Postanowienie - I GSK 1260/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 marca 2026
Teza
Odrzucono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. Sp. z o.o. w L. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2026 r. sygn. akt I GSK 1260/23 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 1207/22 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w L. na decyzję SaOdrzucono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. Sp. z o.o. w L. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2026 r. sygn. akt I GSK 1260/23 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 1207/22 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w L. na decyzję Sa
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono wniosek
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Joanna Salachna
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
UZASADNIENIE
Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) wyrokiem z 11 lutego 2026 r., sygn. akt I GSK 1260/23 – w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 7 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1207/22 wydanego w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w L. (dalej: skarżąca lub spółki) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2022 r., nr SKO.SW/4101/193/2021 w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy – w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok; w pkt 2 uchylił zaskarżoną decyzję i w pkt 3 zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz spółki.W dniu 11 lutego 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał na rozprawie, pod sygn. akt I GSK 1260/23, skargę kasacyjną P. Sp. z o.o. w L. Po rozpoznaniu sprawy, Przewodniczący Składu Orzekającego zamknął rozprawę, a po naradzie ogłosił wyrok przez odczytanie sentencji. Natomiast sędzia sprawozdawca wyznaczony w tej sprawie podał ustnie zasadnicze motywy rozstrzygnięcia.Pismem z 23 lutego 2026 r. pełnomocnik spółki wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 11 lutego 2026 r., sygn. akt I GSK 1260/23 poprzez uzupełnienie pkt 2 wskazanego wyroku o uchylenie także: "utrzymaną w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie z dnia 28 czerwca 2021 roku, nr 1200/CV-19/25532154 w przedmiocie odmowy przyznania wnioskowanego dofinansowania w części przekraczającej kwotę [...] złotych, z czego [...] zł tytułem dofinansowania do wynagrodzenia, a [...] zł tytułem składek na ubezpieczenie społeczne pracowników od kwoty dofinansowania do wynagrodzenia".W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że powyższe żądanie zawierała skarga kasacyjna. Ponadto skarga kasacyjna nie została oddalona we wskazanym zakresie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Wniosek skarżącej o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lutego 2026 r., sygn. akt I GSK 1260/23 podlegał odrzuceniu jako wniesiony przedwcześnie.Zgodnie z art. 193 zdanie pierwsze ab initio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.Kwestia uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie została oddzielnie uregulowana w przepisach postępowania przed tym Sądem. Z tej przyczyny odpowiednie zastosowanie znajduje art. 157 p.p.s.a. W myśl § 1 tego artykułu, strona (czyli między innymi skarżąca oraz organ - art. 32 p.p.s.a.) może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie wskazanego ustawą terminu, podlega odrzuceniu, przy czym sąd może wydać postanowienie w tym przedmiocie na posiedzeniu niejawnym, co wynika z art. 157 § 1a p.p.s.a.Przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. wymienia dwie okoliczności, które służą identyfikacji rozpoczęcia biegu czternastodniowego terminu do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku, a mianowicie: 1) doręczenie wyroku z urzędu albo 2) ogłoszenie wyroku - gdy wyroku nie doręcza się stronie.W odniesieniu do wyroków (i postanowień), które wydaje Naczelny Sąd Administracyjny, ustawodawca przyjął, że przy braku odmiennych przepisów - a