Wyrok - I SA/Po 917/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 26 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. podatek akcyzowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. ze skargi A. Sp. z o.o. Sp.k. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 19 listopada 2025 r. A. G.Oddalono skargę. podatek akcyzowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. ze skargi A. Sp. z o.o. Sp.k. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 19 listopada 2025 r. A. G.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
Skarb Państwa
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Barbara Rennert
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 19 listopada 2025 r. A. G. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 20 października 2025 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z 18 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego.Powyższa skarga została wniesiona na tle stanu faktycznego, w którym skarżąca w dniu 20 sierpnia 2019 r. wniosła do ww. Naczelnika Urzędu Skarbowego o dokonanie zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium kraju w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym 4 samochodów osobowych, będących następnie przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej. Decyzją z 17 stycznia 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wnioskowanego zwrotu akcyzy w łącznej kwocie 11.837 zł od tych samochodów. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z 17 stycznia 2020 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Po rozpoznaniu wniesionej od tej decyzji skargi tut. Sąd wyrokiem z 21 stycznia 2021 r. o sygn. akt III SA/Po 213/20 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną, którą następnie cofnął, wskutek czego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 listopada 2024 r. o sygn. akt I FSK 746/21 umorzył postępowanie kasacyjne.Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji powołaną wyżej decyzją orzekł zwrot podatku akcyzowego od 4 samochodów osobowych w łącznej kwocie 11.837 zł. Uzasadniając decyzję Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał przesłanki, których spełnienie uprawnia do zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu, określone w art. 107 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 864 ze zm.; dalej: "u.p.a."). Wskazał, że w odniesieniu do 4 samochodów strona nabyła prawo rozporządzania pojazdami jak właściciel, co zostało udokumentowane fakturami zakupu pojazdów w kraju. Samochody te następnie zostały sprzedane kontrahentowi mającemu swoją siedzibę w [...], na dowód czego zostały przedstawione wraz z wnioskiem faktury sprzedaży. Ww. pojazdy zostały zarejestrowane na podstawie art. 74 ust. 2 pkt 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990 ze zm.; dalej: "P.r.d."). Dokonanie dostaw wewnątrzwspólnotowych potwierdzają dokumenty: międzynarodowe samochodowe listy przewozowe CMR, zlecenia transportowe oraz faktury za wykonane usługi transportowe, co dodatkowo wskazuje również, że w momencie dokonywania dostaw wewnątrzwspólnotowych spółka rozporządzała pojazdami jak właściciel. Ponadto podatek akcyzowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. pojazdów został uiszczony w prawidłowej kwocie 11.837 zł. Wniosek został złożony naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do jego rozpatrzenia przed upływem roku od dnia dokonania dostaw wewnątrzwspólnotowych ww. pojazdów. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że spółka spełniła wszystkie przesłanki warunkujące zwrot podatku akcyzowego.W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła jej naruszenie art. 78 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111; dalej: "Ordynacja podatkowa"), wnosząc o jej zmianę przez naliczenie oprocentowania należnego spółce z tytułu zwłoki w dokonaniu zwrotu podatku akcyzowego.Utrzymując w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odwołał się do treści art. 78 § 1 i art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej i zaznaczył, że regulacje te dotyczą nadpłaty podatku, natomiast podatek akcyzowy, który podlega zwrotowi na podstawie art. 107 ust. 1 u.p.a., nie stanowi nadpłaty. Termin zwrotu podatku akcyzowego od samochodów osobowych określa § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1891; dalej: "rozporządzenie Ministra Finansów, z którego wynika, że przekroczenie wskazanych w nim terminów nie wywołuje skutku w postaci oprocentowania zwrotu, a zwrot podatku akcyzowego nie staje się nadpłatą. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na odmienność instytucji nadpłaty i zwrotu podatku, unormowanie instytucji oprocentowania nadpłaty oraz brak możliwości zastosowania oprocentowania w przypadku zwrotu podatku, o czym świadczy treść art. 76b Ordynacji podatkowej, który nie wymienia odesłania do art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że do zwrotu podatku nie miał zastosowania ten ostatni przepis, regulujący oprocentowanie zwrotu nadpłaty oraz warunki tego oprocentowania. Innymi słowy, uchybienie terminowi zwrotu akcyzy przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów nie powoduje skutku polegającego na tym, że zwrot podatku staje się nadpłatą. Nie stanowi o tym ani przepis art. 72 § 1 pkt 1, ani art. 78 § 1 w zw. z art. 76b Ordynacji podatkowej. Brak jest zatem formalnoprawnej podstawy do naliczania tego oprocentowania w warunkach rozpatrywanej sprawy. Brak jest nie tylko przepisu bezpośrednio wskazującego na oprocentowanie zwrotu akcyzy dokonanego po terminie, ale i odsyłającego do odpowiedniego stosowania art. 78 Ordynacji podatkowej. Podstawy do oprocentowania kwoty zwróconego podatku akcyzowego z tytułu dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego nie może stanowić również art. 82 ust. 6a u.p.a., gdyż dotyczy on tylko wyrobów akcyzowych i nie odnosi się do zwrotu akcyzy od samochodów.Za niezasadny organ odwoławczy uznał także zarzut naruszenia art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, wskazując że przepis art. 107 ust. 1 u.p.a. oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów są przepisami obowiązującymi, nie zostały zakwestionowane przez takie Trybunał Konstytucyjny czy TSUE, i organy zobowiązane są je stosować, gdyż nie są uprawnione do oceny jego zgodności z Konstytucją RP, ani prawem unijnym.Na marginesie organ odwoławczy zauważył, że odrębną kwestią jest natomiast to, czy zapisy dotyczące oprocentowania zwrotu podatku powinny znaleźć swoje uzewnętrznienie w uzasadnieniu decyzji orzekającej o zwrocie podatku. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, iż wypłata oprocentowania stanowi czynność materialno-techniczną i jako taka nie jest uzewnętrzniana w uzasadnieniu decyzji. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy pomiędzy organem, a stroną postępowania w trakcie postępowania wystąpił spór. W takim przypadku rozstrzygnięcie kwestii oprocentowania zasadne jest w odrębnej decyzji. Oprocentowanie - jeżeli byłoby należne - naliczane jest do dnia dokonania zwrotu, zatem jego kwota nie jest znana w dniu orzekania o zwrocie. W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła jedynie o zwrot podatku akcyzowego, kwestię oprocentowania zwrotu podniosła dopiero w odwołaniu, a zatem po zakończeniu postępowania przez organ pierwszej instancji. W trakcie postępowania nie było zatem sporu w tym zakresie. Ponadto, skarżącej nie przysługuje oprocentowanie zwrotu podatku akcyzowego, a zatem brak było podstaw do tego, aby Naczelnik Urzędu Skarbowego w uzasadnieniu ww. decyzji odnosił się do kwestii oprocentowania.W skardze na opisaną wyżej decyzję, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, spółka zarzuciła jej naruszenie art. 78 Ordynacji podatkowej przez uznanie, że nie przysługiwało jej oprocentowanie zwrotu podatku oraz naruszenie konstytucyjnej zasady równości. Nie zgadzając z argumentacją organu odwoławczego i odwołując się do orzecznictwa NSA (wyroki NSA o sygn. akt: II GSK 1680/18 i II FSK 1135/21) oraz TK (wyrok o sygn. P 80/08), skarżąca podniosła, że celem oprocentowania nadpłaty jest zapewnienie rekompensaty podmiotom (podatnikowi, przedsiębiorcy), które wskutek wadliwych działań organów władzy publicznej zostali pozbawieni możliwości korzystania ze swoich środków pieniężnych. Zaznaczyła, że w orzecznictwie dostrzegano problem zgodności z Konstytucją RP braku uregulowań, które umożliwiają podmiotom ochronę ich słusznych praw majątkowych (zaniechanie ustawodawcze). Natomiast organ przez szereg lat wstrzymywał należny spółce zwrot podatku, aby następnie wycofać się ze sporu przed NSA, co do zasadności swojego stanowiska i dokonać przysługującego spółce zwrotu. Tym samym spółka została pozbawiona możliwości korzystania ze swoich środków pieniężnych, co rekompensować powinna instytucja