sygn. III FZ 160/26 25 marca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - III FZ 160/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 marca 2026

Teza
Oddalono zażalenie. podatek od nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2172/25 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 lipca 2025 r. nr KOA/2365/Fi/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r.Oddalono zażalenie. podatek od nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2172/25 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 lipca 2025 r. nr KOA/2365/Fi/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r.
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy nieustalone
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 25 marca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Jan Rudowski
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2172/25 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 lipca 2025 r. nr KOA/2365/Fi/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
1. Zarządzeniem z 14 listopada 2025 r., III SA/Wa 2172/25 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), wezwał P. S. (dalej: "skarżący") do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 15 lipca 2025 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r., stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: "Rozporządzenie").2. Pismem z 9 grudnia 2025 r., uzupełnionym 12 lutego 2026 r. skarżący wniósł zażalenie, żądając uchylenia zaskarżonego zarządzenia w całości. Zdaniem skarżącego z uwagi na to, że złożył on jedną skargę dotyczącą decyzji określających podatek od nieruchomości za pięć lat, nie ma podstaw, żeby ponosił on pięć opłat w łącznej kwocie 500 zł.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.3. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana w przywołanym wcześniej Rozporządzeniu. Zgodnie z § 1 pkt 1 Rozporządzenia, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i w sprawach gdzie wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi do 10.000 zł – wpis stanowi 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.Warunkiem zastosowania zdania pierwszego art. 231 p.p.s.a. i pobrania wpisu stosunkowego jest istnienie związku bezpośredniego pomiędzy decyzją będącą przedmiotem skargi a należnością pieniężną. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja określająca skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2020 r. na kwotę 242,00 zł. Od tego typu spraw właściwy jest właśnie wpis stosunkowy określony w § 1 pkt 1 Rozporządzenia. Tym samym Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach prawidłowo, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi w wysokości 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami.Wobec powyższego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu należało uznać za niezasadne, zaś samo zarządzenie za zgodne z prawem zarówno co do zasady, jak i wysokości.3.1. Nie ma przy tym znaczenia, że strona w jednym piśmie zaskarżyła pięć decyzji wymiarowych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie za kolejne lata podatkowe.W myśl art. 57 § 3 p.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Zaskarżone decyzje są osobnymi aktami w rozumieniu powołanego przepisu i podlegają osobnemu zaskarżeniu, co też miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.Należy wskazać, że nawet ewentualne połączenie spraw z tych pięciu skarg do wspólnego rozpoznania nie rzutuje na możliwość zmniejszenia obciążenia finansowego strony poprzez pobranie wpisu od skargi w wysokości odpowiadającej zaskarżeniu decyzji rozstrzygającej tylko jedną sprawę. Strona skarżąca ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku fiskalnego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.) bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w zakresie kosztów (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.), co jednakże nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie.Biorąc pod uwagę powyższe, stosownie do treści art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.