sygn. II SA/Go 511/25 29 grudnia 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.

Wyrok - II SA/Go 511/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. - z dnia 29 grudnia 2025

Teza
Oddala sprzeciw. Ochrona przyrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2025 r. sprawy ze sprzeciwu M. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala sprzeciw. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie m.in. art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerOddala sprzeciw. Ochrona przyrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2025 r. sprawy ze sprzeciwu M. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala sprzeciw. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie m.in. art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czer
Data orzeczenia 29 grudnia 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Przewodniczący Krzysztof Rogalski
Rozstrzygnięcie

Oddala sprzeciw

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2025 r. sprawy ze sprzeciwu M. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala sprzeciw.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie m.in. art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej k.p.a.) uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wcześniejszej decyzji tego organu z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...]o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia "Kopalnia kruszywa naturalnego w miejscowości [...]", działka nr [...], gmina [...], we wskazanym w osnowie rozstrzygnięcia w 6 punktach zakresie. Decyzja ta została wydana w następujących okolicznościach sprawy.Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2023 r. M.D. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o zmianę decyzji tego organu o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] kwietnia 2022 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia "Kopalnia kruszywa naturalnego w miejscowości [...], działka nr [...]".Z uwagi na charakterystykę inwestycja stanowi przedsięwzięcie wymienione w § 3 ust. 1 pkt. 40 lit. a tiret trzeci rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1839), zatem zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r. poz. 1112, dalej u.u.i.ś) wymagała uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wójt Gminy [...] wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie zmiany wcześniejszej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Strony postępowania zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2023 r. zostały o tym poinformowane, a także o możliwości składania wniosków i zarzutów. Na tym etapie postępowania, żadna ze stron nie wniosła uwag, wniosków oraz zarzutów.W toku postępowania jeden z organów uzgadniających, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, pismem z dnia [...]stycznia 2024 r. zwrócił się do inwestora o przedstawienie nowego, uzupełnionego raportu. Dnia [...] stycznia 2024 r. inwestor odniósł się do zarzutów pozostałych stron postępowania przeciwko planowanej inwestycji, a 7 lutego 2024 r. złożył wyjaśnienia do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.Pismem z dnia [...] marca 2024 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...]. wezwał inwestora do ponownego uzupełnienia raportu, co inwestor uczynił pismem z dnia [...] kwietnia 2024 r.Po przeprowadzeniu postępowania, wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] września 2024 r. nr [...] Wójt Gminy [...] na podstawie art. 155 k.p.a. zmienił własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w zakresie:"1. Zmiany na str. 2 i 3 decyzji podpunkty 7-17:7. W celu ograniczenia lub wyeliminowania do niezbędnego minimum ujemnych wpływów planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w przypadku wystąpienia możliwości zawodnienia złoża, należy składować kruszywo wydobyte spod lustra wody do odwodnienia urobku. Eksploatację wyrobiska prowadzić bez jego odwodnienia.8. Teren inwestycji należy wyposażyć w przenośny sanitariat ze szczelnym bezodpływowym zbiornikiem na ścieki. Odbiór ścieków zgromadzonych w zbiorniku bezodpływowym musi odbywać się poprzez uprawnione w tym zakresie podmioty.9. Wody opadowe lub roztopowe z terenu planowanej inwestycji odprowadzić w sposób niezorganizowany do gruntu w granicach działki, do której inwestor posiada tytuł prawny, bez powodowania szkody dla terenów sąsiednich.10. Składowanie w wyrobisku jakichkolwiek odpadów jest niedopuszczalne. Należy zabezpieczyć wyrobisko przed nielegalnym składowaniem odpadów i wylewaniem ścieków.11. Powstałe odpady magazynować selektywnie w szczelnych, zamykanych pojemnik odpornych na działanie składników umieszczanych w nich odpadów, zlokalizowanych w wyznaczonym i zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich miejscu oraz zapewnić odbiór przez uprawnione podmioty.12. Powstałe odpady niebezpieczne – mineralne oleje hydrauliczne, silnikowe, przekładniowe i smarowe oraz opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych lub nimi zanieczyszczone, sorbenty i materiały filtracyjne nie powinny być magazynowane na terenie przedsięwzięcia. Do czasu ich wywozu przez uprawnioną firmę powinny być przechowywane krótkoterminowo w szczelnych, zamykanych pojemnikach, odpornych na działanie składników umieszczanych w nich odpadów, zlokalizowanych w wyznaczonym i zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich miejscu.13. W celu ograniczenia