tak było w analizowanej tu sytuacji procesowej - podlegają one uzasadnieniu z urzędu - w myśl art. 193 zdanie pierwsze in fine p.p.s.a.W opisanym przypadku, czyli gdy istnieje obowiązek sporządzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnienia wyroku z urzędu, występuje konieczność doręczenia (także ex officio) każdej stronie postępowania sądowego odpisu wyroku z uzasadnieniem, co wynika z art. 142 § 1 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Zatem z tą czynnością procesową, o ile mamy do czynienia z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy wiązać możliwość zgłoszenia środka prawnego w postaci wniosku o uzupełnienie takiego wyroku.W realiach niniejszej sprawy wydany w dniu 11 lutego 2026 r. na rozprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrok obejmował jedynie odczytanie sentencji rozstrzygnięcia i podanie ustnie zasadniczych motywów takie rozstrzygnięcia. Uzasadnienie powyższego rozstrzygnięcia zostało sporządzone z urzędu w ciągu trzydziestodniowego terminu, lecz nie zostało jeszcze doręczone stronom, w tym pełnomocnikowi spółki. Zatem w świetle art. 157 § 1 w zw. z art. 142 § 1 i art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. zdarzeniem rozpoczynającym bieg czternastodniowego terminu do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku jest moment otrzymania od Naczelnego Sądu Administracyjnego fizycznego odpisu wyroku (jego sentencji i uzasadnienia).W takim stanie rzeczy termin do ewentualnego zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2026 r. jeszcze się nie rozpoczął, jako że liczyć się on będzie - oddzielnie dla każdej ze stron - dopiero od dnia doręczenia z urzędu sentencji tego wyroku z jego uzasadnieniem także sporządzanym z urzędu (dla skarżącej według daty otrzymania przez nią wyroku z uzasadnieniem w trybie ex officio).Wobec powyższego zgłoszony przez pełnomocnika spółki już w dniu 24 lutego 2026 r. (data stempla pocztowego) wniosek o uzupełnienie wyroku z 11 lutego 2026 r., tak w dacie nadania/wpływu wniosku do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w dniu wydania niniejszego postanowienia, pozostawał przedwczesny.Wspomnieć należało, że Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w składzie orzekającym w tej sprawie, znane jest również stanowisko orzecznicze - wyrażane na kanwie spraw dotyczących wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalającego skargę - zgodnie z którym wniosek złożony przedwcześnie przestaje takim być, gdy sąd ten nie odmówi sporządzenia uzasadnienia (z uwagi na przedwczesność wniosku) przed ogłoszeniem swojego wyroku, czyli przed zdarzeniem, które otwiera bieg terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę (por. postanowienia NSA z dnia: 19 marca 2019 r., sygn. akt I FZ 49/19 i 8 czerwca 2017 r., sygn. akt II OZ 594/17; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).Pogląd taki, jako mający pewne oparcie w zasadzie ekonomiki postępowania i jego szybkości (art. 7 p.p.s.a.), a nadto niwelujący nieuzasadniony formalizm niekorzystny dla strony oczekującej realizacji jej uprawnień procesowych, nie mógł być jednak zastosowany w drodze analogii do przypadku niniejszej sprawy.W niniejszej sprawie termin do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 11 lutego 2026 r. nie rozpoczął jeszcze swojego biegu, co skutkowało tym, że wniosek z 23 lutego 2026 r. nie mógł utracić negatywnego przymiotu w postaci jego przedwczesności.Nadto, wskazany termin, jak już wcześniej wyjaśniono, zacznie dopiero biec po skutecznym doręczeniu spółce wyroku z uzasadnieniem, z czego powinien zdawać sobie sprawę zawodowy pełnomocnik sięgając do treści przywołanych poprzednio przepisów.Dla takiego pełnomocnika powinno być również oczywiste i to, że wyłącznie zrealizowana z urzędu czynność procesowa obejmująca doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, umożliwi stronie zapoznanie się z pisemnymi motywami podjętego rozstrzygnięcia. W nich zaś Sąd wyższej instancji z założenia