Postanowienie - I OZ 73/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 12 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Ewidencja gruntów i budynków. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ke 613/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.K. i K.K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia 10 października 2025 r. nr WIG.V.7221.1.2025Oddalono zażalenie. Ewidencja gruntów i budynków. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ke 613/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.K. i K.K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia 10 października 2025 r. nr WIG.V.7221.1.2025
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
12 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jolanta Rudnicka
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 19 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ke 613/25, odrzucił skargę M.K. i K.K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia 10 października 2025 r. nr WIG.V.7221.1.2025 w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków.W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że ze znajdujących się w aktach administracyjnych potwierdzeń odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym 15 października 2025 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął 14 listopada 2025 r. Tymczasem skarżący skargę wnieśli 15 listopada 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po upływie terminu. Z tego względu Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skargę odrzucił oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu sądowego.Zażalenie na to postanowienie złożył K.K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że termin do wniesienia skargi przekroczył tylko o jeden dzień, gdyż wykonywał transport międzynarodowy i nie był w stanie złożyć skargi w terminie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 53 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a zatem nie jest dopuszczalne jego przedłużenie lub skrócenie przez sąd. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do modyfikacji długości terminu ustawowego. Jest to również termin prekluzyjny, co oznacza, że sąd administracyjny uwzględnia jego upływ z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, jako spóźnioną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.W przedmiotowej sprawie, co bezsporne, zaskarżona decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z 10 października 2025 r. została doręczona M.K. i K.K. 15 października 2025 r., co wynika wprost ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach administracyjnych. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął 14 listopada 2025 r. Skarga została natomiast prawidłowo nadana dopiero w dniu 15 listopada 2025 r. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił skargę, jako wniesioną z uchybieniem terminu. Sąd administracyjny nie ma bowiem możliwości przedłużenia terminu dla strony, nawet w przypadku zajścia szczególnych okoliczności, w tym trudnej sytuacji zdrowotnej czy osobistej. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia skargi zawsze prowadzi do jej odrzucenia. Sąd jest w tym zakresie związany art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. i nie ma swobody w kreowaniu innej sytuacji prawnej strony.Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.. orzekł, jak w sentencji.