uciążliwości hałasowej prace na terenie kopalni prowadzić wyłącznie w porze dziennej (między 6.00-22.00).14. Wydobyty urobek ładować bezpośrednio na samochody ciężarowe w celu dostawy do odbiorców. Dopuszcza się czasowe składowanie urobku na hałdach.15. Naprawy maszyn oraz wymianę olejów prowadzić poza terenem zakładu górniczego.16. Na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb [...], gmina [...], nie prowadzić przerobu kruszywa.2. Zmiany na str. 3 decyzji punkt 3 podpunkt 1 i dodanie podpunktu 3):1) Eksploatację złoża prowadzić sposobem odkrywkowym bez użycia materiałów wybuchowych w ilości maksymalnej 300.000 Mg rocznie oraz ok. 1.000 Mg na dobę.3) Zapewnienie stałej 25 m szerokości pasów ochronnych od granicy lasu tj. od działki nr [...]obręb [...]a, gmina [...].3. Zmiany na str. 9 i 10 decyzji punkty 7-13:1. W celu ograniczenia lub wyeliminowania do niezbędnego minimum ujemnych wpływów planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w przypadku wystąpienia możliwości zawodnienia złoża, należy składować kruszywo wydobyte spod lustra wody do odwodnienia urobku. Eksploatację wyrobiska prowadzić bez jego odwodnienia.8. Teren inwestycji należy wyposażyć w przenośny sanitariat ze szczelnym bezodpływowym zbiornikiem na ścieki. Odbiór ścieków zgromadzonych w zbiorniku bezodpływowym musi odbywać się poprzez uprawnione w tym zakresie podmioty.9. Wody opadowe lub roztopowe z terenu planowanej inwestycji odprowadzić w sposób niezorganizowany do gruntu w granicach działki, do której inwestor posiada tytuł prawny bez powodowania szkody dla terenów sąsiednich.11. Składowanie w wyrobisku jakichkolwiek odpadów jest niedopuszczalne. Należy zabezpieczyć wyrobisko przed nielegalnym składowaniem odpadów i wylewaniem ścieków. Powstałe odpady magazynować selektywnie w szczelnych, zamykanych pojemnikach, odpornych na działanie składników umieszczanych w nich odpadów, zlokalizowanych w wyznaczonym i zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich miejscu oraz zapewnić odbiór przez uprawnione podmioty.12. Powstałe odpady niebezpieczne – mineralne oleje hydrauliczne, silnikowe, przekładniowe i opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych lub nimi sorbenty i materiały filtracyjne nie powinny być magazynowane na terenie przedsięwzięcia. Do czasu ich wywozu przez uprawnioną firmę powinny być przechowywane krótkoterminowo w szczelnych, zamykanych pojemnikach, odpornych na działanie składników umieszczanych w nich odpadów, zlokalizowanych w wyznaczonym i zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich miejscu.4. Zmiany na str. 10 decyzji przez wykreślenie zdania:"Według zapisów zawartych w przedłożonym raporcie teren inwestycji będzie wykorzystywany wyłącznie do obsługi refulera i w niewielkim stopniu innych urządzeń".5. Zmiany na stronie 13 decyzji pkt. 3.1:3.1 Eksploatację złoża prowadzić sposobem odkrywkowym bez użycia materiałów wybuchowych ilości maksymalnej 300.000 Mg rocznie oraz ok. 1.000 Mg na dobę.6. Zmiany na str. 13 decyzji poprzez wykreślenie słowa "spycharki":Nadkład zdejmowany będzie sukcesywnie, w miarę postępu frontu eksploatacyjnego, przy pomocy ładowarki, a później wykorzystywany do prac rekultywacyjnych. Pozostała część decyzji wraz z załącznikiem pozostaje bez zmian."Od powyższej decyzji odwołania złożyli: S. w [...], S.B. i A.J.B. oraz I. i J. N..Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pismem z dnia [...] października 2024 r. zleciło z urzędu Wójtowi Gminy [...] jako organowi I instancji przeprowadzenie i zakończenie w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania, dodatkowego postępowania dowodowego poprzez:1) sporządzenie aktualnego wykazu stron postępowania poprzez wskazanie danych personalnych wraz z aktualnymi adresami zamieszkania/siedziby,2) nadesłanie aktualnych wypisów z ewidencji gruntów dotyczących nieruchomości, których strony postępowania są właścicielami/użytkownikami wieczystymi.W odpowiedzi Wójt nadesłał wypisy z ewidencji gruntów dotyczące stron postępowania oraz zawarł aktualny wykaz stron z zaznaczeniem zmian własnościowych (por. zawiadomienie o zmianach w danych ewidencyjnych).Pismem z dnia [...] grudnia 2024 r. Kolegium zleciło Wójtowi Gminy [...] przeprowadzenie i zakończenie w zakreślonym terminie dodatkowego postępowania dowodowego w nawiązaniu do poprzedniego zlecenia z dnia [...]października 2024 r., którym Kolegium zwróciło się o wyjaśnienie czy odwołująca A.J-B. jest strona postępowania, a jeżeli tak, organ winien przesłać dowód doręczenia zaskarżonej decyzji tej stronie, którego brak jest w przesłanych Kolegium aktach i odpowiedzi organu zawartej w piśmie z dnia [...] listopada 2024 r., w którego treści organ oświadczył, że A.J-B. nie jest stroną. Nadto Kolegium wezwało ponownie Wójta Gminy [...] do nadesłania całości akt sprawy w oryginale, w tym przesłania na ePUAP Kolegium oryginalnego pliku zawierającego odwołanie S. wraz z wydrukiem UPP. W piśmie z dnia [...] grudnia 2024 r. organ I instancji wskazał, że zaskarżonej decyzji nie doręczono A.J-B., decyzja została przesłana dla jej męża S.B.. Nadto organ przesłał odwołanie S. na ePUAP Kolegium z wydrukiem UPP.Postanowieniem z [...] marca 2025 r. nr [...] SKO w [...] dopuściło S.w [...] do udziału w postępowaniu.W uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji uchylającej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. rozstrzygnięcie organu I instancji Kolegium wyjaśniło m.in., iż podstawę materialnoprawną decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowią przepisy u.u.i.