Wyrok - II OSK 2559/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Warunki zabudowy terenu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak sędzia del. WSA Jan Szuma Protokolant starszy asystent sędziego Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. K., J.K.i P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 624/23 w sprawie ze skargi E. K., J. K. i P. K. na postanowienie SamorządOddalono skargę kasacyjną. Warunki zabudowy terenu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak sędzia del. WSA Jan Szuma Protokolant starszy asystent sędziego Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. K., J.K.i P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 624/23 w sprawie ze skargi E. K., J. K. i P. K. na postanowienie Samorząd
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Andrzej Jurkiewicz
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (9)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 23 maja 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 624/23, oddalił skargę E. K. – N., J. K. i P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2022 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji.Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (SKO) utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] nr [...] z 31 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji nr [...] Wójta Gminy [...] z 18 lipca 2022 r. (znak: [...]) w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie istniejącej hali wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek szkoły i z zapleczem sportowo-widowiskowo-rekreacyjnym na części działki nr ewid. [...] i na działce nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym [...] przy ulicy [...] w gminie [...].Skargą E. K. – N., J. K. i P. K. zaskarżyli powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie: art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 124 § 2 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a.; art. 152 § 1 k.p.a.; art. 152 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. i art. 10 § 1 k.p.a.; art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.; art. 8 § 2 k.p.a.W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie.Uzasadniając oddalenie powyższej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, że w niniejszej sprawie zdaniem SKO, wstępna analiza akt sprawy nie wskazywała na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Wójta Gminy [...] z 18 lipca 2022 r. nr [...]. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, której dotyczy postępowanie wznowieniowe, organ wydaje w wyniku analizy dostępnych na tym etapie postępowania okoliczności (przede wszystkim w oparciu o materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją) i na tej podstawie wstępnie jedynie ocenia, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona. Co za tym idzie nie sposób nakładać na niego obowiązku przeprowadzania w tym zakresie dodatkowego postępowania dowodowego. Analizę dokumentacji posiadanej na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w Warszawie przeprowadziło zaś w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z 10 stycznia 2022 r. utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu tym organ wskazał przede wszystkim, że w świetle zgromadzonego do tej pory materiału dowodowego zasadnicza kwestia posiadania przez skarżących statusu strony zakończonego postępowania nie jest oczywista, a sami skarżący nie wskazali przepisów prawa, które jednoznacznie wskazywałyby na objęcie ich nieruchomości obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Wskazano, że skarżący nie wykazali bezpośredniości wpływu prowadzonych prac budowlanych na ich sferę prawną. Ponadto w niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania został oparty o podstawę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.Sąd podkreślił, że ewentualnie ustalenie, że skarżącym w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta Gminy [...] z 18 lipca 2019 r., powinien był przysługiwać status strony, nie oznacza jeszcze prawdopodobieństwa uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 151 § pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej, po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Pamiętać jednak trzeba, że zgodnie z art. 146 § 2 k.p.a. nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Dlatego też w niniejszej sprawie wykazania wymagało, że gdyby skarżący brali udział w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną, wynik sprawy byłby inny. W ocenie Sądu prawdopodobieństwa takich okoliczności nie wykazali skarżący. Akcentowane przez skarżących okoliczności związane z oddziaływaniem inwestycji na nieruchomość będącą w ich władaniu, mogą być brane pod uwagę przy ustalaniu obszaru oddziaływania inwestycji, zatem badaniu czy powinni oni być stroną