Wyrok - I SA/Wr 880/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 26 marca 2026
Teza
Uchylono postanowienie I i II instancji. podatek od nieruchomości, Podatkowe postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: , Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Tadeusz Haberka, Sędzia WSA Iwona Solatycka, , po rozpoznaniu w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2026 r., sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 26 września 2025 r. nr SKO 4121/153/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zwrotu nadpUchylono postanowienie I i II instancji. podatek od nieruchomości, Podatkowe postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: , Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Tadeusz Haberka, Sędzia WSA Iwona Solatycka, , po rozpoznaniu w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2026 r., sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 26 września 2025 r. nr SKO 4121/153/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zwrotu nadp
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Iwona Solatycka
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie I i II instancji
UZASADNIENIE
1. Postępowanie przed organami podatkowymi.1.1. Przedmiotem skargi M. S.A. z siedzibą w G. (dalej: Strona, Spółka, Podatnik, Skarżąca) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy) z dnia 26 września 2025 r. nr SKO 4121/153/2025, utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Wałbrzycha (dalej także Prezydent) z dnia 11 lipca 2025 r. nr BKP.3120.15.13.2025 o zawieszeniu postępowania w sprawie zwrotu nadpłaty podatku od nieruchomości za rok 2020 do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skargi Gminy Z. (dalej także Gmina) na postanowienie SKO w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta umarzającej postępowanie podatkowe wobec Spółki.1.2. Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia 3 listopada 2021 r. nr FP.3120.10.82.2.2021.KS, Burmistrz Z. (dalej także Burmistrz lub gminny organ podatkowy) wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia Stronie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2020 rok. Pismem z dnia 17 listopada 2021 r. pełnomocnik Spółki złożył wniosek o wyłączenie gminnego organu podatkowego. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2021 r. nr SKO 4121/367/2021 Kolegium uwzględniło wniosek Strony i jako organ właściwy do załatwienia przedmiotowej sprawy wyznaczyło Prezydenta Miasta Wałbrzycha.Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Prezydent, decyzją z dnia 17 października 2024 r. nr BWP.3120.2.160.2022.JS, umorzył wszczęte z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia Podatnikowi wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2020 rok jako bezprzedmiotowe. Decyzja doręczona została pełnomocnikowi Strony w dniu 23 października 2024 r. Podatnik nie wniósł od niej odwołania. W dniu 6 listopada 2024 r. do gminnego organu podatkowego wpłynęło odwołanie od tej decyzji wniesione przez Gminę Z. wraz z wnioskiem o dopuszczenie jej do udziału w sprawie w charakterze strony.Po rozpatrzeniu ww. odwołania SKO, postanowieniem z dnia 17 grudnia 2024 r. nr SKO 4121/340/2024, stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Na powyższe rozstrzygnięcie Gmina Z., pismem z dnia 3 kwietnia 2025 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.Z kolei pełnomocnik Podatnika, pismem z dnia 22 listopada 2024 r., wezwał Burmistrza Z. do zwrotu nadpłaty uiszczonego podatku od nieruchomości za rok 2020 wraz z ustawowymi odsetkami. W związku z tym Burmistrz, wnioskiem z dnia 5 grudnia 2024 r., zwrócił się o wyznaczenie innego organu do załatwienia przedmiotowego wniosku, na skutek czego SKO – postanowieniem z dnia 12 lutego 2025 r. nr SKO 4121/380/2024 – wyznaczyło Prezydenta Miasta Wałbrzycha do rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu nadpłaty podatku od nieruchomości za rok 2020.Prezydent, postanowieniem z dnia 11 lipca 2025 r. nr BKP.3120.15.13.2025, zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, które jest przedmiotem toczącego się postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu ze skargi Gminy Z. na stwierdzenie niedopuszczalności jej odwołania od decyzji Prezydenta umarzającej postępowanie w zakresie określenia Stronie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2020.1.3. Po rozpatrzeniu zażalenia Kolegium, wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia 26 września 2025 r., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że odwołanie od decyzji z dnia 17 października 2024 r., umarzającej wszczęte z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia Podatnikowi wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2020 rok jako bezprzedmiotowe, wniosła Gmina Z. W związku z uznaniem odwołania Gminy za niedopuszczalne decyzja organu I instancji umarzająca postępowanie podatkowe uzyskała przymiot ostateczności, ale wyłącznie formalny i tymczasowy, gdyż trwa kontrola legalności wydanego przez Kolegium postanowienia. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.; dalej O.p.) oraz utrwalonym orzecznictwem, zwrot nadpłaty możliwy jest wyłącznie w sytuacji, gdy nie istnieje zobowiązanie podatkowe. Jak podkreślił organ odwoławczy, w niniejszej sprawie podstawą do uznania, że na koncie Podatnika występuje nadpłata jest decyzja umarzająca postępowanie podatkowe, która może – w zależności od wydanego przez sąd rozstrzygnięcia – zostać objęta postępowaniem odwoławczym, tracąc wówczas (ewentualnie) przymiot ostateczności.2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.2.1. