Wyrok - I SA/Wa 1915/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 26 marca 2026
Teza
Uchylono postanowienie I i II instancji. Administracyjne postępowanie, Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz asesor sądowy WSA Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi O. M. i F. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 października 2025 r. nr KOC/5445/Go/25 w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postUchylono postanowienie I i II instancji. Administracyjne postępowanie, Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz asesor sądowy WSA Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi O. M. i F. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 października 2025 r. nr KOC/5445/Go/25 w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz post
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
odszkodowanie
spadek
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
spadkodawca
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (7)
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie I i II instancji
UZASADNIENIE
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez O. M., J. M., O. M., K. M. A. M., M. M., F. M. i K. M., postanowieniem z 13 października 2025 r. KOC/5445/Go/25 utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta m.st. Warszawy z 12 sierpnia 2025 r. nr 481/SD/2025 odmawiające podjęcia postępowania administracyjnego o zwrot nieruchomości położonej przy ul. [...], ozn. hip. [...], w zakresie działki nr [...] z obrębu [...].Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.Pismem z 27 grudnia 2000 r. A. M. poinformowała: "mam zamiar ubiegać się o prawa do działki Nr [...]". Następnie pismem z 28 listopada 2001 r. A. M. doprecyzowała wniosek z 27 grudnia 2000 r. podając, że wnosi o zwrot przedmiotowej nieruchomości.Pismem z 4 października 2023 r. O. M., w pkt. 1 cofnął wniosek z 27 grudnia 2000 r. i z 28 listopada 2001 r. o zwrot nieruchomości oraz wniósł o umorzenie postepowania administracyjnego.Postanowieniem nr 126/SD/2024 z 6 lutego 2024 r. Prezydent m.st. Warszawy zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie rozpoznania wniosku z 27 grudnia 2000 r., doprecyzowanego wnioskiem z 28 listopada 2001 r. złożonego przez A. M. o zwrot (użytkowanie wieczyste) nieruchomości położonej przy ul. [...], ozn. hip. [...] w stosunku do działki nr [...] z obrębu [...], do czasu przedłożenia do akt prawomocnych postanowień spadkowych lub aktów poświadczenia dziedziczenia po współwłaścicielach – A. R. i K. R.Pismem z 30 lipca 2025 r. O. M. w imieniu własnym i w imieniu J. M., O. M., A. M., K. M., M. M. oraz F. M. reprezentowanych przez adw. P. B., w pkt. 1 wnieśli o podjęcie postępowania administracyjnego zawieszonego postanowieniem Prezydenta m.st. Warszawy z 6 lipca 2024 r. w przedmiocie rozpoznania wniosku z 27 grudnia 2000 r., doprecyzowanego wnioskiem z 28 listopada 2001 r. złożonym przez A. M. o zwrot nieruchomości położonej przy ul. [...], ozn. hip. [...], w stosunku do działki nr [...] z obrębu [...], do czasu przedłożenia do akt prawomocnych postanowień spadkowych lub aktów poświadczenia dziedziczenia po A. R. i K. R., w pkt. 2 cofnęli wniosek z 27 grudnia 2000 r. oraz wniosek z 28 listopada 2001 r. o zwrot (użytkowanie wieczyste) nieruchomości położonej przy ul. [...], ozn. hip. [...] i wnieśli o umorzenie postępowania zwrotowego w zakresie części działki nr [...].Pismem z dnia 4 sierpnia 2025 r. O. M. w imieniu własnym i w imieniu J. M., O. M., A. M., K. M., M. M. (wszyscy reprezentowani przez adw. P. B.) ponowili wnioski wymienione w piśmie z 30 lipca 2025 r.Postanowieniem Prezydenta m.st. Warszawy z 12 sierpnia 2025 r. odmówiono podjęcia postępowania administracyjnego o zwrot nieruchomości położonej przy ul. [...], ozn. hip. [...], w zakresie działki nr [...] z obrębu [...]