozwolenia byłaby uzasadniona, gdy 1) nie są spełnione wymagania, o których mowa w art. 141 ust. 2, art. 143 i art. 204 ust. 1, a w przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 4, oraz pozwolenia zintegrowanego - także jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z planami gospodarki odpadami, o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach; 2) eksploatacja instalacji powodowałaby przekroczenie dopuszczalnych standardów emisyjnych; 3) eksploatacja instalacji powodowałaby przekroczenie standardów jakości środowiska.Kolegium podniosło, że z treści powyższych przepisów wynika, iż podstawowym warunkiem funkcjonowania każdej instalacji jest niedopuszczenie do pogorszenia stanu środowiska w znacznych rozmiarach oraz spowodowania zagrożenia życia lub zdrowia ludzi (art. 141 ust. 2). Eksploatacja instalacji nie powinna także powodować przekroczenia standardów emisyjnych oraz standardów jakości środowiska. Pozwolenie zintegrowane ma przede wszystkim zapewniać minimalizację zagrożeń w tym zakresie. Nie ma podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja zmieniająca pozwolenie zintegrowane nie realizuje takich celów.W zakresie gospodarki wodnej zmiana merytoryczna pozwolenia zintegrowanego, w realiach rozpatrywanej sprawy, sprowadza się do dookreślenia ilości ścieków przemysłowych odprowadzanych z zakładowej oczyszczalni ścieków do rzeki Huczwa, dwoma trasami, to jest rurociągiem z wylotem w km 23+320 oraz kanałem zrzutowym otwartym w km 19+200, przy czym kanał zrzutowy służy wyłącznie do regulowania poziomu ścieków oczyszczonych w zbiorniku akumulacyjnym. Odprowadzanie oczyszczonych ścieków przemysłowych do rzeki H. objęte było pozwoleniem zintegrowanym — decyzja z dnia [...] września 2015r. znak: [...], zmianą z dnia [...] marca 2018r. znak: [...] (wskazano na możliwość odprowadzania mieszaniny ścieków przemysłowych i deszczowych), zmianą z dnia 17 lipca 2020r. znak: [...] (uwzględniono rozbudowę oczyszczalni ścieków oraz możliwość odprowadzania oczyszczonych ścieków przemysłowych także nowym kanałem zrzutowym bezpośrednio do rzeki H. w km. 23+320, a także określono zakres i sposób monitorowania poboru wód i odprowadzania ścieków) oraz zmianą z dnia [...] lipca 2022r. znak [...] — usankcjonowała uruchomienie biologicznej oczyszczalni ścieków oraz odprowadzanie oczyszczonych ścieków dwoma kanałami. Decyzje doręczane były PGW Wody Polskie Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w L., a wcześniej Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w W. i nie były kwestionowane. Strona skarżąca nie kwestionuje także posiadania przez K. G. S. S..A.. w T. Oddział "Cukrownia W. " w W. pozwolenia na pobór wód oraz na wprowadzanie ścieków do wód, na zasadach pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, wskazanych w art. 202 ust. 1 u.p.o.ś. W zaskarżonej decyzji określono dopuszczalną ilość, skład oraz stan oczyszczonych ścieków przemysłowych dla wylotu z rurociągu zrzutowego (km 23+320) oraz dla kanału zrzutowego (km 19+200). Określone parametry odpowiadają wartościom dopuszczalnym określonym w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1311). Wnioskodawca przedłożył także obliczenia odnoszące się do jakości wód poniżej wylotu w km 23+320 (wylot rurociągu odprowadzającego oczyszczone ścieki przemysłowe) oraz poniżej wylotu 19+200 (wylot kanału zrzutowego ze zbiornika akumulacyjnego) dla wskaźników zanieczyszczeń limitowanych w pozwoleniu zintegrowanym w odniesieniu do rozporządzania Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2021r. w sprawie klasyfikacji stanu, potencjału ekologicznego i stanu chemicznego oraz sposobu klasyfikacji stanu jednolitych części wód powierzchniowych, a także środowiskowych norm jakości dla substancji priorytetowych (Dz. U. z 2021r. poz. 1475). Według tych obliczeń woda mieści się w II klasie czystości, zgodnie z złącznikiem nr 7, tab. Nr 16 do tego rozporządzenia. Z akt sprawy w żadnym razie nie wynika, iż