Postanowienie - I GZ 97/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 521/25 w zakresie odrzucenia skargi B.B. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lutego 2025 r. nr 7166 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE WojewódOddalono zażalenie. Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 521/25 w zakresie odrzucenia skargi B.B. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lutego 2025 r. nr 7166 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewód
Data orzeczenia
25 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Joanna Salachna
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji lub WSA) postanowieniem z 3 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 521/25 odrzucił skargę B. B. (dalej: skarżąca) na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 10 lutego 2025 r., nr 7166 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej [...] lutego 2025 r. w trybie art. 44 § 1 - § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: k.p.a.). Natomiast skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej [...] kwietnia 2025 r., przesyłką poleconą rejestrowaną, co potwierdzała treść stempla pocztowego znajdującego się na kopercie nadania. W związku z powyższym WSA stwierdził, że skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego już po upływie przepisanego prawem, trzydziestodniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności, który upływał [...] marca 2025 r.W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zaskarżyła go w całości, wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, iż niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych.W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego odrzucenie jako niedopuszczalne, ewentualnie o jego oddalenie jako bezzasadne oraz wystąpił o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie należy wskazać, że w zażaleniu złożono zarówno zażalenie na postanowienie z 3 listopada 2025 r., jak również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W pierwszej kolejności został rozpoznany środek odwoławczy, natomiast wniosek o przywrócenie terminu zostanie rozpoznany przez Sąd I instancji po zwrocie akt z NSA.Sposób doręczania pism, w razie niemożności doręczenia pisma do rąk własnych lub innych upoważnionych osób został uregulowany w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.). Przepis § 1 tego artykułu stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie natomiast z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w myśl art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Wreszcie, § 4 tej regulacji stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Powyższe przepisy określają warunki, które muszą zostać spełnione, aby sąd mógł przyjąć fikcję doręczenia, tj. stwierdzić, że na mocy ustawy pismo nieodebrane przez stronę traktuje się jako prawidłowo doręczone. W myśl powyższych przepisów powinny zostać spełnione ku temu następujące przesłanki: wystąpienie niemożności doręczenia pisma w inny sposób, dwukrotne awizowanie pisma w odpowiednim czasie, a także upływ 14-dniowego terminu od pozostawienia pierwszego zawiadomienia o możliwości odebrania pisma w placówce pocztowej.Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca.Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie organu z 10 lutego 2025 r. była dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo [...] lutego 2025 r., powtórne awizo [...] lutego 2025 r.), a następnie została zwrócona do organu. Trafnie Sąd I instancji wskazał, że skoro po dwukrotnym awizowaniu przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie, przesyłka ta nie została odebrana z placówki pocztowej, to przesyłkę tę uznano za skutecznie doręczoną w dniu [...] lutego 2025 r. Zatem 30-dniowy termin na wniesienie skargi minął [...] marca 2025 r. W zakreślonym w ten sposób terminie skarżąca nie wniosła/nadała skargi do WSA za pośrednictwem organu. Spełniona została zatem przesłanka do odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę jako wniesioną po upływie terminu, a argumentacja podniesiona przez skarżącą w zażaleniu jest całkowicie chybiona.Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie Sądu I instancji.Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie Sądu I instancji.