sygn. II SA/Gd 652/25 25 marca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Postanowienie - II SA/Gd 652/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 25 marca 2026

Teza
Umorzono postępowanie. Umorzenie postępowania, Rejestr zabytków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Specjalista Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G., M. K., D. L. oraz S. B. na czynność Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 30 czerwca 2025 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia karty adresowej zUmorzono postępowanie. Umorzenie postępowania, Rejestr zabytków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Specjalista Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G., M. K., D. L. oraz S. B. na czynność Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 30 czerwca 2025 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia karty adresowej z
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik umorzono postępowanie
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap skarga kasacyjna
Tryb rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 25 marca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący Diana Trzcińska
Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Specjalista Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G., M. K., D. L. oraz S. B. na czynność Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 30 czerwca 2025 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia karty adresowej z gminnej ewidencji zabytków postanawia umorzyć postępowanie.

UZASADNIENIE
J. Sp. z o.o., D. L., S. B. i M. K., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę w przedmiocie odmowy wyłączenia karty adresowej nieruchomości z gminnej ewidencji zabytków, w następującym stanie sprawy:W 2009 r. została sporządzona karta adresowa budynku położonego przy ulicy [...] w G. W dniu 1 marca 2016 r. Prezydent Miasta Gdyni włączył budynek do gminnej ewidencji zabytków.Wnioskiem z 7 czerwca 2023 r. J. Sp. z o.o., D. L., S. B. i M. K., będący współwłaścicielami tego budynku, zwrócili się o wyłączenie go z gminnej ewidencji zabytków (dalej także jako GEW). Wskazali, że nie posiada on wartości zabytkowych, nie został także włączony do wojewódzkiej ewidencji zabytków, gdyż nie opracowano dla niego karty ewidencyjnej.Pismami z 14 i 21 czerwca 2023 r. Prezydent odmówił wyłączenia budynku z gminnej ewidencji zabytków, gdyż nadal znajduje się w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Organ wyjaśnił, że podstawę włączenia budynku do gminnej ewidencji zabytków stanowił art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami i dopóki budynek jest ujęty w wojewódzkiej ewidencji zabytków - dopóty nie może być usunięty z gminnej ewidencji.J. Sp. z o.o., D. L., S. B. i M. K., będący współwłaścicielami nieruchomości położonej przy ul. [...] w G., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Prezydenta Miasta Gdyni z 14 i 21 czerwca 2023 r., polegającą na odmowie wyłączenia karty adresowej budynku przy ul. [...] w G. z gminnej ewidencji zabytków, domagając się uznania tej czynności za bezskuteczną i zobowiązania Prezydenta do doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem poprzez wyłączenie z gminnej ewidencji zabytków.Wyrokiem z 1 stycznia 2024 r. sygn. II SA/Gd 661/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na wyżej opisaną czynność odmowy wyłączenia nieruchomości z GEW wskazując, że nie ma możliwości wyłączenia karty adresowej zabytku z gminnej ewidencji zabytków, gdyż obiekt znajduje się w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Sąd powołał się na pismo Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 24 lipca 2023 r. i podkreślił, że organ gminy nie ma prawa oceniać treści karty ewidencyjnej zabytku sporządzonej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków. Ma jedynie obowiązek zweryfikowania czy dane zawarte w kacie adresowej są wyczerpujące i zgodne z danymi zawartymi w karcie ewidencyjnej.Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej J. Sp. z o.o., D. L., S. B. i M. K., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 16 kwietnia 2025 r. sygn. II OSK 940/24 uchylił zaskarżony wyrok i stwierdził bezskuteczność czynności.Pismem z 26 maja 2025 r. wniesiono ponaglenie i zwrócono się o udzielenie odpowiedzi na wniosek z 7 czerwca 2023 r.Pismem z 30 czerwca 2025 r. Prezydent poinformował, że nie może spełnić żądania skarżących z uwagi na zobowiązanie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2025 r. sygn. II OSK 940/24 do podjęcia działań zmierzających do ustalenia czy karta ewidencyjna budynku została sporządzona, nadal istnieje w zasobach Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (PKWZ) i