Postanowienie - I OSK 600/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę kasacyjną. Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krzysztof Sobieralski (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Piotr Niczyporuk sędzia del. WSA Joanna Skiba Protokolant asystent sędziego Monika Ziębicka po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Łd 453/22 w sprawie ze skargi W.C. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 13 kwietnia 2022 r. nr GNOdrzucono skargę kasacyjną. Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krzysztof Sobieralski (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Piotr Niczyporuk sędzia del. WSA Joanna Skiba Protokolant asystent sędziego Monika Ziębicka po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Łd 453/22 w sprawie ze skargi W.C. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 13 kwietnia 2022 r. nr GN
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Joanna Skiba
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 453/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zwany dalej "Sądem I instancji", oddalił skargę W.C., zwanego dalej "skarżącym" lub "skarżącym kasacyjnie", na decyzję Wojewody Łódzkiego, zwanego dalej "Wojewodą", z dnia 13 kwietnia 2022 r., nr GN-III.7581.65.2022.AG, w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o czasowe zajęcie budynku.W.C., jako przewodniczący Ż. wnioskiem z dnia 12 stycznia 2022 r. wystąpił do Prezydenta Miasta Łodzi o wydanie decyzji w trybie art. 126 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm.) zezwalającej Ż. na czasowe zajęcie nieruchomości [...]. Prezydent Miasta Łodzi, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, decyzją z dnia 19 stycznia 2022 r., nr DM-DMXVH.6852.1.2022, umorzył to postępowanie. Następnie Wojewoda Łódzki opisaną wyżej decyzją, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", po rozpatrzeniu odwołania W.C., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi. Organy obu instancji oceniły, że w sprawie żadna z norm prawa materialnego, w tym także wskazany jako podstawa prawna wniosku art. 126 u.g.n., nie przyznaje skarżącemu kasacyjnie praw lub nie nakłada obowiązków pozwalających na uznanie go za stronę postępowania o czasowe zajęcie nieruchomości. Ocenę tę zaakceptował Sąd I instancji oddalając skargę na decyzję Wojewody.Skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji złożył skarżący, wnosząc "o jego zmianę w całości i prowadzenia postępowania zgodnie z wnioskiem z 19 stycznia 2022 r.". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że zaskarża decyzję Prezydenta Miasta Łodzi oraz Wojewody Łódzkiego, jak i orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając naruszenie art. 28 K.p.a. Skarżący kasacyjnie wyjaśnił, że uważa, iż rozstrzygnięcie Sądu I instancji nosi znamiona antysemityzmu poprzez szykanowanie żydowskiej mniejszości narodowej. Podkreślił, że podstawą do legitymacji procesowej jednostki jest interes oparty na prawie, a więc stosunku materialno-prawnym określonym również w innych w przepisach prawa niż K.p.a. Takimi przepisami są przepisy prawa cywilnego, gospodarczego, religijnego i inne, choćby prawa kosmicznego honorowanych przez polski system prawny.W sprawie nie złożono odpowiedzi na skargę kasacyjną.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna stanowi zwykły środek odwoławczy. Oparta jest jednak na nadzwyczajnych podstawach, a prawodawca przewidział dla tego pisma procesowego kwalifikowane wymogi formalne. Przepis art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", podaje elementy składowe skargi kasacyjnej, wymieniając kolejno: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części (pkt 1); przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2); wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (pkt 3). Poza powyższymi wymaganiami skarga kasacyjna powinna czynić także zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 P.p.s.a.). Z treści art. 177a w związku z art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania do usunięcia któregoś z tych braków. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż powyższe elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej stanowią o jej istocie i nie sposób przyjąć, że w razie ich pominięcia mamy wciąż do czynienia ze skargą kasacyjną (zob.: B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, uwagi do art. 177a; wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2005 r., I OSK 1156/05, CBOSA).Nie ulega wątpliwości, iż stosownie do art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię albo niewłaściwe zastosowanie (pkt 1); naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2), W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż przytoczenie podstaw kasacyjnych, o którym stanowi art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a., oznacza wskazanie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, który, zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, został naruszony przez sąd pierwszej instancji. Nie wystarczy natomiast ograniczenie się tylko do przytoczenia przepisu stanowiącego podstawę kasacji, konieczne jest także sprecyzowanie: do jakiego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego doszło zaskarżonym wyrokiem i na czym ono polegało. Obowiązkiem autora skargi kasacyjnej pozostaje wyjaśnienie, na czym polegało niewłaściwe zastosowanie lub błędna interpretacja przepisów uznawanych za naruszone, a w odniesieniu do przepisów postępowania, wyjaśnienie dodatkowo istotnego wpływu dostrzeżonego naruszenia prawa na rozstrzygnięcie sprawy przez sąd pierwszej instancji (zob.: wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2004 r., I FSK 208/04; wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt I FSK 306/08, CBOSA). Nie stanowi natomiast przytoczenia podstawy kasacyjnej przeświadczenie skarżącego, że wydane orzeczenie było krzywdzące i rażąco naruszało bliżej nieokreślone prawo (zob.: wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2004 r., sygn.. akt I FSK 194/04, CBOSA). Skarga kasacyjna winna bowiem być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych, a konieczny w tym zakresie rygoryzm prawny służy ustaleniu w sposób niebudzący wątpliwości zakresu rozpoznania sprawy w postępowaniu kasacyjnym (zob.: postanowienie NSA z dnia 15 marca 2004 r., sygn.. akt I FSK 258/04; wyrok NSA z dnia 22 lipca 2004 r., sygn. akt II GSK 356/04, CBOSA).Skarżący kasacyjnie we wniesionym środku zaskarżenia wskazał jedynie, że zarzuca naruszenie art. 28 K.p.a., nie sprecyzował jednak, do której grupy zarzutów to odnosi (zarzut naruszenia prawa materialnego czy zarzut naruszenia przepisów postępowania), w jakim zakresie i na czym polega to naruszenie prawa.Ponadto należy dostrzec, iż Naczelny Sąd Administracyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej wyznaczonymi m.in. przez przywołane podstawy kasacyjne (art. 183 § 1 w związku z art. 176 § 1 P.p.s.a.), nie może rozpoznawać sprawy domyślając się jedynie intencji autora skargi kasacyjnej. Brak zatem elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie sprawy w postępowaniu kasacyjnym. Skarga kasacyjna obarczona tego rodzaju wadą pozostaje niedopuszczalna i podlega odrzuceniu a limine (art. 177a w związku z art. 178 P.p.s.a.).Mając na uwadze, iż badana skarga kasacyjna, mimo nieprzytoczenia w niej podstaw kasacyjnych, a więc w sytuacji braku elementu konstrukcyjnego, o którym stanowi art. 176 § 1 pkt 2 w związku z art. 177a P.p.s.a., nie została odrzucona przez Sąd I instancji, konieczne stało się jej odrzucenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 P.p.s.a.O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej postanowiono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a..