. W uzasadnieniu postanowienia wskazano: "(..,) Stosownie do art. 97 § 2 Kpa podjęcie zawieszonego postępowania może nastąpić dopiero po ustaniu przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania. Przyczyną zawieszenia postępowania był brak dokumentacji pozwalającej ustalić następstwo prawne po A. R. i K. R. - współwłaścicielach udziału w gruncie stanowiącym działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...]. Stronami postępowania w przedmiocie zwrotu/ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu są bowiem nie tylko następcy prawni dawnego właściciela nieruchomości, ale również osoby legitymujące się tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości: aktualni właściciele bądź użytkownicy wieczyści gruntu. Do akt sprawy nie wpłynęły dotąd dokumenty pozwalające ustalić następstwo prawne po ww. osobach. Tym samym brak jest podstaw do podjęcia postępowania administracyjnego o zwrot nieruchomości. Dodatkowo należy zauważyć, że pismem z dnia 04.10.2023 r. tylko O. M. reprezentowany przez adw. P. B. cofnął wnioski z dnia 27.12.2000 r. i 28.11.2001 r. o zwrot nieruchomości i wniósł o umorzenie postępowania. Dopiero przy piśmie z dnia 17.01.2025 r. (data wpływu: 22.01.2025 r.) pełnomocnik przedłożył stosowne pełnomocnictwa od J. M., O. M., K. M., A. M., M. M. í F. M. Zgodnie z art. 105 § 2 Kpa organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. Organ I instancji nie mógł uwzględnić wniosku z dnia 04.10.2023 r. złożonego tylko przez jedną ze stron postępowania o umorzenie postępowania zwrotowego (...)".Na ww. postanowienie zażalenie złożyli: O. M., J. M., O. M., K. M., A. M., M. M., F. M. i K. M. reprezentowani przez adw. P. B. kwestionując podjęte przez organ l instancji rozstrzygnięcie.Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie postanowieniem z 13 października 2025 r. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta m.st. Warszawy z 12 sierpnia 2025 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zagadnieniem wstępnym jest bez wątpienia ustalenie kręgu osób uprawnionych do udziału w niniejszej sprawie.Kolegium Zauważyło, że zgodnie z art. 97 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania.W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w sytuacji zawieszenia postępowania z uwagi na zagadnienie wstępne, przyczyna uzasadniająca zawieszenie ustępuje w chwili, gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd uzyskuje charakter trwały, tj. staje się odpowiednio ostateczne, prawomocne, wykonalne bądź skuteczne. W orzecznictwie wskazuje się również, że rozpoznanie wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania obliguje organ administracji do oceny nie tylko tego, czy ustały przyczyny zawieszenia postępowania, ale także, czy w rzeczywistości istniały przesłanki do jego zawieszenia (np. wyrok NSA z 29 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 626/11).Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy do organu nie wpłynęły prawomocne postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub akty poświadczenia dziedziczenia po współwłaścicielach przedstawionej wyżej nieruchomości, tj. po A. R. i K. R., co uniemożliwia ustalenie prawidłowo kręgu wszystkich uprawnionych do udziału w tym postępowaniu w charakterze stron.Zatem odmawiając podjęcia zawieszonego postępowania prawidłowo organ uznał, że nie ustala przesłanka jego zawieszenia. Zdaniem SKO stanowisko organu jest prawidłowe. Nie ulega bowiem wątpliwości, że do czasu ustalenia spadkobierców wskazanych wyżej osób, co może nastąpić jedynie na podstawie prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia, organ nie może podjąć zawieszonego postępowania i rozpoznać przedmiotowej sprawy. Organ nie może bowiem prowadzić postępowania bez udziału wszystkich podmiotów mających interes prawny w tym postępowaniu. Stanowiłoby to naruszenie jednej z podstawowych zasad kpa wyrażonej w art. 10 § 1 kpa, z której wynika obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Konieczność ustalenia kręgu osób będących stronami danego postępowania nie oznacza jednak, że organ z urzędu powinien wszczynać postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłych współwłaścicielach nieruchomości. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie zezwalają organowi na wystąpienie z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku lub uznanie za zmarłego. Z takim wnioskiem może wystąpić jedynie podmiot, który ma w tym interes prawny, a organ do takich podmiotów nie należy. Stosowny interes prawny mają skarżący, oni też są zobowiązani do podjęcia czynności zmierzających do uzyskania postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktów poświadczenia dziedziczenia po ww. zmarłych.Od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 13 października 2025 r. O. M. i F. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu w całości postanowieniu zarzucili naruszenie: 1) art. 97 § 2 w zw. z art. 105 § 1 w zw. z art. 35 kpa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż brak przedstawienia dokumentów spadkowych przez spadkobierców wnioskodawcy uzasadnia bezterminowe zawieszenie postępowania, pomimo, iż organy mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, załatwiać sprawy w rozsądnym terminie, bez zbędnej zwłoki, podczas gdy organ nie może w nieskończoność podtrzymywać zawieszonego postępowania, podczas gdy w rzeczywistości należało przyjąć, iż z uwagi na brak strony spawa jako bezprzedmiotowa i podlega umorzeniu; 2) art. 123 § 1 w zw. z art. 97 § 2 w zw. z art. 1 pkt 1 kpa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i odmowę podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego, pomimo, iż na skutek cofnięcia wniosku w sprawie przez skarżących oraz pozostałych wnioskodawców przedmiot postępowania przestaje istnieć, a zatem odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 kpa, a zatem postępowanie to stało się bezprzedmiotowe; 3) art. 105 § 1 w zw. z art. 61 § 1 kpa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i nieumorzenie przez organ bezprzedmiotowego postępowania, pomimo że postępowanie prowadzone w trybie art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344 ze zm.) – dalej zwanej "ugn" jest postępowaniem prowadzonym wyłącznie na wniosek strony, a zatem cofnięcie wniosku przez uprawnionego skutkuje bezprzedmiotowością tego postępowania, co wymaga bezwzględnego umorzenia tego postępowania. Mając powyższe na uwadze skarżący wnieśli o: 1) o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Prezydenta m.st. Warszawy z 12 sierpnia 2025 r.; 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Organ podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Skarga jest zasadna.Istota problemu jaki zarysował się w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy organ administracji publicznej jest uprawniony do umorzenia postępowania administracyjnego, gdy jest ono zawieszone z uwagi na wystąpienie obligatoryjnej podstawy do zawieszenia tego postępowania z art. 97 § 1 pkt 1 kpa, a strony (spadkobiercy wnioskodawcy) rezygnują z dalszego prowadzenia postępowania uruchomionego na wniosek ich poprzednika prawnego – A. M. (spadkobiercy przeddekretowego właściciela nieruchomości [...]), gdy nie ustąpiły przyczyny zawieszenia postępowania, czego wymaga art. 97 § 2 kpa.Odnosząc się do tego zagadnienia zacząć należało od tego, że art. 214 ust. 1 ugn przewiduje postępowanie o zwrot nieruchomości poprzez przyznanie prawa użytkowania wieczystego gruntu i zwrot budynku, które może toczyć się wyłącznie na skutek wniosków poprzednich właścicieli, których prawa do odszkodowania za przejęte przez państwo grunty, budynki i inne części składowe nieruchomości, przewidziane w art. 7 ust. 4 i 5 oraz art. 8 dekretu wygasły na podstawie przepisów ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, jeżeli w terminie do 31 grudnia 