ś., w tym art. 87 tej ustawy. Zgodnie z treścią jej art. 87 przepisy niniejszego działu oraz działu VI stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na którego została przeniesiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach.Przedmiotowe przedsięwzięcie zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 40 lit. a tiret trzeci rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. zostało zakwalifikowane jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko może zostać stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy.Zasadnicza różnica między decyzją środowiskową a decyzją o jej zmianie sprowadza się do przedmiotu postępowania, który w sprawie zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach będzie ograniczony do tego co jest zmieniane w zakresie lub sposobie realizacji przedsięwzięcia i wpływu tych zmian na całość oddziaływań generowanych przez przedsięwzięcie, a nie całość przedsięwzięcia.Wójt Gminy [...] pominął jako stronę postępowania A.J-B. współwłaścicielkę działki nr [...], pozbawiając ją tym samym możliwości udziału w toczącym się postępowaniu i uniemożliwiając skorzystania z przysługujących jej uprawnień. Nie była ona również wskazana jako strona postępowania w treści zaskarżonej decyzji. Wady tej nie można konwalidować na etapie postępowania odwoławczego. Jest to uchybienie, które może skutkować wzruszeniem decyzji w trybie nadzwyczajnym wznowienia postępowania (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji winien prawidłowo ustalić krąg stron postępowania i zapewnić wszystkim stronom czynny udział w jego toku i możliwość skorzystania z przysługujących uprawnień procesowych.Co do zasady przepis art. 87 u.u.i.ś. nie stanowi lex specialis wobec art. 155 k.p.a., lecz jest przepisem odsyłającym z zastrzeżeniem odpowiedniego stosowania. Instytucja zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter procesowy i nie może być przeprowadzona w oderwaniu od postanowień art. 155 k.p.a., stanowiącego procesową podstawę zmian każdej decyzji.Wzruszenie decyzji ostatecznej na podstawie art. 155 k.p.a. jest możliwe tylko wówczas, gdy za zmianą (uchyleniem) przemawiają interes społeczny lub słuszny interes strony. Ocena, czy w konkretnej rozpatrywanej sprawie istnieją wymienione wyżej przesłanki przemawiające za wzruszeniem decyzji ostatecznej, należy do organu administracji państwowej. Takiej oceny w odniesieniu do przedmiotowej sprawy zabrakło. Tym samym organ nie rozpatrzył podstawowych przesłanek (w tym konieczności obowiązywania tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz prowadzenie postępowania z udziałem tych samych stron i uzyskania przez decyzję statusu ostatecznej) warunkujących zastosowanie w niniejszej sprawie trybu nadzwyczajnego z art. 155 k.p.a., zatem organ nie rozpatrzył prawidłowo istoty sprawy i wydał zaskarżoną decyzję przedwcześnie. Dopiero bowiem stwierdzenie wystąpienia wszystkich ustawowych przesłanek warunkujących możliwość zmiany decyzji, umożliwia organowi przejście do kolejnej fazy, tzn. merytorycznego orzekania. Ponownie orzekając w sprawie organ winien w pierwszej kolejności zbadać i ocenić wystąpienie wszystkich ustawowych przesłanek trybu zmiany decyzji z art. 155 k.p.a.Zmiana decyzji środowiskowej musi być poprzedzona oceną oddziaływania na środowisko, jeżeli jest ona wymagana. Dla organu oznacza to konieczność ponownego merytorycznego przeprowadzenia postępowania. Nie należy natomiast utożsamiać tego z oceną poprawności wcześniej wydanej decyzji. Organ dokonujący zmiany dokonuje ustalenia, czy za zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.Z art. 77 ust. 1 pkt 1 u.u.i.ś. wynika obowiązek uzgodnień, lecz organ występujący o uzgodnienie powinien za każdym razem dokonywać weryfikacji stanowiska organu współdziałającego, gdyż to on ponosi ostateczna odpowiedzialność za końcowy wynik postępowania, zatem również za warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji środowiskowej. Nawet gdy nikt nie kwestionuje prawidłowości sporządzenia raportu oraz danych w nim zawartych, organ będzie musiał samodzielnie ocenić, czy raport ten uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacja konkretnego zamierzenia (tu związanymi z wprowadzonymi do pierwotnie wydanej decyzji środowiskowej zmianami).W rozpatrywanej sprawie Wójt Gminy [...] nie dokonał wnikliwej i całościowej oceny zarówno samego raportu ze stycznia 2024 r., jak i jego uzupełnienia i składanych w odniesieniu do zastrzeżeń RDOŚ pisemnych wyjaśnień. Nie wiadomo nawet – nie wynika to z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji – w jakim zakresie raport ten miał zostać uzupełniony (konkretne zagadnienia, kwestie, braki itp.). Organ nie ocenił również czy przedłożone uzupełnienia i wyjaśnienia, a końcowo wersja ujednolicona raportu – jest konkretna i spójna oraz czy w sposób wyczerpujący odnosi sie do wszystkich wskazanych w wezwaniach RDOŚ w [...] kwestii, w tym wcześniejszych nieścisłości i rozbieżności. Organ musi mieć przy tym na względzie, że RDOŚ dokonując uzgodnienia, ocenia raport i inną dokumentację jedynie w ramach swoich kompetencji, a organ prowadzący postępowanie główne dokonuje całościowej i kompleksowej oceny całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym również stanowisk pozostałych poza RDOŚ, organów współdziałających w toku postępowania. Raport przedłożony przez inwestora (wraz z jego ewentualnymi późniejszymi uzupełnieniami), stanowi podstawowy dowód w sprawie. Jak wynika jednak z analizy treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Wójt nie przeanalizował i nie ocenił samodzielnie raportu wraz z jego uzupełnieniami pod kątem spełnienia wszystkich wymogów z art. 66 u.u.i.ś. Organ zaniechał przed wydaniem decyzji dokonania obligatoryjnej w sprawie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, która winna obejmować m.in. weryfikację raportu. Skoro organ nie przeanalizował i nie ocenił raportu (pod względem merytorycznym, jak i formalno-prawnym), nie mógł w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa wydać decyzji w przedmiotowej sprawie – w niewyjaśnionych okolicznościach dotyczących jej stanu faktycznego. Taką decyzję należy uznać za przedwczesną. Same ogólnikowe stwierdzenia bez odniesienia ich do konkretnych ustaleń raportu nie wystarczą.Uwagi organu uszło, że stosownie do treści art. 74a ust. 2 ustawy autorem raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, a w przypadku zespołu autorów – kierującym tym zespołem powinna być osoba, która posiada wskazaną w treści tego przepisu wiedzę specjalistyczną, co dotyczy również późniejszych uzupełnień raportu i składanych wyjaśnień. Tymczasem uzupełnienie raportu i składane pisemne wyjaśnienia pochodziły od wnioskodawcy (pismo z dnia stycznia 2024 r.), a nie od autora raportu, a zatem nie spełniały one wymogu w/w przepisu. Ponownie rozpatrując sprawę, organ winien uzyskać do akt sprawy dokument spełniający w/w wymogi przepisów prawa materialnego.Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.u.i.ś., jeżeli (tak jak w rozpatrywanej sprawie) była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę m.in. wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy. Każdy z organów współdziałających dokonuje uzgodnienia decyzji, w tym oceny raportu, jedynie w ramach swoich kompetencji, a zatem nie kompleksowo, a w odniesieniu do określonego zakresu, który mu podlega i w odniesieniu do którego posiada wiedzę specjalną i określone przez przepisy kompetencje.Na ocenę złożonego przez inwestora raportu o oddziaływaniu na środowisko nie ma wyłącznego wpływu pozytywne czy też negatywne stanowisko właściwego organu opiniującego czy też pozytywne stanowisko organu uzgadniającego, w tym wypadku Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz RDOŚ w [...]., gdyż nie są one bezwzględnie wiążące dla organu określającego środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Pozytywne postanowienie organu uzgadniającego nie obliguje organu prowadzącego postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko do wydania decyzji pozytywnej w sytuacji, gdy ten ostatni organ – z uzasadnionych przyczyn – nie akceptuje np. któregokolwiek z istotnych ustaleń lub warunków określonych w postanowieniu organu uzgadniającego lub w opinii. Uzgodnienie przez wyspecjalizowany organ środowiskowy nie zwalnia organu rozpoznającego sprawę od weryfikacji zgromadzonego materiału dowodowego, jak również pozostałych przesłanek uzasadniających wydanie pozytywnej decyzji. Organ nie może "automatycznie" ustalać środowiskowych uwarunkowań w przypadku pozytywnego uzgodnienia przez RDOŚ.Wiążący charakter stanowiska zajętego przez organ uzgadniający wyraża się tylko w niemożności wydania przez organ prowadzący postępowanie w sprawie oddziaływania przedsięwzięcia decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, a także niedopuszczalności określenia warunków realizacji przedsięwzięcia, w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający.Ponownie rozpatrując sprawę organ winien nie tylko przywołać stanowisko organów współdziałających, ale również dokonać ich oceny, w tym w odniesieniu do całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Nadto zważywszy, że decyzja w przedmiotowej sprawie jest wydawana w trybie nadzwyczajnym zmiany decyzji w oparciu o treść art. 155 k.p., do którego odpowiedniego stosowania – za wyjątkiem zgody pozostałych stron, poza wnioskodawcą w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – odsyła przepis art. 87 ustawy, organ zobligowany był zbadać i ocenić czy w niniejszej sprawie ziściły się przesłanki może warunkujące dokonanie wnioskowanej zmiany a wynikające z treści art. 155 k.p.a., czego zaniechał.Brak rozpatrzenia istoty sprawy, w tym oceny całości materiału dowodowego przez organ I instancji, a także nie dokonanie oceny zaistnienia przesłanek do zmiany w trybie nadzwyczajnym wynikającym z treści art. 155 k.p.a. pierwotnie wydanej w tej sprawie ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uniemożliwił organowi odwoławczemu ponowne merytoryczne rozpatrzenie sprawy.Wskazane uchybienia przepisów proceduralnych, w tym dodatkowo również materialnoprawnych, stanowiące podstawę wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, stanowiły podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania jej do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w trybie art. 138 § 2 k.p.a., gdyż konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.Od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] M.D. wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. wskutek bezpodstawnego uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi pomimo braku przesłanek do zastosowania w/w przepisu, gdyż decyzja