oprocentowania. Strona zwróciła uwagę, na pojawiający się w orzecznictwie NSA pogląd, że brak wskazania w art. 78 Ordynacji podatkowej, że oprocentowanie nadpłaty przysługuje w każdym przypadku niesłusznego dysponowania przez Skarb Państwa środkami podatnika, stanowi niezgodną z porządkiem konstytucyjnym lukę w przepisach, a lukę tę należy zatem uznać za możliwą do usunięcia per analogiam legis. Zasadnie zatem spółka oczekiwała rozstrzygnięcia o należnym jej oprocentowaniu.W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.We wniesionym 11 marca 2025 r. piśmie skarżąca podkreśliła, że przedmiotem sporu jest kwestia odmowy wyrównania szkody, którą spółka poniosła na skutek bezprawnego wstrzymania zwrotu podatku akcyzowego, bowiem 20 sierpnia 2019 r. złożyła kompletny wniosek o zwrot akcyzy a 18 lutego 2025 r. zapadło orzeczenie o tym zwrocie i w konsekwencji jego dokonanie. Blisko 5-letni okres bezprawnego zatrzymania środków spółki jest jej zdaniem rażąco nagannym działaniem organu. Odwołując się do orzeczeń: Trybunału Konstytucyjnego (sygn. SK 21/08, P 80/08), TSUE (C-322/22, C-105/22) oraz sądów administracyjnych (II GSK 1680/18, II FSK 1135/21, III FSK 1174/24, III SA/Wa 1573/24, I SA/Gd 607/25) skarżąca podkreśliła, że krajowe zasady konstytucyjne i zasady UE nakazują wyrównać szkodę poniesioną przez podatnika, wynikającą z niemożności korzystania ze swojego majątku, zatem możliwe i konieczne w świetle tych zasad jest zastosowanie w drodze analogii przepisów dotyczących oprocentowania i uznanie, że spółka ma prawo do uzyskania tego oprocentowania do terminu zwrotu podatku akcyzowego.Sąd zważył, co następuje:Skarga nie jest zasadna.W kontrolowanej sprawie spór koncentrował się na kwestii oprocentowania zwrotu podatku akcyzowego, a nie na samym zwrocie tego podatku, którego to zwrotu ani jego kwoty skarżąca nie kwestionuje. Również Sąd nie ma zastrzeżeń do dokonanego przez organ pierwszej instancji zwrotu spółce ww. podatku w kwocie 11.837 zł.Oprocentowania od zwróconego po prawie 5 latach podatku akcyzowego skarżąca zaczęła się domagać dopiero w odwołaniu od decyzji orzekającej zwrot tego podatku. Nie zawarła tego żądania we wniosku o zwrot akcyzy, choćby z tego powodu, że organ podatkowy dysponował określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów terminem na rozpatrzenie tego wniosku. Dopiero wydanie w dniu 30 września 2024 r. decyzji uwzględniającej wniosek skarżącej o zwrot akcyzy spowodował, że spółka w odwołaniu od niej zażądała naliczenia oprocentowania od zwróconej po kilku latach kwoty. Do żądania tego ustosunkował się organ odwoławczy, zasadnie powołując się na brak podstawy prawnej do jego uwzględnienia.Zaskarżona decyzja nie narusza – wbrew zarzutowi skargi - art. 78 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z § 1 tego artykułu, nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 56 § 1, pobieranych od zaległości podatkowych. Natomiast w § 3 ustawodawca określił w jakich przypadkach ww. oprocentowanie przysługuje. Mowa jest jednak w tych regulacjach o nadpłacie a nie o zwrocie podatku, a nie są to pojęcia równoznaczne. W myśl bowiem art. 3 pkt 7 Ordynacji podatkowej, ilekroć w ustawie jest mowa o zwrocie podatku, rozumie się przez to zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Natomiast ustawodawca w art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej wskazał co uważa za nadpłatę i zgodnie z tym przepisem jest nią kwota m. in. (pkt 1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Pozostałe §§ ww. artykułu określają, co traktuje się na równi z nadpłatą i wśród tych regulacji nie ma zwrotu podatku.Ponadto przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują oprocentowania zwrotu podatku, co wynika z art. 76b ww. ustawy, który w swej treści nie odsyła do odpowiedniego stosowania art. 78 tej ustawy, zatem regulacje dotyczące oprocentowania nie dotyczą zwrotu podatku.Należy też mieć na uwadze, że bywają sytuacje, w których ustawodawca decyduje się na zrównanie zwrotu podatku z podlegającą oprocentowaniu z nadpłatą, co ma miejsce również w u.p.a. Zawarty w tej ustawie art. 82 reguluje procedurę zwrotu akcyzy dotyczącą wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju. Ust. 6a tego artykułu stanowi, że w przypadku niedokonania przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego zwrotu akcyzy, o którym mowa w ust. 1, 2 i 2e, w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, zwrot