Postanowienie - II SAB/Kr 277/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 25 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 listopada 2025 r. skarżący A. F. wniósł skargę naOdrzucono skargę. rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 listopada 2025 r. skarżący A. F. wniósł skargę na
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
uiszczenie wpisu sądowego / odrzucenie skargi administracyjnej
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
prokurator
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Paweł Darmoń
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 18 listopada 2025 r. skarżący A. F. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w przedmiocie braku umorzenia postępowania egzekucyjnego toczącego się pod nr NB.52.5.2.20219. W uzasadnieniu skarżący oświadczył, że podtrzymuję swoje żądanie wydania decyzji o umorzeniu postępowania prowadzonego pod znakiem NB.52.5.2.2019 na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe. Sprawa obciążona jest bowiem brakami formalnymi, które z naruszeniem art. 64 § 2 i art. 79a Kodeksu postępowania administracyjnego nie zostały uzupełnione. Decyzja została wydana dla inwestora zamieszkałego pod adresem ul. [...] w Z., tymczasem skarżący pod takim adresem nigdy nie mieszkał. Skarżący dodał, że zostało już prawomocnie przesądzone, że nie wykonywał na działce ewid. nr [...] obręb [...] miasta Z. jakichkolwiek robót budowlanych, które mogłyby być kwalifikowane jako tzw. samowola budowlana. Zagadnienie to zostało rozstrzygnięte prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt II K 685/19, którym umorzono postępowanie karne ze względu na brak znamion czynu zabronionego.W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi organ powołał się na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, w której wyjaśniono, że kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być w dniu wniesienia skargi aktualny, a nie historyczny. Stan bezczynności przestaje bowiem istnieć, gdy organ administracji publicznej załatwi sprawę. Według uchwały tak objaśniony przedmiot skargi na bezczynność należy także uwzględnić przy wykładni art. 53 § 2b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wskazał, że postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r. nr 234/25 odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanego A. F. (s. A. w sprawie rozbiórki placu postojowego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego znak: NB.52.5.2.2019. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez MWINB w Krakowie postanowieniem z dnia 1 września 2025 r. nr 787/2025 znak: WOB.7722.54.2024.MZEG, a następnie zostało ono przez zobowiązanego zaskarżone do WSA w Krakowie. W związku z powyższym organ stwierdził, że podniesiony w skardze zarzut bezczynności nie zasługuje na uwzględnienie, skoro organ egzekucyjny ostatecznym postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r. nr 234/25 znak: NB.52.5.2.2019 odmówił umorzenia tego postępowania egzekucyjnego. Co do kolejnych wniosków złożonych przez niego w dniu 25 lipca 2025 r. i 7 sierpnia 2025 r. organ egzekucyjny poinformował zobowiązanego za pismem z dnia 13 sierpnia 2025 r., iż z uwagi na tożsamość tych wniosków zarówno co do treści jak i podstawy prawnej, zostały one już rozpoznane wcześniejszym postanowieniem PINB w Zakopanem z dnia 19 maja 2025 r. nr 234/25.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.), orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).W tych przypadkach przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Celem skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.Dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. Jeżeli organ trwa w bezczynności po wniesieniu skargi podlega ona merytorycznemu rozpoznaniu. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi, postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. Jeszcze inną sytuacja jest sytuacja, gdy bezczynność ustała przed wniesieniem skargi. W takiej sytuacji nie ma przedmiotu skargi (nie ma bezczynności), a zatem skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 uznał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały NSA stwierdził między innymi, że skarga na bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest skargą na bezczynność w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a skarga na przewlekłe prowadzenie jest skargą na przewlekłość, o której mowa w art. 37 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W obu przypadkach skarga skierowana jest przeciwko wadliwemu procesowo stanowi postępowania, w wyniku którego konkretna sprawa indywidualna nie postępuje. Kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być w dacie wniesienia skargi aktualny, a nie historyczny (tak: A. Kabat, Komentarz do art. 149 p.p.s.a. [w:] Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, WKP/el. 2021).Jak wynika z akt sprawy pod znakiem NB.52.5.2.2019 toczy się wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne w przedmiocie wykonania nałożonego na niego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem z dnia 4 lipca 2019 r. nr 140/18 znak: NB.5160.5.17.2018.KR obowiązku rozbiórki utwardzonego placu postojowego dla samochodów osobowych (parkingu) o wym. ok. 24m x 41m wraz z tymczasowym obiektem budowlanym, przeznaczonym do jego obsługi o wym. ok. 1,63m x 1,4m i wys. ok. 2,7m zlokalizowanych na działce nr ewid.[...] obr. [...] w miejscowości Z..W toku postępowania egzekucyjnego skarżący kilkukrotnie składał wnioski o jego umorzenie. Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 27 stycznia 2021 r. PINB postanowieniem z dnia 17 lutego 2021 r. nr 88/2021 znak: NB.52.5.2.2019 orzekł o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Po rozpatrzeniu zażalenia zobowiązanego na w/w postanowienie MWINB, postanowieniem z dnia 30 czerwca 2021 r. nr 583/2021 znak: WSE.7722.13.2021.MZEG uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powodem uchylenia zaskarżonego postanowienia było niedoręczenia go prokuratorowi, który uprzednio (przed wydaniem postanowienia) zgłosił swój udział w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym. Wyrokiem z dnia 28 października 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 863/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skarżącego na powyższe postanowienie organu II instancji. Następnie postanowieniem z dnia 29 listopada 2022 r. nr 463/22 znak: NB.52.5.2.2019 PINB ponownie orzekł o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 31 lipca 2019 r. znak: NB.52.5.2.2019. Po rozpoznaniu kolejnego wniosku skarżącego, w dniu 13 grudnia 2024 r. PINB wydal postanowienie nr 582/24 znak: NB.52.5.2.2019, którym odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący złożył kolejne wnioski o umorzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego: pisma z dnia 3 stycznia 2025 r., 5 lutego 2025 r., 15 marca 2025 r., 7 maja 2025 r. i 15 maja 2025 r. Postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r. nr 234/25 znak: NB.52.5.2.2019 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem kolejny raz odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 1 września 2025 r. nr 797/2025 znak: WSE.7722.54.2025.MZEG utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia19 maja 2025 r. nr 234/25. Z kolei wyrokiem z dnia 14 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Kr 1251/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skarżącego na powyższe postanowienie organu II instancji.W związku z powyższym stwierdzić należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem nie pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosków skarżącego o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Co więcej wnioski te zostały przez organ rozpoznane w dniu 19 maja 2025 r., a więc przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie, tj. 18 listopada 2025 r. W momencie zatem wniesienia skargi organ nie był w bezczynności.Mając zatem na względzie, że w przedmiotowej sprawie stan bezczynności ustał przed wniesieniem skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną - jak w pkt 1 postanowienia.O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - jak w pkt 2 postanowienia.. - jak w pkt 2 postanowienia.