Wyrok - I SA/Op 869/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu - z dnia 25 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. Egzekucyjne postępowanie, egzekucja świadczeń pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 marca 2026 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 października 2025 r., nr 1601-IEW.7261.4.2025 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu wniesionego w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności PublicznopraOddalono skargę. Egzekucyjne postępowanie, egzekucja świadczeń pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 marca 2026 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 października 2025 r., nr 1601-IEW.7261.4.2025 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu wniesionego w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznopra
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Kwota główna
5 000 zł · kwota żądania
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
prawo karne skarbowe
Role w sprawie
odwołujący
organ rentowy / ZUS
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Przewodniczący
Aleksandra Sędkowska
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi wniesionej przez J. B. (dalej jako: skarżący, strona) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8.10.2025 r., którym organ ten utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 13.08.2025 r. o odmowie uwzględnienia sprzeciwu, wniesionego na podstawie art. 18i § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 132 ze zm.) - zwanej dalej u.p.e.a., w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych informacji dotyczącej należności pieniężnej z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego [...] z 19 kwietnia 2025 roku, w kwocie 800 zł, objętej zawiadomieniem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu o nr [...] z 15 lipca 2025 roku.Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.W dniu 19 kwietnia 2025 r. Funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w M. nałożył na skarżącego mandat karny kredytowany [...] w kwocie 800 zł.Skarżący nie uregulował w terminie 7 dni od daty przyjęcia mandatu, należności z tego tytułu, pomimo takiego obowiązku.W dniu 4 czerwca 2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu, wystawił skarżącemu upomnienie nr [...] o wezwaniu do zapłaty mandatu karnego [...] z 19 kwietnia 2025 r. w kwocie 800 zł z kosztami upomnienia wynoszącymi 16 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia upomnienia.W dniu 15 lipca 2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wystawił zawiadomienie o nr [...] o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych informacji dotyczących danych identyfikacyjnych skarżącego oraz informacji o nieuiszczonej należności pieniężnej z tytułu nałożonej na grzywny w drodze mandatu karnego kredytowanego [...] z 19 kwietnia 2025 roku.W treści sprzeciwu od ww. zawiadomienia skarżący podniósł, że organ rentowy ściągnął wierzytelność i przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w S. Ponownie wystawione tytuły wykonawcze przez NUS w S., stanowią bezpodstawne wzbogacenie i zostały zaskarżone zgodnie z przepisami. Wskazał, że zastraszanie go poprzez ujawnienie wierzytelności nieistniejącej jest naruszeniem wszelkich zasad dobrych obyczajów w tym naruszeniem zasad zaufania obywatela do organów skarbowych. Urząd wewnętrznie powinien swoje wątpliwości rozstrzygnąć oraz nie powinien podawać nieprawdy, gdyż z otrzymywanego świadczenia emerytalnego została pobrana kwota 800 zł, która jest należna Pierwszemu Urzędowi Skarbowemu w Opolu.Postanowieniem z dnia 13.08.2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu odmówił uwzględnienia sprzeciwu skarżącego.Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, Dyrektor Izby wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia 8.10.2025 r.W uzasadnieniu wskazał na to, że skarżący nie zapłacił należności z tytułu mandatu i organ I instancji miał obowiązek skierować do skarżącego zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych, w którym zagroził ujawnieniem informacji dotyczących danych identyfikacyjnych strony oraz informacji o nieuiszczonej należności z tytułu nałożonej grzywny z 19 kwietnia 2025 roku w kwocie 800 zł.Odwołując się do treści przepisów art. 18c § 1, 3 i 4, art. 18eart. 18i § 1 pkt 1 i § 4 i 5 u.p.e.a. organ wyjaśnił, że z pism skarżącego