Wyrok - II SA/Po 11/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 25 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Dnia 25 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2026 roku sprawy ze skargi S. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia 18 grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie stypendium oddala skargę UZASADNIENIE Podaniem z dnia 17 października 2024 r. S. K. (dalej równiOddalono skargę. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Dnia 25 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2026 roku sprawy ze skargi S. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia 18 grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie stypendium oddala skargę UZASADNIENIE Podaniem z dnia 17 października 2024 r. S. K. (dalej równi
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Izabela Paluszyńska
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Podaniem z dnia 17 października 2024 r. S. K. (dalej również jako: "skarżący") złożył za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (usosweb.amu.edu.pl) wniosek o przyznanie stypendium rektora na rok akademicki [...] na kierunku [...] (II rok stacjonarnych studiów drugiego stopnia) na Wydziale [...] (dalej również jako: "Wydział"), na podstawie kryterium wysokiej średniej ocen (4,21) oraz osiągnięć artystycznych i osiągnięć naukowych.Decyzją z dnia 22 listopada 2024 r., nr [...] (doręczoną w dniu 26 listopada 2024 r.) Uczelniana Komisja Stypendialna – Podkomisja Wydziału [...] (dalej również jako: "Podkomisja" lub "organ pierwszej instancji") odmówiła przyznania skarżącemu stypendium rektora w roku akademickim [...] wskazując w uzasadnieniu, że na podstawie analizy złożonego wniosku i rankingu przygotowanego przez Komisję uzyskał łączną liczbę punktów 171, natomiast liczba punktów kwalifikująca do przyznania stypendium rektora wynosiła 177.Pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. (wniesionym w dniu 5 grudnia 2024 r.) skarżący złożył odwołanie od decyzji Uczelnianej Komisji Stypendialnej - Podkomisji Wydziału [...] z dnia 22 listopada 2024 r., zaskarżając ją w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego i procesowego tj. art. 81a § 1 K.p.a. w zw. z III ust. 4 załącznika nr 5 do Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów [...] w zw. z III ust. 6 poz. n5-11 tabeli załącznika poprzez przyjęcie przez organ pierwszej instancji, że przedstawione dokumenty nie spełniają kryteriów z załącznika, a w konsekwencji odmowę przyznania punktów za osiągnięcia, art. 8 § 1 k.p.a. tj. zasady budzenia zaufania do władzy publicznej poprzez naruszenie zasady równego traktowania przejawiającej się wydaniem różnych decyzji zawierających różne rozstrzygnięcia w identycznym stanie faktycznym, art. 8 § 2 K.p.a. poprzez odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, cechującym się rażącym brakiem konsekwencji i niesprawiedliwym podejściem w stosunku do sytuacji prawnej skarżącego poprzez wydanie decyzji zawierających różne rozstrzygnięcia w identycznym stanie faktycznym, art. 77 i 80 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, zaniechanie dokonania wszystkich istotnych ustaleń faktycznych oraz w konsekwencji błędną ocenę materiału dowodowego, art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a. poprzez brak sporządzenia uzasadnienia faktycznego decyzji, art. 9 K.p.a. poprzez nienależyte i niewyczerpujące informowanie strony o okolicznościach faktycznych sprawy na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji, art. 10 K.p.a. poprzez nie zapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przede wszystkim poprzez umożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji oraz art. 11 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ pierwszej instancji przy załatwieniu sprawy. Mając na uwadze powyższe skarżący na podstawie art. 138 §1 pkt 2 K.p.a. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie nowej decyzji.Decyzją z dnia 18 grudnia 2024 r., nr [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] (dalej również jako: "Komisja" lub "organ odwoławczy") utrzymała w mocy decyzję Uczelnianej Komisji Stypendialnej – Podkomisji Wydziału [...] z dnia 22 listopada 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora w roku akademickim [...].W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano w szczególności, że na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji oraz złożonego odwołania organ odwoławczy ustalił, że Podkomisja dokonała oceny wniosku i kwalifikacji wykazanych przez skarżącego osiągnięć, o których mowa w § 25 ust. 1 i 2 Regulaminu. Na podstawie analizy złożonego wniosku i rankingu przygotowanego przez organ pierwszej instancji skarżący uzyskał łączną liczbę punktów 171, która została ustalona na podstawie średniej wynoszącej 4,21, za którą przyznanych zostało 121 pkt oraz na podstawie osiągnięć wymienionych w poz. 1, 2 i 8 elektronicznego formularza wniosku: 1. A4-9: wystawy i wykonania zbiorowe (plastyczne, muzyczne, teatralne, filmowe, performatywne, fotograficzne) – krajowe – 10 pkt., 2. A5-24: wydanie dzieł – zbiorowe – 20 pkt, 8. N5-11: konferencje naukowe – konferencja ogólnopolska – czynny udział – 20 pkt za które zgodnie z powyższym wykazem przyznanych zostało 50 pkt. Podkomisja nie uznała aktywności wymienionych przez skarżącego w poz. 3-7 oraz 9-12 elektronicznego formularza wniosku, zaliczonych przez skarżącego do kategorii N5-11: konferencje naukowe – konferencja ogólnopolska – czynny udział.Organ pierwszej instancji wyjaśnił w komentarzach powody swojego stanowiska w przypadku każdej z ww. pozycji zwracając uwagę, że stowarzyszenie "[...]" nie jest podmiotem spełniającym warunek uznania go za Towarzystwo Naukowe. Ponieważ skarżący nie wykazał innych aktywności, przyznane 171 pkt uznano za wynik prawidłowy. Komisja rozpatrując wniesione odwołanie stwierdziła, że uzyskany przez skarżącego wynik 171 pkt został prawidłowo ustalony w oparciu o średnią wyliczoną zgodnie z pkt 1-4 części II. Średnia ocen Załącznika nr 5 do Regulaminu – Zasady przeliczania osiągnięć studentów (tekst ujednolicony).Organ odwoławczy podzielił zastrzeżenia Podkomisji w sprawie aktywności przedstawionych przez skarżącego w poz. 3-7 oraz 9-12 zaliczonych do kategorii N5-11: konferencje naukowe – konferencja ogólnopolska – czynny udział. W trakcie dokładnej analizy przedłożonych dokumentów stwierdzono, że zaświadczenia je potwierdzające zostały wydane przez Towarzystwo Naukowe [...], które nie spełnia warunków uznania za towarzystwo naukowe. Organ odwoławczy stwierdził, że: podmiot "[...]" nie ma skonkretyzowanego profilu naukowego – przeprowadził 39 konferencji w okresie od 28 kwietnia do 24 listopada 2024 r. oraz 41 konferencji w okresie od 15 kwietnia do 2 grudnia 2023 r. o bardzo różnorodnej tematyce, np. "[...]", "[...]", "[...]"; z informacji zawartych w profilu społecznościowym wynika, że oprócz organizacji konferencji ww. podmiot nie prowadzi żadnej własnej działalności naukowej, nie posiada Rady Naukowej, a organizowane konferencje nie mają komitetów organizacyjnych i naukowych; nie można stwierdzić istnienia własnego dorobku naukowego oraz uznania ze strony środowiska naukowego.Komisja ustaliła, że skarżący nie przedstawił dokumentów, na podstawie których można byłoby stwierdzić, czy konferencje wymienione w złożonym wniosku mogłyby zostać uznane za konferencje o zasięgu krajowym, do czego wymagane byłoby udokumentowanie udziału czynnego przedstawicieli co najmniej pięciu ośrodków naukowych, a reprezentanci jednego ośrodka stanowiliby nie więcej niż 50% czynnych uczestników konferencji. Organ odwoławczy po szczegółowym zapoznaniu się z wniesionym odwołaniem oraz zaskarżoną decyzją jak również z danymi zawartymi w elektronicznym formularzu wniosku o przyznanie stypendium rektora potwierdził prawidłowość wydania zaskarżonej decyzji oraz wskazane wyżej powody odmowy przyznania stypendium, jak również przesłanki wpływające na sposób rozpatrzenia wniesionego przez skarżącego odwołania. W konkluzji wskazano, że wnioski studentów oceniane są przy wzięciu pod uwagę średniej ocen oraz osiągnięć, o których mowa w § 25 ust. 1 i 2 Regulaminu. Graniczną liczbę możliwych do przyznania świadczeń wyznacza współczynnik 9,5% studentów kierunku, podany w Zarządzeniu nr [...] Rektora [...] z dnia 17 września 2024 r. w sprawie wysokości stypendium socjalnego, stypendium dla osób niepełnosprawnych, zapomogi i stypendium rektora oraz procenta studentów, którym przyznaje się stypendium rektora. Liczba punktów kwalifikująca do uzyskania stypendium rektora dla programu S2-PL wyniosła w roku akademickim [...] 