czy nadal istnieje podstawa włączenia tego obiektu do ewidencji. Prezydent poinformował, że PKWZ przekazał Miejskiemu Konserwatorowi Zabytków w Gdyni, że karta została włączona do wojewódzkiej ewidencji zabytków w dniu 3 kwietnia 2024 r., czynność ta została uznana jednak za bezskuteczną wyrokiem WSA z 10 marca 2025 r. oraz PKWZ złożył w tej sprawie skargę kasacyjną. Zatem - rozstrzygnięcie to jest nieprawomocne. Czynność wpisania do wojewódzkiej ewidencji zabytków pozostaje zatem w mocy do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez NSA. Jeżeli czynność PKWZ zostanie uznana za bezskuteczną to otworzy drogę do wyłączenia budynku z gminnej ewidencji zabytków.Wyżej wskazaną czynność organu administracji publicznej stanowiąca odmowę wyłączenia karty adresowej domniemanego zabytku (NR [...]) przy ul. [...] w G. z gminnej ewidencji zabytków bez podstawy prawnej i utrzymywanie wadliwej "karty" NR [...] w gminnej ewidencji zabytków zaskarżono, zauważając że: w gminnej ewidencji zabytków nie występuje karta adresowa ww. nieruchomości zgodna z prawnie określonym wzorem aktualnym na dzień włączenia karty do GEZ, a przecież tylko te karty tworzą GEZ, a w wojewódzkiej ewidencji zabytków nie występuje karta ewidencyjna ww. nieruchomości zgodna z prawnie określonym wzorem. Zarzucono przy tym naruszenie:1. § 17 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem (tekst jedn. z 2021 r. poz. 56) oraz Załącznika nr 6 do tego rozporządzenia poprzez brak karty adresowej zabytku nieruchomego zgodnej z prawnie określonym wzorem, a jednocześnie utrzymywanie innego dokumentu o nr [...] niezgodnego z prawnie określonym wzorem jako karty adresowej w GEZ (co stanowi naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy);2. § 20 pkt 3 rozporządzenia z 2011 r. wskazanego w pkt 1 poprzez traktowanie jako karty adresowej zabytku nieruchomego karty z 2009 roku, która w dniu wejścia w życie ww. rozporządzenia z 2011 r.:nie była elementem GEZ, bo w dacie wejścia w życie tego rozporządzenia nie istniała GEZ dla Miasta Gdyni - Gminna ewidencja zabytków Miasta Gdyni została przyjęta Zarządzeniem nr 4206/16/VII/U Prezydenta Miasta Gdyni z 1 marca 2016 r.;nie była żadną formalną czynnością włączona do GEZ przed wejściem w życie rozporządzenia z 2011 r.;3. § 18 ust. 1 rozporządzenia wskazanego w pkt 1 poprzez brak aktualności karty z 2009 r. oraz odwrócenie kolejności czynności i niedopełnienie obowiązku porównania treści karty ewidencyjnej wojewódzkiej ewidencji zabytków z 2024 r. z kartą adresową zabytku nieruchomego z 2009 r. przed wprowadzeniem tej karty adresowej do GEZ, co narusza przepis stanowiący że Wójt (burmistrz, prezydent miasta) włącza kartę adresową zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków lub znajdującego się w wojewódzkiej ewidencji zabytków do gminnej ewidencji zabytków po zweryfikowaniu, że dane zawarte w karcie adresowej są wyczerpujące i zgodne z danymi zawartymi odpowiednio w decyzji o wpisie zabytku do rejestru lub w karcie ewidencyjnej zabytku - skoro karta ewidencyjna była zdaniem organu założona w 2024 roku, to karta adresowa powinna być wykonana po dacie karty ewidencyjnej, a następnie włączona do GEZ po tej dacie, a nie odwrotnie (co stanowi naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy).4. art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami poprzez odmówienie wyłączenia "karty adresowej zabytku" nr [...], która nie jest kartą adresową zabytku nieruchomego w rozumieniu rozporządzenia wskazanego w pkt 1 z gminnej ewidencji zabytku z powodu włączenia obiektu (zdaniem Prezydenta) do wojewódzkiej ewidencji zabytków, podczas gdy w wojewódzkiej ewidencji zabytków nie występuje karta ewidencyjna ww. nieruchomości zgodna z prawnie określonym wzorem, przez co ww. organ naruszył przepisy procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a ponadto zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane w wyroku z 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt II OSK 940/24, który w uzasadnieniu stwierdził, że: organ gminy (...) miał obowiązek zbadać, czy nadal istnieje podstawa włączenia tego obiektu do ewidencji. W tym celu powinien ustalić, czy istnieje karta ewidencyjna zabytku i czy dane w niej zawarte są zgodne z tymi, zawartymi w karcie adresowej. Organ tego obowiązku nie dość, że nie wykonał to jeszcze przyjął za kartę adresową zabytku nieruchomego pismo niezgodne z prawnie określonym wzorem oraz za kartę ewidencyjną pismo niezgodne z prawnie określonym wzorem;5. art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, iż wskazany w zaskarżonej czynności obiekt jest zabytkiem w rozumieniu powołanego przepisu w sytuacji, gdy nie zostały spełnione