Wyrok - III SA/Po 340/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 26 marca 2026
Teza
Uchylono postanowienia I i II instancji. zagospodarowanie przestrzenne, Zawieszenie/podjęcie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi "P. sp. z o.o." z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta [.Uchylono postanowienia I i II instancji. zagospodarowanie przestrzenne, Zawieszenie/podjęcie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi "P. sp. z o.o." z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta [.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylono orzeczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
Role w sprawie
powód
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Donata Starosta
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienia I i II instancji
UZASADNIENIE
P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do Prezydenta Miasta [...] z wnioskiem z 13 czerwca 2025 r. o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą (wewnętrzną linią zasilającą, kanalizacją dla światłowodu) na działce nr [...], obręb [...], położonej w [...] przy ul. [...].Postanowieniem z 18 sierpnia 2025 r. nr [...] organ I instancji zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. inwestycji, działając na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm., dalej: u.p.z.p.).Prezydent wskazał, że planowana inwestycja jest sprzeczna z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasto [...]. Jednocześnie w uzasadnieniu postanowienia wskazano, że planuje się przystąpić do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m.in. dla terenu działki nr [...], objętej wnioskiem inwestora.W dalszej kolejności, Rada Miejska [...] podjęła uchwałę z dnia 27 sierpnia 2025 r. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego pomiędzy ulicami [...], [...], [...] oraz [...].Wobec zażalenia wniesionego przez pełnomocnika inwestora, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 24 września 2025 r. nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie z 18 sierpnia 2025 r. i umorzyło postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania.Kolegium doszło do przekonania, że w sprawie nie istnieją argumenty przemawiające za odraczaniem w czasie uzyskania przez inwestora decyzji lokalizacyjnej. Wskazano, że zdaniem inwestora gmina nie prowadziła żadnych realnych prac w przedmiocie sporządzenia planu miejscowego. Kolegium stwierdziło, że mało prawdopodobnym pozostaje, aby procedura planistyczna mogła zostać ukończona do dnia 13 czerwca 2026 r., kiedy to upływa termin 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego.Prezydent Miasta [...] wydał następnie postanowienie z 28 listopada 2025 r. nr [...], ponownie zawieszając postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.Uzasadniając rozstrzygnięcie organ podniósł w pierwszej kolejności, że Kolegium błędnie wskazało, iż termin zawieszenia postępowania to 13 czerwca 2026 r. Organ I instancji stwierdził, że wniosek, który był niekompletny, wpłynął do urzędu 27 czerwca 2025 r. Inwestor uzupełnił wniosek w dniu 11 lipca 2025 r. i od tego dnia, zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a., wyznaczono termin zawieszenia postępowania na dzień 13 lipca 2026 r. (przy uwzględnieniu dni wolnych od pracy). Po przywołaniu treści art. 58 ust. 1 u.p.z.p. oraz orzecznictwa sądów administracyjnych Prezydent stwierdził, że uzależnianie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy od stanu zaawansowania prac planistycznych stoi w jawnej sprzeczności z art. 58 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., w którym ustawodawca daje możliwość zawieszenia postępowania w przypadku, gdy uchwała w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu nie została jeszcze podjęta tj. w momencie, w którym procedura planistyczna nawet się nie rozpoczęła.Niezależnie od powyższego organ podniósł, że od dnia zawieszenia przedmiotowego postępowania rozpoczął procedurę planistyczną i podjął szereg działań z nią związanych. Rada Miejska [...] podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która swym zakresem obejmuje teren planowanej inwestycji. W dniu 2 października 2025 r. zawiadomiono o podjęciu ww. uchwały instytucje oraz organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu miejscowego planu. W dniu 8 października 2025 r. opublikowano w prasie, w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej urzędu ogłoszenie o przystąpieniu do sporządzenia przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze wskazaniem terminu składania wniosków przez zainteresowanych. Nadto przeprowadzono stosowne postępowanie ofertowe oraz w dniu 12 listopada 2025 r. podpisano umowę z osobą uprawnioną do sporządzenia projektu miejscowego planu dla przedmiotowego obszaru, której termin realizacji wynosi 5 miesięcy od dnia jej podpisania. Organ wskazał, że rozpoczęta procedura planistyczna jest na etapie