Wyrok - II GSK 2225/22 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 marca 2026
Teza
Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę. Kara administracyjna, Transport. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia NSA Wojciech Maciejko Sędzia del. WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Aleksandra Tokarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Po 315/22 w sprawie ze skargi C. S.A. we W. nUchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę. Kara administracyjna, Transport. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia NSA Wojciech Maciejko Sędzia del. WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Aleksandra Tokarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Po 315/22 w sprawie ze skargi C. S.A. we W. n
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
płatnik składek / pracodawca
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu skargi C. S.A. we W., uchylił decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 lutego 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2021 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:W dniu [...] września 2021 r. w K. na ul. Z. został zatrzymany do kontroli samochód ciężarowy marki Man nr rej. [...] wraz z przyczepą ciężarową marki [...] nr rej. [...], którym kierował R. K. Kierowca jechał z ładunkiem [...] o łącznej wadze 17 010 kg. Podczas kontroli między innymi sporządzono dokumentację filmową i fotograficzną z uwagi na stwierdzenie: wycieków płynów eksploatacyjnych spod silnika i z przewodów odpowiadających za prawidłowe działanie dźwigu, znajdującego się za kabiną kierowcy, nieszczelność korka do wlewu paliwa i jego uszkodzenie, które spowodowało wycieki paliwa ze zbiornika paliwa, brak korka do wlewu płynu ad blue oraz niesprawność układu SCR.Organ stwierdził, że powyższe stanowi naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2021 r., poz. 450 z póżn. zm., dalej - P.r.d.), zgodnie z którym pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego: 1) nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę.Oceny usterek dokonano na podstawie załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie kontroli ruchu drogowego w sposób następujący:Usterkę polegającą na wyciekach płynów eksploatacyjnych pojazdu oraz z przewodów odpowiadających za prawidłowe działanie dźwigu zakwalifikowano jako niebezpieczną, zgodnie z punktem 8.4.1.: stałe powstawanie kropli, które stanowi bardzo poważne ryzyko dla środowiska lub bezpieczeństwa.Usterkę w postaci nieszczelności wlewu paliwa zakwalifikowano jako poważną, zgodnie z punktem 6.1.3 lit. b zdanie 1: wyciek paliwa, brak korka wlewu paliwa lub korek nieszczelny.Usterkę w postaci niesprawności układu SCR zakwalifikowano jako poważną, zgodnie z punktem 8.2.2.1 lit. c: wskaźnik awarii układu niezgodny z prawidłową sekcją.Pismem z [...] września 2021 r. organ poinformował spółkę o brzmieniu art. 92c u.t.d. i wezwał w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pisma, do ewentualnego wskazania faktów oraz dowodów na poparcie zaistnienia przesłanek zawartych w ww. przepisie. Wezwanie zostało doręczone [...] września 2021 r. Spółka wniosła o przedłużenie terminu na ustosunkowanie się do otrzymanego zawiadomienia, ale pomimo dłuższego terminu nie skorzystała z prawa do przedstawienia okoliczności i dowodów, pozwalających na wyłączenie jej odpowiedzialności za powstanie stwierdzonego w trakcie kontroli drogowej naruszenia przepisów prawa.Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 8 listopada 2021 r. nałożył na spółkę karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie. Zgodnie natomiast z treścią art. 92a ust. 7 u.t.d. wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Konsekwencją wyżej przedstawionego naruszenia jest treść Ip. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d., w którym karą 2 000 zł sankcjonowano stwierdzoną w sprawie nieprawidłowość, polegającą na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowaną jako niebezpieczna - za każdy pojazd.Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o przeprowadzenie dowodów z dokumentów, przedłożonych wraz z odwołaniem: dokumentów dotyczących przedmiotowego samochodu ciężarowego w postaci: kopii dowodu rejestracyjnego, faktury z [...] września 2021 r. na wykonanie okresowych badań technicznych samochodu w dniu [...] września 2021 r., sześciu faktur z okresu luty-październik 2021 r. dokumentujących naprawy samochodu, zaświadczenia o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu w dniu [...] października 2021 r. Nadto wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów dotyczących kierowcy kierującego przedmiotowym pojazdem w dniu kontroli w postaci: oświadczenia kierowcy o jego przeszkoleniu i zapoznaniu m. in. z przepisami dotyczącymi transportu drogowego, o czasie pracy kierowców oraz oświadczenie z tego samego dnia o zapoznaniu z karami z tym związanymi, oświadczenia kierowcy o zobowiązaniu się do każdorazowego przeglądu stanu pojazdu i zobowiązaniu poinformowania pracodawcy o wszelkich nieprawidłowościach, zakresu obowiązków na stanowisku pracy: kierowca.Spółka podkreśliła, że w dniu [...] września 2021 r. zostało przeprowadzone w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...], wymagane przepisami prawa badanie techniczne, dopuszczające do przewozu drogowego przedmiotowy pojazd. Nie stwierdzono w nim żadnych usterek, co więcej zbadano go bezpośrednio po wymianie i montażu nowego zbiornika paliwa. Spółka oceniła, że zaniechaniem wykazała się stacja kontroli pojazdów oraz kierowca i wbrew zasadom współżycia społecznego byłoby ukaranie spółki za działania podmiotów, na które nie miała wpływu.Decyzją z 21 lutego 2022 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.Organ odwoławczy wyjaśnił, że jest niemożliwe, aby stałe powstawanie plam, udokumentowane na zdjęciach, było wynikiem awarii powstałej w trakcie przewozu. Wszystkie usterki stwierdzone w trakcie kontroli nie mogły powstać podczas przewozu. Stwierdził również, że nie może zastosować art. 92c u.t.d., gdy strona nie przedstawia żadnych dowodów, iż do naruszenia doszło w okolicznościach, których nie mogła przewidzieć i na które nie miała wpływu. W sprawie stwierdzono usterkę, która mogła zostać zauważona przez przedsiębiorcę i przez kierowcę przed rozpoczęciem przewozu. To przedsiębiorca powinien udowodnić okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zastosowania przepisu art. 92c u.t.d.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu skargi Spółki uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.Sąd I instancji zauważył, że poza sporem między stronami jest fakt, że wszystkie usterki ujawnione w trakcie kontroli faktycznie istniały. Organy obu instancji uznały, że doszło do popełnienia naruszenia określonego w Ip. 9.2. załącznika nr 3 u.t.d., dlatego należało nałożyć na skarżącą karę pieniężną w wysokości 2.000 zł. Jednocześnie organy uznały, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie zawiera żadnych przesłanek, które dawałyby możliwość wyłączenia odpowiedzialności strony na podstawie art. 92c u.t.d.W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom organów Spółka przekonująco w toku postępowania odwoływała się do okoliczności, które - co do zasady - mogą wpisać się w przesłanki egzoneracyjne, określone w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Organy nie przeprowadziły jakichkolwiek ustaleń, które pozwalałyby na wyeliminowanie istniejących w tym zakresie wątpliwości.Zgodnie z protokołem kontroli, miała ona miejsce [...] września 2021 r. w K., miejsce rozpoczęcia przewozu to S. Spółka wywodzi, że [...] września 2021 r. zostało przeprowadzone w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...], wymagane przepisami prawa badanie techniczne, dopuszczające do przewozu drogowego przedmiotowy pojazd. Nie stwierdzono w nim żadnych usterek, co więcej pojazd zbadano bezpośrednio po wymianie i montażu nowego zbiornika paliwa. Powyższą okoliczność należycie udokumentowano (kserokopia dowodu rejestracyjnego sporządzona podczas kontroli, jak i załączona do