wynika, iż kwestionuje on istnienie należności wynikającej z nałożonego na niego mandatu karnego w kwocie 800 zł, gdyż według niego, organ rentowy pobrał wymaganą należność i przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w S.Natomiast, z uzasadnienia organu I instancji oraz zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że do czasu złożenia przez stronę zażalenia na postanowienie organu I instancji, czyli do 2 września 2025 r. (data stempla pocztowego), Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu nie wystawił w stosunku do skarżącego administracyjnego tytułu wykonawczego obejmującego należność z tytułu nałożonego mandatu karnego [...] z 19 kwietnia 2025 roku w kwocie 800 zł z kosztami upomnienia, wynoszącymi 16 zł.Wobec nie wystawienia tytułu wykonawczego przez wierzyciela - obejmującego wymienioną należność, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie mógł prowadzić egzekucji z świadczenia emerytalnego skarżącego i przekazać kwoty 800 zł na poczet uregulowania należności z tytułu nałożonej grzywny.Zaznaczył, że tylko na podstawie tytułu wykonawczego, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania skarżącego organ egzekucyjny, tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. mógł wszcząć z jego majątku egzekucję administracyjną, dochodząc tej należności. Organ I instancji nie otrzymał kwoty 800 zł, która wedle zapewnień skarżącego miała zostać potrącona przez organ rentowy. A zatem, w świetle poczynionych ustaleń, za całkowicie bezzasadne organ uznał twierdzenia strony, co do faktu, że organ rentowy potrącił i przekazał ze świadczenia wypłacanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwotę 800 zł na poczet należności z tytułu grzywny.Ponadto organ wyjaśnił, że organ I instancji, jako wierzyciel należności wynikających z prawomocnych mandatów karnych ma prawo wyłącznie do ich poboru, czyli obsługi płatności z mandatów karnych wystawionych przez uprawnione jednostki na terenie całego kraju. Nie posiada natomiast uprawnień do nakładania ani badania słuszności i okoliczności nakładania grzywien. Przyjęcie mandatu oznacza przyznanie się do winy i zakończenie postępowania. Przyjęcie mandatu nie jest jednak obowiązkiem sprawcy wykroczenia. Do niego należy decyzja czy mandat przyjąć i poddać się grzywnie czy skorzystać z prawa i skierować sprawę na drogę sądową. Skarżący przyjął nałożony mandat.Z uwagi na powyższe, zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych wydane przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z 15 lipca 2025 r. jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Na dzień sporządzenia zawiadomienia należność nim objęta była wymagalna, a organ I instancji jest wierzycielem dochodzonych należności. Co więcej, na dzień wydania tego postanowienia nadal pozostaje nieuregulowana.Końcowo organ nadmienił, że dopiero 11 września 2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wystawił administracyjny tytuł wykonawczy o numerze [...], którym objął należność z tytułu mandatu karnego kredytowanego [...], nałożonego na skarżącego 19 kwietnia 2025 r. w kwocie 800 zł z kosztami upomnienia w kwocie 16 złotych.Tym samym organ nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów zażalenia.We wniesionej skardze skarżący podniósł zarzuty naruszenia przepisów:1. art. 18h pkt 1, pkt.2 i pkt. 3 u.p.e.a. poprzez ich niezastosowanie,2. art. 17 § 1 i art. 15§ 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 19§ 1 w zw. z art. 18 pkt. 2 u.p.e.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz błędne przyjęcie, że organ podatkowy w Opolu jest organem właściwym, podczas gdy egzekucje prowadził i zaspokoił się z mienia skarżącego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Opolu, a mandat karny pochodził od KPP w M.3. art. 18e u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie,4. art. 18 g u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie,5. art. 5 k.c. oraz art. 7 Konstytucji RP poprzez tworzenie w odrębnych postępowaniach na podstawie innych przepisów niż dotyczących wydawania tytułów egzekucyjnych należności, które nie są należnościami wymagalnymi i nie istnieją poprzez ujawnienie tych wierzytelności nieistniejących w rejestrze publiczno prawnym przez co organ narusza zasadę zaufania obywatela do państwa wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP i wyrządza szkodę wbrew przepisom powszechnie obowiązującym.6. art. 7 K.p.a. poprzez przedstawianie danych niezgodnie z rzeczywistością - po pierwsze co do istnienia wierzytelności, a po drugie co do przesłania upomnienia.Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, przyjęcie skargi w całości, oraz nakazanie organowi dokonania wykreślenia wierzytelności z rejestru, jak i o zasądzenie poniesionych kosztów przez skarżącego wg norm przepisanych.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:Skarga jest nieuzasadniona.Na wstępie należy wyjaśnić, iż niniejszą sprawę rozpoznano w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej w skrócie: p.p.s.a., sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.Kryteria sądowej kontroli zaskarżonych aktów organów administracji publicznej zostały wyznaczone przepisem art. 145 § 1 pkt 1 p.p.sa., zgodnie z którym decyzja lub postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Równocześnie w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a niemającym tu zastosowania).Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa.Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8.10.2025 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu skarżącego w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych informacji dotyczącej należności pieniężnej z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego [...] z 19 kwietnia 2025 roku, w kwocie 800 zł, objętej zawiadomieniem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu o nr [...] z 15 lipca 2025 roku.Ze stanu sprawy wynika, że skarżący w dniu 19 kwietnia 2025 r. został ukarany mandatem karnym kredytowanym [...] w kwocie 800 zł.Skarżący nie uregulował należności z tytułu nałożonego mandatu w terminie 7 dni od daty jego przyjęcia, pomimo takiego obowiązku.W dniu 4 czerwca 2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu, wystawił skarżącemu upomnienie nr [...]. W upomnieniu tym, wezwał stronę do zapłaty mandatu karnego [...] z 19 kwietnia 2025 r. w kwocie 800 zł z kosztami upomnienia wynoszącymi 16 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia upomnienia.W dniu 11 czerwca 2025 r., upomnienie zostało doręczone.Pomimo odebrania ww. upomnienia, skarżący nie zapłacił wymaganej należności.W związku z powyższym, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wystawił zawiadomienie z dnia 15 lipca 2025 r. o nr [...] o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych informacji dotyczących danych identyfikacyjnych skarżącego oraz informacji o nieuiszczonej należności pieniężnej z tytułu nałożonej grzywny w drodze mandatu karnego kredytowanego [...] z 19 kwietnia 2025 roku.We wniesionym sprzeciwie skarżący podniósł, że organ rentowy ściągnął wierzytelność i przekazał ją Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w S. Według skarżącego ponownie wystawione tytuły wykonawcze przez NUS w S., stanowią bezpodstawne wzbogacenie i zostały zaskarżone zgodnie z przepisami. Oznajmił, że zastraszanie go poprzez ujawnienie wierzytelności nieistniejącej jest naruszeniem wszelkich zasad dobrych obyczajów w tym naruszeniem zasad zaufania obywatela do organów skarbowych. Dodał, że urząd wewnętrznie powinien swoje wątpliwości rozstrzygnąć oraz nie powinien podawać nieprawdy, gdyż z otrzymywanego świadczenia emerytalnego została pobrana kwota 800 zł, która jest należna Pierwszemu Urzędowi Skarbowemu w Opolu. Stwierdził, że dalsze pisma kierowane do niego są naruszeniem dobrego imienia i stanowią podstawę do wniesienia pozwu przeciwko Prezydentowi Miasta Opola, na skutek wyrządzenia szkody majątkowej bez podstawy prawnej.Na wstępie dalszej części uzasadnienia należy przypomnieć treść przepisów mających zastosowanie w sprawie.Zagadnienie zagrożenia ujawnieniem zaległości w Rejestrze Należności Publicznoprawnych regulują przepisy ustawy egzekucyjnej w Rozdziale 1a. Stosownie do art. 18t ustawy egzekucyjnej w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.Zgodnie z art. 18a § 1 u.p.e.a., Rejestr Należności Publicznoprawnych jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. W rejestrze gromadzi się informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają: z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1 (deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika), z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne, a także z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego, z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz bezpośrednio