sygn. II OZ 269/26 25 marca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - II OZ 269/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 marca 2026

Teza
Oddalono zażalenie. Rejestr zabytków. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia X S.K.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2580/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków postanOddalono zażalenie. Rejestr zabytków. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia X S.K.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2580/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków postan
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy nieustalone
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka
Data orzeczenia 25 marca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Andrzej Jurkiewicz
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia X S.K.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2580/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2580/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę X S.K.A. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków.W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w związku z ww. skargą, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2025 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu pełnego z KRS). Zdaniem Sądu, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania, przesyłka była przez placówkę pocztową awizowana w dniu 7 listopada 2025r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, po czym w dniu 24 listopada 2025 r. wydano przesyłkę adresatowi M.S. Natomiast ze śledzenia przesyłki nr [...] na stronie Poczty Polskiej S.A. https://emonitoring.poczta-polska.pl wynika, że placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z 7 listopada 2025 r. i awizo powtórne z 17 listopada 2025 r.). Skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego nastąpił zatem w dniu 21 listopada 2025 r. (dzień tygodnia przypadający w piątek). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci nadesłania pełnego odpisu z KRS upłynął z dniem 28 listopada 2025 r. (dzień tygodnia przypadający w piątek). Placówka pocztowa wydała pełnomocnikowi skarżącej przesyłkę w dniu 24 listopada 2025 r., pełnomocnik skarżącej zaś braki formalne skargi uzupełnił w dniu 1 grudnia 2025 r., a więc w ocenie Sądu z uchybieniem terminu. Z tej przyczyny Sąd odrzucił skargę.Zażaleniem X S.K.A. z siedzibą w [...] zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu:- naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi;- naruszenie art. 73 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że doszło do skutecznego doręczenia pisma w trybie tzw. doręczenia zastępczego, podczas gdy przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie została zwrócona do adresata przez operatora wyznaczonego, a następnie została faktycznie wydana adresatowi w placówce pocztowej operatora wyznaczonego.Z uwagi na powyższe w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z kolei w świetle art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. (obowiązującej w niniejszej sprawie, tj. przed zmianą dokonaną z dniem 5 listopada 2025 r. na mocy ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2025 r., poz. 1427), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do jego treści, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi.Z powołanych przepisów wynika wyraźnie, że to na osobie dokonującej w postępowaniu sądowym czynności w imieniu osoby prawnej spoczywa obowiązek wykazania swojego umocowania. W związku z powyższym zasadnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2025 r., pismem z dnia 3 listopada 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis pełny KRS). Słusznie także Sąd pierwszej instancji uznał, że pełnomocnik ten nie uczynił zadość temu wezwaniu w wyznaczonym terminie. Zwrócenia uwagi wymaga bowiem, że w związku z brakiem możliwości doręczenia ww. wezwania pod adresem pełnomocnika, została ona dnia 7 listopada 2025 r. pozostawiona w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej pełnomocnika. Od tego dnia, stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg czternastodniowy termin do odbioru przesyłki w placówce pocztowej. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, termin ten upłynął bezskutecznie 21 listopada 2025 r., który to dzień, zgodnie z treścią art. 73 § 4 p.p.s.a., uznać należało za datę doręczenia przedmiotowego wezwania. Tym samym 7-dniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu pełnego KRS skarżącej Spółki upływał z dniem 28 listopada 2025 r. Nadesłanie przez pełnomocnika skarżącej przedmiotowego odpisu dopiero przy piśmie z dnia 1 grudnia 2025 r. nastąpiło zatem po upływie terminu do uzupełnienia braków skargi. Zasadnie w tych okolicznościach zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji odrzucił przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Mając natomiast na względzie podnoszone w zażaleniu okoliczności zwrócenia uwagi wymaga, że późniejsze, tj. dnia 24 listopada 2025 r., wydanie przez placówkę pocztową pełnomocnikowi skarżącej Spółki przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi (pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a. a zatem bezpodstawnie przetrzymywanego przez operatora pocztowego), nie może obalić skutku doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Zatem dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej, a nie dzień późniejszego faktycznego wydania go w tej placówce adresatowi (zob. postanowienie NSA: z dnia 11 października 2024 r., sygn. akt I GZ 312/24; z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I FZ 340/14). Okoliczność odbioru przez pełnomocnika skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi po upływie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej nie mogła zatem wpłynąć na ocenę, że przedmiotowy brak formalny skargi został uzupełniony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a.Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.