Postanowienie - I SAB/Wa 156/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 29 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. S. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich, jako organu zobowiązanego do ochrony praw pacjenta, zarzucając mu milczenie w przedmiocie zgOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. S. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich, jako organu zobowiązanego do ochrony praw pacjenta, zarzucając mu milczenie w przedmiocie zg
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
29 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
A. S. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich, jako organu zobowiązanego do ochrony praw pacjenta, zarzucając mu milczenie w przedmiocie zgłoszenia skarżącej dotyczącego rażącego zaniedbania oraz braku adekwatnych działań w kontekście ochrony praw skarżącej do opieki medycznej, jako osoby chorej z orzeczoną niezdolnością do samodzielnej egzystencji, co skutkowało odstąpieniem od leczenia skarżącej przez świadczeniodawcę SANA Medical Care.W odpowiedzi na skargę Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że skarżąca odnosi się do sprawy prowadzonej pod nr VII.7012.1.2025 dotyczącej jej wniosku o pomoc w ochronie swoich praw i wolności. Podał, że w niniejszej sprawie pismem z 9 kwietnia 2025 r. udzielono skarżącej informacji o zarejestrowaniu sprawy oraz, że została ona skierowana do analizy merytorycznej w Zespole Prawa Konstytucyjnego, Międzynarodowego i Europejskiego, gdzie będzie rozpoznana zgodnie z kolejnością rozpoznawania spraw wynikającą z organizacji wewnętrznej Biura. Podkreślił, że sprawa jest wielowątkowa, a nadesłane materiały obejmują wiele dokumentów, zatem jej merytoryczna analiza może być czasochłonna. Jednocześnie zapewniono skarżącą o zaangażowaniu pracowników Zespołu w zgłoszoną przez nią sprawę oraz o ich świadomości co do jej wagi.Rzecznik podkreślił, że jego zadaniem jest stanie na straży wolności, praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji RP i innych przepisach prawa. Czynności, które może on podejmować po zapoznaniu się z każdym skierowanym do niego wnioskiem, to podjęcie sprawy, poinformowanie wnioskodawcy o przysługujących mu środkach, przekazanie sprawy organowi według właściwości lub niepodjęcie sprawy - zawiadamiając o tym wnioskodawcę. Decyzja o podjęciu lub niepodjęciu sprawy zależy wyłącznie od suwerennej oceny Rzecznika, co do tego, czy w danej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające jego działanie, tj. naruszenie wolności lub praw człowieka i obywatela.Rzecznik powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazał na niedopuszczalność skarg na bezczynność Rzecznika. Wniósł o odrzucenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.Z akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej dotyczącego nieprawidłowości i zaniedbań w odniesieniu do świadczeniodawcy SANA Medical Care.Stwierdzić należy, że niniejsza sprawa nie należy do spraw z zakresu administracji publicznej, bowiem Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest organem administracji publicznej. Jest on natomiast samodzielnym konstytucyjnym organem ochrony prawa (rozdział 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Stosownie do treści art. 210 Konstytucji RP Rzecznik Praw Obywatelskich w swojej działalności jest niezawisły, niezależny od innych organów państwowych i odpowiada jedynie przed Sejmem na zasadach określonych w ustawie. Tryb rozpatrywania spraw należących do kompetencji tego organu uregulowany został w przepisach ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich, zgodnie z którymi zarówno o sposobie działania jak i o podjętych środkach prawnych w danej sprawie decyduje autonomicznie Rzecznik Praw Obywatelskich.Wskazać również należy, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1264), Rzecznik po zapoznaniu się z każdym skierowanym do niego wnioskiem może podjąć sprawę, poprzestać na wskazaniu wnioskodawcy przysługujących mu środków działania, przekazać sprawę według właściwości lub nie podjąć sprawy - każdorazowo zawiadamiając o tym wnioskodawcę i osobę, której sprawa dotyczy.W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że rozpatrywanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kierowanych do niego wniosków nie następuje w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Dlatego też ocena podejmowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich działań nie należy do sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA z 9 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SAB 41/98; z 9 lutego 2000 r., sygn. akt II SA 2652/99; z 14 stycznia 2015 r., sygn. I OSK 3272/14; z 12 maja 2017 r., sygn. I OZ 589/17).Skoro działania Rzecznika Praw Obywatelskich podejmowane na podstawie przepisów ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich nie należą do aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego to należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, Sąd nie jest uprawniony do badania czynności Rzecznika. Niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Wobec tego wniesiona skarga, jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.. orzekł, jak w sentencji postanowienia.