opracowania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a szacowany termin jego przedłożenia Radzie Miejskiej [...] do uchwalenia to kwiecień 2026 r.Jednocześnie organ stwierdził, że planowana inwestycja zakładająca budowę stacji bazowej telefonii komórkowej o wysokości 43,3 m jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasto [...], zgodnie z którym teren planowanej inwestycji pełni funkcję terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub usługowej - symbol MN/U, o maksymalnej wysokości zabudowy do 10,0 m. Wskazano również, że na sąsiedniej działce w stosunku do terenu planowanej inwestycji, istnieje wpisane do Rejestru Zabytków Archeologicznych Województwa [...], wielofazowe grodzisko datowane na okres od późnego średniowiecza do czasów nowożytnych.Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik inwestora.Rozpoznając zażalenie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 14 stycznia 2026 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie w całości.W uzasadnieniu postanowienia, po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania Kolegium stwierdziło, że w niniejszej sprawie mało prawdopodobnym pozostaje aby procedura planistyczna mogła zostać ukończona do dnia 13 lipca 2026 r. kiedy to upływa termin 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ponadto jak wskazał organ I instancji, w obowiązującym studium uwarunkowań i kierunku zagospodarowania Gminy [...] teren planowanej inwestycji występuje pod funkcją MN/U- teren zabudowy mieszkaniowej lub usługowej o maksymalnej wysokości zabudowy do 10,00 m. Organ II instancji przytoczył treść art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych i stwierdził, że w sprawie może zachodzić sprzeczność planowanej inwestycji z przyszłym miejscowy planem.Nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem, P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie, zarzucając organowi naruszenie:- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez zaniechanie ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy i wydanie postanowienia utrzymującego w mocy zaskarżone postanowienie;- art. 144 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, wyprowadzenie z materiału zebranego fragmentarycznie wniosków z niego niewynikających, a nadto sporządzenie uzasadnienia niespójnego z treścią wydanego rozstrzygnięcia;- art. 8 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia naruszającego prawo, co stoi w jawnej sprzeczności z nałożonym na organ administracji obowiązkiem prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.W ocenie strony skarżącej, przed podjęciem ewentualnej decyzji o skorzystaniu z instytucji zawieszenia postępowania, na prowadzącym postępowanie organie spoczywa obowiązek przeprowadzenia wstępnej analizy zaawansowania procedury planistycznej pod kątem orientacyjnego terminu jej zakończenia i wstępnej oceny materiałów planistycznych co do zgodności lub ewentualnej kolizji z żądaniem przyszłego inwestora, który złożył wniosek o warunki zabudowy. W przypadku, gdy zachodzi realne prawdopodobieństwo, iż prace planistyczne nie zostaną zakończone w okresie, na jaki maksymalnie można zawiesić postępowanie, lub rada gminy nie podejmie uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, skorzystanie z instytucji zawieszenia jest nieuprawnione i stanowi naruszenie granic uznania administracyjnego. Zakres swobody orzekania organu jest ograniczony ogólnymi (naczelnymi) zasadami postępowania administracyjnego.Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych pełnomocnik skarżącej stwierdził, że skorzystanie przez organ z możliwości zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego jest dopuszczalne jeżeli w ustawowym, maksymalnym okresie zawieszenia postępowania jest prawdopodobne uchwalenie miejscowego planu, zaś przepisy takiego planu będą w odmienny sposób kształtowały ład przestrzenny aniżeli miałoby to nastąpić w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydanej zgodnie z żądaniem wniosku. Konieczne jest zatem zweryfikowanie przez organ jaki jest stan zaawansowania prac nad uchwaleniem miejscowego planu, a w szczególności czy w ustawowym okresie zawieszenia postępowania jest prawdopodobne uchwalenie takiego planu.Zdaniem strony skarżącej rzeczywistym powodem zawieszenia postępowania przez Prezydenta Miasta [...] jest ogólna niechęć organu do inwestycji objętej wnioskiem, a nie realnie prowadzone przez Organ prace planistyczne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, poprzestało na bezkrytycznym przytoczeniu twierdzeń organu I instancji o rozpoczęciu procedury planistycznej i podjęciu działań z nią związanych, natomiast nie pokusiło się o ustalenie, jakie realnie czynności wykonano, i czy stan zaawansowania prac daje choćby pewne prawdopodobieństwo uchwalenia planu miejscowego przed 13 czerwca 2026 r.Z uwagi na podniesione zarzuty pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Prezydenta Miasta [...], a także o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.Skarga okazała się zasadna.Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.W myśl art. 133 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części w szczególności, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.).Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a.Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym organ utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.Materialnoprawną podstawę do podjęcia postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego stanowi art. 58 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego można zawiesić na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli:1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany.Kompetencja organu do zawieszenia postępowania powiązana jest bezpośrednio z władztwem planistycznym przysługującym gminie, polegającym na prawie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Regulacje prawne u.p.z.p. stanowią, iż to właśnie plan miejscowy jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni. Z tego względu zasadne jest przyznanie pierwszeństwa pracom zmierzającym do jego uchwalenia, i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.W orzecznictwie przyjmuje się, że postanowienie wydawane na podstawie art. 58 ust. 1 u.p.z.p. ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użycie w przepisie zwrotu, iż postępowanie "można zawiesić". Zawieszenie postępowania jest zatem uzależnione od uznania administracyjnego organu, nie może ono mieć jednak charakteru dowolnego. Skorzystanie przez organ z powyższego uprawnienia winno być uzależnione od wyniku jego ustaleń w aspekcie wystąpienia realnych, obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania. Rozważenie przez organ administracji wstrzymania toku prowadzonego postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego jest dopuszczalne i celowe, gdy mogłoby zachodzić prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień tej decyzji z projektowanymi ustaleniami planu, jak również gdy zachodzi realne prawdopodobieństwo, że prace planistyczne nie zostaną zakończone w okresie, na jaki maksymalnie można zawiesić postępowanie. W przeciwnym razie, skorzystanie z instytucji zawieszenia jest nieuprawnione i stanowi naruszenie granic uznania administracyjnego. Granicę tego uznania wyznacza dokumentacja planistyczna wskazująca na ewentualną sprzeczność co do przeznaczenia objętego planowaną inwestycją terenu i przebieg procesu planistycznego z jednej strony oraz ogólna zasada uwzględniania słusznego interesu obywatela (w tym inwestora), gdy nie jest on sprzeczny z interesem społecznym.Stosując 58 ust. 1 ustawy organ winien mieć zatem na względzie stan zaawansowania prac planistycznych. Jeżeli bowiem, znając stan zaawansowania procedury planistycznej, istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu - to bez wątpienia występują racje do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 58 ust. 1 u.p.z.p. W sytuacji, gdy prace planistyczne są już zaawansowane, to do czasu uchwalenia planu przez radę gminy, właściwy organ powinien się powstrzymać wydania decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego i zawiesić prowadzone postępowanie na czas określony w art. 58 ust. 1 ustawy. Inaczej jednak oceniać należy przypadek, gdy prace nad planem miejscowym znajdują się dopiero w początkowym stadium. W takiej sytuacji, znając sekwencję koniecznych w tej procedurze czynności i ich czasochłonność, nie istnieją argumenty przemawiające za odraczaniem w czasie uzyskania przez inwestora decyzji, niezbędnej w procesie inwestycyjnym (por. m.in. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 27 listopada 2025 r. II SA/Sz 684/25, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 maja 2023 r. II SA/Po 135/23 oraz wskazana tam literatura i orzecznictwo, wszystkie orzeczenia dostępne pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl/).W tym miejscu należy uzupełniająco wskazać na treść art. 17 u.p.z.p., w którym ustawodawca kompleksowo uregulował kolejne etapy procedury planistycznej. Wskazany przepis stanowi, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno:1) ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, określając sposoby i miejsce składania wniosków do projektu planu miejscowego oraz termin ich składania, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia;2) zawiadamia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu planu miejscowego, określając termin składania wniosków do projektu planu miejscowego, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia zawiadomienia;4) sporządza projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem oraz prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana;6) występuje o opinie o projekcie planu miejscowego oraz o uzgodnienie projektu planu miejscowego do wyszczególnionych w przepisie