sygn. IV SAB/Wr 79/26 25 marca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Postanowienie - IV SAB/Wr 79/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 25 marca 2026

Teza
Odrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyznaczenia terminu spotkania dotyczącego złożenia wniosku o przyznanie Karty Polaka postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE Pismem z 9 stycznia 2025 r. (13 stycznia 2026 r. - data wpływu do Sądu) skarżący wniósł doOdrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyznaczenia terminu spotkania dotyczącego złożenia wniosku o przyznanie Karty Polaka postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE Pismem z 9 stycznia 2025 r. (13 stycznia 2026 r. - data wpływu do Sądu) skarżący wniósł do
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono wniosek
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący wnioskodawca
Data orzeczenia 25 marca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Aneta Brzezińska
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyznaczenia terminu spotkania dotyczącego złożenia wniosku o przyznanie Karty Polaka postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.

UZASADNIENIE
Pismem z 9 stycznia 2025 r. (13 stycznia 2026 r. - data wpływu do Sądu) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyznaczenia terminu spotkania dotyczącego złożenia wniosku o przyznanie Karty Polaka. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że 28 listopada 2025 r. przesłał do Urzędu wniosek o wyznaczenie spotkania. Termin do wyznaczenia spotkania upłynął bezskutecznie 29 grudnia 2025 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm., dalej: p.p.s.a.) kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie.Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.).Przedmiot skargi do sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej m.in. we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Chodzi tu o: decyzje administracyjne (pkt 1), określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (pkt 2), a także w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Ponadto sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w ww. przypadkach (por. art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Wreszcie sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (por. art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).Zgodnie z powyższym, należy podkreślić, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne zasadniczo w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Innymi słowy, z bezczynnością organu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., mamy do czynienia tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Ponadto bezczynność może być związana z brakiem podejmowania czynności w ramach postępowania administracyjnego lub podatkowego - art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. (zob. wyrok WSA w Warszawie z 19 lutego 2004 r., II SAB 259/03).Ponadto nie można stracić z pola widzenia, że stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wypada zatem zauważyć, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Tym samym, skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, zatem nie może ona dotyczyć innych czynności.Ustawa o Karcie Polaka z 7 września 2007 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. 76) reguluje procedurę przyznawania i przedłużania ważności Karty Polaka. Zgodnie z art. 12 ust. 1-2 tej ustawy przyznanie Karty Polaka i przedłużenie jej ważności następuje w drodze decyzji, na pisemny wniosek, odpowiednio osoby ubiegającej się o jej wydanie albo przedłużenie, zwanej dalej "wnioskodawcą", lub jej przedstawiciela ustawowego. Organem właściwym w sprawie przyznania Karty Polaka lub przedłużenia jej ważności jest konsul właściwy ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy lub w przypadku, o którym mowa w ust. 4, wskazany wojewoda. Wnioskodawca ubiegający się o przyznanie Karty Polaka wykazuje natomiast posiadanie znajomości języka polskiego przez przedłożenie poświadczenia, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz.U. z 2024 r. poz. 1556 oraz z 2025 r. poz. 622 i 1564), świadectwa ukończenia szkoły lub studiów w Rzeczypospolitej Polskiej lub świadectwa ukończenia szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim (art. 13 ust. 7 ustawy). W odniesieniu do wnioskodawców, którzy nie wykazali posiadania znajomości języka polskiego w ww. trybie, oceny znajomości języka polskiego dokonuje podczas rozmowy konsul, a w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 – wojewoda (art. 13 ust. 8 ustawy).Z powyższego wynika zatem bezspornie, że przyznawanie Karty Polaka następuje w formie decyzji administracyjnej, stanowiącej rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie (art. 104 k.p.a.), której przedmiotem jest ustanowienie na rzecz osoby spełniającej ustawowe warunki swoistej legitymacji prawnej do korzystania z określonych uprawnień przewidzianych w ustawie. Wówczas to mamy czynienia ze sprawą administracyjną dotyczącą rozstrzygnięcia (w drodze decyzji) o uznanie (przyznanie) określonego statusu danej osoby, polegającego na wyposażeniu jej w możliwość korzystania z pewnych wskazanych konkretnie w ustawie uprawnień (przywilejów). Tym samym, bez wątpienia, kognicji sądu administracyjnego podlegać będzie sprawa ze skargi na bezczynność w zakresie niewydania Karty Polaka przez organ do tegoż właściwy, w ramach której to Sąd będzie oceniał również (przez pryzmat art. 37 k.p.a.) przebieg prowadzonego przez organ w tym zakresie postępowania.Odnosząc przywołane uwagi do przedmiotu skargi, który – co należy podkreślić – dotyczy bezczynności organu w "wyznaczeniu terminu spotkania" dotyczącego złożenia wniosku o przyznanie Karty Polska przyjąć należy, że nie mieści się on w kategorii kwalifikowanej bezczynności, która podlegałaby jurysdykcji sądów administracyjnych. Wykładnia wspomnianych przepisów jest bowiem jednoznaczna - bezczynność organów administracji publicznej w zakresie innym niż wynikający z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. - nie podlega kognicji sądów administracyjnych.Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji postanowienia (pkt I sentencji). O oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy orzeczono w pkt II sentencji na podstawie art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.