postępowania. Nie świadczą jeszcze jednak o tego typu wadliwości decyzji, że w wyniku wznowienia postępowania organ administracji publicznej uchyli decyzję dotychczasową i wyda decyzję o odmiennej treści.Zdaniem Sądu także podnoszony przez skarżących fakt uchylenia poprzednich decyzji nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] wydanych przez Wójta Gminy [...], a dotyczących zabudowy nieruchomości na której jest realizowana przedmiotowa inwestycja nie ma wpływu na niniejsze orzeczenie. Ww. decyzje dotyczyły innej inwestycji. Natomiast wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2306/19 uchylający decyzję nr [...] z 29 czerwca 2018 r. wydaną przez Wójta Gminy [...] a ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zadaszonych kortów tenisowych, które mają powstać na użytek planowanej inwestycji tj. budynku przedszkola ze świetlicą edukacyjną oraz częścią mieszkalną i niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. ew. nr [...] i [...] przy ul. [...] na terenie Gminy [...] w obrębie geodezyjnym [...] oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Kolegium z 3 czerwca 2019 r. znak: [...] nie dotyczył inwestycji będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Ww. wyrok WSA jest orzeczeniem nieprawomocnym albowiem od powyższego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna do NSA. Skarga kasacyjna nie została rozpoznana, co oznacza, iż sprawa ustalenia warunków zabudowy dla powyższej inwestycji nie została prawomocnie przesadzona.Sąd wyjaśnił, iż związanie wyrokiem sądu odnosi się wyłącznie do sprawy administracyjnej, która była przedmiotem rozpoznania przez sąd. Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W związku z powyższym organ w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej będzie związany ww. rozstrzygnięciem dotyczącym inwestycji objętej decyzją nr [...] z 29 czerwca 2018 r. Natomiast nie można mówić o tożsamości inwestycji objętej wznowieniem postępowania tj. decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z 18 lipca 2022 r. z inwestycją o której mowa w decyzji nr [...] z 29 czerwca 2018 r. Także inne przywoływane w skardze rozstrzygnięcia sądów, nie wiążą organu ponieważ nie dotyczą inwestycji objętej postępowaniem wznowieniowym. W związku z powyższymi rozważaniami nie można również mówić o naruszeniu art. 8 § 2 k.p.a.Sąd nie stwierdził również naruszenia art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 124 § 2 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. bowiem organ prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i odniósł się do okoliczności wskazywanych przez skarżących mając na względzie specyfikę postępowania przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w oparciu art. 152 § 1 k.p.a. Z tych względów Sąd oddalił skargę.Skargą kasacyjną E. K.– N., J. K. i P. K. zaskarżyli powyższy wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:a) naruszenia art. 145 § 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 152 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie skargi z dn. 09.02.2023 r., podczas gdy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji nr [...] wydanej przez Wójta Gminy [...] w dniu 18 lipca 2022 r. znak: [...] w wyniku wznowienia postępowania, a co za tym idzie spełnione zostały przesłanki do wstrzymania jej wykonania, co wykazali skarżący kasacyjnie w trakcie postępowania administracyjnego;b) naruszenia art. 145 § 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie skargi z dn. 09.02.2023 r., podczas gdy organy administracji publicznej wydając orzeczenia w niniejszej sprawie nie rozpatrzyły wyczerpująco całego materiału dowodowego lub rozpatrzyły go w sposób błędny, co w szczególności odnosi się do następujących dowodów:I. przekazanych przy piśmie z dn. 26.07.2022 r. nagrań audio i wideo na okoliczności istotnego wpływu przedmiotowej inwestycji na nieruchomość skarżących kasacyjnie, objawiającego się m.in. emisją silnego hałasu powodowanego przez inwestycję na nieruchomość skarżących kasacyjnie, co uzasadniało uznanie ich za stronę w niniejszej sprawie, a także uprawdopodabniało uchylenie decyzji nr [...] wydanej przez Wójta Gminy [...] w dniu 18 lipca 2022 r. znak: [...] w wyniku postępowania wznowieniowego;II. decyzji nr [...], [...], [...], [...] wydanych przez Wójta Gminy [...] na okoliczność uprzedniej, prawidłowej oceny przesłanek przez Wójta Gminy [...] uzasadniających uznanie skarżących kasacyjnie za stronę postępowania dotyczącego m.in. tej samej inwestycji - obiektu budowlanego, a także prawdopodobieństwa uchylenia przedmiotowej decyzji ustalającej warunki zabudowy;III. decyzji Starosty Pruszkowskiego nr [...]z dnia 7 listopada 2018 r. o uchyleniu pozwolenia na budowę i decyzji PINB nr [...]z dnia 08 grudnia 2020 r. o uchyleniu pozwolenia na użytkowanie na okoliczność braku podstaw do