organów;9) wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z uzyskanych opinii, dokonanych uzgodnień;11) ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych;13) przeprowadza konsultacje społeczne, a następnie wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z tych konsultacji;13a) w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w pkt 5a, pkt 6 lit. b i pkt 9 lit. b;13b) jeżeli w wyniku czynności określonych w pkt 13 lub 13a w projekcie planu miejscowego wprowadzono zmiany w zakresie dotyczącym lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ponawia czynności, o których mowa w pkt 10a-13, w zakresie tych zmian;14) przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2.Okolicznością bezsporną w niniejszym postępowaniu jest położenie działki objętej wnioskiem inwestora na obszarze, dla którego Rada Miejska [...] podjęła uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego pomiędzy ulicami [...], [...], [...] oraz [...]. Przedmiotem sporu jest natomiast stopień zaawansowania prac planistycznych oraz ewentualna sprzeczność zamierzenia inwestora z przeznaczeniem terenu, wynikającym z wizji planistycznej organów gminy.Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy przyjąć, że prace planistyczne organów gminy są obecnie na wczesnym etapie. Prezydent Miasta [...] stwierdził, że rozpoczęta procedura planistyczna jest na etapie opracowania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Szacowany termin jego przedłożenia Radzie Miejskiej [...] do uchwalenia to kwiecień 2026 r., przy czym na dzień wydania postanowienia organ I instancji zawiadomił o podjęciu uchwały intencyjnej instytucje oraz organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu miejscowego planu, a także opublikował w prasie, w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej urzędu ogłoszenie o przystąpieniu do sporządzenia przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze wskazaniem terminu składania wniosków przez zainteresowanych. Oznacza to, że w ramach procedury planistycznej nie sporządzono projektu planu miejscowego wraz z uzasadnieniem.Z uwagi na brak projektu planu miejscowego nie jest na obecnym etapie możliwe stwierdzenie kolizji zamierzenia inwestycyjnego z postanowieniami projektowanego planu. Na obecnym etapie postępowania nie jest znane docelowe przeznaczenie terenu objętego wnioskiem w opracowywanym planie miejscowym.W konsekwencji Sąd podzielił zarzuty pełnomocnika skarżącego i doszedł do przekonania, że Kolegium niezasadnie utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Analiza akt sprawy oraz uzasadnień postanowień organów obu instancji nie daje podstaw do stwierdzenia, że w sprawie istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności postanowień decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu. Nie można mówić również o zaawansowanym etapie procedury planistycznej, określonej w art. 17 u.p.z.p. Sąd dostrzega, że termin zawieszenia postępowania w kontrolowanym postępowaniu, obliczony zgodnie z art. 58 ust. 1 u.p.z.p. (tj. 12 miesięcy od daty złożenia wniosku przez inwestora), upływa 13 czerwca 2026 r. W tym stanie rzeczy, znając sekwencję koniecznych w procedurze planistycznej czynności i ich czasochłonność, nie istnieją argumenty przemawiające za odraczaniem w czasie uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy, niezbędnej w procesie inwestycyjnym. Sąd podziela również argumentację pełnomocnika i stwierdza, że w sprawie nie wykazano dotąd sprzeczności między wnioskowaną inwestycją a zamierzeniami planistycznymi organów gminy. Również stan zaawansowania prac planistycznych nie uzasadniał potrzeby zawieszenia postępowania.Ubocznie Sąd wskazuje, że wszczęcie postępowania administracyjnego następuje z dniem doręczenia żądania organowi administracji publicznej, na co wskazuje brzmienie art. 61 § 3 k.p.a. i to od tej daty należy w kontrolowanej sprawie obliczać termin zawieszenia postępowania, określony w art. 58 ust. 1 u.p.z.p. Odmienna interpretacja przywołanych przepisów prawa, dopuszczająca niczym nieskrępowane decydowanie przez organ pierwszej instancji o faktycznym początku biegu terminu załatwienia sprawy poprzez brak wzywania strony do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest niedopuszczalna. W żadnym wypadku stanowisko takie nie wynika z treści art. 57 § 4 k.p.a.Uzasadniony okazał się również zarzut naruszenia art. 144 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Sąd podziela stanowisko pełnomocnika skarżącego, iż uzasadnienie postanowienia Kolegium jest niespójne względem podjętego w nim rozstrzygnięcia. Organ II instancji stwierdził, że mało prawdopodobnym pozostaje aby procedura planistyczna mogła zostać ukończona do dnia 13 lipca 2026 r. kiedy to upływa termin 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stwierdzenie to pozostaje w kolizji z pozostałą częścią uzasadnienia oraz rozstrzygnięciem i poddaje w wątpliwość, czy organ dokonał badania