177 pkt, zatem uzyskana przez Skarżącego liczba punktów (171) nie pozwala zaliczyć go do grona osób stanowiących 9,5% najlepszych studentów uprawnionych do otrzymania świadczenia.Decyzja została wysłana na podany przez Skarżącego adres zamieszkania. Z adnotacji na kopercie wynikało, że przesyłka została jednokrotnie awizowana w dniu 10 lutego 2025 r., a następnie zwrócona do Organu w dniu 25 lutego 2025 r.W związku z prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Po 361/25, w którym zakwestionowano skuteczność doręczenia ww. decyzji w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, dalej jako: "K.p.a.") oraz zobowiązano organ odwoławczy do prawidłowego doręczenia decyzji skarżącemu, w dniu 25 września 2025 r. ponownie wysłana została korespondencja zawierająca decyzję na adres zamieszkania skarżącego. Z adnotacji na kopercie wynika, że przesyłka została jednokrotnie awizowana w dniu 30 września 2025 r., a następnie zwrócona do Organu w dniu 15 października 2025 r.Wobec braku podstaw do przyjęcia tzw. "fikcji doręczenia" Organ ponownie wysłał ww. decyzję na adres zamieszkania Skarżącego. Decyzja została skutecznie doręczona Skarżącemu do rąk własnych w dniu 25 listopada 2025 r.Pismem z dnia 3 grudnia 2025 r. (wniesionym osobiście w dniu 8 grudnia 2025 r.) S. K. wniósł skargę na opisaną wyżej decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] z dnia z dnia 18 grudnia 2024 r.Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 81 a § 1 K.p.a. w zw. z III ust. 4 załącznika nr 5 do Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów [...] w zw. z III ust. 6 poz. n5-11 tabeli załącznika poprzez przyjęcie przez organy, że przedstawione dokumenty nie spełniają kryteriów z załącznika, a w konsekwencji odmowę przyznania punktów za osiągnięcia, art. 8 § 1 K.p.a. tj. zasady budzenia zaufania do władzy publicznej poprzez naruszenie zasady równego traktowania przez organy poprzez wydanie różnych decyzji zawierających różne rozstrzygnięcia w identycznym stanie faktycznym, art. 8 § 2 K.p.a. poprzez odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, cechującym się rażącym brakiem konsekwencji i niesprawiedliwym podejściem w stosunku do sytuacji prawnej skarżącego poprzez wydanie decyzji zawierających różne rozstrzygnięcia w identycznym stanie faktycznym, art. 77 i 80 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, zaniechanie dokonania wszystkich istotnych ustaleń faktycznych oraz w konsekwencji błędną ocenę materiału dowodowego, art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a. poprzez brak sporządzenia uzasadnienia faktycznego decyzji, art. 9 K.p.a. poprzez nienależyte i niewyczerpujące informowanie strony o okolicznościach faktycznych sprawy na etapie postępowania przed organami obu instancji, art. 10 K.p.a. poprzez nie zapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przede wszystkim poprzez umożliwienie stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji oraz art. 11 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organy przy załatwieniu sprawy oraz art. 35 K.p.a. tj. przewlekłość postępowania poprzez nie załatwienie sprawy w terminie. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Komisji oraz poprzedzającej ją decyzji Podkomisji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Organ pierwszej instancji, przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów obejmujących wszystkie postępowania w przedmiocie przyznania stypendium rektora na rok akademicki [...], rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Stypendialna [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o jej oddalenie.Uzasadniając odpowiedź organ odwoławczy podkreślił, że zarzuty skarżącego są bezzasadne. W opinii Komisji wymienione w Regulaminie wyliczenie podmiotów mieszczących się w kategorii "ośrodków naukowych", w których znalazło się pojęcie "towarzystwa naukowego" ma jedynie charakter przykładowy. Oceniając, czy dany podmiot stanowi "ośrodek naukowy", a konferencja może zostać uznana za "naukową" – podlegającą punktowaniu – należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm., dalej jako: "P.s.w.n.") wprowadzających definicję działalności naukowej oraz wskazujących podmioty tworzące system szkolnictwa wyższego oraz podmioty działające na rzecz tego systemu. W ocenie organu odwoławczego podmioty wskazane w art. 7 ust. 1 P.s.w.n. mogą zostać uznane za "ośrodki naukowe" w rozumieniu pkt III.4 Zasad.Aby dany podmiot mógł zostać uznany za wymieniony w art. 7 ust. 1 pkt 8 P.s.w.n. musi spełnić kilka wymagań: prowadzić działalność naukową, która stanowić winna główny przedmiot działalności, samodzielność działalności naukowej oraz jej ciągłość. Zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji stowarzyszeń zwykłych prowadzonej przez Prezydenta Miasta [...] celami działania stowarzyszenia zwykłego "Towarzystwo Naukowe [...]" są: rozwój zainteresowania naukami społecznymi, a w szczególności naukami prawnymi i ekonomicznymi, rozwój zainteresowania problematyką interdyscyplinarną na gruncie nauk społecznych, popularyzacja nowoczesnego ujęcia prawa, szerzenie elementarnej wiedzy prawniczej i ekonomicznej w społeczeństwie. W ocenie organu odwoławczego wskazane cele jednoznacznie wskazują, że ww. stowarzyszenie nie prowadzi działalności naukowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 P.s.w.n. Na powyższe zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślając, że stowarzyszenie nie prowadzi żadnej własnej działalności naukowej, nie posiada Rady Naukowej, nie można stwierdzić istnienia własnego dorobku naukowego oraz uznania ze strony środowiska naukowego.Dalej wskazano, że Komisja poddaje w wątpliwość także wartość naukową organizowanych przez ww. stowarzyszenie wydarzeń zwanych "ogólnopolskimi konferencjami naukowymi". Zważyć należy, jak zostało wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że konferencje organizowane są przez ww. stowarzyszenie "hurtowo". Wskazany podmiot przeprowadził 39 konferencji w okresie od 28 kwietnia do 24 listopada 2024 roku oraz 41 konferencji w okresie od 15 kwietnia do 2 grudnia 2023 roku o bardzo różnorodnej tematyce. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że konferencje organizowane były masowo i nie stwierdzono istnienia komitetów naukowych tych wydarzeń. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można również stwierdzić ogólnopolskiego charakteru organizowanych przez "Towarzystwo Naukowe [...]" konferencji.Komisja wskazała, że znana jest jej okoliczność, iż konferencje organizowane przez stowarzyszenie zwykłe "Towarzystwo Naukowe [...]" przeprowadzane są wyłącznie w formule zdalnej. Wygłoszenie referatu polega na odczytaniu tekstu wystąpienia przy wyłączonej kamerze. Po zakończeniu prelekcji nie odbywa się żadna dyskusja, nie ma możliwości komentarza, czy wymiany poglądów pomiędzy uczestnikami. Kolejna osoba rozpoczyna swój "odczyt". Konferencja odbywa się w cyklu kilkugodzinnym, a czas trwania jednego referatu nie przekracza 10 minut. Udział w konferencji jest płatny, a opłata przelewana jest na prywatny rachunek bankowy osoby zasiadającej we władzach stowarzyszenia, a nie rachunek bankowy tej organizacji. Po zakończeniu uczestnik otrzymuje certyfikat. Na marginesie Organ zwraca uwagę, że przedłożone przez Skarżącego certyfikaty potwierdzające udział w konferencjach organizowanych przez "Towarzystwo Naukowe [...]" nie zawierają podpisów przedstawiciela organizatora co jest wymagane pkt III.6 Zasad. Przedłożone przez Skarżącego zaświadczenia opatrzone są faksymilą (Prezesa albo Wiceprezesa stowarzyszenia). Powyższe potwierdza masową skalę ww. komercyjnej działalności stowarzyszenia.W ocenie organu odwoławczego w świetle powyższego oczywistym jest, że wskazane wyżej aktywności skarżącego nie mogły zostać uznane, ponieważ nie stanowił "osiągniecia naukowego".Następnie organ odwoławczy pokrótce odniósł się do każdego ze wskazanych przez skarżącego zarzutów uzasadniając, że postępowanie przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasad, a wydane decyzje zawierają wszystkie wskazane w art. 107 K.p.a. elementy.