Postanowienie - II OZ 474/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 7 maja 2026
Teza
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Robert Sawuła (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2520/24 o odrzuceniu skargi R.P. w sprawie ze skargi K.P. i R.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 872/2024 w przedmiocie umorzenia postOddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Robert Sawuła (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2520/24 o odrzuceniu skargi R.P. w sprawie ze skargi K.P. i R.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 872/2024 w przedmiocie umorzenia post
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
7 maja 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Robert Sawuła
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie postanowieniem z 4 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 2520/24, odrzucił skargę R.P. w sprawie ze skargi K.P. i R.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 25 lipca 2024 r. nr 872/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.Jak wskazał sąd pierwszej instancji, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 12 sierpnia 2025 r. R.P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję MWINB, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie, po prawomocnym oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na powyższe zarządzenie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 10 stycznia 2026 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 12 sierpnia 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone R.P. 3 lutego 2026 r. (k. nr 119 akt sądowych). Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych WSA w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie został uiszczony należny wpis od skargi. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął R.P. 10 lutego 2026 r. Wobec powyższego sąd wojewódzki orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026, poz. 143 – Ppsa).K.P. i R.P. wnieśli zażalenie na ww. postanowienie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie R.P. należało oddalić. Zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa). Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia opłaty sądowej (wpisu) od wnoszonej przez stronę skargi. Wyjątki od tego obowiązku wymieniają przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi i są to zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów z mocy ustawy (art. 239 Ppsa) oraz zwolnienia przyznane w ramach prawa pomocy (art. 243 Ppsa). W niniejszej sprawie R.P. nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi z mocy przepisów Ppsa i nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu (postanowieniem z 26 lutego 2025 r., VII SPP/Wa 724/24, WSA w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy). Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący nie uiścił wymaganego wpisu w zakreślonym terminie.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności uprawniały sąd pierwszej instancji do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi. Podnoszone w zażaleniu argumenty nie miały znaczenia dla oceny zasadności zastosowania tego przepisu.Natomiast zażalenie wniesione przez K.P. należało odrzucić jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie odnośnie zażalenia K.P., ponieważ nie była ona adresatem postanowienia z 4 marca 2026 r.W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa..