Postanowienie - III FZ 136/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Grzywna w trybie p.p.s.a, egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 780/24 w przedmiocie odmowy wymierzenia grzywny w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 1 sierpnia 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.210.2024.2.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanaOddalono zażalenie. Grzywna w trybie p.p.s.a, egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 780/24 w przedmiocie odmowy wymierzenia grzywny w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 1 sierpnia 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.210.2024.2.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postana
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Kwota główna
150 zł · odszkodowanie
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jan Rudowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
1. Postanowieniem z 21 marca 2025 r., I SA/Gd 780/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu wniosku W. N. (dalej: "skarżący", "strona") o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy, odmówił wymierzenia grzywny. Jak podstawę orzeczenia wskazano art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.").2. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano, że wnioskiem zawartym w piśmie z 22 października 2024 r. skarżący wystąpił o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy.Zdaniem skarżącego organ nie doręczył do sądu pełnej treści skargi wraz ze wszystkimi załącznikami, jakie zostały przesłane za pośrednictwem platformy ePUAP 6 września 2024 r. Skutkiem powyższego było wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nieprzekazanie przez organ administracji, któregokolwiek z elementów skargi należy traktować na równi z nieprzekazaniem skargi w ogóle. Skarżący wniósł o zasądzenie od organu odszkodowania w wysokości 150 zł.Oddalając wniosek skarżącego, sąd pierwszej instancji podniósł, że organ przekazał sądowi skargę wraz z załącznikami. Mimo, że kwestionowany jeden załącznik był wymieniony w treści skargi złożonej elektronicznie, to prawdopodobnie z powodów technicznych nie można było go odtworzyć. Przyczyny te nie leżały jednak po stronie organu i nie może on ponosić odpowiedzialności za uchybienia wynikające z ograniczeń platformy ePUAP (por. postanowienie NSA z 1 października 2024 r. sygn. akt I OZ 601/24). Obowiązkiem organu jest przekazanie do sądu skargi w oryginalnej, niezmienionej postaci, tj. w takiej samej formie, w jakiej wpłynęła na elektroniczną skrzynkę podawczą organu, co niewątpliwie miało miejsce w niniejszej sprawie (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).3. Pismem z 14 kwietnia 2025 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości i ponowne rozpoznanie sprawy.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 54 § 1 i § 1a p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu.Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z § 3 ust. 1-4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. 2019, poz. 1003), skargę oraz odpowiedź na skargę organ przekazuje w formie lub postaci, w jakiej zostały sporządzone (ust. 1). Skargę lub odpowiedź na skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu (ust. 2). W przypadku, gdy forma lub postać skargi i odpowiedzi na skargę różnią się, organ, przekazując dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 2, załącza uwierzytelnioną kopię, w formie dokumentu elektronicznego, skargi lub odpowiedzi na skargę sporządzonej w postaci papierowej (ust. 3). W przypadku, o którym mowa w ust. 3, kopię skargi lub odpowiedzi na skargę, w formie dokumentu elektronicznego, uwierzytelnia się kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym (ust. 4).Natomiast w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.Przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie, Grzywna określona w ww. przepisie ma mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jednakże wymierzenie grzywny w przypadku niewykonania ww. obowiązku w terminie jest fakultatywne. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. określenie, że "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że kwestia ta została pozostawiona uznaniu sądu. Sąd powinien zatem wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc także przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił ten obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Uznaniu sądu pozostawiono zatem zarówno zasadność, jak i wysokość wymierzenia grzywny.Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w zaskarżonym postanowieniu. Zauważyć bowiem należy, że z akt sprawy wynika, że skarga, której dotyczy wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wpłynęła na skrzynkę ePUAP organu 6 września 2024 r. Trzydziestodniowy termin do wypełnienia obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., upływał zatem 6 października 2024 r. Skarga w formie elektronicznej wraz z odpowiedzią na skargę została przesłana do sądu pierwszej instancji drogą elektroniczną 24 września 2024 r. Natomiast 27 września 2024 r. organ złożył osobiście w sądzie akta administracyjne sprawy.W świetle powyższego należy stwierdzić, że organ przekazał akta sprawy w ustawowym terminie wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a.Zgodzić należy się z sadem pierwszej instancji, że mimo, iż kwestionowany jeden załącznik był wymieniony w treści skargi złożonej elektronicznie, to prawdopodobnie z powodów technicznych nie można było go odtworzyć. Przyczyny te nie leżały jednak po stronie organu i nie może on ponosić odpowiedzialności za uchybienia wynikające z ograniczeń platformy ePUAP. Obowiązkiem organu było przekazanie do sądu skargi w oryginalnej, niezmienionej postaci, tj. w takiej samej formie, w jakiej wpłynęła na elektroniczną skrzynkę podawczą organu, co też uczynił.Wobec powyższego wywody skarżącego zawarte w uzasadnieniu zażalenia, nie mogły zostać uwzględnione, a wniesione zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a..