organu I instancji nie była obarczona uchybieniami wskazanymi przez organ odwoławczy, a Kolegium dowolnie przyjęło, że wystąpił konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, mający istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.Nadto zarzucił, iż organ II instancji wbrew swojej kompetencji ponownie nie rozpoznał i nie rozstrzygnął sprawy, a przede wszystkim nie przeprowadził samodzielnych ustaleń faktycznych i nie dokonał na ich podstawie ponownej oceny w oparciu o cały materiał zgromadzony w aktach sprawy. Organ odwoławczy samodzielnie nie uzupełnił ewentualnie brakującego materiału dowodowego mimo, że takie uzupełnienie mieściło się w zakresie art. 136 § 1 k.p.a. Nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, o ile konieczny ewentualnie do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, co wynika z art. 136 § 2 k.p.a. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.W uzasadnieniu sprzeciwu podniósł m.in., iż Kolegium nie podało, jakie ogólnikowe stwierdzenia zawarte w decyzji Wójta nie odnoszą się do konkretnych ustaleń raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i dlaczego nie są wystarczające. Kolegium nie wyjaśniło, w jakim zakresie miałaby nastąpić weryfikacja raportu, aby miała prowadzić do dokonania oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium nie podało konkretnie, których okoliczności stanu faktycznego Wójt miał nie wyjaśnić. Tymczasem to organ odwoławczy miał obowiązek wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji, z jakich powodów zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Jeżeli bowiem zachodziła potrzeba uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, to w pierwszej kolejności organ odwoławczy winien rozważyć zastosowanie art. 136 k.p.a., nie zaś przekazywać sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Organ odwoławczy nie mógł wydać decyzji kasacyjnej, skoro organ I instancji przeprowadził jednak postępowanie wyjaśniające, a ewentualnie konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy nie miał istotnego wpływu na jej rozstrzygnięcie, skoro Kolegium przede wszystkim zarzuciło, iż Wójt nie dokonał oceny materiału dowodowego. Kolegium nie skonkretyzowało także zarzutu braku oceny przesłanek z art. 155 k.p.a., a także braku oceny stanowiska organów współdziałających w odniesieniu do całego materiału dowodowego. Organ odwoławczy nie dokonał oceny pominięcia jako strony A.J-B., ze szczególnym uwzględnieniem okoliczności sprawy oraz ewentualnych skutków procesowych dla wymienionej strony. Tymczasem taka ocena była konieczna, gdyż wadliwość ta nie spowodowała ujemnych konsekwencji dla strony, zwłaszcza nie pozbawiła jej możliwości skorzystania ze środków zaskarżenia. W rezultacie zaskarżona decyzja Kolegium nie wskazała prawidłowo na istnienie przesłanek do wydania decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Sprzeciw okazał się niezasadny.Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Przedmiot kontroli w niniejszej sprawie stanowiła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2025 r. nr [...], uchylająca decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wcześniejszej decyzji tego organu z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...]o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia "Kopalnia kruszywa naturalnego w miejscowości [...]", działka nr [...], gmina [...], we wskazanym w osnowie rozstrzygnięcia zakresieZakwestionowana sprzeciwem decyzja Kolegium została wydana w oparciu o treść art. 138 § 2 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z kolei zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.)Przepis art. 64e p.p.s.a. reguluje zakres dopuszczalnej kontroli przez sąd administracyjny decyzji kasacyjnej organu odwoławczego. Przewiduje on, że rozpoznając sprzeciw sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Instytucja sprzeciwu ma charakter formalny i ograniczony, gdyż służy wyłącznie do zbadania prawidłowości zastosowania przez organ odwoławczy ustawowych przesłanek uchylenia decyzji kasacyjnej. Wniesienie sprzeciwu powoduje zatem wszczęcie postępowania o ograniczonym zakresie, obejmującym kontrolę decyzji administracyjnej z uwzględnieniem tylko kryteriów formalnych (por. A. Kabat, P.p.s.a. Komentarz, Warszawa 2018, t. 3 do art. 64a). Sąd ocenia jedynie, czy doszło do naruszenia art. 138 § 2 k.p.a., nie rozstrzygając przy tym o prawach i obowiązkach stron co do istoty. Przesądzanie na tym etapie o szczegółowych zagadnieniach natury materialnoprawnej byłoby przedwczesne (wyrok NSA z 7 grudnia 2017 r., II OSK 3011/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że w przypadku sprzeciwu wykluczona jest tym samym całościowa kontrola legalności postępowania administracyjnego, (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, (w:) R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), P.p.s.a. Komentarz, 6. wydanie, Warszawa 2019, s. 724). Potwierdza to również treść art. 151a § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., w myśl którego uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. Ustawa nie wskazuje innych, dodatkowych przesłanek uwzględnienia sprzeciwu od decyzji. W przypadku stwierdzenia przez sąd administracyjny, że skorzystanie z decyzji kasacyjnej nastąpiło zgodnie z przesłankami z art. 138 § 2 k.p.a., sprzeciw podlega oddaleniu (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, op. cit., s. 726-727). Zatem kontrola zgodności z prawem decyzji objętej sprzeciwem oznacza konieczność dokonania przez sąd oceny, czy w realiach konkretnej sprawy organ II instancji w uzasadniony sposób skorzystał z możliwości wydania decyzji kasacyjnej, czy też bezpodstawnie uchylił się od załatwienia sprawy co do jej istoty. Podstawowym obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego sprzeciw od decyzji kasacyjnej jest przede wszystkim ustalenie, czy wystąpiły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., a więc odstąpienie od zasady ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy albo zakończenia jej w inny sposób.Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., gdy wystąpią łącznie następujące przesłanki:a) postępowanie przed organem I instancji było prowadzone z naruszeniem przepisów postępowania;b) konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma wpływ na jej rozstrzygnięcie.Powyższy przepis nie zawiera unormowań dotyczących istoty i treści tych przesłanek. Ich stwierdzenie pozostawiono właściwemu organowi odwoławczemu, który obowiązany jest dokonać w tym zakresie stosownych ustaleń na tle okoliczności rozpoznawanej sprawy. Uzasadnione jest jednak stanowisko, że naruszenie przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym przyjęcie, iż wystąpiła pierwsza przesłanka, zachodzi, gdy :a) organ pierwszej instancji nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego;b) postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone, ale z rażącym naruszeniem przepisów procesowych (np. czynności przeprowadził pracownik wyłączony ze sprawy, stronę pozbawiono udziału w postępowaniu);c) nastąpiło naruszenie przepisów postępowania przez nieustalenie istotnych okoliczności faktycznych, niezbędnych do prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego (por. B. Adamiak /w/ B. Adamiak, J. Borkowski, K.p.a. Komentarz 2017, s. 728–729; J.P. Tarno, Uprawnienia decyzyjne organu odwoławczego w świetle znowelizowanego art. 138 k.p.a. /w/ Analiza i oceny zmian k.p.a. w latach 2010–2011, red. M. Błachucki, T. Górzyńska, G. Sibiga, Warszawa 2012, s. 231, A. Kabat, op. cit., t. 3 do art. 64e).Samo naruszenie przepisów postępowania przez organ I instancji, chociaż jest konieczną przesłanką uchylenia decyzji, nie jest przesłanką wystarczającą. Zakończenie postępowania odwoławczego w sposób kasacyjny wymaga bowiem dodatkowo stwierdzenia, że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 15 lipca 2016 r., II OSK 2804/14).W rozpoznawanej sprawie uchylenie przez Kolegium na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia należy uznać za prawidłowe.Przechodząc do oceny zgodności z prawem i prawidłowości zakwestionowanej sprzeciwem decyzji Kolegium, wskazać należy, iż jak wynika z art. 87 u.u.i.ś., do zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje się odpowiednio przepisy działu V oraz działu VI. Przepis art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na którego została przeniesiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach.Z kolei w myśl art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio.Należy się zgodzić z Samorządowym Kolegium Odwoławczym, że instytucja zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter procesowy i nie może być przeprowadzona w oderwaniu od postanowień art. 155 k.p.a. Zasadnicza różnica między decyzją środowiskową a decyzją o jej zmianie sprowadza się do przedmiotu postępowania, który w sprawie zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach będzie ograniczony do tego, co jest zmieniane w zakresie lub sposobie realizacji przedsięwzięcia i wpływu tych zmian na całość oddziaływań generowanych przez przedsięwzięcie, a nie całość przedsięwzięcia (por. wyrok WSA w Łodzi z 4 października 2019 r., II SA/Łd 458/19, orzeczenia.nsa.gov.pl).W rozpatrywanej sprawie planowane przedsięwzięcie objęte wnioskiem M. D. z dnia [...] grudnia 2023 r. o zmianę decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2022 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia "Kopalnia kruszywa naturalnego w miejscowości [...], działka nr [...]", zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 40 lit. a tiret trzeci rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1839) zostało zakwalifikowane jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko stwierdza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie kryteria wymienione w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., co w niniejszej sprawie nastąpiło w oparciu o postanowienie Wójta Gminy [...] stwierdzającej obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko oraz sporządzenia raportu.Ustawowe wymagania dotyczące treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko określone zostały w art. 66 u.u.i.