Postanowienie - II FZ 11/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 24 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Przywrócenie terminu, podatek dochodowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Ol 427/25 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 18 lipca 2025 r. nr 2801-IPK1.1110.220.2025.2 w przedmiocie wyłączenia organu postanawia: oOddalono zażalenie. Przywrócenie terminu, podatek dochodowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Ol 427/25 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 18 lipca 2025 r. nr 2801-IPK1.1110.220.2025.2 w przedmiocie wyłączenia organu postanawia: o
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
24 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Dumas
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 3 grudnia 2025 r., I SA/Ol 427/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 18 lipca 2025 r. w przedmiocie wyłączenia organu.W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi (złożenie pełnomocnictwa) doręczono pełnomocnikowi strony 10 października 2025 r. (k. 20 akt sądowych), zatem termin na wykonanie nałożonych na stronę obowiązków upłynął 17 października 2025 r. (piątek), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy.W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że w dniach przed upływem ww. terminu cierpiał z powodu bólu oczu uniemożliwiającego pracę. Wyjaśnił, że około 2 lata temu przeszedł zabieg laserowej korekcji wzroku i ciągle pozostaje pod opieką okulisty. Ból, którego doświadczył był na tyle mocny, że spowodował rozkojarzenie i brak możliwości działania w sprawie. Ustąpił dopiero 20 października, a więc kilka dni po upływie terminu zawitego. Do wniosku pełnomocnik załączył wydruki wizyt w placówce okulistycznej dot. konsultacji okulistycznych z 1 marca, 17 kwietnia i 29 maja 2025 r. bez badania dna oka (k. 32-34 akt sądowych). Wraz z wnioskiem pełnomocnik nadesłał odpis pełnomocnictwa.Sąd stwierdził, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku skargi nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wskazana przez wnioskodawcę przesłanka nie jest wystarczającą okolicznością uprawdopodobniającą brak jego winy w niedotrzymaniu terminu oraz aby dołożył należytej staranności, żeby tego terminu dotrzymać. Okoliczność w postaci bólu oka uniemożliwiającego pracę nie została przez autora wniosku potwierdzona stosownym dokumentem. Z powyższych przyczyn Sąd odmówił przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "P.p.s.a.").W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucił naruszenie art. 86 § 1 P.p.s.a. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Pełnomocnik podtrzymał, że przedstawił dokumentację medyczną, która uprawdopodobnia chwilowe problemy z oczami. Nie przedstawił dokumentacji z wizyty w dniach, gdy ból oczu uniemożliwił złożenie pisma w terminie – przed umówieniem potencjalnej wizyty lekarskiej pełnomocnik planował bowiem zaczekać kilka dni, żeby zobaczyć czy ból samoistnie nie ustąpi. W międzyczasie ból uniemożliwił pełnomocnikowi jednak złożenie pisma w terminie - czy choćby poproszenie o to Skarżącej.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Powyższe oznacza, że tylko stwierdzenie, iż strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi zatem o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że pełnomocnik strony (wnioskodawca) nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminowi. Przede wszystkim pełnomocnik nie wykazał, aby na przeszkodzie do usunięcia braków formalnych skargi stanęły nagłe, niespodziewanie i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo ogromnych starań nie udało się usunąć. Zasadnie podkreślał Sąd pierwszej instancji, że dokumentacja przedstawiona przez pełnomocnika dotyczyła okresu sprzed wniesienia skargi do sądu, nie odnosiła się do okresu w którym pełnomocnik miał się podjąć czynności procesowej w postaci uzupełnienia braków formalnych skargi. Z przedstawionych dokumentów nie wynika, by w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi doszło do znacznego i nagłego pogorszenia choroby pełnomocnika uniemożliwiającego prawidłowe uzupełnienie braków formalnych skargi.Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela także stanowisko, zgodnie z którym profesjonalny pełnomocnik, jako osoba dbająca należycie o interesy swojego mocodawcy, winien podjąć wszelkie niezbędne kroki w celu zabezpieczenia terminowości dokonywanych czynności procesowych, chociażby poprzez skorzystanie z pomocy osób trzecich, np. poprzez udzielenie pełnomocnictwa substytucyjnego innemu doradcy podatkowemu, który wspomógłby go w sytuacji choroby i w obliczu upływającego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży bowiem obowiązek takiego zorganizowania swojej pracy, aby w sposób właściwy dbano o interesy mocodawcy (zob. postanowienie NSA z 7 maja 2014 r., II OZ 412/14, z 1 października 2025 r., III FZ 436/25).Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.. orzekł jak w sentencji.