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie SKO pełnomocnik Strony, będący adwokatem, zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, a to:1) art. 201 § 1 pkt 2 O.p. – poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia zawieszającego postępowanie w sprawie mimo, że bieg sprawy nie jest zależny od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;2) art. 122 w związku z art. 120 O.p. – poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności błędne przyjęcie, iż kwestia formalna związana z uznaniem statusu strony oraz uprawnienia do złożenia odwołania w sprawie stanowi zagadnienie wstępne wymagające rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na jej rzecz od SKO kosztów postępowania, w tym także kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.W uzasadnieniu skargi, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, Strona wywodziła, że jednym z elementów zagadnienia wstępnego, jest sytuacja, kiedy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, a zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy. To jednak nie miało miejsca w ramach niniejszego postępowania, albowiem sprawa została w pełnym toku instancyjnym merytorycznie rozpoznana i zakończona. Wydanie przez Prezydenta rozstrzygnięcia umarzającego postępowanie podatkowe nie wymagało więc wcześniejszego rozpoznania zagadnienia wstępnego.Skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie zagadnienie materialnoprawne (niepodleganie obowiązkowi podatkowemu w podatku od nieruchomości za 2020 r.) zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ podatkowy. Wskazywany tok postępowania ze skargi na prawomocne i ostateczne rozstrzygnięcie organu podatkowego, nie prowadzi do rozstrzygnięcia jakiegokolwiek zagadnienia wstępnego. Zmierza ono do ustalenia statusu strony i rozstrzygnięcia, czy w innej sprawie podmiot ten ma prawo wniesienia odwołania czy też nie. Ponadto sytuacja Burmistrza w postępowaniu o zwrot nadpłaty, jest dokładnie taka sama jak w postępowaniu podatkowym, włącznie z prawem (lub jego brakiem) do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zwrotu nadpłaty. Prezydent działa zastępczo, jako organ podatkowy, który wcześniej rozstrzygnął kwestię w toku postępowania podatkowego.Niezależnie od powyższego Spółka wskazała, że w pierwszej instancji we wszystkich sprawach ze skarg Gminy Z. na postanowienia SKO w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania o sygn. akt: I SA/ Wr 324/25, I SA/Wr 329/25, I SA/Wr 327/25, I SA/Wr 322/25, I SA/ Wr 326/25, I SA/ Wr 325/25, I SA/ Wr 321/25, I SA/ Wr 328/25, SA/ Wr 323/25 – tutejszy Sąd oddalił skargi w całości.2.2. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało w całości swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.W uzasadnieniu podkreślono, że wprawdzie, jak zaznaczył w skardze pełnomocnik, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Gminy Z. na postanowienie Kolegium w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniesionego przez tę Gminę, jednakże orzeczenie to nie jest prawomocne.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.3.1. Skarga jest zasadna.3.2. Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 2167 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Wskutek takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie w razie naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). W przypadku kwalifikowanego naruszenia prawa sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, które to ograniczenie nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie, przedmiotem wyrokowania nie jest bowiem pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego.3.3. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w świetle przywołanych przepisów p.p.s.a., Sąd stwierdził, że skarga miała uzasadnione podstawy, albowiem zarówno zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta, naruszają prawo w sposób, który uzasadnia wyeliminowanie ich z obrotu prawnego.3.4. Spór między Podatnikiem a Kolegium sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy okoliczność, że postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania gminnego organu podatkowego nie jest jeszcze prawomocne uzasadnia przyjęcie, że tym samym wystąpiła w niniejszej sprawie przesłanka, o której mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O.p., skutkująca koniecznością zawieszenia postępowania. SKO uważa, że tak, podczas gdy Strona jest przeciwnego zdania.Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wyróżnia się zatem cztery elementy zagadnienia wstępnego, unormowanego w art. 201 § 1 pkt 2 O.p.:1) wyłania się w toku postępowania;2) rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego należy do właściwości innego organu lub sądu;3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem musi ono poprzedzać rozpatrzenie sprawy;4) istnieje, zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.Zagadnienie wstępne stanowi zatem kwestia o charakterze otwartym (tzn. jeszcze nieprzesądzona), której treścią może być wypowiedź odnośnie do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne. Zatem zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu, i które może stanowić odrębny przedmiot postępowania przed takim organem lub sądem, co oznacza, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd stanowi konieczny warunek wydania decyzji (wyroki NSA z dnia: 21 lipca 1992 r. o sygn. akt Ki SA 1041/92 oraz 28 listopada 1997 r. o sygn. akt I SA/Lu 1199/96; ; wszystkie powoływane orzeczenia sądów administracyjnych publikowane są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA).Przyjmuje się przy tym, że organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, a o istnieniu takiej zależności, która musi mieć charakter bezpośredni, przesądza treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2009 r. o sygn. akt I FSK 1326/08 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 lipca 2021 r. o sygn. akt ll SA/Gd 285/21). W orzecznictwie sądowym wielokrotnie wyjaśniano, że zagadnienie wstępne ma charakter materialnoprawny, a zatem przedmiotem takiego zagadnienia nie mogą być ustalenia faktyczne (wyroki NSA z dnia: 21 stycznia 2016 r. o sygn. akt II FSK 3042/13 i 22 lutego 2013 r. o sygn. akt I FSK 524/12).Pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego problemu prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego należy do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Należy więc przyjąć, że zagadnienie wstępne dotyczy zdarzeń, kiedy merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2025 r. o sygn. akt III FSK 1465/22).Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych (por. między innymi wyroki NSA z dnia: 9 czerwca 2020 r. o sygn. akt II FSK 3022/19, 25 maja 2023 r. o sygn. akt III FSK 40/23 i 20 lutego 2025 r. o sygn. akt III FSK 450/24 oraz wyroku WSA w Olsztynie z dnia 9 stycznia 2025 r. o sygn. akt I SA/Ol 450/24), samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał, wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania. Organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, a o istnieniu takiej zależności, która musi mieć charakter bezpośredni, przesądza treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Ponadto, przedmiotem zagadnienia wstępnego nie mogą być kwestie proceduralne, albowiem jedynie zagadnienia materialnoprawne mogą rozstrzygać o uprawnieniach lub obowiązkach podatnika. W konsekwencji, zagadnieniem wstępnym mogą być wyłącznie kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej przez inny organ lub sąd.3.5. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, wskazać należy, że Kolegium, wydało zaskarżone rozstrzygnięcie bez uwzględnienia swojego ostatecznego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, którego nie wniósł Podatnik, będący jedyną stroną postępowania w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2020 r., lecz gminny organ podatkowy, który z kolei swojego statusu strony upatruje w tym, że do rozpoznania sprawy Skarżącej w zakresie określenia tego podatku wyznaczono w jego miejsce inny organ (Prezydenta Miasta Wałbrzycha). Sąd podziela stanowisko Skarżącej, że kwestia uprawomocnienia się postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania Gminy nie stwarza w postępowaniu z wniosku Spółki o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2020 żadnego zagadnienia wstępnego o charakterze materialnym, lecz jedynie procesowym. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia nie ma przy tym bezpośredniego wpływu na rozpoznanie wniosku nadpłatowego, lecz jedynie pośredni.Zgodnie z dyspozycją art. 128 O.p. decyzja organu I instancji staje się ostateczna, gdy nie wniesiono od niej środka zaskarżenia. Przepis ten ma moc zasady ogólnej postępowania podatkowego. Odwołanie może natomiast wnieść jedynie strona postępowania. SKO w swoim uprzednim postanowieniu stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Gminę. Co istotne, redakcja przepisów art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 O.p. nie pozostawia wątpliwości w kwestii przymiotu ostateczności takiego postanowienia. Przyjęcie z kolei przez Kolegium w zaskarżonym postanowieniu, że w sprawie należało zastosować art. 201 § 1 pkt 2 O.p. nie znajdowało uzasadnionych podstaw, co oznacza, że zarzut skargi w tym zakresie okazał się słuszny. Ignorując własne ostateczne postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania Gminy (ze względu na jego nieprawomocność) i utrzymując w mocy postanowienie Prezydenta, zawieszające postępowanie wywołane wnioskiem Strony o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2020, organ odwoławczy zachował się niekonsekwentnie i naruszył art. 233 § 1 pkt 1 w związku z normą odsyłającą z art. 239 O.p. oraz w związku z art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 O.p. Działając w ten sposób Kolegium naruszyło także zasadę legalizmu (art. 120 O.p.) i zasadę wzbudzania zaufania strony do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.).3.6. Mając na uwadze powyższe, Sąd uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a., albowiem oba te rozstrzygnięcia naruszają prawo w tym samym stopniu.3.7. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organy obu instancji zobowiązane są do uwzględnienia oceny poczynionej przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu wyroku, przyjmując konsekwentnie, że wydana w sprawie decyzja o umorzeniu postępowania podatkowego jest ostateczna, co Kolegium potwierdziło poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania gminnego organu podatkowego, wydając w tym przedmiocie swoje ostateczne postanowienie. Okoliczność, że postanowienie to nie jest jeszcze prawomocne, ponieważ nie uprawomocnił się wyrok tutejszego Sądu oddalający skargę gminnego organu podatkowego, nie ma istotnego znaczenia i nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p.3.8. O kosztach postępowania sądowego (597 zł) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony wpis od skargi (100 zł), opłatę skarbową od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł) z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2026 r., poz. 215).3.9. Skarga złożona w niniejszej sprawie została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W sprawach, o których mowa w art. 119 p.p.s.a., Sąd nie jest przy tym związany wnioskiem strony o przekazanie sprawy do rozpatrzenia na rozprawie (por. wyroki NSA z dnia: 11 marca 2021 r. o sygn. akt I OSK 4109/18 oraz 7 września 2023 r. o sygn. akt III FSK 2769/21 – publ. w CBOSA).., Sąd nie jest przy tym związany wnioskiem strony o przekazanie sprawy do rozpatrzenia na rozprawie (por. wyroki NSA z dnia: 11 marca 2021 r. o sygn. akt I OSK 4109/18 oraz 7 września 2023 r. o sygn. akt III FSK 2769/21 – publ. w CBOSA).