ś.. Szczegółowe elementy, które raport ten powinien zawierać zostały sprecyzowane w ust. 1 pkt 1-20 ww. przepisu. Według art. 66 ust. 1 pkt 5 raport powinien zawierać m.in.: opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego (lit. a.), racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska (lit. b.) – wraz z uzasadnieniem ich wyboru; określenie przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej i katastrofy naturalnej i budowlanej, na klimat, w tym emisje gazów cieplarnianych i oddziaływania istotne z punktu widzenia dostosowania do zmian klimatu, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko, a w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, także wpływu planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego (pkt 6); porównanie oddziaływań analizowanych wariantów na: ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi, i krajobraz, dobra materialne, zabytki i krajobraz kulturowy, objęte istniejącą dokumentacją, w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków, formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.2020, poz. 55 ze zm.), w tym na cele i przedmiot ochrony obszarów Natura 2000 oraz ciągłość łączących je korytarzy ekologicznych, elementy wymienione w art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. b u.i.o.ś., jeżeli zostały uwzględnione w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub jeżeli są wymagane przez właściwy organ, wzajemne oddziaływanie między ww. elementami (pkt 6a) oraz uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu z uwzględnieniem informacji, o których mowa wyżej w pkt 6 i 6a (pkt 7). Ponadto raport zawsze powinien zawierać źródła informacji stanowiące podstawę do jego sporządzenia (art. 66 ust. 1 pkt 20 u.i.o.ś.).Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter specyficznego dowodu i stanowi podstawę do ukształtowania odpowiedniej treści decyzji administracyjnej. Jako specyficzny, sformalizowany środek dowodowy oraz zawierający oświadczenie inwestora o założonych parametrach projektowanej inwestycji i jej oddziaływaniu na środowisko, podlega weryfikacji pod kątem zgodności z prawem. Nie służy on wykazaniu stanu obiektywnie istniejącego, ale wykazaniu tego, jak będzie kształtować się oddziaływanie projektowanego przedsięwzięcia na środowisko, w oparciu o dostępną wiedzę.Z uwagi na swój charakter raport powinien być oceniany przez organ w świetle wymagań stawianych środkom dowodowym na gruncie art. 75 i następnych k.p.a. Raport ma zasadnicze znaczenie w postępowaniu zmierzającym do uzyskania decyzji środowiskowych, który chociaż nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. – a więc nie może zastąpić swobodnej oceny dowodów – zawiera jednak wiadomości specjalistyczne i podlega pełnej ocenie przez właściwy organ prowadzący postępowanie w świetle oceny całokształtu materiału dowodowego w rozumieniu art. 80 k.p.a. czy dana okoliczność została udowodniona zgodnie z dyspozycją art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. i nie zwalnia organu od czynienia własnych ustaleń zmierzających do weryfikacji przedstawionych danych. Należy mieć na uwadze, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest dokumentem prywatnym. Oznacza to, że jest sporządzany na zlecenie inwestora i pod kątem wymogów, jakie stawia inwestor, które to wymogi podyktowane są również planami inwestora co do kształtu planowanego przedsięwzięcia.Dodać należy, iż decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia również stanowi decyzję szczególnego rodzaju, która oprócz wymogów ogólnych wynikających z art. 107 k.p.a. powinna obligatoryjnie zawierać elementy określone w art. 82 i 85 u.u.i.ś. W myśl art. 85 ust. 2 tej ustawy uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać:1) w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa,b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione:–ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,–uzgodnienia i opinie organów, o których mowa w art. 77 ust. 1,–wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone,c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4;2) w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.Inwestor złożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, dotyczący zmiany objętej wnioskiem w styczniu 2024 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2024 r. jeden z organów uzgadniających, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] zwrócił się do inwestora o przedstawienie nowego, uzupełnionego raportu. Dnia [...] lutego 2024 r. inwestor złożył wyjaśnienia do raportu. Kolejnym pismem z dnia [...] marca 2024 r. RDOŚ w [...]. wezwał inwestora do ponownego uzupełnienia raportu, które to wyjaśnienia inwestor złożył pismem z dnia [...] kwietnia 2024 r.Z akt sprawy wynika, iż uzupełnienie raportu i składane pisemne wyjaśnienia pochodziły od wnioskodawcy. Tymczasem przepis art. 74a ust. 2 u.u.i.ś. wskazuje szczegółowe wymogi, które powinna spełniać osoba będąca autorem prognozy oddziaływania na środowisko, raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. W świetle art. 74a ust. 2 art. 74a ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a-d oraz pkt 2 u.u.i.ś. wymóg posiadania określonych kwalifikacji dotyczy zarówno osoby sporządzającej raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jak i osoby, która go uzupełnia i składa dodatkowe wyjaśnienia co do jego treści (por. wyrok NSA z 5 czerwca 2019 r., II OSK 750/19). W okolicznościach niniejszej sprawy należy podzielić ocenę Kolegium, iż uzupełnienie raportu oraz składane w tym zakresie pisemne wyjaśnienia pochodziły od wnioskodawcy, przy czym z akt sprawy nie wynika, by wymogi wynikające z w/w przepisu zostały spełnione. Zatem Kolegium zasadnie wskazało, iż ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji winien uzyskać dokument spełniający wymogi wynikające z art. 74a ust. 2 u.u.i.