wprowadzanie ścieków do wód mogłoby dotyczyć ścieków nieoczyszczonych.W zakresie gospodarowania odpadami, zaznaczono że, zmiana merytoryczna pozwolenia zintegrowanego ogranicza się do wprowadzenia do zakresu regulacji odpadu o kodzie 10 01 19 - odpady z czyszczenia gazów odlotowych inne niż wymienione w 10 01 05, 10 01 07 i 10 0118, w ilości 1750 Mg/rok (pkt 11 decyzji — tabela str. 14, tabela str. 30 poz.33, str. 36 poz. 31). Z przeprowadzonej przez Kolegium analizy wydanej decyzji w kontekście decyzji bazowej oraz poprzednich zmian, wynika, iż pozostałe zmiany z zakresu gospodarowania odpadami mają charakter redakcyjny i porządkujący, w odniesieniu do decyzji zmieniającej Starosty [...] z dnia [...] lipca 2022r. znak [...] Wnioskowana zmiana w zakresie odpadów nie może być uznana za zmianę prowadzącą do pogorszenia stanu środowiska (art. 141 ust. 2 u.p.o.ś.), skoro powstawanie opisanego wyżej odpadu jest skutkiem zastosowania instalacji do odsiarczania spalin, która z natury rzeczy ma na celu minimalizację zanieczyszczeń wprowadzanych do środowiska i ochronę powietrza. Z powstawaniem tego odpadu nie wiąże się też, w ramach zmiany pozwolenia, konieczność przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 183c u.p.o.ś.Odnosząc się do treści odwołania pełnomocnika PGW Wody Polskie wskazano, iż zmiana objęta wnioskiem Spółki i dokonana zaskarżoną decyzją nie obejmuje zasadniczo funkcjonującego już, w oparciu o pozwolenie zintegrowane i jego zmianę decyzją z dnia [...] lipca 2022r. znak [...], sposobu odprowadzania wód do rzeki H., który opiera się na dwóch trasach, to jest rurociągu z wylotem w km 23+320 oraz kanale zrzutowym otwartym w km 19+200. Wniosek i zaskarżona decyzja nie wprowadza więc w tym zakresie nowych rozwiązań. Istotne było jedynie dookreślenie możliwości równoległego (jednoczesnego) odprowadzania ścieków tymi trasami, co może być wymagane ze względu na konieczność wytworzenia rezerwy pojemnościowej w zbiorniku akumulacyjnym lub ze względu na konieczność prowadzenia prawidłowej gospodarki wodnej na tym zbiorniku. Takiej możliwości strona skarżąca — PGW Wody Polskie, nie kwestionuje. Oceniając zmianę w kontekście kryteriów ochrony środowiska wskazać należy, iż funkcjonujące warianty odprowadzania oczyszczonych ścieków przemysłowych, to jest wprowadzenie rurociągu w km 23+320, jako nowej trasy zrzutu, było konsekwencją rozbudowy oczyszczalni ścieków, która od kampanii produkcyjnej w 2020r. pracuje w układzie dwufazowym: wysokosprawnej fermentacji metanowej prowadzonej w warunkach beztlenowych oraz metody osadu czynnego w warunkach tlenowych i oczyszcza ścieki przemysłowe (spławiakowe i technologiczne z produkcji) oraz wody opadowe. Rozwiązania w zakresie odprowadzania oczyszczonych ścieków przemysłowych wynikały generalnie z działań mających na celu poprawę standardów w zakresie ochrony środowiska, związanych z funkcjonowaniem Zakładu. Natomiast z materiałów przedstawionych przez Spółkę w postępowaniu odwoławczym wynika, iż Zakład podlegał planowym oraz interwencyjnym kontrolom przeprowadzanym przez Delegaturę WIOŚ w Z. w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska w związku z pozwoleniem zintegrowanym. Przeprowadzano także roczne kontrole stanu technicznego instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, to jest kanalizacji przemysłowej i deszczowej oraz biologicznej oczyszczalni ścieków, które nie wykazały nieprawidłowości. Spółka przedłożyła również sprawozdania i raporty kontrolne z badań laboratoryjnych ścieków oczyszczonych kierowanych do odbiornika — rzeki Huczwa, które w zakresie wskaźników substancji zanieczyszczających generalnie nie wykazały przekroczenia dopuszczalnych wartości określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych. Jeśli zaś chodzi o kwestię poboru wód, to Spółka w piśmie skierowanym do PGW Wody Polskie datowanym na 27 kwietnia 2023r. nr [...] wyjaśniła, iż pobór wód podziemnych prowadzony jest wyłącznie na cele związane z eksploatacją instalacji, a od 2018r. Spółka nie zaopatruje innych odbiorców w wodę podziemną. Zagadnienie poboru wód nie było generalnie przedmiotem zamiany objętej zaskarżoną decyzją. Kolegium nie stwierdziło także wadliwości zaskarżonej decyzji w części dotyczącej określenia zakresu i sposobu monitorowania w zakresie gospodarki wodnej (pkt 11.9.2.). W tym zakresie Zakład jest zobowiązany do przestrzegania przepisów rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1311). Natomiast nieudokumentowane zastrzeżenia strony skarżącej odnoszące się do stanu uszczelnienia rowu zrzutowego (w km 19 + 200) nie mogły stanowić, w realiach rozpatrywanej sprawy, przeszkody do zmiany decyzji w zakresie żądanym przez wnioskodawcę. Wnioskodawca odniósł się do tej kwestii w toku postępowania, zaś organ ochrony środowiska zaakceptował te wyjaśnienia. Kwestia stanu rowów zrzutowych może być przedmiotem kontroli WIOŚ w L., jednakże przeprowadzenie kontroli w tym zakresie nie stanowiło warunku wydania decyzji.W ocenie organu odwoławczego za istotną wadę uzasadniającą uchylenie decyzji nie może być uznane zamieszczenie w treści decyzji, stanowiącej jedynie element opisu miejsca zrzutu oczyszczonych ścieków przemysłowych do rzeki H. , numeru ewidencyjnego nieruchomości [...], który, według strony skarżącej nie określa precyzyjnie miejsca zrzutu i powinien być określony lub dookreślony poprzez wpisanie działki nr ewid.[...], która jest gruntem pokrytym wodami rzeki H. . Kolegium zauważyło przy tym, że ewentualne dookreślenie miejsca zrzutu w postępowaniu odwoławczym, poprzez zmianę decyzji w tej części na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., wymagałoby dodatkowego postępowania wyjaśniającego, a ze względu na treść i strukturę rozstrzygnięcia zmiana w tym zakresie byłaby ze względów redakcyjnych trudna i prowadziłaby do zapisów utrudniających odczytanie merytorycznej zawartości pozwolenia zintegrowanego jako całości. W ocenie Kolegium zmiana treści pozwolenia zintegrowanego w tym zakresie powinna też nastąpić po zgodnym potwierdzeniu jej zasadności przez strony postępowania, co zrealizuje w pełni umowa na użytkownie gruntów pokrytych wodami, o zawarcie której Spółka wystąpiła do Wód Polskich. Zmiana zapisów pozwolenia zintegrowanego w zakresie określenia numeru ewidencyjnego nieruchomości, na której dochodzi do wprowadzania oczyszczonych ścieków przemysłowych z rurociągu do rzeki Huczwy może być dokonana w trybie przepisu art. 155 k.p.a. przez organ pierwszej instancji, po ustaleniu, że taki sposób zapisu jest prawidłowy oraz wynika ze zgromadzonej dokumentacji, w tym z umów zawartych przez Spółkę z PGW Wody Polskie.Kolegium dostrzegło ponadto potrzebę, już po uporządkowaniu zagadnień związanych z gospodarką wodną, podjęcia działań w celu ujednolicenia tekstu pozwolenia zintegrowanego. Zgodnie z art. 217 ust. 1 u.p.o.ś. organ właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego może, na wniosek prowadzącego instalację lub z urzędu za jego zgodą, wydać nowe pozwolenie zintegrowane w celu ujednolicenia tekstu obowiązującego pozwolenia, z uwzględnieniem wszystkich zmian wprowadzonych do tego pozwolenia od dnia jego wydania. W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 1, organ właściwy do wydania pozwolenia: 1) ujednolica tekst pozwolenia; 2) stwierdza wygaśnięcie dotychczasowego pozwolenia. Ponadto wskazać trzeba, iż pozwolenie zintegrowane może być każdorazowo zmienione lub uszczegółowione na wniosek Spółki, w tym na skutek wskazań PGW Wody Polskie oraz organów kontrolujących stan przestrzegania przepisów z zakresu ochrony środowiska. Nie mniej jednak, jeśli chodzi o zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2025 roku, znak: [...], zmieniająca pozwolenie zintegrowane, Kolegium nie znalazło podstaw do jej uchylenia lub zmiany.Decyzja Kolegium z dnia [...] lipca 2025 r. została zaskarżona przez Dyrektora RZGW do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.W skardze decyzji zarzucono:1. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:a) art. 7, art. 77 § ł i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zaniechanie zbadania i rozpatrzenia całego zebranego materiału dowodowego, w tym nieustalenie stanu faktycznego w zakresie miejsca wprowadzania ścieków przemysłowych do środowiska;b) art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie do organu w tym niepełne rozpoznanie żądań strony oraz pominięcie zastrzeżeń strony co do szczelności rowu zrzutowego.2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:a) art. 208 ust. 1 i art. 211 ust. 1 u.p.o.ś., w związku z art. 403 ust. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, zgodnie z którymi wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego, jak i ostatecznie decyzja pozwolenia zintegrowanego muszą spełniać wymagania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, a zatem również precyzyjne określenie miejsca wprowadzania ścieków do środowiska;b) art. 186 ust. 1 pkt 3 u.p.o.ś., § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1311), - brak oceny zgodności wprowadzania ścieków przemysłowych poprzez rów (do ziemi), mimo zastrzeżeń co do jego szczelności, a tym samym pominięcie ryzyka pogorszenia stanu środowiska wodno-gruntowego;c) art. 202 ust. 6 u.p.o.ś. - nieuwzględnienie decyzji Marszałka Województwa L. z [...] września 2014 r., znak: [...] udzielającej K. S. C. S.A. w T. Oddziałowi "Cukrownia W. " pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych, która pozostaje w obrocie prawnym.Mając na uwadze powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadniono przedstawiono argumentację świadczącą zdaniem skarżącego o zasadności złożonego środka zaskarżenia.W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:Skarga jest uzasadniona. Przedstawione w niej zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego są zasadne.Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako: p.p.s.a.). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej uchylenie, gdyż przy jej wydaniu doszło w szczególności do naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.W ocenie Sądu zasadnicza wadliwość orzekania w sprawie polegała na niedostatecznym wyjaśnieniu i rozpatrzeniu przez organy kwestii podnoszonych w skardze odnoszących się przede wszystkim do nieprecyzyjnego określenia miejsca wpływu ścieków do rzeki Huczwy oraz niewyjaśniania prawidłowości odprowadzanie ścieków przez rów zrzutowy do ziemi. Zdaniem Sądu w aktach sprawy przedstawionych przez organ odwoławczy brak jest dokumentacji źródłowej, która pozwalała na ocenę wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Nawet jeżeli przyjęte w prowadzonym zakładzie – Cukrowni W. – rozwiązania odnoszące się do wprowadzania ścieków przez rów zrzutowy do zbiornika akumulacyjnego a następnie do rzeki Huczwa funkcjonują od wielu lat i było odjęte wcześniejszymi decyzjami Starosty [...] dotyczącymi pozwolenia zintegrowanego, to z materiału dowodowego powinno wynikać, że takie rozwiązania są zgodne z prawem i zasadami ochrony środowiska.Sąd oddalił przy tym wnioski dowodowe złożony przez uczestnika postępowania K. G. S. S..A.. w T. (dołączone do pisma procesowego z dnia 27 listopada 2025 r. oraz złożone na rozprawie), gdyż stanowiły one uzupełnienie materiału dowodowego o dokumenty nieznane organom orzekającym w przedmiotowej sprawie, które powinny być ocenione w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd ma uprawnienie do dopuszczenia dowodu uzupełniającego z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dopuszczenie przedłożonych przez Spółkę dokumentów spowodowałoby natomiast faktyczne prowadzenie postępowanie dowodowego przez Sąd w podstawowym, a nie tylko uzupełniającym zakresie, co jest niedopuszczalne. Sąd nie zastępuje bowiem działania organów administracji publicznej, a jedynie kontroluje je z punktu widzenia legalności. Brak zgromadzenia materiału dowodowego wyjaśniającego