Postanowienie - I GZ 98/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 26 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Po 547/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2025 r. nr SKO.P.4.51.2025 w przedmiocie określenOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Po 547/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2025 r. nr SKO.P.4.51.2025 w przedmiocie określen
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Małgorzata Grzelak
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 12 listopada 2025 r., sygn. akt III SA/Po 547/25, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę R. S. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 1 lipca 2025 r. w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty z tytułu przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy. W punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego.W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego w dacie podpisania skargi przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis prawidłowo uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wyjaśnił, że powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 15 października 2025 r., a wobec nieusunięcia wskazanych wyżej braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, skargę należało odrzucić.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu, na podstawie art. 194 p.p.s.a., zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:← art. 194 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że w sprawie zachodziła podstawa do odrzucenia skargi;← art. 49 § 1-3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie.Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uwzględnienie zażalenia uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego zgodnie z obowiązującymi przepisami.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a.Zgodnie z treścią art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.Istniejące w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności co do uznania, że brak podania numeru PESEL jest brakiem formalnym o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., zostały ostatecznie przesądzone w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt. II GPS 3/22. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie obecnym, z mocy art. 269 § 1 p.p.s.a., związany jest tą uchwałą. Brak podania numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, za bezsporne uznać należało, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 1 lipca 2025 r. obarczona była brakami formalnymi, albowiem nie podano w niej numeru PESEL skarżącego, jak i nie złożono opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego w dacie podpisania skargi przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpisu prawidłowo uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Sporna natomiast jest kwestia otrzymania wezwania do uzupełnienia powyżej wskazanych braków formalnych skargi przez pełnomocnika skarżącego. Z uzasadnienia zażalenia wynika, że pełnomocnik skarżącego kwestionuje przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji skuteczności wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, twierdząc, że nie otrzymał stosownego wezwania.Odnosząc się więc do argumentacji zawartej w zażaleniu, należy wskazać, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego w dacie podpisania skargi przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis prawidłowo uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami, jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy, przesłano w jednej przesyłce wraz z odpisem odpowiedzi na skargę, informacją o wyznaczeniu sędziego sprawozdawcy oraz wezwaniem do zajęcia stanowiska co do wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, co nie narusza zasad ani trybu doręczania pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Praktykę taką uznać należy za działanie zrozumiałe z uwagi na potrzebę ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.Podkreślenia wymaga, iż w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że przesyłka sądowa może zawierać kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, iż fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 czerwca 2019 r., sygn. akt I FZ 149/19; z 22 października 2019 r., sygn. akt I FZ 172/19; z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OZ261/22; z 12 maja 2022 r., sygn. akt I OZ 157/22 oraz z 12 grudnia 2023 r., sygn. akt I OZ 589/23).Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego, należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące.Zatem wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1568 z późn. zm.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 2265/12). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98). Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. Tak więc to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczyniono, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną.W niniejszej sprawie skarżący nie podjął jednak skutecznej próby obalenia domniemania doręczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, takie domniemanie nie może zostać obalone jedynie na podstawie twierdzenia, że pełnomocnik skarżącego nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.Zwrócić bowiem należy uwagę, iż opis zawartości spornej przesyłki w rubryce "rodzaj przesyłki" zawiera szczegółowo opisaną informację o zawartości kierowanej do pełnomocnika skarżącego korespondencji: "dor. odpisu odpow. na skargę, inform. o wyzn. s. sprawozd., wezw. do podania nr Pesel i złoż. pełnomocn." (k. 16 akt sądowych). Powyższy opis zawartości korespondencji kierowanej do pełnomocnika skarżącego koresponduje z pismem przewodnim z 26 września 2025 r., którym skierowano korespondencje do pełnomocnika skarżącego (k. 14 akt sądowych). O odbiorze takiej przesyłki 15 października 2025 r. świadczy złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru podpis odbierającego przesyłkę pełnomocnika skarżącego. Po otrzymaniu przesyłki pełnomocnik skarżącego 28 października 2025 r. skierował do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu pismo zatytułowane: "stanowisko skarżącego na odpowiedź na skargę" (k. 28 akt sądowych).Zwrócić należy uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w piśmie doręczającym odpowiedź na skargę wskazał jako załączniki: odpowiedź na skargę, informacje o wyznaczeniu sędziego sprawozdawcy, wezwanie do zajęcia stanowiska co do wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz wezwanie do podania numeru PESEL oraz przedłożenia pełnomocnictwa, co, jak już wyżej wskazano, koresponduje także z informacjami umieszczonymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.Przy dochowaniu minimalnej staranności weryfikacja tak opisanej przesyłki nie stanowi problemu, a niedokonanie przez odbiorcę przesyłki, którym w niniejszej sprawie był sam pełnomocnik skarżącego będący profesjonalnym pełnomocnikiem, weryfikacji jej zawartości oraz niedokładne przejrzenie dokumentów znajdujących się w przesyłce, stanowiło przejaw zaniedbania oraz braku należytej staranności, wymaganej od strony postępowania, a tym bardziej od profesjonalnego pełnomocnika.Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że przesyłka skierowana do pełnomocnika skarżącego została doręczona zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru oraz piśmie przewodnim z 26 września 2025 r. zawartością. Zawierała zatem prawidłowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, których pełnomocnik skarżącego nie wykonał. Uzasadniało to wydanie przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia, którego trafności zażalenie nie podważyło. Tym samym, w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.., oddalił zażalenie.