Wyrok - II SA/Lu 70/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 26 marca 2026
Teza
Uchylono zaskarżoną decyzję. Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) Protokolant Referent Agata Kuśmirska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 listopada 2025 r., znak:Uchylono zaskarżoną decyzję. Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) Protokolant Referent Agata Kuśmirska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 listopada 2025 r., znak:
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola decyzji administracyjnej
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
opłata za szczególne korzystanie z wód
kontrola decyzji administracyjnej
odprowadzanie ścieków
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Anna Ostrowska.
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27 listopada 2025 r., znak: L.RUZ.4219.9.2025.AO, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 407 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960, dalej: Prawo wodne), Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Białej Podlaskiej z dnia 26 czerwca 2025 r., znak: LB.ZUZ.4210.41.2024 umarzającą w całości postępowanie administracyjne w przedmiocie udzielenia spółce [...] Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego dla Kopalni [...] "K. — P.".Stan sprawy przedstawia się następująco.W dniu 12 lutego 2024 r. wpłynął wniosek [...] Sp. z o.o. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na trwałe odwadnianie zakładu górniczego oraz długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej w związku z wydobyciem kredy piszącej, odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych wód pochodzących z odwadniania zakładu górniczego oraz wód opadowych z terenu zakładu przeróbczego, a także likwidację urządzeń wodnych.Dyrektor Zarządu Zlewni w Białej Podlaskiej PGW WP pismem z dnia 19 lutego 2024 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o dołączenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.W dniu 22 marca 2024 r. do organu przedłożono: kopię decyzji Wójta Gminy S. K. z 19 marca 2015 r. (znak: OŚ.6220.3.2013) o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, kopię decyzji Wójta Gminy S. K. z 9 grudnia 2016 r. (znak: OŚ.6220.4.2016) o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zaświadczenie Urzędu Gminy S. K. z 8 marca 2024 r. (znak: BUZ.6727.1.22.2024) o braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wypis i wyrys ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy S. K..Następnie pismem z dnia 23 kwietnia 2024 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o dołączenie wniosku o wygaszenie pozwoleń wodnoprawnych w zakresie wprowadzania ścieków do wód, tj. decyzji z dnia 09.06.2014 r., znak: OSL.6341.15.2014 i decyzji z dnia 04.05.2015 r., znak: OSL.6341.15.2014, wydanych przez Starostę Ł. , a także o dołączenie decyzji o warunkach zabudowy wymienionych w zaświadczeniu Urzędu Gminy S. K. z 8 marca 2024 r. Wnioskodawca został również wezwany do uzupełnienia operatu wodnoprawnego. W dniu 27 maja 2024 r. do organu przedłożono wymagane uzupełnienia.Następnie pismem z dnia 5 lipca 2024 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia operatu wodnoprawnego oraz wniosku, w tym o wyjaśnienie niezgodności sposobu odprowadzania wód opadowych lub roztopowych pomiędzy wnioskiem a decyzjami środowiskowymi oraz określenie czy długotrwałe obniżenie zwierciadła wody podziemnej spowodowane jest odwodnieniem zakładu górniczego. Ponadto wezwano wnioskodawcę o dołączenie oceny wodnoprawnej, zgodnie z zapisami art. 425 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego.Wnioskodawca pismem z dnia 24 lipca 2024 r., w związku z koniecznością złożenia i uzyskania zatwierdzenia oceny wodnoprawnej, wniósł o wydłużenie terminu na złożenie oceny wodnoprawnej oraz ustosunkowanie się do pozostałych kwestii wymienionych w piśmie organu, do dnia 30 września 2024 