użytkowania przedmiotowego obiektu i uchylenia pozwolenia na budowę dot. przedmiotowego obiektu, co uniemożliwiało ustalenie warunków zabudowy dla jego rozbudowy, przebudowy lub nadbudowy;wszystko powyższe doprowadziło do błędnego przyjęcia, że w niniejszej sprawie nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji nr [...] wydanej przez Wójta Gminy [...] w dniu 18 lipca 2022 r. znak: [...] w wyniku wznowienia postępowania;c) naruszenia art. 145 § 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie skargi z dn. 09.02.2023 r., podczas gdy organy administracji publicznej wydając orzeczenia w niniejszej sprawie oparły się na błędnej analizie urbanistycznej załączonej do decyzji nr [...] wydanej przez Wójta Gminy [...] w dniu 18 lipca 2022 r. znak: [...] przygotowanej w celu oceny stanu zagospodarowania działek w obszarze analizowanym, bowiem analiza ta m.in. uwzględnia zabudowę działki nr [...], która to zabudowa nie istnieje, co wskazywali skarżący kasacyjnie we wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, a co również uprawdopodabniało uchylenie ww. decyzji w postępowaniu wznowieniowym;d) naruszenia art. 145 § 1 lit. c) w zw. z art. 8 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie skargi z dn. 09.02.2023 r., podczas gdy organy administracji publicznej wydając orzeczenia w niniejszej sprawie odstąpiły od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym m.in. w zakresie okoliczności, które obligują organ administracji publicznej do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej w toku postępowania wznowieniowego, a także uznania jednostki za stronę postępowania administracyjnegoW oparciu o tak sformułowane zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o jej rozpoznanie na rozprawie, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Natomiast tak rozpoznawana skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.Przedmiotem oceny legalności dokonywanej przed Sądem pierwszej instancji, było ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z 31 sierpnia 2022 r., którym na podstawie art. 152 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. odmówiono E. K.–N., J. K. i P. K.emu wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie istniejącej hali wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek szkoły i z zapleczem sportowo-widowiskowo-rekreacyjnym na części działki nr ewid. [...] i na działce nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym [...] przy ulicy [...] w gminie [...].Mając tak zakreślony przedmiot sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do treści stanowiącego podstawę odmowy uwzględnienia wniosku skarżących art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Analiza tego unormowania wskazuje na to, że w uzasadnieniu postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji muszą zostać przedstawione okoliczności sprawy uprawdopodabniające uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a więc organ musi być wstępnie przekonany o tym, że nastąpi skuteczne wznowienie postępowania, a w jego wyniku dojść może do uchylenia decyzji. Zawarta w art. 152 § 1 k.p.a. regulacja uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji od tego, czy zachodzi "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". Ocena tego prawdopodobieństwa musi być dokonana przez pryzmat możliwości zaistnienia w sprawie zgłoszonej we wniosku podstawy wznowienia postępowania, w świetle zebranego dotychczas materiału dowodowego oraz możliwości uchylenia badanej decyzji. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Wstrzymanie wykonania decyzji na żądanie strony jest uwarunkowane wykazaniem przez tą stronę okoliczności wskazujących na występowanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Posłużenie się w art. 152 § 1 k.p.a. terminem "prawdopodobieństwa" nie można utożsamiać z terminami "udowodnienie" czy "uprawdopodobnienie". Zróżnicowanie terminologiczne pozwala na sformułowanie wniosku, że nie ma podstaw do wymagania od organu chociażby uproszczonego dowodzenia o skutku w postaci uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania (zob. wyrok NSA z 21 października 2014 r., sygn. akt II OSK 1931/13). Prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 152 § 1 k.p.a. należy rozumieć jako możliwość wystąpienia ww. skutku w podanych warunkach. Wymaga to szacowania przez organ możliwości wystąpienia skutku w postaci uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Organ powinien zatem ocenić czy istnieje szansa względnie ryzyko związane z uchyleniem decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Nie wystarczy tu zatem samo istnienie przesłanki wznowieniowej – jej stwierdzenie nie przesądza o wstrzymaniu wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a.W przedmiotowej sprawie skarżący wnosząc o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z 