istotne dla sprawy okoliczności przez organy orzekające powinien natomiast doprowadzić do uchylenia zaskarżonych decyzji w celu jego uzupełnienia.Sąd podkreśla, że możliwość prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego immanentnie związana jest z zebraniem w sprawie niezbędnego materiału dowodowego, w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Wniosek ten wynika z podstawowej zasady postępowania administracyjnego jaką jest zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. Organ administracji publicznej ma obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych, co pozwala na prawidłowe zastosowanie normy prawa materialnego. Wszechstronna ocena okoliczności konkretnej sprawy jest możliwa jedynie na podstawie kompletnego materiału dowodowego. Realizację zasady prawdy obiektywnej zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie wyjaśniające. Zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego i następnie go rozpatrzyć. Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich nasuwających się w sprawie wątpliwości. Spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 k.p.a. wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w szczególności w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie niż oczekiwane przez stronę, to przyczyną tego są istotne powody oraz wskazanie ich w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.W ocenie Sądu, organy obydwu instancji nie spełniły obowiązków wynikających z przepisów procesowych, wydały decyzje, nie dysponując wystarczającym materiałem dowodowym, nie ustaliły bowiem wszystkich istotnych dla sprawy faktów, które pozwoliłyby na wydanie prawidłowej decyzji. Należy przy tym podkreślić, że wydana decyzja Starosty [...] z dnia [...] marca 2025 r. była kontrolowana jedynie w części objętej punktem II.5.1 Ścieki przemysłowe i instalacje oraz II.9.2. Zakres i sposób monitorowania w zakresie gospodarki wodnej. W takim bowiem tylko zakresie Dyrektor RZGW odwołał się od decyzji organu I instancji, taki więc powinien być zakres postępowania odwoławczego. Zakres postępowania odwoławczego wpływa również na zakres postępowania skargowego prowadzonego przed tut. Sądem. Skoro bowiem postępowanie odwoławcze opiera się na zasadzie skargowości, a strona odwołująca zasadniczo decyduje o zakresie odwołania, to należało ograniczyć również kontrolę sądową do części decyzji organu I instancji zaskarżonej w drodze odwołania. W pozostałym zakresie (nie zaskarżonym w drodze odwołania) decyzja Starosty [...] stała się ostateczna i prawomocna. Na okoliczność tą nie zwrócił uwagi organ odwoławczy odnosząc się w uzasadnieniu decyzji również do kwestii nieobjętych odwołaniem, np. dotyczących gospodarki odpadami.Sąd podziela wątpliwości i zarzuty skarżącego w zakresie nieprecyzyjnego określenia miejsca wprowadzania ścieków do wód rzeki H. – braku wpisania działki ewidencyjnej, która zajęta jest wodami tej rzeki. W zupełności nie można przy tym podzielić stanowiska Kolegium, że nie było możliwości dokonania zmiany w tym zakresie w postępowaniu odwoławczym z uwagi na konieczność prowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz możliwość zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. To właśnie postępowania administracyjne prowadzone w trybie zwykłym jest miejscem na prowadzenie postępowania wyjaśniającego przez organy obu instancji. Jeżeli Kolegium uznało, że konieczne jest prowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie precyzyjnego ustalenia miejsca wprowadzania ścieków do środowiska (rzeki Huczwy) to zupełnie błędne jest stanowisko organu, że tryb z art. 155 k.p.a. byłoby możliwy do zastosowania. W tym trybie nie prowadzi się bowiem żadnego postępowania wyjaśniającego. Ponadto dokładny zapis w decyzji odnoszący się do miejsca wprowadzania ścieków do środowiska jest niezbędny do zawarcia umowy na użytkowanie gruntów pokrytych wodami. Okoliczności te świadczą o wadliwości wydanego rozstrzygnięcia w tym