r. Organ I instancji przychylił się do prośby wnioskodawcy w powyższym zakresie.Pismem z dnia 30 września 2024 r. przedłożono wymagane wyjaśnienia, skorygowany wniosek o wydanie pozwoleń wodnoprawnych oraz opracowanie zatytułowane: "Ocena wodnoprawna na odprowadzanie wód kopalnianych pochodzących z terenu kopalni [...] piszącej "K. — P.".Pismem z dnia 7 października 2024 r. organ I instancji ponownie wezwał wnioskodawcę do dołączenia oceny wodnoprawnej, zgodnie z art. 425 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego.Pismem z dnia 24 października 2024 r. wnioskodawca zawnioskował o wydłużenie terminu na złożenie oceny wodnoprawnej do dnia 13 grudnia 2024 r. w związku z koniecznością uzyskania tej oceny, której procedowanie prowadzone jest w Zarządzie Zlewni w Białej Podlaskiej. Organ I instancji przychylił się do prośby wnioskodawcy w powyższym zakresie i wyraził zgodę na przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych podania.Wnioskodawca pismem z dnia 9 listopada 2024 r. ponownie zawnioskował o przedłużenie dostarczenia oceny wodnoprawnej do dnia 31 grudnia 2024 r., a następnie kolejno: do dnia 28 lutego 2025 r. i do dnia 31 marca 2025 r. Organ I instancji przychylił się do próśb wnioskodawcy.Kopia oceny wodnoprawnej wydanej przez Dyrektora Zarządu Zlewni w Białej Podlaskiej w dniu 25 lutego 2025 r., znak: LB.ZZŚ.4910.1.2024, została przedłożona organowi w dniu 24 marca 2025 r.W dalszej kolejności pismem z dnia 29 kwietnia 2025 r. organ wezwał wnioskodawcę do dostarczenia dokumentacji hydrogeologicznej, dostosowanie wniosku i operatu wodnoprawnego do zapisów oceny wodnoprawnej wydanej przez Dyrektora Zarządu Zlewni w Białej Podlaskiej oraz dołączenie aktualnego pełnomocnictwa.Pismem z dnia 29 maja 2025 r. wnioskodawca przedłożył aktualne pełnomocnictwo, korektę wniosku o wydanie pozwoleń wodnoprawych, część opisową operatu wodnoprawnego oraz wyjaśnił, że nie posiada dokumentacji hydrogeologicznej określającej warunki hydrogeologiczne w związku z kontynuacją odwodnienia w celu wydobywania kopaliny i w związku z powyższym wnosi o przedłużenie prowadzonego postępowania do dnia 31 lipca 2025 r. Poinformowano również, że inwestor przystąpił do pilnego sporządzenia tego dokumentu, ponadto nie miał on świadomości potrzeby posiadania przedmiotowego dokumentu na całej ścieżce postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, gdyż organ zażądał go dopiero w wezwaniu z dnia 29 kwietnia 2025 r.Decyzją z dnia 26 czerwca 2025 r., znak: LB.ZUZ.4210.41.2024 Dyrektor Zarządu Zlewni w Białej Podlaskiej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie umorzył w całości postępowanie administracyjne w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla Kopalni [...] "K. — P.".W odwołaniu od tej decyzji spółka [...] podniosła, że dokumentacja hydrogeologiczna została przez stronę wykonana i złożona w dniu 4 lipca 2025 r. do zatwierdzenia przez Marszałka Województwa M..W powołanej na wstępie decyzji organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną.W uzasadnieniu tej decyzji organ podniósł, że składając wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, wnioskodawca winien dołączyć dokumenty wskazane w art. 407 ust. 2 Prawa wodnego, w dostosowaniu do zakresu wnioskowanych pozwoleń wodnoprawnych, które stanowią załączniki formalne (obligatoryjne) do tego wniosku. Następnie organ wskazał, że złożony przez wnioskodawcę do organu I instancji wniosek o wydanie pozwoleń wodnoprawnych był niekompletny pod względem formalnym, w związku z powyższym organ, działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał do przedłożenia wymaganych dokumentów, tj. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (wobec braku powyższego wnioskodawcę wezwano do przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy), oceny wodnoprawnej oraz dokumentacji hydrogeologicznej. Ponadto pouczono wnioskodawcę, że nieusunięcie wskazanych braków w podanym terminie będzie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Wnioskodawca częściowo uzupełnił braki formalne, natomiast na dzień złożenia przedmiotowego wniosku nie posiadał oceny wodnoprawnej oraz dokumentacji hydrogeologicznej, których uzyskanie było procedowane w trakcie postępowania administracyjnego. Ze względu na konieczność pozyskania dokumentów wnioskodawca kilkukrotnie wnosił o przedłużenie terminu na ich złożenie, tym samym procedowanie złożonego wniosku zostało rozciągnięte w czasie.Organ wyjaśnił następnie, że przedłużenie terminu na uzupełnienie braków formalnych podania powinno uwzględniać realny czas potrzebny na złożenie wymaganych dokumentów, nie zaś orientacyjny, niezależny od wnioskodawcy i służący pozyskiwaniu brakujących decyzji, znacząco przedłużając w ten sposób prowadzenie sprawy przez organ.W opinii organu II instancji, Dyrektor Zarządu Zlewni w Białej Podlaskiej PGW WP niezasadnie przedłużał wnioskodawcy termin na złożenie dokumentów, których ten nie posiadał na dzień złożenia wniosku o wydanie pozwoleń wodnoprawnych, tj. oceny wodnoprawnej oraz dokumentacji hydrogeologicznej, a których uzyskanie przewidziane było w terminie bliżej nieokreślonym, zależnym do innych organów. Powyższe znacząco wydłużało termin rozpatrzenia złożonego wniosku. Przedmiotowy wniosek winien, zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu organu, zostać pozostawiony bez rozpoznania. Organ wskazał, że pozostawienie sprawy bez rozpoznania, co do zasady (tzn. o ile możliwość wystąpienia z żądaniem nie jest ograniczona terminem prawa materialnego) nie pozbawia strony uprawnienia do rozpoznania sprawy. Strona może bowiem powtórnie wystąpić z wnioskiem, który nie będzie już zawierał braków, jakich usunięcia żądał organ w odniesieniu do pierwszego podania.Jednocześnie organ odwoławczy uznał, że niezasadnym było wielokrotne wzywanie przez organ I instancji do uzupełnienia pojedynczych braków formalnych. Jak to zostało wskazane w złożonym odwołaniu, organ winien wystosować kompleksowe wezwanie uwzględniające wszystkie braki formalne, nie zaś dokonywać wezwań w sposób fragmentaryczny. Jakkolwiek organ II instancji podzielił stanowisko skarżącej w tym przedmiocie, tak stwierdził, że nieprawidłowości nie wpływają na zasadność odwołania. Niezależnie bowiem od wymienionych wadliwości, skarżąca nie zadośćuczyniła wezwaniu do usunięcia braków wniosku w sposób pełny, tj. na dzień wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia nie przedłożono do organu wymaganego dokumentu - dokumentacji hydrogeologicznej, czego wymaga art. 407 ust. 4 Prawa wodnego. Ponadto wymóg przedłożenia dokumentacji hydrogeologicznej wynika z ustawy Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2026 r. poz. 69). Zgodnie z brzemieniem art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. a/ tej ustawy, dokumentację hydrogeologiczną sporządza się w celu określenia warunków hydrogeologicznych związanych z zamierzonym wykonywaniem odwodnień w celu wydobywania kopalin.Organ podkreślił, że jakkolwiek w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku zasadnym byłoby pozostawienie go bez rozpoznania, tak w przedmiotowej sprawie organ I instancji przystąpił również do oceny merytorycznej wniosku oraz załączonych do niego dokumentów, kierując do wnioskodawcy wezwania na podstawie art. 50 § 1 k.p.a. W odróżnieniu od braków formalnych, braki merytoryczne dotyczą treści wniosku i argumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę. Mogą one dotyczyć np. niekompletnych wyjaśnień, niejasności w przedstawionych faktach czy braku dokumentów potwierdzających merytoryczne twierdzenia wnioskodawcy. Braki merytoryczne są oceniane w toku postępowania administracyjnego i nie prowadzą automatycznie do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, jak ma to miejsce w przypadku braków formalnych. W przeciwieństwie do art. 64 § 2 k.p.a., art. 50 § 1 k.p.a. nie