Postanowienie - III OZ 71/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 11 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Wstrzymanie wykonania aktu, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2205/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi D. S. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów Uniwersytetu SWPS w Warszawie z dnia 11 czerwca 2024 r. nrOddalono zażalenie. Wstrzymanie wykonania aktu, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2205/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi D. S. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów Uniwersytetu SWPS w Warszawie z dnia 11 czerwca 2024 r. nr
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
11 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Rafał Stasikowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 3 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2205/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów Uniwersytetu SWPS w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r. nr OKD-S1/24 w przedmiocie wymierzenia nagany.W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w złożonym przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie powołał on żadnych okoliczności wskazujących na wiążące się z wykonaniem decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu pierwszej instancji w sprawie nie może pojawić się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Szkoda taka musi wiązać się z poniesieniem straty materialnej, a do takiej w niniejszej sprawie nie dojdzie. Musi być realna, a nie hipotetyczna i grozić w czasie rzeczywistym. Powołane argumenty nie odnoszą się bezpośrednio do niniejszej sprawy i nie grożą skarżącemu bezpośrednio. Są zatem przyszłe i hipotetyczne. Nie jest natomiast rolą Sądu poszukiwanie za stronę argumentów mających przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący pismem z 28 grudnia 2025 r. wskazując, że wnosi o jego uchylenie, ewentualnie zmianę zgodnie z wnioskiem z 21 lipca 2025 r.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie podlegało oddaleniu.Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 769 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania aktu administracyjnego, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Przy czym źródło tych zagrożeń ma stanowić zaskarżony akt administracyjny. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez wskazanie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (zob. postanowienia NSA: z 2 listopada 2022 r. sygn. III FZ 425/22, z 21 października 2022 r. sygn. III FZ 564/22, z 11 października 2022 r. sygn. II OSK 2162/22, z 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 546/11, z 28 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 402/11, z 15 lutego 2011 r. sygn. akt I FSK 63/11).Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie jest trafne stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, że w sprawie nie może pojawić się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 26 czerwca 2025 r. o sygn. akt III OZ 332/25, "negatywne skutki dla strony mogą wynikać z faktu popełnienia deliktu dyscyplinarnego w ramach innych postępowań prowadzonych na podstawie ustawy.". Nie można zatem z góry założyć, jak uczynił to Sąd pierwszej instancji, że zagrożenie wynikające z art. 61 § 3 nie może się zmaterializować.Jednak mając na uwadze całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dotyczącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz określone powyżej uwarunkowania należy wskazać, że okoliczności przywołane przez skarżącego nie uprawniały na obecnym etapie do stwierdzenia, że wykonanie orzeczenia organu może spowodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty na jakie skarżący powołuje się w piśmie z 26 października 2024 r., tj. podnoszenia w przestrzeni publicznej zarzutu, że skarżący został ukarany karą dyscyplinarną, możliwości powoływania się w przypadku ewentualnych kolejnych postępowaniach dyscyplinarnych na tę okoliczność, czy brania faktu ukarania pod uwagę w przypadku chęci zmiany uczelni, co może to skutecznie uniemożliwić, są zdarzeniami czysto hipotetycznymi na moment rozpatrywania niniejszego wniosku. Skarżący nie wykazał, że w stosunku do niego toczy się inne postępowanie dyscyplinarne, czy że podjął działania w celu zmiany uczelni, co może być utrudnione przez wykonanie orzeczonej kary dyscyplinarnej. Brak realnego zagrożenia zmaterializowania się wymienionych przez skarżącego okoliczności powoduje, że nie można uznać, że doszło do spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać trzeba, że sąd administracyjny nie przeprowadza z urzędu dowodu w celu ustalenia, czy spełnione zostały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. To na stronie ciąży bowiem obowiązek uprawdopodobnienia tych okoliczności. Zgodnie z powołanym przepisem wstrzymanie wykonania następuje na wniosek strony. W jej interesie leży zatem uprawdopodobnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a sąd jedynie ocenia, to co przedstawiła strona.W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny takich przesłanek nie widzi, stąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.-----------------------2. orzekł jak w sentencji.-----------------------2