sygn. VI SA/Wa 4111/25 25 marca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Postanowienie - VI SA/Wa 4111/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 25 marca 2026

Teza
Odrzucono skargę. Kara administracyjna, transport drogowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej G. sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Zaskarżoną dOdrzucono skargę. Kara administracyjna, transport drogowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej G. sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Zaskarżoną d
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 25 marca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący Aneta Lemiesz
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej G. sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2025 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "Organ") nałożył na G. sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "Skarżąca", "Strona") karę pieniężną w wysokości 1000 (tysiąca) złotych.Decyzję doręczono Stronie w dniu 12 listopada 2025 r. z pouczeniem, że przysługuje od niej prawo zwrócenia się do Organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy lub ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.Skarżąca, nie zgadzając się z powyższą decyzją, pismem z 18 listopada 2025 r. (data nadania – 19 listopada 2025 r.), wniosła skargę wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.W celu doprecyzowania, czy intencją Skarżącej było złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pismem z 10 lutego 2026 r. w wykonaniu zarządzenia Sądu z 6 lutego 2026 r. wezwano Stronę do doprecyzowania, w terminie 7 dni, czy pismo z 18 listopada 2025 r. stanowi również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, pod rygorem uznania, że stanowi również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.Wobec upływu terminu do udzielenia odpowiedzi na ww. wezwanie, Sąd uznał, że pismo z 18 listopada 2025 r. stanowi również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z dniem doręczenia stronie takiej decyzji terminy do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do sądu administracyjnego rozpoczynają bieg równolegle, zaś ustawodawca, w takim przypadku, stronie pozostawił wybór środka ochrony prawnej pomiędzy skargą do sądu administracyjnego, a wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.Powyższą regułę potwierdza art. 54a § 1 i 2 p.p.s.a., ponieważ jednoczesne złożenie w określonym czasie przez strony postępowania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i skargi do sądu administracyjnego na tą samą decyzję administracyjną, wymaga rozpoznania przez organ administracyjny skargi jak wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W art. 54a p.p.s.a. potwierdzono zatem pierwszeństwo drogi administracyjnej, gdyż w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez jedną ze stron skargę do sądu administracyjnego drugiej ze stron należy potraktować jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że w takiej sytuacji procesowej znajduje zastosowanie ogólna reguła, zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.).W rozpoznawanej sprawie skarga na zaskarżoną decyzję została wniesiona do tut. Sądu pismem z 18 listopada 2025 r., w którym zawarto również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.W ocenie Sądu, wolą Skarżącej było w pierwszym rzędzie uruchomienie kontroli decyzji w administracyjnym trybie instancyjnym. Skoro tak, to skarga złożona jednocześnie z wszczęciem postępowania w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niedopuszczalna i nie ma przy tym znaczenia, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony skutecznie, czy też nie. Jedynym ustawowym warunkiem skutecznego złożenia skargi od decyzji do Sądu jest bowiem nieskorzystanie przez Skarżącą z prawa złożenia od tej decyzji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.W niniejszej sprawie Skarżąca skorzystała jednak z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Organ, a tym samym zrezygnowała z możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zaskarżoną decyzję Organu z pominięciem środka zaskarżenia decyzji w administracyjnym toku instancji. Celem art. 52 § 3 p.p.s.a. nie jest natomiast przyznanie stronie możliwości dwutorowej, niejako dwukrotnej weryfikacji tego samego aktu administracyjnego, lecz prawo wyboru procedury weryfikacji: wniosku albo skargi. Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do sytuacji, w której strona mogłaby wnieść skargę do sądu niejako na wypadek, gdyby wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wniesiony skutecznie. Takie rozumienie art. 52 § 3 p.p.s.a. przeczy literalnemu brzmieniu tej normy, która wymaga od strony wyboru trybu domagania się ochrony, a więc decyzji co do tego czy skorzysta z trybu postępowania administracyjnego, czy też z trybu sądowoadministracyjnego. Przy czym konsekwencje tego wyboru obciążają stronę (por. postanowienie NSA z 17 listopada 2022 r. II GSK 1514/22).Wobec tego w rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie mogła skutecznie domagać się rozpoznania skargi przez Sąd, a także jednoczesnego procedowania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.W realiach niniejszej sprawy, po rozpoznaniu przez GITD wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydaniu decyzji w drugiej instancji, Skarżąca będzie mogła skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego (sprzeciwu w przypadku decyzji kasatoryjnej).W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalneWydając postanowienie, Sąd działał na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..