ś. Nadto Wójt Gminy [...] nie dokonał wnikliwej i całościowej oceny zarówno samego raportu, jego uzupełnienia oraz składanych w odniesieniu do zastrzeżeń RDOŚ pisemnych wyjaśnień. Nawet dokonanie ewentualnego uzgodnienia przez wyspecjalizowane organy nie zwalnia organu prowadzącego postępowanie od weryfikacji materiału dowodowego sprawy, a także pozostałych przesłanek, od których uzależnione jest wydanie decyzji. Organ nie może "automatycznie" ustalać środowiskowych uwarunkowań w przypadku pozytywnego uzgodnienia przez RDOŚ. Zgodnie bowiem z art. 7 i 77 k.p.a. winien brać pod uwagę i rozważyć cały materiał zgromadzony w sprawie (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z 11 października 2023 r., IV SA/Wa 1555/23). Organy współdziałające dokonują uzgodnień, w tym oceny raportu, jedynie w ramach swoich kompetencji, zatem nie kompleksowo, a w odniesieniu do określonego zakresu, który im podlega i w odniesieniu do którego posiadają wiedzę specjalną i określone przepisami kompetencje. Zatem Kolegium zasadnie zwróciło uwagę na brak dokonania przez organ I instancji wystarczającej analizy i samodzielnej oceny raportu z punktu widzenia spełnienia wymogów, o których mowa w omawianej ustawie, a także wskazało w kwestionowanej decyzji, iż organ I instancji powinien nie tylko przywołać stanowisko organów współdziałających, ale również dokonać ich oceny w odniesieniu do całości materiału dowodowego.Tak daleko idące uchybienia, jeśli chodzi o zasadniczy dowód w postępowaniu, który winien stanowić główny przedmiot oceny organu I instancji, w pełni uzasadniały uchylenie przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Nadto w kontrolowanym postępowaniu organ I instancji pominął jako stronę postępowania A.J-B. – współwłaścicielkę działki nr [...] (vide wyjaśnienia organu zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2024 r. oraz wypis z ewidencji gruntów), pozbawiając ją tym samym możliwości udziału w toczącym się postępowaniu i uniemożliwiając skorzystania z przysługujących w/w osobie jako stronie uprawnień, co mogło stanowić podstawę do ewentualnego wznowienia postępowania na żądanie tej strony. Zatem w toku ponownego rozpoznania sprawy organ I instancji winien prawidłowo ustalić krąg stron postępowania i zapewnić wszystkim zaliczającym się do niego podmiotom czynny udział oraz możliwość skorzystania z przysługujących uprawnień procesowych.Podobnie należy się zgodzić z organem odwoławczym, iż rozpatrywanie sprawy w trybie art 155 k.p.a wymaga rozważenia czy zachodzi słuszny interes strony rozumiany jako interes prawny, który nie będzie sprzeczny z interesem społecznym, przy czym ten ostatni w sprawach w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przejawia się jako rozumiana ochrona środowiska. Słuszny interes strony w rozumieniu art. 155 k.p.a. musi znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa oraz nie może być postrzegany jako każdy interes strony, sprowadzający się do chęci uzyskania rozstrzygnięcia organu o treści zgodnej z wolą strony. Za uchyleniem lub zmianą decyzji ma przemawiać obiektywna, społeczna akceptacja dla takiego wyjątkowego działania organu, a nie jedynie subiektywne przekonanie strony o słuszności jej stanowiska (wyrok NSA z 19 marca 2025 r., II OSK 1937/22). Ocena, czy w konkretnej rozpatrywanej sprawie istnieją wymienione wyżej przesłanki przemawiające za wzruszeniem decyzji ostatecznej, należy do organu administracji. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie takiej oceny, której winien dokonać organ I instancji, zabrakło. Zatem ponownie rozpatrując sprawę organ ten winien przede wszystkim zbadać i ocenić wystąpienie wszystkich ustawowych przesłanek zmiany decyzji wynikających z art. 155 k.p.a.W ocenie Sądu dostrzeżone przez Kolegium uchybienia, jakich dopuścił się organ I instancji wydając decyzję, mając na uwadze ich ilość tych naruszeń, konieczność dokonania przez organ ustaleń, które mogą mieć istotny wpływ na wynik postępowania, oraz fakt iż dotyczą one w znacznej mierze dokumentu raportu, uzasadnionym było uchylenie przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Powyższe okoliczności sprawy w pełni uzasadniały wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji kasacyjnej na postawie art. 138 § 2 k.p.a. Usunięcie wykazanych uchybień wiąże się z koniecznością uzupełnienia materiału dowodowego w znacznym zakresie.Podjęcie wszystkich tych czynności przez organ odwoławczy zdaniem Sądu mogłoby prowadzić do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Nadto uzupełnienie raportu zgodnie z wymogami art. 74a ust. 2 u.u.i.ś. wiąże się z koniecznością poddania go procedurze uzgodnienia z organami, a to stanowi element postępowania przed organem I instancji. Nie może bowiem budzić wątpliwości, iż uzgodnienie decyzji środowiskowej w trybie art. 77 u.u.i.ś. nie może być przeprowadzone przez organ II instancji na podstawie art. 136 k.p.a. jako uzupełnienie materiału dowodowego, zatem zakres postępowania o jakim tu mowa, wykracza poza ramy postępowania uzupełniającego. Z uwagi więc na zakres i charakter wymagających wyjaśnienia kwestii nie było podstaw do tego, by czynił to organ odwoławczy w trybie art. 136 k.p.a. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy zachodzi jedynie potrzeba przeprowadzenia postępowania uzupełniającego w ograniczonym zakresie, a z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Z przedstawionych względów zaskarżoną decyzję ocenić należało jako zgodną z przepisami prawa.W konsekwencji, na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a., sprzeciw został oddalony.., sprzeciw został oddalony.