przesłanki do uznania go za zabytek, która to samowola organu dodatkowo stanowi uchybienie zaskarżonego aktu w kontekście konstytucyjnej zasady proporcjonalności, a ponadto świadczy o tym, że organ w sposób nieuzasadniony przedkłada interes społeczny nad interes indywidualny, co stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, pomimo tego, że organ posiada w aktach opinie prof. dra hab. K. Z. oraz dra M. K. jednoznacznie wskazujące, że obiekt w G. pod adresem ul. [...] nie jest zabytkiem6. art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 21 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez ich niezastosowanie, gdyż w ocenie skarżących utrzymywanie obiektu w ewidencji w sposób nieuprawniony narusza ich prawo własności, co stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy;7. art. 18b ust. 1, 3, 4 i 5 ww. rozporządzenia z 2011 r. poprzez brak powiadomienia właściciela o zamiarze włączenia do GEZ, brak zawiadomienia na BIP, uchybienie terminowi 14 dni, brak doręczenie nowej karty GEZ sporządzonej po włączeniu do wojewódzkiej ewidencji zabytków, co stanowi naruszenie przepisów postępowania - obowiązku działania w sposób praworządny - mający wpływ na wynik sprawy;8. art. 31 ust. 2 Konstytucji RP, naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności, rzetelności i sprawności działania administracji publicznej, naruszenie zasad postępowania przed organem administracji publicznej poprzez nieproporcjonalne nakładania ograniczeń na właściciela obiektu poprzez wpis do gminnej ewidencji zabytków, co stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy;9. § 16 ww. rozporządzenia poprzez niewyłącznie budynku znajdującego się pod adresem: G., ul. [...] z ewidencji zabytków w sytuacji, w której ani interes społeczny, ani przesłanka świadectwa minionej epoki, ani też inne poszczególne przesłanki ustawowe (wartość naukowa, artystyczna, historyczna) nie występują (co stanowi naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy).Mając na uwadze powyższe wniesiono o:stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności odmowy wyłączenia z GEZ lub stwierdzenie, że wskutek wadliwej karty adresowej nr [...] dotyczącej budynku przy ul. [...] w G. obiekt nie znajduje się w gminnej ewidencji zabytków, skoro GEZ tworzą tylko karty zgodne z prawnie określonym wzorem;zobowiązanie Prezydenta do doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem poprzez wyłączenie z gminnej ewidencji zabytków obiektu, który nie jest indywidualnie wpisany do rejestru zabytków i nie posiada cech zabytkowych, znajdującego się pod adresem: ul. [...] w G. - jest to budynek (dom) ujęty w gminnej ewidencji zabytków prowadzonej przez Prezydenta i wyłączenia karty adresowej ww. nieruchomości która nigdy nie była kartą adresową w rozumieniu prawa a sama nieruchomość nigdy nie była zabytkiem, z gminnej ewidencji zabytków, zgodnie z § 16 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 57), z uwagi na to, że zachowanie ww. nieruchomości w stanie niezmienionym nie leży w interesie społecznym ze względu na to, że obiekt ten, nie jest świadectwem minionej epoki, nie reprezentuje wartości historycznej, artystycznej lub naukowej uzasadniającej uznanie go za zabytek w rozumieniu ustawowej definicji zabytku - w terminie 30 dni od doręczenia organowi wyroku;zastosowanie przy ocenie prawnej wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 11 maja 2023 r., sygn. akt P 12/18 z uwagi na niedopuszczalność włączania do gminnej ewidencji zabytków obiektów, które nie są objęte prawną formą ochrony zabytków wynikającą z art. 7 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, ani też nie są skutecznie włączone do wojewódzkiej ewidencji zabytków (brak odpowiedniej karty tego obiektu w wojewódzkiej ewidencji zabytków);dołączenie do akt niniejszego postępowania akt postępowań sądowych toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku pod sygnaturami II SA/Gd 1103/23 oraz II SA/Gd 621/24 i przeprowadzenie dowodu z wyroków tego Sądu z 15 maja 2024 r. (II SA/Gd 1103/23) i z 10 marca 2025 r. (II SA/Gd 621/24), na okoliczność wskazywaną w skardze, że karta ewidencyjna budynku przy ul. [...] w G. nie istniała i nigdy nie została włączona do wojewódzkiej ewidencji zabytków (WEZ), a zatem włączenie do gminnej ewidencji zabytków (GEZ) - zostało dokonane wadliwie i ww. obiekt nie powinien być włączony do GEZ, ani też traktowany jako włączony do GEZ - zwłaszcza na podstawie prawnej wskazanej w korespondencji przez organ - i co za tym następuje, karta adresowa ww. nieruchomości powinna być obecnie wyłączona z GEZ, a ponadto - dowodu z zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanych w wyroku