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.Sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. w trybie uproszczonym na zgodny wniosek stron postępowania.Okoliczności faktyczne sprawy zostały przytoczone w części historycznej uzasadnienia i nie są kwestionowane przez strony. Sąd zauważa w tym miejscu, że sprawa dotyczy stypendium rektora (art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce; t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.; dalej jako: "ustawa" lub "P.s.w.n."), o którym orzekają komisje stypendialne w drodze decyzji administracyjnej (art. 86 ust. 2 i 3 P.s.w.n.), a więc postępowanie toczyć się powinno wedle reguł określonych dla postępowania jurysdykcyjnego określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej jako: "K.p.a."). Uzupełniająco Sąd zaznacza, że szczegółową podstawą prawną zaskarżonej decyzji są przepisy Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu [...] (tekst ujednolicony na podstawie Zarządzeń Rektora [...] nr [...], [...], [...] i [...]; dalej jako: "Regulamin"). Dokument ten jest aktem wewnątrzzakładowym, publicznie dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej [...].Równocześnie podkreślenia wymaga, że z uwagi na przedmiot kontroli – indywidualną decyzję administracyjną – Sąd nie był uprawniony do badania prawidłowości, a więc zgodności z prawem postanowień powołanego powyżej Regulaminu. Skarżący, w przypadku kwestionowana jego treści, ma bowiem możliwość jego zaskarżenia w drodze odrębnej skargi skierowanej do sądu administracyjnego.Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy oraz § 2 ust. 1 pkt 4 Regulaminu student może ubiegać się o stypendium rektora. Stosownie do art. 91 ust. 1 P.s.w.n. stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Na podstawie § 25 ust. 1 i 2 Regulaminu stypendium rektora może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów, w granicach właściwego roku akademickiego przewidzianego organizacją roku akademickiego podaną w zarządzeniu rektora obowiązującym podczas roku akademickiego poprzedzającego złożenie wniosku, uzyskał wysoką średnią ocen, nie niższą niż 4,00 oraz osiągnięcia naukowe wymienione w Załączniku nr 1 (tabela) do regulaminu. Zgodnie z §31 ust. 4 Regulaminu od roku akademickiego [...] w miejsce postanowień zawartych w Załączniku nr 1 do Regulaminu stosuje się postanowienia zawarte w Załączniku nr 5 do Regulaminu (dalej jako: "Zasady"). Z treści przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że decyzja w przedmiocie przyznania stypendium rektora ma charakter uznaniowy.Równocześnie, zgodnie z § 24 ust. 4 zdanie pierwsze Regulaminu stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów z ogólnej liczby studentów osobno dla kierunków studiów I i II stopnia oraz trybów tych studiów, przy czym liczba ta jest obliczana w oparciu o liczbę studentów lat I – III w przypadku studiów I stopnia, lat I - II w przypadku studiów II stopnia oraz wszystkich lat jednolitych studiów magisterskich, przy czym liczbę studentów na danym kierunku przyjmuję się według stanu na dzień 15 listopada danego roku akademickiego. Natomiast stosownie do § 27 ust. 4 Regulaminu ranking dla każdego kierunku tworzony jest na podstawie danych pochodzących z systemu USOS.Z uwagi na powyższe wyjaśnić należy, że przepisy Regulaminu wprost wskazują, jak należy tworzyć listę rankingową, gdyż każda lista rankingowa jest tworzona odrębnie nie tylko dla każdego kierunku, ale w ramach kierunku odrębnie dla studiów pierwszego stopnia i studiów drugiego stopnia oraz studiów jednolitych magisterskich, z podziałem na tryb stacjonarny i niestacjonarny studiów. Ponadto tworzone w ten sposób listy rankingowe mogą ustalać różne progi punktowe, których przekroczenie skutkuje przyznaniem