odwołania, kserokopia faktury za okresowe badanie techniczne samochodu, z wpisaną marką i numerem rejestracyjnym pojazdu, k. 9v, 145, 138).Zgodnie z art. 81 ust. 1 P.r.d. właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego. W myśl art. 82 ust. 2 pkt 1-2 P.r.d. uprawniony diagnosta po wykonaniu badania technicznego pojazdu: 1) wydaje zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu; 2) wpisuje kolejny termin badania technicznego do dowodu rejestracyjnego, jeżeli jest wolne miejsce w odpowiedniej rubryce tego dowodu - po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania technicznego pojazdu.Jak wynika z § 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. z 2015 r. poz. 776 z póżn. zm.) badania techniczne polegają na: 1) sprawdzeniu, czy pojazd odpowiada warunkom technicznym określonym w aktach prawnych wskazanych w tym przepisie, 2) ocenie prawidłowości działania pojazdu.Co istotne, zgodnie z § 6 tego rozporządzenia, w przypadku gdy w pojeździe nie stwierdzono żadnych usterek lub stwierdzono usterki drobne, uprawniony diagnosta określa wynik badania technicznego pojazdu jako pozytywny i: 1) zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy zamieszcza odpowiedni wpis w dowodzie rejestracyjnym pojazdu; 2) wystawia zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu; informuje posiadacza pojazdu o rodzaju stwierdzonych usterek drobnych i konieczności ich usunięcia, zamieszczając stosowne adnotacje w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu.Sąd I instancji stwierdził, że organ odwoławczy nie podważył wywodów spółki o przeprowadzonym badaniu technicznym, zatem uznał jego prawdziwość, że zostało przeprowadzone. Poprzestał jednak na stwierdzeniach, niczym nie popartych, że jest to tylko informacja warsztatowa i niemożliwe jest, aby stałe powstawanie plam, udokumentowane na zdjęciach było wynikiem awarii powstałej w trakcie przewozu, że usterki nie mogły powstać podczas przewozu, że w sprawie stwierdzono usterkę (organ nawet jej nie wskazał), która mogła zostać zauważona przez przedsiębiorcę i przez kierowcę przed rozpoczęciem przewozu (s. 5 decyzji). W szczególności organ nie skonfrontował zakresu badania technicznego, przeprowadzonego dzień przed kontrolą, z ustaleniami kontroli. Organ nie rozważył, czy w sytuacji gdy uprawniona stacja diagnostyczna stwierdza dobry stan pojazdu (po naprawie) i dopuszcza go do ruchu, kierowca jest prawidłowo przeszkolony a na następny dzień pojazd zawiera bardzo poważne usterki wskazujące wg organu, iż powstały dużo wcześniej, przedsiębiorca mógł taki zły stan dopuszczonego do ruchu auta przewidzieć, czy miał wpływ na powstanie naruszenia, a tym samym, czy w niniejszej sprawie faktycznie brak przesłanek egzoneracyjnych z art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.Skoro organ nie zakwestionował, że badanie techniczne zostało przeprowadzone, oraz dysponował materiałem dowodowym sporządzonym następnego dnia po przeprowadzonym badaniu technicznym, gdzie udokumentowano przedmiotowe usterki zakwalifikowane jako niebezpieczna (wyciek płynów) i jako poważne (nieszczelność wlewu paliwa, niesprawność układu SCR), to powinien zbadać okoliczności przedstawione przez stronę, na jakiej podstawie dokonano wpisu w dowodzie rejestracyjnym, jaki był zakres badania technicznego, skoro było wykonane po wymianie zbiornika paliwa. W tym celu organ mógł przesłuchać diagnostę i mechanika. Nie może być tak, że zakres badania technicznego pojazdu, przeprowadzonego przez uprawnionego diagnostę w przeddzień kontroli pojazdu, podczas której stwierdzono przedmiotowe usterki, został przez organ zlekceważony.Z tej przyczyny - w ocenie Sądu I instancji - podjęte przez organy orzekające w tej sprawie rozstrzygnięcie (nałożenie administracyjnej kary pieniężnej) przypisujące skarżącej bezsporne dopuszczenie się omawianego naruszenia, z jednoznacznym wykluczeniem ewentualnych okoliczności egzoneracyjnych, było co najmniej przedwczesne. Oparte zostało bowiem na niedokładnie wyjaśnionym w sprawie stanie faktycznym, choć ustalenia wynikające z kontroli pojazdu są poza sporem. W sprawie i istotne jest jednak należyte i bezsporne wykazanie, że na skutek stwierdzonych usterek, bo każda z nich to materialnoprawny element wymierzenia kary, zachodziły uzasadnione i przewidziane prawem podstawy do nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej, jaka określona jest w Ip. 9.2. załącznika nr 3 do u.t.d., przy jednoczesnym wykluczeniu ewentualnych podstaw zwalniających od odpowiedzialności (egzoneracyjnych).Wprawdzie, jak zaznaczono w zaskarżonej decyzji, co do zasady, to na skarżącej ciąży obowiązek przedstawienia dowodów i okoliczności wyłączających jej ewentualną odpowiedzialność, jednak w sytuacji odwoływania się przez stronę do okoliczności egzoneracyjnych, popartych dokumentami, organ powinien podjąć działania w celu zweryfikowania, czy w tym konkretnym przypadku takie okoliczności wyłączające odpowiedzialność rzeczywiście zaistniały, czy też nie. Tego zaś w sprawie nie sposób obecnie wiążąco przesądzić, ze względu na wady postępowania dowodowego.W skardze kasacyjnej GITD zaskarżył ww. wyrok w całości, podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na mylnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że organy nie wyjaśniły należycie okoliczności, które mogły mieć znaczenie dla wyłączenia odpowiedzialności strony za stwierdzone podczas kontroli naruszenie, a w konsekwencji błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że organy przedwcześnie uznały, że w sprawie nie znajdzie zastosowanie norma art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., podczas gdy właściwa analiza niniejszej sprawy, winna prowadzić Sąd I instancji do odmiennych wniosków.W oparciu o powyższe zarzuty GITD wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.W odpowiedzi na skargę kasacyjną C. S.A. wniosła o jej oddalenie. Spółka ponownie wskazała, że organy pominęły całkowicie, że dzień przed kontrolą zostało przeprowadzone w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...], wymagane przepisami prawa badanie techniczne, dopuszczające do przewozu drogowego przedmiotowy pojazd. Nie stwierdzono w nim żadnych usterek, co więcej pojazd zbadano bezpośrednio po wymianie i montażu nowego zbiornika paliwa.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 183 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, zwanej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W badanej sprawie nie wystąpiły podstawy nieważności postępowania sądowoadministracyjnego wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te wyznaczają podstawy określone w art. 174 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Zarzuty skargi kasacyjnej skonstruowane zostały na podstawie przewidzianej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. na naruszeniu przepisów postępowania, które zdaniem organu miało istotny wpływ na wynik sprawy.Sformułowany przez skarżący kasacyjnie organ zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na mylnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że organy nie wyjaśniły należycie okoliczności, które mogły mieć znaczenie dla wyłączenia odpowiedzialności strony za stwierdzone podczas kontroli naruszenie, a w konsekwencji błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że organy przedwcześnie uznały, że w sprawie nie znajdzie zastosowanie norma art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., okazał się zasadny.Poza sporem pozostaje fakt, że w dniu [...] września 2021 r. w K. na ul. Z. został zatrzymany do kontroli samochód ciężarowy marki Man nr rej. [...] wraz z przyczepą ciężarową marki [...] nr rej. [...], którym kierował R. K. Podczas kontroli stwierdzono: wyciek płynów eksploatacyjnych spod silnika, z przewodów odpowiadających za prawidłowe działanie dźwigu, znajdującego się za kabiną kierowcy, nieszczelność korka do wlewu paliwa i jego uszkodzenie, które spowodowało wycieki paliwa ze zbiornika paliwa, brak korka do wlewu płynu ad blue oraz niesprawność układu SCR.Oceny usterek dokonano na podstawie załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie kontroli ruchu drogowego:Usterkę polegającą na wyciekach płynów eksploatacyjnych pojazdu oraz z przewodów odpowiadających za prawidłowe działanie dźwigu zakwalifikowano jako niebezpieczną, zgodnie z punktem 8.4.1.: stałe powstawanie kropli, które stanowi bardzo poważne ryzyko dla środowiska lub bezpieczeństwa.Usterkę w postaci nieszczelności wlewu paliwa zakwalifikowano jako poważną, zgodnie z punktem 6.1.3 lit. b zdanie 1: wyciek paliwa, brak korka wlewu paliwa lub korek nieszczelny.Usterkę w postaci niesprawności układu SCR zakwalifikowano jako poważną, zgodnie z punktem 8.2.2.1 lit. c: wskaźnik awarii układu niezgodny z prawidłową sekcją.Stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie. Zgodnie natomiast z treścią art. 92a ust. 7 u.t.d. wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Konsekwencją wyżej przedstawionego naruszenia jest treść Ip. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d., w którym karą 2 000 zł sankcjonowano stwierdzoną w sprawie nieprawidłowość, polegającą na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowaną jako niebezpieczna - za każdy pojazd.Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy wyjaśniły należycie okoliczności, które mogły mieć znaczenie dla wyłączenia odpowiedzialności strony za stwierdzone podczas kontroli liczne istotne naruszenia, a następnie, czy prawidłowo przyjęły, że w sprawie nie znajdzie zastosowanie norma art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.W myśl art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. podmiot wykonujący przewozy jest zwolniony od odpowiedzialności za naruszenie prawa, jeżeli nie miał wpływu na powstanie naruszenia lub nie mógł tego przewidzieć. Sytuacja taka ma miejsce, gdy wyłączną winę za powstanie naruszenia ponosi osoba trzecia lub gdy naruszenie prawa jest wynikiem okoliczności całkowicie niezależnych od przewoźnika.Skarżąca spółka wskazując na zaistnienie okoliczności, które uzasadniają odstąpienie od wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej powołała się na fakt, że w dniu poprzedzającym kontrolę drogową pojazd poddany został okresowemu badaniu technicznemu w okręgowej stacji kontroli pojazdów, na dowód czego przedstawiła stosowne zaświadczenie.Niezależnie od uzyskanego z okręgowej stacji kontroli pojazdów zaświadczenia, podstawowym obowiązkiem przedsiębiorcy świadczącego usługi transportowe należy skontrolowanie pojazdu każdorazowo, przed wyjazdem w trasę. Niezależnie więc od posiadanych obowiązkowych badań technicznych, stan techniczny użytkowanego pojazdu wymaga stałego i bieżącego monitorowania, a wyniki takiej doraźnej kontroli, powinny być przez przedsiębiorcę za każdym razem dokumentowane.Tymczasem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tymm in. z protokołu kontroli oraz dokumentacji fotograficznej wynikało natomiast, że wyciek był znaczny, mianowicie zaobserwowano stałe powstawanie kropli, co powinno zostać zauważone przez kierującego pojazdem bądź też osobę dopuszczającą środek transportu do wyruszenia w trasę. Trafnie wskazuje skarżący kasacyjnie, że usterka niebezpieczna polegająca na wycieku płynów eksploatacyjnych, była zauważalna bez konieczności przeprowadzania dodatkowych specjalistycznych badań. Stały wyciek tworzył plamy, które były dostrzegalne "gołym okiem". Zatem bieżąca kontrola pojazdu, którą powinien kierowca wykonać w dniu, w którym przejął pojazd w celu wykonania nim przewozu pozwoliłaby wychwycić wskazaną awarię. Dokonany wcześniej przegląd techniczny pojazdu, nawet jeżeli wpłynął na przekonanie strony, co do sprawności tego pojazdu, nie mógł jednak "uśpić" na tyle jej czujności, żeby nie dostrzec tak oczywistej usterki, jaką był wyciek płynów eksploatacyjnych. Z twierdzeń strony w żadnym razie nie wynikało, że w tym zakresie kierowca dopełnił ciążących na nim obowiązków. Wręcz przeciwnie, w pismach kierowanych do organu, w tym w odwołaniu, skarżąca przyznawała, że do naruszenia doszło z winy kierowcy R. K., który nie wykonał ciążącego na nim obowiązku kontroli stanu pojazdu, który prowadził i