Postanowienie - II OZ 243/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2571/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 894/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczOddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2571/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 894/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławcz
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
18 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Tomasz Bąkowski
Podstawa prawna
art. 198
ppsa
art. 199
ppsa
art. 220
ppsa
art. 214
ppsa
art. 194
ppsa
art. 227
ppsa
art. 6
ppsa
art. 197
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2571/24, odrzucił zażalenie K.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 września 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2571/24 w przedmiocie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r., nr 894/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 czerwca 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł – w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.W reakcji na powyższe zarządzenie skarżąca złożyła zażalenie (podpisane również przez R.P.) oraz wniosek o przyznanie jej prawa pomocy.Postanowieniem z 31 marca 2025 r. (sygn. akt VII SPP/Wa 775/24) starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw.Postanowieniem z 26 maja 2025 r. (sygn. akt VII SPP/Wa 775/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego.Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie.Postanowieniem z 10 lipca 2025 r. (sygn. akt VII SPP/Wa 775/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na postanowienie z 26 maja 2025 r.Postanowieniem z 18 września 2025 r. (sygn. akt II OZ 1290/25) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej oraz odrzucił zażalenie R.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 czerwca 2025 r.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 września 2025 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 czerwca 2025 r. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 15 października 2025 r.Pismem z 20 października 2025 r. skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie z 26 września 2025 r., pod którym podpisał się również R.P.W dniu 17 grudnia 2025 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła od skarżącej jakakolwiek suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zażalenie podlega odrzuceniu.Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w puntach 1-10 tego przepisu. Zgodnie zaś z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W związku z tym na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej zażalenie nie przysługuje, skoro przepisy p.p.s.a. w takim wypadku możliwości zaskarżenia nie przewidują. Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia NSA z: 17.10.2012 r., I OZ 785/12, LEX nr 1261041 oraz 15.02.2011 r., II FZ 4/11, CBOSA). Natomiast zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 czerwca 2025 r., wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu, stało się prawomocne wobec oddalenia zażalenia na nie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 września 2025 r. (sygn. akt II OZ 1290/25).Pismem z 14 stycznia 2026 r. zażalenia na powyższe postanowienie z dnia 18 grudnia 2025 r., złożyli K.P. oraz R.P., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania.W uzasadnieniu podniesiono naruszenie art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 2, art. 32 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 EKPC. Jak też zgłoszono zastrzeżenia do zastosowania art. 220 § 3, art. 243-246, art. 252 i art. 199 p.p.s.a.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie K.P. nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast zażalenie R.P. podlega odrzuceniu.Po wpłynięciu środka odwoławczego do zadań sądu I instancji należy zbadanie, czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym, a także czy został uiszczony wpis. W razie potrzeby sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu.Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Według zaś art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej.Należy przy tym wyjaśnić, że zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ewentualne zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób korzystny dla skarżącej. W niniejszej sprawie wniosek taki został złożony, a postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w sprawie o sygn. VII SPP/Wa 775/24 zostało prawomocnie zakończone rozstrzygnięciem negatywnym dla skarżącej.W takim wypadku Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 czerwca 2024 r. Na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, tym samym wezwanie takie jest niezaskarżalne. Takim właśnie okazało się wezwanie z 26 września 2025 r., a co za tym idzie, wniesione na nie zażalenie Sąd Wojewódzki prawidłowo uznał za niedopuszczalne.Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie, zaś w myśl art. 198 p.p.s.a., przepis ten ma zastosowanie także do zarządzeń przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Natomiast zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, wynikające z prawomocnego zarządzenia, stanowi jedynie czynność o charakterze technicznym. Jest to informacja wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu (realizująca zasadę określoną w art. 6 p.p.s.a.), która nie może być kwalifikowana jako zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych podlegające zaskarżeniu zażaleniem w trybie art. 227 § 1 p.p.s.a.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt. 1 sentencji.Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego może wnieść wyłącznie strona lub uczestnik na prawach strony (oraz podmioty wymienione w art. 173 § 2 p.p.s.a.). Zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 178 p.p.s.a. Z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a.Za koniecznością odrzucenia zażalenia R.P. przemawia fakt, że wyżej powołana niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą między innymi wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem zaskarżonego orzeczenia. Nadto, wyżej wymieniony nie jest stroną postępowania, a skarżone postanowienie oraz poprzedzające je zarządzenie zapadło w postępowaniu wywołanym skargą K.P. i dotyczyło uprawnień procesowych tej osoby.Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 2 sentencji.., orzekł jak w pkt. 2 sentencji.