ten traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Jednakże przepis ten dotyczy wyrobów akcyzowych zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.a., a wśród wyrobów tych nie ma samochodów osobowych. Natomiast w kontrolowanej sprawie podstawę zwrotu akcyzy stanowił art. 107 u.p.a., który nie zawiera regulacji zrównującą nieterminowy zwrot akcyzy od samochodów osobowych z nadpłatą podlegającą oprocentowaniu, jak to czyni ustawodawca w art. 82 ww. ustawy w stosunku do zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych.Będący przedmiotem sporu problem oprocentowania nieterminowego zwrotu akcyzy od samochodów osobowych był już wielokrotnie na przestrzeni lat rozstrzygany przez Naczelny Sąd Administracyjny, który konsekwentnie stwierdzał, że zwrot podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodu osobowego dokonany po upływie terminu na dokonanie tej czynności nie podlega oprocentowaniu, bowiem brak w przepisach prawa ku temu podstaw (por. wyroki NSA m. in. z: 11 grudnia 2012 r., I GSK 990/12; 26 listopada 2015 r., I GSK 573/14; 1 grudnia 2011 r., I GSK 707/10, I GSK 708/10, I GSK 709/10, I GSK 652/10; 28 sierpnia 2019 r., I GSK 723/17, I GSK 844/17; 17 marca 2021 r., I GSK 138/18, I GSK 2017/18).Odnosząc się natomiast do wyroków sądów administracyjnych wskazanych w piśmie skarżącej wniesionym 13 listopada 2025 r., Sąd podkreśla, że wyroki NSA o sygn. akt II FSK 1125/21 i III FSK 1174/24 dotyczą kwestii oprocentowania nadpłaty (a nie zwrotu podatku) w przypadku uchylenia przez sąd interpretacji indywidualnej, do której wnioskodawca się zastosował, uiszczając zgodnie z zawartą w niej oceną nienależny podatek. W wyrokach tych (jak i wielu innych odnoszących się do tego samego problemu) NSA wypełnił w drodze wykładni lukę aksjologiczną, która dotknęła art. 78 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Natomiast przywołany przez skarżącą wyrok o sygn. akt I SA/Gd 607/25 również dotyczy nadpłaty, przy czym chodzi o nadpłatę podatku od czynności cywilnoprawnych. Także wskazane przez skarżącą wyroki TK dotyczą nadpłaty i kwoty nienależnie zapłaconego podatku, natomiast akcyza, która została skarżącej zwrócona nie jest ani nadpłatą, ani nienależnie zapłaconym podatkiem. Również o nienależnej płatności wspomina przytoczone orzecznictwo TSUE.Brak przepisów prawa, które dawałyby podstawę organom podatkowym do zwrotu akcyzy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodu osobowego z oprocentowaniem czyni niezasadnym żądanie skarżącej, aby organ ten zwracając akcyzę po upływie terminów zakreślonych rozporządzeniem Ministra Finansów określał od niej oprocentowanie. Wynikająca z art. 7 Konstytucji RP i powtórzona w art. 120 Ordynacji podatkowej zasada legalizmu obliguje organy podatkowe do działania na podstawie i w granicach prawa, a do ich kompetencji nie należy uzupełnianie jakichkolwiek luk w przepisach prawa ani badanie, czy luki, na które powołuje się strona postępowania naruszają konstytucyjną zasadę równości. Sprawowana na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") kontrola sądowa działań tych organów, w tym wydawanych przez nie decyzji, polega na badaniu, czy wydając zaskarżoną decyzję działały one w granicach prawa. Przekroczenia tych granic w kontrolowanej sprawie Sąd nie stwierdził, uznając tym samym, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.Niemniej jednak Sąd dostrzega ułomność regulacji zawartych w u.p.a. i Ordynacji podatkowej, która polega na niedostrzeganiu konsekwencji zasadnie wnioskowanego zwrotu akcyzy, dokonanego po wieloletnim upływie terminów określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów. Jednakże to rolą ustawodawcy krajowego jest wprowadzenie regulacji, które dadzą podatnikom podstawy do określania oprocentowania od zwrotu uiszczonej akcyzy od samochodu osobowego z tytułu jego wewnątrzwspólnotowej dostawy w sytuacji dokonywania tego zwrotu z przekroczeniem terminów zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów oraz wskażą zasady według których oprocentowanie to powinno być naliczane.W tym stanie rzeczy, stosując literalnie przepisy u.p.a. w zakresie zwrotu akcyzy od samochodów osobowych, biorąc przy tym pod uwagę jednolite od lat orzecznictwo NSA w zakresie istoty sporu zaistniałego w rozpoznawanej sprawie, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 P.p.s.a. ją oddalił.. ją oddalił.