Postanowienie - I OZ 795/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 14 stycznia 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 października 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 1077/25 oddalające wniosek J.B. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 25 września 2025 r. w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r.Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 października 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 1077/25 oddalające wniosek J.B. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 25 września 2025 r. w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
14 stycznia 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Mariola Kowalska
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 września 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J.B. (dalej "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r. nr 401.5/F-9/I/2025 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wypłaty bonu energetycznego.Pismem z dnia 8 października 2025. skarżący wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez:1) oddalenie lub odrzucenie skargi w zakresie zawartego we wnioskach skargi żądania w trybie P.p.s.a. stwierdzenia nieważności decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wydanej w sprawie WPS.570/12/2023.PM z powodu niewyczerpania drogi prawnej niezbędnej do wyrokowania na zasadzie art. 145 par. 1 pkt 2 P.p.s.a.;2) oddalenie lub odrzucenie skargi w zakresie żądania wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Bk 603/24, a tym samym i wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wyrokiem w sprawie II SA/Bk 603/24 albowiem nie rozpoczął bieg termin do wznowienia postępowania sądowego a przed żądaniem wznowienia postępowania administracyjnego na zasadzie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" P.p.s.a. strona nie złożyła wniosku o wznowienie postępowania (mylnie pouczona o terminie do złożenia tego wniosku – fakt przyznany przez SKO w odpowiedzi na skargę);3) stwierdzenie bezczynności SKO w trybie art. 135 w związku z art. 149 par. 1 P.p.s.a. w zakresie żądania unieważnienia postanowienia Burmistrza [...] z dnia 31 października 2024r. znak:WSS.420.5.1344.2024.MS, a zawartego we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją SKO z dnia 21 lutego 2025r. Nr 401.2/A-7/X/2025.Postanowieniem z dnia 29 października 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 1077/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie ww. wyroku. W uzasadnieniu Sąd przytaczając treść art. 157 § 1 P.p.s.a. wskazał, że uzupełnienie wyroku może nastąpić w sytuacji spełnienia dwóch przesłanek - (1) jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi oraz (2) gdy sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które miał obowiązek zamieścić z urzędu. Z sytuacją braku orzeczenia o całości skargi możemy mieć do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis, Warszawa 2009, Wyd. 3, s. 648 i nast.). Innymi słowami uzupełnienie wyroku może dotyczyć sytuacji, gdy sąd nie rozstrzygnął w stosunku do wszystkich aktów objętych zakresem skargi, nawet gdy skarga była na ten akt bezzasadna; natomiast nie można żądać uzupełnienia wyroku, gdy sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 par. 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania lub gdy z zestawienia przedmiotu sprawy z treścią wyroku w sposób oczywisty widocznym jest, że rozstrzygnięcie nie odnosi się do całości sprawy.W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z dnia 25 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J.B. uznając ją za niezasadną. Sąd uznał, że brak było obowiązku zawarcia w wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok, w ocenie Sądu I instancji był kompletny i zawierał wymagane prawem elementy.Zdaniem Sądu I instancji, wbrew stanowisku skarżącego zawartemu we wniosku o uzupełnienie wyroku, przepis art. 135 P.p.s.a. ma zastosowanie wyłącznie w przypadku uwzględnienia skargi, tj. gdy dochodzi do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. Wówczas sąd w oparciu o powyższy przepis może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd zwrócił ponadto uwagę, że granice sprawy zakończonej wyrokiem z dnia 25 września 2025 r. zakreślał przedmiot zaskarżenia a była nim decyzja ostateczna SKO w Białymstoku odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wypłaty bonu energetycznego i tylko legalność tej decyzji była przedmiotem kontroli sądowej.Końcowo Sąd zauważył, nawiązując do żądania uzupełnienia wyroku w zakresie wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. II SA/Bk 603/24, że na etapie rejestrowania skargi w sprawie niniejszej, Sąd ten wyłączył do odrębnego procedowania skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 603/24 i została ona zarejestrowana pod sygn. II SA/Bk 1078/25. Sąd wskazał również, że postanowieniem z 6 sierpnia 2025 r. wydanym w sprawie ze skargi J.B. o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 603/24 Sąd umorzył postępowanie sądowe z uwagi na cofnięcie przez skarżącego skargi o wznowienie postępowania.Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył skarżący. Zaskarżając je w całości zarzucił obrazę przepisów postępowania w postaci art. 157 § 1 P.p.s.a. w sposób mający wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a polegających na tym, że Sąd niezasadnie oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku, mimo iż bezspornym było i jest, że oddalenie skargi nie mogło obejmować nieistniejące decyzje odwoławcze (brak substratu zaskarżenia), a bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu żądania unieważnienia incydentalnego postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika nie była (według sentencji wyroku) przedmiotem skargi – co spowodowało, że brak rozstrzygnięć o odrzuceniu skargi we wskazanym zakresie uniemożliwia wniesienie środka zaskarżenia od nieistniejącego częściowo wyroku.W oparciu o powyższe skarżący wniósł o:- skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie lub posiedzeniu niejawnym;- uchylenie zaskarżonego postanowienia w zakresie oddalającym wniosek o uzupełnienie wyroku w sposób wskazany w punkcie pierwszym i trzecim wniosku z dnia 8 października 2025 r. i rozpoznanie w tym zakresie wniosku przez wydanie przez NSA na rozprawie wyroku uzupełniającego wyrok WSA.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 1427, dalej "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w przywołanym przepisie, można również skierować w stosunku do postanowienia, albowiem jak wynika z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uzupełnienie orzeczenia, dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, tj. nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. Instytucja uzupełnienia może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. Nie można zatem żądać uzupełnienia sentencji orzeczenia lub jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych, czy też ponowne odniesienie się do – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności.Wskazania wymaga, że uzupełnienie wyroku ma miejsce jedynie w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (zob. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 3502/14, baza CBOIS; Komentarz do art. 157 – Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019).W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z dnia 25 września 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 1077/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie miał obowiązku zawarcia w przedmiotowym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił jego uzupełnienia.Należy również wyjaśnić, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie jest środkiem służącym kwestionowaniu rozstrzygnięcia, w razie braku akceptacji dla orzeczenia podjętego przez sąd stronie służą środki zaskarżenia. Jeżeli zatem skarżący nie zgadzał się z powyższym wyrokiem, co wynika zarówno z treści wniosku, jak i z niniejszego zażalenia, to winien był go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu.Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.Odnosząc się do wniosku skarżącego o rozpoznanie zażalenia na rozprawie należy wskazać, że stosownie do art. 197 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym, zaś rozstrzygnięcie zażalenia następuje w formie postanowienia.. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym, zaś rozstrzygnięcie zażalenia następuje w formie postanowienia.