Postanowienie - II SA/Gl 1452/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 29 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 września 2025 r. nr SKO.PS/41.9/443/2025/8249/AK w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu wpis oOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 września 2025 r. nr SKO.PS/41.9/443/2025/8249/AK w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu wpis o
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
prokurator
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
29 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Stanisław Nitecki
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z dnia 8 września 2025 r., nr SKO.PS/41.9/443/2025/8249/AK, umorzyło postępowania odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia 29 kwietnia 2025 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. "[...]".Pismem z dnia 14 października 2025 r. J. T. (dalej: "skarżący"), działając w imieniu własnym, wniósł skargę na powyższą decyzję podając, że wraz z małżonką są właścicielami nieruchomości położonej przy ul. [...] (nr działki [...]).W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że z poczynionych ustaleń wynika, iż działka znajduje się poza obszarem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, a nadto skarżący zgodnie z informacjami zawartymi w Bazie Danych Ewidencji Gruntów i Budynków Miasta R., nie jest właścicielem ani współwłaścicielem powyższej nieruchomości. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że nie tworzy interesu prawnego do wniesienia skargi okoliczność, że skarżący jest przewodniczącym Rady Dzielnicy [...] w R., która wniosła odwołanie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.W tym kontekście wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. "Interes prawny" zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. np. postanowienie NSA z 8 stycznia 2017 r., II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawa materialnego, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Gdańsk 2019, art. 50, LEX). Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Gl 1532/20, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach).Skarżący swój interes prawny wywodzi z okoliczności, iż nieruchomość do niego należąca znajduje się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia, dla którego określono środowiskowe uwarunkowania. Nie ma również w sprawie wątpliwości, że skarżący wniósł skargę w swoim imieniu, a nie jako przewodniczący Rady Dzielnicy [...] w R., wnoszącej odwołanie.Zgodnie z art. 74 ust. 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112) stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się: przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu (pkt 1); działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub (pkt 2); działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem (pkt 3).W tym miejscu wyjaśnić przyjdzie, że pojęcie "działek znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem" nie może być interpretowane szeroko, w sposób odbiegający od zakresu przedmiotowego ustawy środowiskowej i pojęć w niej użytych. W szczególności brak jest podstaw do przyjęcia, że określając krąg stron postępowania z uwzględnieniem art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej, właściwy organ powinien uwzględniać takie uwarunkowania jak położenie danej nieruchomości w "obszarze znaczącego oddziaływania architektonicznego inwestycji na gruncie przepisów o planowaniu przestrzennym". Stwierdzić należy, że "zasięg oddziaływania przedsięwzięcia" w rozumieniu art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej musi być interpretowany z uwzględnieniem przepisów tej ustawy. Wynika to z tego, że jest to regulacja wyjątkowa, stanowiąca wyjątek od ogólnej zasady ustalenia stron postępowania z art. 28 k.p.a. i jako wyjątek musi być interpretowana ściśle. Ponadto, skoro norma z art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej określa krąg stron postępowania w sprawie decyzji środowiskowej, to znaczące oddziaływanie przedsięwzięcia musi być tym samym znaczącym oddziaływaniem, które podlega ocenie w postępowaniu kończącym się wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Z kolei z art. 71 ust. 1 ustawy środowiskowej wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Nie dotyczy zatem innych kwestii regulowanych w odrębnych przepisach i będących przedmiotem odrębnych decyzji wydawanych w szeroko rozumianym procesie inwestycyjnym, w tym również nie dotyczy kwestii planowania lub zagospodarowania przestrzennego. Norma z art. 74 ust. 3a pkt 3 ustawy środowiskowej zakłada oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko, a nie inne formy oddziaływania danego przedsięwzięcia (postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Ol 1031/23).Z oświadczenia organu II instancji wynika, że działka nr [...] nie jest objęta obszarem oddziaływania w rozumieniu powyżej zacytowanego przepisu. Potwierdza to oświadczenie organu I instancji zawarte w piśmie z dnia 27 październik 2025 r. skierowanym do organu odwoławczego. W piśmie tym podważono również fakt, że skarżący jest właścicielem lub współwłaścicielem opisanej nieruchomości. W konsekwencji ze zgromadzonej dokumentacji nie wynika aby skarżący posiadał prawem chroniony interes w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji, uprawniający do wniesienia skargi w imieniu własnym, znajdujący umocowanie w przepisach prawa materialnego.Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..