1988 r. tego rodzaju wnioski zgłosili oni lub ich następcy prawni (spadkobiercy).Faktem jest to, że według art. 61 § 2 kpa organ administracji publicznej może ze względu na szczególnie ważny interes strony wszcząć z urzędu postępowanie także w sprawie, w której przepis prawa wymaga wniosku strony. Organ obowiązany jest uzyskać na to zgodę strony w toku postępowania, a w razie nieuzyskania zgody - postępowanie umorzyć.Z tym, że – zdaniem Sądu – przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, gdy złożenie wniosku obwarowane jest terminem prawa materialnego, po upływie którego roszczenie wygasa. Art. 61 § 2 kpa nie może bowiem stanowić podstawy do obejścia prawa materialnego.Co istotne w niniejszej sprawie nie mają zastosowania zmiany wprowadzone do art. 97 kpa poprzez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego (Dz.U. z 2025 r. poz. 759), co wynika z 31 ust. 1 w zw. z art. 48 tej ustawy.Zatem w sprawie z art, 214 ugn, która może się toczyć tylko na wniosek strony, to strona wnioskująca o nabycie prawa jest dysponentem tego postępowania.Zdaniem Sądu cofnięcie wniosku przez stronę żądającą wszczęcia postępowania, jeżeli następuje na etapie postępowania w trybie zwykłym, nie jest obwarowane żadnymi wymogami, inaczej niż cofnięcie odwołania (art. 137 kpa).W niniejszej sprawie nie zachodzi również przypadek wycofania żądania wszczęcia postępowania określony w art. 98 § 2 kpa.Skoro zatem strony uprawnione do brania udziału w postępowaniu o zwrot nieruchomości - spadkobiercy, którzy wstąpili do tego postępowania w trybie art. 30 § 4 kpa po A. M. (wnioskodawcy), w toku postępowania wniosek ten cofnęli, to postępowanie z art. 214 ugn stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, w sytuacji gdy postępowanie to nie może toczyć się dalej z urzędu, w szczególności doprowadzić do wydania decyzji orzekającej co do istoty sprawy. Nie można bowiem uwzględnić bądź nie uwzględnić żądania wniosku strony uprzednio cofniętego.Zdaniem Sądu na przeszkodzie do uznania takiego postępowania za bezprzedmiotowe nie stoi fakt uprzedniego zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 1 kpa (a nie jak przyjęło wadliwie Kolegium na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, z uwagi na tzw. zagadnienie wstępne) i stan nieustąpienia przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania, o której mowa w § 1 pkt 1 tego przepisu, o którym mowa w art. 97 § 2 kpa.W ocenie Sądu zawarty w art. 97 § 2 kpa zwrot "gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania" w realiach niniejszej sprawy należy rozumieć w ten sposób, że skoro organ jest zobligowany do podjęcia postępowania po odpadnięciu przyczyny jego zawieszenia z art. 97 § 1 pkt 1 kpa, to tym bardziej jest uprawniony do podjęcia postępowania administracyjnego, gdy na skutek cofnięcia żądania wszczęcia postępowania (wniosku) odpadnie podstawowy warunek dalszego trwania tego postępowania. Z tej perspektywy nie ma bowiem znaczenia, czy postępowanie trwa w stanie zawieszenia, czy prowadzone są przez organ czynności wyjaśniające. Cofnięcie wniosku wszczynającego postępowanie o zwrot nieruchomości ma bowiem taki skutek, że organ właściwy winien to postępowanie zakończyć nie poprzez wydanie decyzji co do istoty sprawy, ale poprzez wydanie decyzji kończącej sprawę zwrotową w inny sposób (art. 104 § 2 kpa). Taką decyzją winna być w takim przypadku decyzja o umorzeniu w całości, w oparciu o art. 105 § 1 kpa, postępowania administracyjnego, ponieważ stało się bezprzedmiotowe na skutek następczego braku żądania nabycia przez wnioskodawców praw, o których mowa w art. 214 ugn.Cofnięcie wniosku oznacza bowiem brak jednego z elementów składających się na sferę przedmiotową indywidualnej sprawy administracyjnej danego rodzaju. Żądanie wniosku zwrotowego wskazuje bowiem przedmiot tej sprawy (określoną nieruchomość) i jej podstawę prawną, którymi to elementami organ właściwy jest związany. Następczy brak wniosku oznacza zatem odpadnięcie istotnych elementów stosunku administracyjnego zawiązanego uprzednio pomiędzy stronami-wnioskodawcami, a organem administracji publicznej.Sąd stoi na stanowisku, że - co do zasady – nie do zaakceptowania jest sytuacja w której organ administracji publicznej w sprawie zwrotowej, mimo wycofania wniosku przez strony-wnioskodawców, uznaje, w oparciu o art. 99 zdanie drugie kpa, że to strona winna poczynić działania mające na celu likwidację stanu zawieszenia postępowania, gdy tymczasem strona nie jest już zainteresowana w doprowadzeniu do ustąpienia przyczyny zawieszenia postępowania, bo rezygnuje z popierania wniosku zwrotowego. Przyjęcie takiego założenia jakie poczynił Prezydent m.st. Warszawy skutkowałoby permanentnym stanem zawieszenia postępowania administracyjnego, co nie leży ani w interesie społecznym ani w interesie stron postępowania (art. 7 kpa), a dodatkowo koliduje z zasadą ekonomiki postępowania administracyjnego (art. 12 § 1 kpa).Skoro zatem spadkobiercy C. M. (przeddekretowego właściciela spornej nieruchomości) i także wnioskodawcy A. M. – O. M., J. M., K. M., O. M., K. M., A. M., M. M. i F. M. cofnęli w piśmie z 30 lipca 2025 r. i 5 sierpnia 2025 r. żądanie wszczęcia postępowania zwrotowego w stosunku do gruntu [...] ozn. nr hip. [...], w zakresie dotyczącym obecnej działki nr [...] z obrębu [...], to Prezydent m.st. Warszawy winien to postępowanie podjąć w oparciu o art. 97 § 2 kpa i zakończyć, jako bezprzedmiotowe, poprzez wydanie decyzji na podstawie art. 105 § 1 kpa.Skoro zaś organ I instancji tego nie uczynił, to Sąd uznał, że Prezydent m.st. Warszawy naruszył art. 97 § 2 kpa, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie utrzymując postanowienie pierwszoinstancyjne w mocy naruszyło w ten sam sposób art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa.W ponownie prowadzonym postępowaniu Prezydent m.st. Warszawy uwzględni zaprezentowaną w niniejszym wyroku ocenę prawną. Organ weźmie pod uwagę to, że postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania jest niezaskarżalne i podlega wykonaniu (art. 101 w zw. z art. 141 § 1 i art. 143 kpa), a więc podjęcie postępowania i jego umorzenie może być zawarte w jednym akcie kończącym postępowanie zwrotowe. Wobec tego, że niniejsze postępowanie zwrotowe "dotyczy" interesu prawnego wnioskodawców jako spadkobierców poprzedniego właściciela nieruchomości [...] oraz to wnioskodawcy żądali czynności organu ze względu na "swój" interes prawny (art. 28 kpa w zw. z art. 214 ust. 1 ugn) akt podejmujący i kończący postępowanie zwrotowe winien być doręczony jedynie spadkobiercom wnioskodawcy, którzy dziedziczą po C. M. (i nadal popierają ten wniosek), zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym w uchwale NSA o sygn. akt I OPS 1/23, która dotyczy wykładni pojęcia strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 kpa w sprawach z zakresu nieruchomości [...], wykluczając z grona uprawnionych w sprawach dekretowych tego rodzaju następców prawnych przeddekretowego właściciela, którzy nie dziedziczą po swym poprzedniku prawnym, jeżeli chodzi o osoby fizyczne.Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego – wpisu sądowego oraz kosztów działania pełnomocnika orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej wyżej ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2026 r. poz. 215). w sprawach z zakresu nieruchomości [...], wykluczając z grona uprawnionych w sprawach dekretowych tego rodzaju następców prawnych przeddekretowego właściciela, którzy nie dziedziczą po swym poprzedniku prawnym, jeżeli chodzi o osoby fizyczne.Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego – wpisu sądowego oraz kosztów działania pełnomocnika orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej wyżej ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2026 r. poz. 215).