powinien się również odnieść do adresowanych do niego wszelkich wniosków, które zostały złożone lub zgłoszone przez strony w toku postępowania sądowego. Trzeba jednak przy tym mieć na uwadze, że nie każdy rodzaj wniosku wymaga reakcji Sądu polegającej na wydaniu odrębnego rozstrzygnięcia co do jego przedmiotu.Z kolei etap sprawy sądowej następujący po otrzymaniu pełnej wiedzy na temat przesłanek, którymi kierował się Naczelny Sąd Administracyjny przy formułowaniu rozstrzygnięcia ujętego w sentencji wyroku z dnia 11 lutego 2026 r., może dać skarżącej asumpt do "ponownego" zgłoszenia wniosku o uzupełnienie tego wyroku albo nie podejmowania takiej czynności na skutek zrewidowania swoich pierwotnych oczekiwań o zasadności wniosku.Niniejsze orzeczenie nie pozbawia spółki dalszego dochodzenia swoich racji w trybie art. 157 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a., wręcz przeciwnie, pozwala jej na świadome rozważenie potrzeby jego uruchomienia we właściwym czasie. Uzasadnione prawa procesowe skarżącej zostają zatem w pełni zachowane, mimo odrzucenia wniosku.Mając na uwadze przedstawione spostrzeżenia Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w opisanych okolicznościach przedwczesny wniosek o uzupełnienie wyroku należało w tym konkretnym przypadku potraktować w sposób analogiczny do tożsamego wniosku, ale spóźnionego. Działając więc na podstawie art. 160 w zw. z art. 157 § 1 i § 1a oraz w zw. z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia..), a nadto niwelujący nieuzasadniony formalizm niekorzystny dla strony oczekującej realizacji jej uprawnień procesowych, nie mógł być jednak zastosowany w drodze analogii do przypadku niniejszej sprawy.W niniejszej sprawie termin do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 11 lutego 2026 r. nie rozpoczął jeszcze swojego biegu, co skutkowało tym, że wniosek z 23 lutego 2026 r. nie mógł utracić negatywnego przymiotu w postaci jego przedwczesności.Nadto, wskazany termin, jak już wcześniej wyjaśniono, zacznie dopiero biec po skutecznym doręczeniu spółce wyroku z uzasadnieniem, z czego powinien zdawać sobie sprawę zawodowy pełnomocnik sięgając do treści przywołanych poprzednio przepisów.Dla takiego pełnomocnika powinno być również oczywiste i to, że wyłącznie zrealizowana z urzędu czynność procesowa obejmująca doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, umożliwi stronie zapoznanie się z pisemnymi motywami podjętego rozstrzygnięcia. W nich zaś Sąd wyższej instancji z założenia powinien się również odnieść do adresowanych do niego wszelkich wniosków, które zostały złożone lub zgłoszone przez strony w toku postępowania sądowego. Trzeba jednak przy tym mieć na uwadze, że nie każdy rodzaj wniosku wymaga reakcji Sądu polegającej na wydaniu odrębnego rozstrzygnięcia co do jego przedmiotu.Z kolei etap sprawy sądowej następujący po otrzymaniu pełnej wiedzy na temat przesłanek, którymi kierował się Naczelny Sąd Administracyjny przy formułowaniu rozstrzygnięcia ujętego w sentencji wyroku z dnia 11 lutego 2026 r., może dać skarżącej asumpt do "ponownego" zgłoszenia wniosku o uzupełnienie tego wyroku albo nie podejmowania takiej czynności na skutek zrewidowania swoich pierwotnych oczekiwań o zasadności wniosku.Niniejsze orzeczenie nie pozbawia spółki dalszego dochodzenia swoich racji w trybie art. 157 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a., wręcz przeciwnie, pozwala jej na świadome rozważenie potrzeby jego uruchomienia we właściwym czasie. Uzasadnione prawa procesowe skarżącej zostają zatem w pełni zachowane, mimo odrzucenia wniosku.Mając na uwadze przedstawione spostrzeżenia Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w opisanych okolicznościach przedwczesny wniosek o uzupełnienie wyroku należało w tym konkretnym przypadku potraktować w sposób analogiczny do tożsamego wniosku, ale spóźnionego. Działając więc na podstawie art. 160 w zw. z art. 157 § 1 i § 1a oraz w zw. z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.