względzie oraz nieprawidłowości stanowiska organu odwoławczego.Sąd podziela również zarzuty dotyczące niewyjaśnienia zasadności odprowadzania ścieków przez rów zrzutowy – tzw. starą trasą – przez zbiornik akumulacyjny do rzeki H. . Fakt, że zakład odprowadza tą trasą ścieki od wielu lat nie przesądza o prawidłowości tego rozwiązania oraz o braku konieczności dokonania ustaleń w tym względzie. W aktach brak jest dokumentacji potwierdzających nieprzepuszczalność tego rowu – jego zakolmatowania. Słusznie skarżący wskazuje, że obecnie obowiązujące przepisy zakazują wprowadzania ścieków przemysłowych do ziemi, nawet jeżeli wcześniej zostały one oczyszczone. Okoliczność ta nie została wyjaśniona i poparta odpowiednimi dowodami.Należy podkreślić, że stosownie do art. 192 u.p.o.ś. przepisy o wydawaniu pozwolenia stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany jego warunków. Dlatego też nie można uznać, że w przypadku zmiany decyzji wszystkie normatywy odnoszące się do pierwotnego pozwolenia nie muszą być spełnione lub mogą pozostać niewyjaśnione (jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie). Okoliczność odprowadzania ścieków do rowu oraz zbiornika akumulacyjnego, a więc bezpośrednio do ziemi powinna być dokładnie zbadana przez organy obu instancji, a twierdzenia o jego nieprzepuszczalności wynikać z dokumentacji technicznej lub ustaleń dokonanych przez biegłych.W aktach brak jest również dokumentacji źródłowej, która stanowiła materiał dowodowy dla uzyskania wcześniejszych pozwoleń zintegrowanych. Sąd nie dysponował więc materiałem dowodowym, który umożliwiał odniesienie się i weryfikację zarzutów skarżącego. Sd orzeka natomiast na podstawie akt przedstawionych przez organy administracji stosownie do art. 133 § 1 p.p.s.a. W aktach brak jest natomiast dokumentacji umożliwiającej weryfikację decyzji.Problem ten dotyczy również kwestii odnoszącej się do części decyzji obejmującej pobór wody (zakres i sposób monitorowania w zakresie gospodarki wodnej). W aktach nie ma pełnej dokumentacji odnoszącej się do tego zagadnienia w tym decyzji Marszałka Województwa z 17 września 2014 r. w sprawie pozwolenia wodnoprawnego. Nie ma więc możliwości zweryfikowania zakresu obu pozwoleń – wodnoprawnego i zintegrowanego.Sąd podkreśla, że wszystkie zarzuty stawiane w skardze były również podnoszone przez skarżącego na etapie postępowania przed organem I instancji oraz na etapie postępowania odwoławczego – nie odniesiono się do nich w sposób rzetelny a w szczególności nie przedstawiono dokumentacji na poparcie prawidłowości stanowiska organów. Wydane w sprawie decyzje naruszając zatem przepisy postępowania w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a.Ponownie rozpatrując sprawę organy powinny przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w zakresie wskazanych powyżej braków dowodowych. Organy powinny wyjaśnić kwestie dotyczące miejsca wprowadzania ścieków do środowiska (rzeki Huczwy) i precyzyjne określić to miejsce w decyzji. Należy również zbadać zasadność i prawidłowość wprowadzania ścieków bezpośrednio do ziemi przez rów zrzutowy i zbiornik akumulacyjny – analiza tego zagadnienia i jego ocena może wymagać wiadomości specjalnych. Organy powinny również wyjaśnić kwestie odnoszące się do poboru wód podziemnych oraz wzajemnych relacji między zaskarżonym pozwoleniem zintegrowanym, a pozwoleniem wodnoprawnym udzielonym przez Marszałka Województwa.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty te składają się wpis od skargi w wysokości 200 zł, 17 zł uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej będącego radcą prawnym w kwocie 480 zł, którego wysokość ustalono na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.).. Na koszty te składają się wpis od skargi w wysokości 200 zł, 17 zł uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej będącego radcą prawnym w kwocie 480 zł, którego wysokość ustalono na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.).