z przepisu prawa (art. 18b § 1 u.p.e.a.).Wśród danych, podlegających ujawnieniu w rejestrze, znajdują się stosownie do art. 18b § 2 pkt 3 u.p.e.a., dane dotyczące wysokości należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie.Przepisy o rejestrze z jednej strony chronią a z drugiej nadają możliwości obrony czy też wcześniejszej zapłaty zaległości przez osobę zagrożoną ujawnieniem jej danych w tym rejestrze.Przed wprowadzeniem danych, wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze stosownie do art. 18c § 1 u.p.e.a. Zgodnie z art. 18c § 3 u.p.e.a. dane te mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia.Jak wynika z art. 18c § 4 u.p.e.a., przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1. Zawiadomienia nie wysyła się w sytuacji, gdy wysokość należności pieniężnej (...) jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia (obecnie koszty upomnienia wynoszą 16 zł).Stosownie do art. 18e u.p.e.a. organ prowadzący rejestr ujawnia w nim dane, o których mowa w art. 18b § 2, gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie wynosi nie mniej niż 5 000 zł. Organem właściwym do wprowadzenia danych do rejestru, o których mowa wyżej jest wierzyciel.W zaskarżonym postanowieniu organ słusznie zwrócił uwagę, że od wprowadzenia (podkreślenie Sądu) danych do Rejestru Należności Publicznoprawnych należy odróżnić ich ujawnienie (podkreślenie Sądu) - do ujawnienia dochodzi bowiem dopiero wtedy, gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie wynosi nie mniej niż 5 000 zł. Warunek ten nie musi być natomiast spełniony w chwili wprowadzenia (podkreślenie Sądu) danych do rejestru, co miało miejsce w niniejszej sprawie.Zgodnie z art. 18i § 1 pkt 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie: zagrożenia ujawnieniem w rejestrze. W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności i dowody uzasadniające sprzeciw (art. 18i § 4 u.p.e.a.). Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie (art. 18i § 5 u.p.e.a.).Z treści wniesionego przez skarżącego sprzeciwu od zawiadomienia o zagrożeniu ujawnieniem jego danych w Rejestrze Należności Publicznoprawnych wynika, że kwestionuje on istnienie dochodzonej należności pieniężnej, podnosząc, iż należność z tytułu nałożonego na niego mandatu karnego została już wyegzekwowana przez potrącenie ze świadczenia emerytalnego kwoty 800 zł.Argumentacja ta nie znajduje jednak potwierdzenia w materiale zgromadzonym w aktach sprawy.Jak bowiem wynika z tych akt, na dzień wniesienia przez skarżącego sprzeciwu, jak i zażalenia, nie został jeszcze wystawiony wobec skarżącego administracyjny tytuł wykonawczy obejmujący przedmiotową należność z tytułu mandatu karnego. Tym samym brak było podstaw do przyjęcia, że doszło już do wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji, a w konsekwencji również do potrącenia wskazanej kwoty ze świadczenia emerytalnego skarżącego.Stanowisko skarżącego w tym zakresie należało zatem uznać za nieudowodnione i niewystarczające do podważenia prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.W zaskarżonym postanowieniu prawidłowo wyjaśniono, że mandat jest orzeczeniem organu uprawnionego do jego nałożenia, zrównanym (w zakresie wykroczeń) z wyrokiem sądowym. Jest to niewątpliwie dokument urzędowy, a jako taki korzysta z domniemania prawdziwości. Dopóki jednak domniemanie to nie zostanie obalone zgodnie z prawem (przez dowody przeciwne), należy przyjmować, że mandat jest prawidłowy, a co za tym idzie wykonalny. Takim dowodem może być np. postanowienie sądu o uchyleniu mandatu.W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do kwestionowania obowiązku zapłaty należności wynikającej z nałożonego na skarżącego mandatu karnego. Z akt administracyjnych nie wynika bowiem, aby przedmiotowy mandat został skutecznie zaskarżony, uchylony bądź wyeliminowany z obrotu prawnego w innym przewidzianym prawem trybie. Tym samym należność z niego wynikająca nadal pozostaje wymagalnym zobowiązaniem skarżącego. Skoro zaś zobowiązanie to nadal istnienie i nie zostało wykazane, aby zostało uregulowane, organ zasadnie uznał, że spełnione zostały przesłanki do skierowania do skarżącego zawiadomienia o zagrożeniu ujawnieniem tej należności w Rejestrze Należności Publicznoprawnych.Z tego względu słusznie wskazano, że organ I instancji, jako wierzyciel należności wynikających z prawomocnych mandatów karnych, ma prawo wyłącznie do ich