całokształtu okoliczności i materiałów sprawy w sposób rzetelny i wyczerpujący.Odnosząc się do stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji, według którego uzależnianie rozstrzygnięcia sprawy od stanu zaawansowania prac planistycznych stoi w jawnej sprzeczności z art. 58 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Sąd wskazuje, że fakultatywność zawieszenia postępowania w żadnym razie nie oznacza dowolności jego zawieszenia. Jak wskazano powyżej, postanowienie o zawieszeniu podejmowane w ramach uznania administracyjnego musi zawierać szczegółowe uzasadnienie. Skorzystanie przez organ wykonawczy gminy z instytucji zawieszenia postępowania jest więc możliwe wówczas, gdy istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy ustaleniami planu, a decyzją o warunkach zabudowy (lokalizacji inwestycji celu publicznego), która to sprzeczność skutkowałaby ewentualną koniecznością stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. Każdorazowo więc przed podjęciem ewentualnej decyzji o skorzystaniu z tej instytucji na prowadzącym postępowanie organie spoczywa obowiązek przeprowadzenia wstępnej analizy zaawansowania procedury planistycznej pod kątem orientacyjnego terminu jej zakończenia i wstępnej oceny materiałów planistycznych. W kontrolowanej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na istnienie kolizji zamiarów inwestora z projektowanym przeznaczeniem terenu.Również argumentacja organu o przekroczeniu dopuszczalnej wysokości planowanej inwestycji względem zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie zasługiwała na aprobatę. Przywołany w postanowieniu organu odwoławczego oraz w skardze art. 46 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 311 ze zm.) stanowi, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zwany dalej "planem miejscowym", nie może ustanawiać zakazów, a przyjmowane w nim rozwiązania nie mogą uniemożliwiać lokalizowania inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, jeżeli taka inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi (ust. 1). Nie stosuje się ustaleń planu miejscowego w zakresie ustanowionych zakazów lub przyjętych w nim rozwiązań, o których mowa w ust. 1, jeżeli taka inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi (ust. 2). Jeżeli lokalizacja inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej nie jest umieszczona w planie miejscowym, dopuszcza się jej lokalizowanie, jeżeli nie jest to sprzeczne z określonym w planie przeznaczeniem terenu ani nie narusza ustanowionych w planie zakazów lub ograniczeń. Przeznaczenie terenu na cele zabudowy wielorodzinnej, rolnicze, leśne, usługowe lub produkcyjne nie jest sprzeczne z lokalizacją inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, a przeznaczenie terenu na cele zabudowy jednorodzinnej nie jest sprzeczne z lokalizacją infrastruktury telekomunikacyjnej o nieznacznym oddziaływaniu (ust. 3).Z treści art. 46 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy Kolegium wyprowadziło wniosek, iż w sprawie może zachodzić sprzeczność planowanej inwestycji z przyszłym planem miejscowym. W orzecznictwie przyjmuje się jednak, że plan miejscowy nie może wprowadzać na całym obszarze objętym planem zakazu lokalizacji urządzeń telekomunikacyjnych, uniemożliwiającego lokalizowania inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej. Nie oznacza to, że plan miejscowy nie może wprowadzać pewnych ograniczeń, czy to w zakresie lokalizacji inwestycji, ich rozmieszczenia w terenie, czy też ograniczeń co do rodzaju urządzeń z uwagi na miejsca, w których będą zlokalizowane, bądź ograniczeń z uwagi na ochronę innych wartości istotnych z punktu widzenia gospodarowania przestrzenią (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2022 r. II OSK 544/19). W kontrolowanym postępowaniu okoliczność ta ma istotne znaczenie, zarówno z uwagi na deklarowane przeznaczenie terenu inwestycji w opracowywanym planie miejscowym, jak również w kontekście ujawnionego w sąsiedztwie planowanej inwestycji grodziska wpisanego do Rejestru Zabytków Archeologicznych Województwa [...].Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, o czym orzeczono jak w punkcie I wyroku. Ponownie procedując w sprawie organ stosownie do art. 153 P.p.s.a. uwzględni argumentację oraz wykładnię Sądu.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożyła się opłata z tytułu wpisu od skargi na postanowienie w kwocie 100 zł wynikająca z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wynagrodzenie radcy prawnego ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118) oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.. Na zasądzoną kwotę złożyła się opłata z tytułu wpisu od skargi na postanowienie w kwocie 100 zł wynikająca z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wynagrodzenie radcy prawnego ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118) oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.