Wyrok - II OSK 2631/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 22 stycznia 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Administracyjne postępowanie, Budowlane prawo. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. s.j. z siedzibą w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 364/25 w sprawie ze sprzeciwu T. s.j. z siedzibą w T. od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 2 kwietnia 2025 r., nr IF-O.7840.1.97.2923.BL w przedmiocie zatwierdzenia projektu budoOddalono skargę kasacyjną. Administracyjne postępowanie, Budowlane prawo. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. s.j. z siedzibą w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 364/25 w sprawie ze sprzeciwu T. s.j. z siedzibą w T. od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 2 kwietnia 2025 r., nr IF-O.7840.1.97.2923.BL w przedmiocie zatwierdzenia projektu budo
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
wykonawca dzieła
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
22 stycznia 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Marzenna Linska - Wawrzon
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 364/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 151a § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) oddalił sprzeciw T. W. Ś. s.j. z siedzibą w T. od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 2 kwietnia 2025 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków biurowo-usługowych.T. W. Ś. s.j. z siedzibą w T. złożyła skargę kasacyjną, którą zaskarżyła powyższy wyrok w całości.Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 151a § 2 w zw. z art. 64e p.p.s.a. w związku z art. 138 § 2 i art. 136 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) przez bezzasadne oddalenie sprzeciwu od zaskarżonej decyzji, mimo iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ odwoławczy powinien był przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe na podstawie art. 136 k.p.a. przez wezwanie skarżącej kasacyjnie do usunięcia stwierdzonych przez organ odwoławczy nieprawidłowości projektu budowlanego i rozpoznać sprawę co do istoty.Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 193 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji oraz Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu.Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem wbrew zawartym w niej zarzutom Sąd Wojewódzki zasadnie orzekł o oddaleniu sprzeciwu od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z 2 kwietnia 2025 r., którą na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylono decyzję Prezydenta Wrocławia z 16 lutego 2023 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że zgodnie z art. 64e p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając sprzeciw, miał obowiązek ocenić jedynie istnienie przesłanek do wydania przez organ decyzji przewidzianej w art. 138 § 2 k.p.a.Niewątpliwie organ odwoławczy, jak też Sąd Wojewódzki, kierowały się właściwą wykładnią art. 138 § 2 k.p.a., stanowiącego podstawę wydanej w sprawie decyzji kasatoryjnej.Zaznaczyć należy, że przepis art. 138 § 2 k.p.a. upoważnia organ odwoławczy do wydania decyzji kasacyjnej, gdy: po pierwsze – stwierdzi wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji z naruszeniem przepisów postępowania, po drugie – wykaże, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Ponadto wskazać trzeba, że organ odwoławczy jest uprawniony do przeprowadzenia jedynie uzupełniającego postępowania dowodowego (art. 136 § 1 k.p.a.) oraz wyjaśniającego postępowania w niezbędnym zakresie (art. 136 § 2 k.p.a.), jednak jest to dopuszczalne tylko wówczas, gdy nie będzie skutkować naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.).Zgodzić się należało ze stanowiskiem Sądu Wojewódzkiego, że zakres stwierdzonych przez organ odwoławczy braków postępowania wyjaśniającego i nieprawidłowości projektu architektoniczno-budowlanego przedmiotowej inwestycji uzasadniał wydanie decyzji kasatoryjnej, gdyż samodzielne podjęcie czynności związanych z weryfikacją dokumentacji budowlanej wykraczało poza ramy wyznaczone przez art. 136 § 1 i § 2 k.p.a.Zaznaczyć należy, że chociaż w skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 138 § 2 i art. 136 § 1 i § 2 k.p.a., to jednak nie podważono oceny organu odwoławczego co do szeregu wad projektu dotyczących: przekroczenia dopuszczalnej wysokości budynku, braku właściwego wyrysowania drogi przeciwpożarowej, braku opatrzenia zawartej w projekcie budowlanym mapy do celów projektowych klauzulą urzędową, braku stosownego oświadczenia wykonawcy prac geodezyjnych, braku aktualnego na dzień uzupełnienia projektu budowlanego zaświadczenia o przynależności projektantów do odpowiedniej izby samorządu zawodowego, a także niezweryfikowania zawartej w projekcie analizy nasłonecznienia i zacienienie mieszkań w sąsiednich budynkach.Trudno zgodzić się z twierdzeniem zawartym w skardze kasacyjnej, że ustalone w postępowaniu odwoławczym nieprawidłowości projektu budowlanego nie były istotne, skoro m.in. dostrzeżone przez organ odwoławczy wadliwe określenie wysokości jednego z budynków stanowiło o niezgodności projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.Ponadto w uzasadnieniu decyzji Wojewoda w sposób przekonujący wykazał, że charakter stwierdzonych nieprawidłowości projektu budowlanego wymaga jego zmiany w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, co prowadzić będzie do istotnej modyfikacji przedmiotu postępowania.W takim stanie sprawy uprawnione było wnioskowanie, że podjęcie przez organ odwoławczy czynności niezbędnych do usunięcia wad projektu budowlanego przekroczyłoby ramy określone w art. 136 § 1 i § 2 k.p.a., a tym samym doprowadziłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności, o której mowa w art. 15 k.p.a.Prawidłowo Sąd Wojewódzki wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że w sprawie spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.Ubocznie należy zauważyć, że skarżąca kwestionując wydanie decyzji kasatoryjnej, jednocześnie wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, co znacznie wydłużyłoby czas rozpatrywania sprawy, a więc nie byłoby korzystne dla jej interesu jako inwestora.Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, zgodnie z art. 184 p.p.s.a.-----------------------4.-----------------------4