poboru, czyli obsługi płatności z mandatów karnych wystawionych przez uprawnione jednostki na terenie całego kraju. Nie posiada natomiast uprawnień do nakładania ani badania słuszności i okoliczności nakładania grzywien. Przyjęcie mandatu oznacza przyznanie się do winy i zakończenie postępowania. Przyjęcie mandatu nie jest jednak obowiązkiem sprawcy wykroczenia. Do niego należy decyzja czy mandat przyjąć i poddać się grzywnie, czy skorzystać z prawa i skierować sprawę na drogę sądową. Skarżący przyjął nałożony mandat.Na marginesie wskazać należy, że skarżący, mimo podniesienia zarzutu dotyczącego rzekomego potrącenia należności ze świadczenia emerytalnego, nie przedłożył żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że faktycznie dokonano potrącenia określonej kwoty na poczet wyegzekwowania należności wynikającej z przedmiotowego mandatu karnego. W szczególności w aktach sprawy brak jest informacji o zajęciu świadczenia emerytalnego, zawiadomienia organu rentowego o dokonanych potrąceniach bądź innego dokumentu potwierdzającego przekazania środków na rzecz wierzyciela. W konsekwencji twierdzenia skarżącego w tym zakresie należało uznać za gołosłowne i niepoparte żadnym obiektywnym materiałem dowodowym, który mógłby podważyć prawidłowość stanowiska organu.Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów art. 18h pkt 1, pkt.2 i pkt. 3 u.p.e.a., art. 17 § 1 i art. 15 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 19 § 1 w zw. z art. 18 pkt. 2 u.p.e.a., art. 18e u.p.e.a., art. 18 g u.p.e.a., art. 5 k.c. oraz art. 7 Konstytucji RP, art. 7 K.p.a.Mając na uwadze przedstawioną wyżej analizę okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, za bezzasadne należało uznać zarzuty skarżącego odnoszące się do braku wykreślenia przedmiotowej należności z Rejestru Należności Publicznoprawnych, skoro w toku postępowania nie wykazano, aby obowiązek zapłaty należności pieniężnej wynikającej z mandatu wygasł, w szczególności wskutek jej uregulowania bądź wyegzekwowania. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przedmiotem niniejszej sprawy nie była ocena właściwości organu egzekucyjnego właściwego do prowadzenia egzekucji należności wynikającej z mandatu karnego wobec skarżącego. Niezależnie od tego, organ prawidłowo ustalił, że zarówno na dzień wniesienia sprzeciwu, jak i zażalenia, nie został jeszcze wystawiony administracyjny tytuł wykonawczy obejmujący przedmiotową należność, co dodatkowo podważa zasadność twierdzeń strony dotyczących rzekomego wcześniejszego wyegzekwowania należności. W konsekwencji zarzuty te nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Również sama procedura zawiadomienia o zagrożeniu ujawnieniem należności w Rejestrze Należności Publicznoprawnych został przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami regulującymi tę instytucję.W ocenie Sądu prawidłowość zaskarżonego postanowienia nie budzi wątpliwości, a w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów art. 5 k.c., art. 2 i art. 7 Konstytucji RP oraz art. 7 k.p.a.Odnosząc się do naruszenia art. 5 k.c. wskazać należy, że przepis ten ustanawia zakaz nadużycia prawa w stosunkach cywilnoprawnych, podczas gdy przedmiotowa sprawa dotyczyła realizacji przez organ obowiązków wynikających z przepisów prawa publicznego związanych z ujawnieniem należności.Zarzut naruszenia art. 2 i art. 7 Konstytucji RP również okazał się niezasadny, gdyż organ działał na podstawie obowiązujących przepisów regulujących procedurę ujawniania należności w Rejestrze Należności Publicznoprawnych, a skarżącemu zapewniono możliwość wniesienia sprzeciwu oraz zażalenia. Nadto organ podejmował działania w granicach i na podstawie prawa realizując ustawowo określone kompetencje.Analogicznie brak podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 7 k.p.a., gdyż organ podjął niezbędne czynności w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, oparł rozstrzygnięcie na zgromadzonym materialne dowodowym oraz prawidłowo ustalił, że na moment wydania zaskarżonego postanowienia należność nadal istniała i mogła zostać objęta procedurą przewidzianą dla Rejestru Należności Publicznoprawnych.Z tego względu Sąd podzielił stanowisko organów, że zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych wydane przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z 15 lipca 2025 r. jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.. oddalił skargę.