z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt II OSK 940/24;nakazanie organowi przeprowadzenia dowodu z zalegających w aktach sprawy opinii Prof. dr hab. K. Z. oraz dra M. K. na okoliczność iż budynek przy ul. [...] w G. nie jest zabytkiem, biorąc pod uwagę to, że tylko w procedurze sądowoadministracyjnej właściciel obiektu ma możliwość przeprowadzenia dowodów przeciwnych do poglądów Prezydenta w tym zakresie.W odpowiedzi na skargę wniesiono o umorzenie postępowania i dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów znajdujących się w aktach sprawy jako zawierające istotne dla sprawy informacje. Organ wyjaśnił, że po wniesieniu skargi Prezydent Miasta Gdyni poinformował skarżących o podjęciu decyzji o wyłączeniu z Gminnej Ewidencji Zabytków karty adresowej budynku ul. [...] w G., włączonej do Gminnej Ewidencji Zabytków zarządzeniem z 1 marca 2016 r. Tym samym organ uwzględnił skargę w całości a procedura wyłączenia pozostaje w toku.W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona skarżąca pismem z 8 września 2025 r. podtrzymała wniesioną skargę, uznając wycofanie skargi za przedwczesne i wskazując, że treść skargi i podniesione w niej zarzuty są nadal aktualne.Na wezwanie Sądu, organ, wraz z pismem z 29 grudnia 2025 r., nadesłał zarządzenie Prezydenta Miasta Gdyni z 26 listopada 2025 r. nr 1937/25/IX/0 w sprawie wyłączenia karty adresowej zabytku nieruchomego z gminnej ewidencji zabytków – tj. karty sporządzonej dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ulicy [...], dz. nr [...], obr. [...] (...).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Skarga jest bezprzedmiotowa.Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-2. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu prowadzonego postepowania albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna. Przy czym, owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, gdyż jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia zatem m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie. (zob. wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. III OSK 2769/22. CBOSA).Na gruncie niniejszej sprawy strona skarżąca wniosła - pismem z 23 lipca 2025 r. - skargę na czynność Prezydenta Miasta Gdyni z 30 czerwca 2025 r. w zakresie odmowy wyłączenia karty adresowej zabytku (Nr [...]) przy ul. [...] w G. z gminnej ewidencji zabytków (dalej także jako GEZ).Następnie jednak, zarządzeniem nr 1937/25/IX/0 z 26 listopada 2025 r. Prezydent wyłączył z gminnej ewidencji zabytków kartę adresową sporządzoną dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], dz. nr [...], obręb [...], powierzając wykonanie zarządzenia Miejskiemu Konserwatorowi Zabytków.Skoro po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego Prezydent wyłączył z gminnej ewidencji zabytków sporną kartę adresową, to postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie odmowy jej wyłączenia stało się bezprzedmiotowe. Jedynie na marginesie przypomnieć nadto należy, co najwyraźniej również umknęło skarżącym, że z mocy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt II OSK 940/24 – stwierdzona została bezskuteczność czynności odmowy wyłączenia spornego budynku z GEW (pisma z 14 i 21 czerwca 2023 r.), co oznacza w istocie, że taka odmowa, jako nieskutecznie dokonana, nie miała miejsca. Przedmiotem skargi jest wprawdzie informacja (czynność) organu o odmowie wyłączenia ww. budynku z GEZ z 30 czerwca 2025 r., która nie może jednak pozostawać w oderwaniu od zapadłego w sprawie odmowy wyłączenia karty adresowej budynku z GEZ – ww. wyroku NSA.Mając powyższe na uwadze, Sąd - działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- orzekł jak w postanowieniu.W odniesieniu do złożonego przez stronę skarżącą wniosku o zasądzenie od organu kosztów niniejszego postępowania, Sąd wskazuje, że na gruncie niniejszej sprawy brak jest podstaw do ich przyznania. Wskazać bowiem należy, że ustawa p.p.s.a. przewiduje możliwość orzeczenia kosztów w przypadkach wskazanych w art. 201 p.p.s.a. oraz z urzędu w zakresie wpisu w art. 232 § 1 p.p.s.a.Na gruncie niniejszej sprawy strona skarżąca nie cofnęła skargi, mimo skierowanego przez Sąd zapytania w tym zakresie. Nie miały przy tym miejsca ani uwzględnienie skargi w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, o którym mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a., ani też postępowanie mediacyjne, o którym mowa w 118 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, wniosek o zwrot kosztów postępowania należało uznać za nieuzasadniony.., ani też postępowanie mediacyjne, o którym mowa w 118 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, wniosek o zwrot kosztów postępowania należało uznać za nieuzasadniony.