stypendium rektora, z zastrzeżeniem, że stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów.W ocenie Sądu stopień skonstruowania powyższych przepisów nie jest skomplikowany i z całą pewnością nie stwarza problemów interpretacyjnych, wskazując, że stypendium będzie przysługiwało nie więcej niż 10% najlepszych studentów danego kierunku studiów, z zastrzeżeniem, że kryterium punktowe będzie kryterium zależnym od liczby punktów, jaką posiadają najlepsi studenci.Jak wskazuje analiza akt sprawy oraz treść skargi wraz z odpowiedzią Komisji, osią sporu jest w niniejszej sprawie kwestia poprawności niezaliczenia przez organy obu instancji osiągnięć skarżącego polegających na wygłoszeniu referatów na 9 ogólnopolskich konferencjach naukowych organizowanych przez stowarzyszenie zwykłe "Towarzystwo Naukowe [...]", zgodnie z pkt III Zasad, jako osiągnięcia naukowe: N5-11: konferencje naukowe – konferencja ogólnopolska – czynny udział.Sąd podziela w tym zakresie interpretację treści Regulaminu oraz Zasad przedstawioną przez pełnomocnika Komisji. Z konstrukcji części III pkt 4 Załącznika nr 5 do Regulaminu wynika jasno, że w procesie przyznawania stypendiów uznawane będą jedynie konferencje naukowe organizowane przez "ośrodki naukowe". Nie ulega przy tym wątpliwości, że wyrażenie to nie zostało wprost zdefiniowane w przepisach prawa, na co również zwracał uwagę skarżący. Sąd stoi przy tym na stanowisku, że zasadnym jest odniesienie się w tym przypadku do przepisów P.s.w.n. wprowadzających katalog instytucji tworzących system szkolnictwa wyższego. W katalogu tym (art. 7 ust. 1 P.s.w.n.), oprócz wskazanych w części III pkt 4 Zasad: uczelni (pkt 1), instytutów i jednostek Polskiej Akademii Nauk (pkt 3 i 4) znajdują się również "inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły" (pkt 8). Za "prowadzenie działalności naukowej w sposób samodzielny i ciągły", nie można z pewnością uznać samej organizacji konferencji naukowych, które to należy do działań zarządczych, niemających związku z prowadzeniem badań czy prac rozwojowych, o których stanowi ustawa. Konferencje naukowe ze swej istoty mają bowiem na celu głównie prezentację wyników przeprowadzonych już badań, rozpowszechnianie zdobytej wiedzy i nawiązywanie dialogu z otoczeniem oraz osobami zainteresowanymi daną tematyką.Kolejnym argumentem, który Sąd uznał za zasadny przy niezaliczeniu wyżej przedstawionych osiągnięć jest brak możliwości ustalenia, na podstawie przedstawionej przez skarżącego dokumentacji, ilu uczestników brało udział w konferencji i jakie reprezentowali oni ośrodki, czy wydarzenia te posiadały rady lub komitety naukowe, jaki był ich konkretny przebieg (plan lub harmonogram konferencji), a także w jaki sposób odbywała się selekcja nadesłanych zgłoszeń wystąpień (abstraktów).Dodatkowo, na części z zalegających w aktach sprawy zaświadczeniach wystawianych przez wspomniany już podmiot nie widnieją podpisy (odręczne lub elektroniczne) organizatora konkretnej konferencji naukowej, a jedynie faksymile.W świetle powyższego uznać należy, że organy obu instancji w prawidłowy sposób ustaliły liczbę punktów, a co za tym idzie pozycję rankingową skarżącego, co miało odzwierciedlenie w decyzji organu pierwszej instancji, której uzasadnienie jest dość lakoniczne, a następnie w decyzji organu odwoławczego, która szczegółowo przedstawiła uzasadnienie dla nieuznania podmiotu "Towarzystwo Naukowe [...]" za "ośrodek naukowy". W tym zakresie Komisja wskazała kolejno na: brak skonkretyzowanego profilu naukowego, nieprowadzenie przez podmiot działalności naukowej, brak posiadania rady naukowej oraz komitetów naukowych poszczególnych, organizowanych przez siebie konferencji, brak możliwości stwierdzenia, że istnieje dorobek naukowy tego podmiotu lub uznanie ze strony środowiska naukowego. Dodać w tym zakresie można, że samo nadanie stowarzyszeniu zwykłemu nazwy "towarzystwo naukowe" nie może świadczyć niejako o automatycznej kwalifikacji jako takowego. Jak wskazuje bowiem Encyklopedia PWN, "towarzystwo naukowe" jest stowarzyszeniem pracowników nauki i innych osób zajmujących się działalnością naukową w celu prowadzenia działalności naukowej i popierania nauk. W polskich uwarunkowaniach owe "towarzystwa naukowe" mają zazwyczaj ugruntowane pozycje w świecie akademickim, a niekiedy nawet wieloletnią historię (por. np. Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk" czy "Towarzystwo Naukowe Warszawskie". Sama działalność popularyzatorska i organizacyjna nie jest zatem w ocenie Sądu wystarczająca do uznania, że stowarzyszenie zwykłe uznać można za "towarzystwo naukowe".Mając z kolei na uwadze, że wszystkie zarzuty naruszenia przepisów postępowania swoje źródło miały w sporze co do interpretacji wyżej omówionych kwestii uznać należy, że nie stanowią one uzasadnienia dla uwzględnienia skargi.W ocenie Sądu nie można zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, iż wydane decyzje nie spełniają wymogów wskazanych w art. 107 K.p.a., ponieważ oba rozstrzygnięcia zawierają wszystkie konstytutywne dla decyzji administracyjnej elementy, w tym uzasadnienia faktyczne oraz prawne. Jak wskazał w tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi: "regulacja art. 107 § 3 k.p.a. odnosząca się do elementów decyzji administracyjnej ma w indywidualnych sprawach studenckich zastosowanie w postaci zmodyfikowanej. Podyktowane jest to istotą i charakterem zadań wykonywanych przez szkoły wyższe, jak i posiadaną przez nie autonomią" (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 września 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 375/19, publ. CBOSA). Decyzja organu pierwszej instancji niewątpliwie ze względu na charakter procedury przyznawania stypendium oraz liczbę prowadzonych przez organ postępowań w tym przedmiocie, uznana może być za lakoniczną, nie mniej zawierającą wszystkie wymagane elementy – w tym uzasadnienie faktyczne – brak osiągnięcia wymaganej liczby punktów. Z kolei decyzja organu odwoławczego szczegółowo już wskazuje przyczyny dla których osiągnięcia nie zostały uznane.Także zarzuty dotyczące nieprawidłowości prac organów obu instancji nie są zasadne. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (aktu powołania Uczelnianej Komisji Stypendialnej na rok akademicki [...] oraz protokołu posiedzenia Uczelnianej Komisji Stypendialnej – Podkomisji Wydziału [...] z dnia 15 listopada 2024 r.) wynika, że organ pierwszej instancji obradował w składzie określonym w § 8 ust. 2 i 4 Regulaminu, w formie określonej w § 8 ust. 7a Regulaminu oraz, że zachowane zostały warunki podjęcia decyzji określone w § 8 ust. 8 Regulaminu. Z faktu odbycia posiedzenia przez Podkomisję w regulaminowy składzie wywieść należy, że członkowie Komisji zostali prawidłowo zawiadomieni o posiedzeniu przez Przewodniczącego (Wiceprzewodniczącego) w sposób określony w § 8 ust. 7 Regulaminu. Z kolei załączone do akt sprawy dokumenty (akt powołania Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] na rok akademicki [...] oraz protokołu posiedzenia Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] z dnia 18 grudnia 2024 r.) potwierdzają także, że Organ odwoławczy obradował w składzie określonym w § 9 ust. 3-5 Regulaminu, w formie określonej w § 9 ust. 10a Regulaminu oraz, że zachowane zostały warunki podjęcia decyzji określone w § 9 ust. 14 Regulaminu. Z faktu odbycia posiedzenia przez Komisję w regulaminowym składzie wywieść należy, że członkowie Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] zostali prawidłowo zawiadomieni o posiedzeniu przez Przewodniczącego (Wiceprzewodniczącego) w sposób określony w § 9 ust. 10 Regulaminu.Końcowo podkreślenia wymaga, że niezasadnym i niecelowym było uwzględnienie wniosku o przeprowadzenie dowodów ze wszystkich dokumentów w ramach wszystkich postępowań w sprawie przyznania stypendium na rok akademicki [...], na okoliczność stosowania niejednolitych kryteriów w tym postępowaniu, gdyż przedłużyłoby to postępowanie, a nie jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych okoliczności w sprawie (art. 106 § 3 P.p.s.a.).Wobec powyższego oraz nie dostrzegając innych naruszeń prawa w niniejszej sprawie, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.. oddalił skargę.