przewiduje sankcji w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania w przypadku nieudzielenia wyjaśnień lub niezłożenia zeznań w wyznaczonym terminie. Organ może wyznaczyć termin na udzielenie wyjaśnień, ale jego niedotrzymanie nie skutkuje automatycznie negatywnymi konsekwencjami formalnymi. Konsekwencją może być to, że organ rozpatrzy sprawę na podstawie posiadanego materiału dowodowego, co może być niekorzystne dla wnioskodawcy, jeśli istotne informacje nie zostaną uwzględnione z powodu braku wyjaśnień. Organ I instancji podejmował jednocześnie czynności wymienione w art. 64 § 2 k.p.a. oraz w art. 50 § 1 k.p.a., uznając tym samym, że postępowanie administracyjne w przedmiotowym zakresie zostało już wszczęte mimo formalnego braku zawiadomienia stron postępowania o jego wszczęciu. Art. 50 § 1 k.p.a. nie przewiduje sankcji pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zasadnym więc było jego umorzenie, ze względu na nieuzupełnienia braków formalnych podania.Organ wyjaśnił następnie, że sprawa administracyjna jest konsekwencją istnienia stosunku administracyjnego — takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidulanych uprawnień wynikających z prawa materialnego. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli brakuje któregokolwiek z elementów stosunku materialnoprawnego (por. wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 1242/17). Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii organu II instancji, Dyrektor Zarządu Zlewni w Białej Podlaskiej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie prawidłowo umorzył przedmiotowe postępowanie administracyjne.W odniesieniu do zarzutu skarżącego dotyczącego wątpliwości co do obowiązku przedłożenia dokumentacji hydrogeologicznej, organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 407 ust. 4 Prawa wodnego do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych oraz na odwodnienie zakładu górniczego lub obiektu budowlanego dołącza się dokumentację hydrogeologiczną, jeżeli jest wymagana. Wymóg dołączenia dokumentacji hydrogeologicznej wynika z art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. a/ ustawy Prawo geologiczne i górnicze.Spółka [...] wniosła skargę na decyzje organu drugiej instancji, zarzucając:I. rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:1) art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób wadliwy, polegający na braku odniesienia się do podniesionego w odwołaniu przez skarżącą zarzutu naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 10 § 1 k.p.a., co stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności oraz zasady przekonywania, a w konsekwencji uniemożliwia skarżącej i sądowi administracyjnemu weryfikację motywów, jakimi kierował się organ, uznając to uchybienie za nieistotne dla wyniku sprawy, gdy tymczasem uchybienie to pozbawiło skarżącą możliwości złożenia kluczowych oświadczeń przed zakończeniem postępowania;2) art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. polegającego na braku rzetelnego ustosunkowania się do zarzutu naruszenia zasad zaufania i szybkości postępowania (art. 8 k.p.a. i 12 k.p.a.), co doprowadziło do pominięcia faktu, iż niekonsekwentne działanie organu pierwszej instancji pozbawiło skarżącą możliwości uzyskania rozstrzygnięcia przed wygaśnięciem dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego;3) art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 50 § 1 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ich niewłaściwą wykładnię, polegającą na bezpodstawnym przyjęciu, że niewywiązanie się przez stronę z wezwania do przedłożenia dowodu (dokumentacji hydrogeologicznej) skutkuje bezprzedmiotowością postępowania, podczas gdy brak dowodu w sprawie nie jest tożsamy z brakiem przedmiotu sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do przedwczesnego umorzenia postępowania i uchylenia się przez organ od merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku skarżącej;4) art. 7a § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy treść przepisów art. 407 ust. 4 pkt 3 Prawa wodnego w związku z art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. a/ Prawa geologicznego i górniczego budziła wątpliwości interpretacyjne co do obowiązku przedłożenia dokumentacji hydrogeologicznej w przypadku kontynuacji eksploatacji istniejącego zakładu, a organ rozstrzygnął te wątpliwości na niekorzyść skarżącej, nakładając na nią nienależny obowiązek i w konsekwencji umarzając postępowanie;II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 407 ust. 4 Prawa wodnego w związku z art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. a/ ustawy Prawo geologiczne i górnicze poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w niniejszym stanie faktycznym istniał obowiązek przedłożenia dokumentacji hydrogeologicznej, podczas gdy skarżąca ubiega się o pozwolenie na kontynuację eksploatacji i odwadniania istniejącego zakładu górniczego, co nie stanowi przedsięwzięcia "zamierzonego" w rozumieniu przepisów, a tym samym żądanie organu było pozbawione podstawy prawnej.Mając na uwadze powyższe, skarżąca zażądała uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz uchylenia utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, a także zasądzenia od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.Przedmiotem sporu jest zgodność z prawem umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego z powodu niedołączenia przez skarżącą spółkę dokumentacji hydrogeologicznej do wniosku o pozwolenie wodnoprawne dla Kopalni [...] "K. — P.".Na wstępie należy odnieść się do najdalej idącego zarzutu dotyczącego niezasadności żądania dołączenia dokumentacji hydrogeologicznej do wniosku o pozwolenie wodnoprawne.Wbrew stanowisku skarżącej istnieje podstawa prawna i faktyczna do żądania tej dokumentacji w okolicznościach niniejszej sprawy. W myśl art. 407 ust. 4 Prawa wodnego do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych oraz na odwodnienie zakładu górniczego lub obiektu budowlanego dołącza się dokumentację hydrogeologiczną, jeżeli jest wymagana. Zgodnie zaś z art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. a/ Prawa geologicznego i górniczego dokumentację hydrogeologiczną sporządza się w celu określenia warunków hydrogeologicznych związanych z zamierzonym wykonywaniem odwodnień w celu wydobywania kopalin.W ocenie Sądu nie ma podstaw, aby uznać, że dokumentacja ta wymagana jest jedynie wówczas, gdy wykonywanie odwodnień jest związane z realizacją określonych obiektów czy urządzeń odwadniających, bądź jedynie z rozpoczęciem działalności polegającej na wydobywaniu kopalin. Dyspozycja tego przepisu jest sformułowana na tyle ogólnie, że obejmuje wszelkie działania, których skutkiem jest wykonywanie odwodnień. Użycie zaś przez ustawodawcę sformułowania: "wykonywanie odwodnień" prowadzi do wniosku, że nie chodzi jedynie o jednorazowe ich wykonanie, ale obejmuje również sytuacje, gdy wnioskodawca ubiega się o pozwolenie na kolejny okres, w którym działalność wymagająca odwadniania będzie kontynuowana.W piśmie z 15 maja 2024 r. spółka sprecyzowała, że wniosek o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego z 8 lutego 2024 r. dotyczy usługi wodnej polegającej na odprowadzaniu do wód lub do urządzeń wodnych wód pochodzących z odwadniania zakładu górniczego z terenu kopalni [...] "K.