18 lipca 2022 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy powołali się na unormowaną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłankę nie brania bez własnej winy udziału w postępowaniu. Podnosząc natomiast argumenty przemawiające za potrzebą wstrzymania wykonania ww. decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. wskazywali na okoliczności mające w ich ocenie świadczyć o oddziaływaniu planowanej inwestycji na ich nieruchomość, tj. przemawiające za przyznaniem im statusu strony w przedmiotowym postępowaniu, co jednak samo w sobie nie uprawdopodabnia uchylenia decyzji Wójta Gminy [...] z 18 lipca 2022r. w wyniku wznowienia postępowania z tej przyczyny. Skarżący winni bowiem wskazać na okoliczności uprawdopodabniające, że gdyby brali udział w postępowaniu zakończonym ww. decyzją, wynik tej sprawy byłby inny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie takich okoliczności nie podniesiono.Zwrócenia uwagi wymaga, że stroną w sprawach o ustalenie warunków zabudowy są inwestor (wnioskodawca) oraz właściciel terenu, do którego mają się odnosić warunki zabudowy, jeżeli w danym przypadku on sam nie jest wnioskodawcą. Ponadto stronami w tych sprawach mogą być też właściciele i użytkownicy wieczyści działek przyległych do terenu, będącego przedmiotem ustalenia warunków zabudowy, a nawet właściciele i użytkownicy wieczyści działek sąsiednich nieprzylegających bezpośrednio do działki inwestycyjnej. Jednakże właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości sąsiednich względem terenu będącego przedmiotem ustalenia warunków zabudowy, mogą być stronami tego postępowania tylko wtedy, gdy będą posiadać interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a., będący interesem indywidualnym i realnym, a więc znajdującym potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy, które uzasadniają zastosowanie danej normy prawnej.W przedmiotowej sprawie, zdaniem skarżących - co wyartykułowano w skardze kasacyjnej w ramach zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. (omyłkowo powoływanym w kasacji jako art. 145 § 1 lit. c) w zw. z art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., za uznaniem ich za stronę w niniejszej sprawie oraz za wstrzymaniem wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z 18 lipca 2022 r. w trybie art. 152 § 1 k.p.a., przemawiała okoliczność istotnego wpływu przedmiotowej inwestycji na ich nieruchomość, objawiającego się m.in. emisją silnego hałasu powodowanego przez przedmiotową inwestycję. Mając na względzie powyższą argumentację w pierwszej kolejności zwrócenia uwagi wymaga, a co potwierdził pełnomocnik skarżących obecny na rozprawie w dniu 25 marca 2026 r., że przedmiotowa decyzja Wójta Gminy [...] z 18 lipca 2022 r. nie została skonsumowana poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę spornej inwestycji. Trudno zatem w tych okolicznościach skutecznie podnosić zarzut powodowania przez przedmiotową inwestycję emisji silnego hałasu. Należy bowiem mieć na względzie, że ochrona interesu prawnego z tytułu prawa własności przewidziana w art. 144 Kodeksu cywilnego, dotycząca immisji związanych z korzystaniem z nieruchomości odnosi się wyłącznie do zjawisk już występujących, a nie przyszłych i hipotetycznych, a więc zasadnie można się na nią powoływać najwcześniej na etapie budowy obiektów. Zatem źródłem interesu prawnego, legitymującego właściciela działki sąsiedniej do uzyskania statusu strony w postępowaniu w sprawie ustalenia tychże warunków, nie może być perspektywa potencjalnych i przyszłych uciążliwości, jakie może nieść za sobą realizacja planowanej inwestycji. Wynika to m.in. z tego, że kwestie potencjalnych i przyszłych uciążliwości dla sąsiadów nie podlegają ocenie w ramach postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Warunki zabudowy, które jeszcze nie przesądzają o tym, że konkretna inwestycja zostanie zrealizowana, nie mogą być więc oceniane z perspektywy immisji i oddziaływania na nieruchomości sąsiednie. Dlatego też uprawnienia wyprowadzane z art. 144 Kodeksu cywilnego określającego granice dopuszczalności immisji (tu - hałasu) nie mogą same w sobie stanowić źródła interesu prawnego uzasadniającego uznanie za stronę w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy, a tym bardziej przesłanki uzasadniającej wstrzymanie w trybie art. 152 k.p.a. wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy.Przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżących nie mogły także w okolicznościach tej sprawy stanowić okoliczności wynikające z przywołanych w omawianym zarzucie oznaczonym lit. b, w jego pkt II i III, decyzji Wójta Gminy [...], Starosty Pruszkowskiego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zwrócenia uwagi wymaga, że wskazane przez skarżących w ww. zarzutach decyzje Wójta Gminy [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie dotyczyły bowiem decyzji objętej wznowionym postępowaniem Wójta Gminy [...] z dnia 18 lipca 2022 r. znak [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie istniejącej hali wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek szkoły i z zapleczem sportowo-widowiskowo-rekreacyjnym na części działki nr ewid. [...] i [...] w obrębie geodezyjnym [...], lecz innego postępowania prowadzonego od 2014 r. a dotyczącego ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zadaszonych kortów tenisowych, które mają powstać na użytek planowanej inwestycji tj. budynku przedszkola ze świetlicą edukacyjną oraz częścią mieszkalną i niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. nr ewid. [...] i [...] na terenie Gminy [...]. Dotyczyły zatem innej inwestycji, na innych niż w przedmiotowej sprawie nieruchomościach. Również przywołane decyzje Starosty Pruszkowskiego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie dotyczą inwestycji, w stosunku do której Wójt Gminy [...] dnia 18 lipca 2022 r. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy. Z tych przyczyn omawiany zarzut nie mógł odnieść zamierzonego przez autora skargi kasacyjnej skutku.W kontekście podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. (wadliwie przywołanego jako art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a.) w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie skargi, podczas gdy organy administracji wydając orzeczenia w niniejszej sprawie oparły się na błędnej analizie urbanistycznej, podkreślenia wymaga, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Dlatego też argumentacja strony skarżącej odnosząca się do stwierdzonych przez nią wad wykonanej na potrzeby przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy analizy urbanistycznej nie mogła stanowić podstawy do jej wstrzymania w trybie art. 152 § 1 k.p.a.Nie zasługiwał także w okolicznościach tej sprawy na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 8 § 2 k.p.a.Stosownie do treści drugiego z przywołanych powyżej przepisów, organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Zakaz odstępowania od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktyczny, wynikający z cytowanego przepisu, dotyczy sytuacji, w których w danej kategorii spraw zostało już wypracowane orzecznictwo, nie budzi ono wątpliwości, linia orzecznicza jest stała, a jeżeli są od niej odstępstwa, to mają one charakter wyjątkowy i nie wpływają na utrwalony pogląd. Wyrażona w art. 8 § 2 k.p.a. norma prawna zawiera raczej postulat realizacji przez organ administracyjny w takich samych okolicznościach faktycznych i prawnych uzasadnionych oczekiwań strony, a nie prawem usankcjonowaną pewność uzyskania określonego rozstrzygnięcia poprzez nałożenie na organ obowiązku bezwzględnego i bezrefleksyjnego powielania dotychczasowych rozstrzygnięć (zob. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2025 r., sygn. akt III OSK 2341/23), czego formułując powyższy zarzut zdają się nie dostrzegać skarżący. Trudno zresztą mówić tu o utrwalonej praktyce rozstrzygania spraw skoro w uzasadnieniu powyższego zarzutu powołano się na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II OSK 2246/20 i II OSK 2558/15) i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt IV SA/Wa 2306/19) wydane w sprawach o innym stanie faktycznym, dotyczących ustalenia warunków zabudowy dla innej inwestycji (budowa zadaszonych kortów tenisowych) na innych niż sporna inwestycja działkach. Ponadto przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy a nie decyzja ustalająca warunki zabudowy, a w tym zakresie nie ma utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw przez orzekające w niniejszej sprawie organy administracji publicznej. Tym samym zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 8 § 2 k.p.a. okazał się nieuzasadniony.Dotąd powiedziane świadczy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o prawidłowości wyrażonego w zaskarżonym wyroku stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie co do braku podstaw do zastosowania przez orzekające w sprawie organy art. 152 § 1 k.p.a. i wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z 18 lipca 2022 r. nr [...]. Podniesiony zatem w tym zakresie zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 152 § 1 k.p.a. również nie mógł odnieść zamierzonego skutku, co w konsekwencji nie pozwalało na uwzględnienie wniosków skargi kasacyjnej w zakresie eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego wyroku.Dlatego też na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wywiedzioną w tej sprawie skargę kasacyjną jako nieposiadającą usprawiedliwionych podstaw.. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wywiedzioną w tej sprawie skargę kasacyjną jako nieposiadającą usprawiedliwionych podstaw.