nie powiadomił o jego stanie skarżącej spółki (zob. odwołanie str. 3). Spółka upatrywała braku swojej odpowiedzialności w tym, że zobowiązała kierowcę do bieżącej kontroli pojazdu, stąd to kierowca, a nie skarżąca, powinien ponieść ewentualną odpowiedzialność za stwierdzone naruszenie. Jednak za działalność przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy zawsze ponosi odpowiedzialność przedsiębiorca. Na nim spoczywa ciężar odpowiedzialności za ewentualne skutki działań osób, którymi w wykonywaniu działalności gospodarczej się posługuje.Posiadanie aktualnego badania technicznego nie zwalnia podmiotów odpowiedzialnych za użytkowanie środka transportu od uważności, a zaniechania w tym zakresie doprowadziły w niniejszej sprawie do stworzenia bardzo poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym.Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy podzielić stanowisko skarżącego kasacyjnie organu, że kwestie związane z przeprowadzonym badaniem technicznym pojazdu, nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik tej sprawy. W orzecznictwie konsekwentnie podkreśla się, że okolicznościami, o których mowa w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., mogą być wyłącznie sytuacje ponadprzeciętne, odbiegające od standardowych stanów faktycznych. Odpowiedzialność podmiotu prowadzącego działalność transportową jest bowiem w przepisach ujęta w sposób rygorystyczny, mający na uwadze dążenie do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego. Skarżący powinien więc przedłożyć dowody na okoliczności objęte hipotezami omawianego art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., mianowicie, że dochował należytej staranności i nie miał wpływu na powstanie naruszenia prawa przez kierowcę pojazdu lub że naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń bądź okoliczności, których skarżący nie mógł przewidzieć. Uchybienie obowiązkowi każdorazowego sprawdzenia pojazdu, bezpośrednio przed rozpoczęciem przejazdu, oznacza brak należytej staranności, a tym samym wyklucza możliwość zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.Mając na uwadze powyższe nie sposób zaakceptować stanowiska Sądu I instancji, że kluczowe dla tej sprawy miało być ustalenie zakresu badań przeprowadzonych przez stację kontroli pojazdów w przeddzień kontroli pojazdu. Wskazana przez Sąd okoliczność, w sytuacji niedochowania przez kierowcę obowiązku bieżącej kontroli pojazdu przed rozpoczęciem wykonywania przewozu, a co za tym idzie niedostrzeżenie tak oczywistej usterki, jaką był wyciek płynów eksploatacyjnych, nie mogło stanowić o ewentualnym uchyleniu się skarżącej spółki od odpowiedzialności na podstawie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwioną podstawę. W myśl art. 188 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej, uchylając zaskarżone orzeczenie rozpoznaje skargę, jeżeli uzna, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. Sprawę należy przy tym uznać za dostatecznie wyjaśnioną, gdy jest ona wyjaśniona w stopniu, w jakim, uwzględniając charakter postępowania odwoławczego przed NSA, Sąd ten może prawomocnie zweryfikować dokonaną przez wojewódzki sąd administracyjny kontrolę legalności zaskarżonego aktu. Taki stan wyjaśnienia sprawy ma miejsce w niniejszym przypadku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał bowiem, że stan prawny i faktyczny sprawy daje możliwość oceny legalności zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zgromadzone w toku postępowania dowody pozwalają na przyjęcie, że podnoszone przez spółkę okoliczności dotyczące wykonania badania technicznego pojazdu w przeddzień kontroli drogowej nie wskazują na ziszczenie się przesłanek, o których mowa w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., a zatem zaskarżona decyzja odpowiadała prawu.Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok w całości, a następnie rozpoznając skargę, uznał, że podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 118 z późn. zm.).O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 118 z późn. zm.).