-P." oraz wód opadowych z terenu zakładu przeróbczego do cieku D. spod W. .Niewątpliwie zatem wniosek o pozwolenie wodnoprawne obejmował działalność związaną z zamierzonym wykonywaniem odwodnień w celu wydobywania kopaliny. Stąd konieczność uzyskania dokumentacji hydrogeologicznej i dołączenia jej do wniosku o to pozwolenie nie budzi wątpliwości Sądu jako wprost wynikająca z wyżej powołanej normy art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. a/ Prawa geologicznego i górniczego.Skoro dokumentacji tej nie dołączono do wniosku o pozwolenie wodnoprawne, to organ pierwszej instancji zasadnie wezwał skarżącą spółkę do jej dołączenia w trybie art. 64 § 2 k.p.a.W istocie podstawowym błędem organu pierwszej instancji, na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy, było wzywanie skarżącej do uzupełnienia brakującej dokumentacji "etapami", w tym wezwanie do dołączenia dokumentacji hydrogeologicznej dopiero w dniu 29 kwietnia 2025 r. (wniosek został złożony w dniu 12 lutego 2024 r.). Jednak nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia zaaprobowanie przez organ odwoławczy odmowy przedłużenia skarżącej terminu na dołączenie tej dokumentacji do wniosku o pozwolenie wodnoprawne. Za takie nie można bowiem uznać twierdzenia organu odwoławczego, że "przedłużenie terminu na uzupełnienie braków formalnych podania powinno uwzględniać realny czas potrzebny na złożenie wymaganych dokumentów, nie zaś orientacyjny, niezależny od wnioskodawcy i służący pozyskiwaniu brakujących decyzji, znacząco przedłużając w ten sposób prowadzenie sprawy przez organ". Ma rację skarżąca spółka, że to właśnie wielokrotne wzywanie jej przez organ pierwszej instancji do uzupełnień, często dotyczących pojedynczych braków, wydłużało postępowanie w sprawie. Zamiast jednorazowego, kompleksowego wezwania do uzupełnienia wszystkich braków, organ prowadził korespondencję w sposób fragmentaryczny, wzywając do przedłożenia dokumentacji hydrogeologicznej dopiero 29 kwietnia 2025 r., a zatem po upływie około 14 miesięcy od złożenia wniosku o pozwolenie wodnoprawne. Gdyby organ pierwszej instancji już w lutym 2024 r. wystosował kompleksowe wezwanie do usunięcia braków, w tym do przedłożenia dokumentacji hydrogeologicznej, skarżąca miałaby możliwość przeprowadzenia procedury zatwierdzenia tej dokumentacji w czasie pozwalającym na wydanie pozwolenia wodnoprawnego jeszcze przed wygaśnięciem poprzedniej decyzji. Tymczasem organ pierwszej instancji, poprzez prowadzenie postępowania w sposób fragmentaryczny i wielokrotne wyrażanie zgody na przedłużanie terminów, stworzył u skarżącej uzasadnione przekonanie, że jej starania zmierzające do skompletowania dokumentacji są akceptowane. Co istotne, w dniu 6 czerwca 2025 r. strona złożyła pismo datowane na 29 maja 2025 r., w którym szczegółowo wyjaśniła przyczyny braku dokumentacji hydrogeologicznej i wniosła o przedłużenie terminu na jej dostarczenie do 31 lipca 2025 r. Arbitralne umorzenie postępowania — w momencie, gdy proces pozyskiwania przez skarżącą dokumentacji hydrogeologicznej był w toku, narusza zasadę zaufania strony do organów władzy publicznej wyrażoną w art. 8 k.p.a., a także zasadę szybkości i prostoty postępowania.Za zasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., polegającego na pozbawieniu skarżącej możliwości czynnego udziału w postępowaniu. Jak wskazała skarżąca w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej, umorzenie postępowania bez wysłuchania strony uniemożliwiło jej przedstawienie organowi informacji i dowodów potwierdzających fakt, że dokumentacja hydrogeologiczna została wykonana i złożona w dniu 4 lipca 2025 r. do zatwierdzenia przez Marszałka Województwa M. zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze (dowód: pismo z dnia 3 lipca 2025 r. o złożeniu dokumentacji hydrogeologicznej do zatwierdzenia). W świetle powyższego organ nie dysponował kluczową informacją, że dokumentacja hydrogeologiczna została wykonana i istniała uzasadniona perspektywa przedłożenia tej dokumentacji w terminie wskazanym przez stronę w piśmie z 29 maja 2025 r., tj. do 31 lipca 2025 r. W tej sytuacji naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. miało istotny wpływ na wynik sprawy.Organy obu instancji dopuściły się również istotnego naruszenia art. 105 § 1 k.p.a. polegającego na stwierdzeniu przesłanki umorzenia postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego w sytuacji, gdy nie zaistniały żadne ku temu podstawy. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, jeżeli zabraknie któregoś z elementów sprawy administracyjnej, tj. podmiotu, przedmiotu bądź podstawy prawnej), w wyniku czego sprawa administracyjna albo nigdy nie istniała (bezprzedmiotowość pierwotna), albo przestała istnieć (bezprzedmiotowość następcza). Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego wniosku nie może stanowić o bezprzedmiotowości sprawy, ale skutkuje albo pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, albo odmową udzielenia pozwolenia. Umorzenia postępowania nie może uzasadniać powołanie się przez organ odwoławczy na treść art. 50 § 1 k.p.a., ponieważ dotyczy on wyłącznie wezwania osób do udziału w czynnościach procesowych, do złożenia wyjaśnień lub zeznać osobiście, co w rozpoznawanej sprawie w ogóle nie miało miejsca.Ponownie ma rację skarżąca spółka, że nieuzupełnienie dokumentacji w wyznaczonym, krótkim terminie czternastu dni, zwłaszcza w kontekście wcześniejszej długotrwałości postępowania i fragmentarycznych wezwań do uzupełnień, a także faktu, że dokumentacja hydrogeologiczna, której wykonanie wymaga czasu, specjalistycznej wiedzy i konieczności jej zatwierdzenia przez Marszałka Województwa M., była w trakcie finalizacji — nie oznacza, że sprawa administracyjna stała się bezprzedmiotowa. Umorzenie postępowania było bezpodstawne, ponieważ przedmiot sprawy istnieje, a strona ma prawnie uzasadniony interes w jej załatwieniu, szczególnie w świetle faktu, że w dniu 30 kwietnia 2025 r., tj. 15 miesięcy po wszczęciu przedmiotowego postępowania, dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne wygasło i strona została pozbawiona możliwości kontynuowania legalnej działalności w zakresie odprowadzania wód.Długotrwałe prowadzenie postępowania, wielokrotne wzywanie do uzupełnień, a także kilkukrotne przedłużanie terminu na uzupełnienie braków formalnych na prośbę strony, by ostatecznie umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, bez dania szansy na przedłożenie ostatniego dokumentu, jakim jest dokumentacja hydrogeologiczna, jest sprzeczne z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego, na czele z zasadą zaufania strony do organu oraz zasadą ekonomiki procesowej. Organ nie może obarczać strony negatywnymi konsekwencjami przedłużania się postępowania w sprawie w sytuacji, gdy to nie strona, lecz organ, poprzez rozciąganie postępowania w czasie i fragmentaryczne wzywanie do uzupełnień, przyczynił się do jego długotrwałości. Strona na każdym etapie postępowania konsekwentnie uzupełniała dokumentację, a brak dołączenia w terminie dokumentacji hydrogeologicznej, do której przedłożenia została wezwana dopiero pismem z dnia 29 kwietnia 2025 r., wynikał ze złożoności tej dokumentacji i czasu potrzebnego na jej przygotowanie, w tym zatwierdzenie przez marszałka województwa.Powyższe uchybienia doprowadziły do uchylenia decyzji organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.). jako naruszających w sposób istotny przepisy prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 50 § 1 k.p.a., art. 64 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 105 § 1 k.p.a. (pkt I sentencji wyroku).Orzeczenie o kosztach postępowania zostało wydane na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzone koszty postępowania w kwocie 797 zł obejmują uiszczony przez skarżącą wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej, które stosownie do § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118), wynosi 480 zł, a także opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (pkt II sentencji wyroku).. Zasądzone koszty postępowania w kwocie 797 zł obejmują uiszczony przez skarżącą wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej, które stosownie do § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118), wynosi 480 zł, a także opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (pkt II sentencji wyroku).