Postanowienie - III SAB/Łd 28/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 26 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Dnia 26 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski, Sędzia WSA Anna Dębowska, Protokolant Starszy asystent sędziego Dominika Ratajczyk-Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 roku sprawy ze skargi E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na przewlekle prowadzenie postępowania przez Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi w przedmiocieOdrzucono skargę. Dnia 26 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski, Sędzia WSA Anna Dębowska, Protokolant Starszy asystent sędziego Dominika Ratajczyk-Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 roku sprawy ze skargi E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na przewlekle prowadzenie postępowania przez Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi w przedmiocie
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Katarzyna Ceglarska-Piłat
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Ax. Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi (dalej również: "Spółka", "skarżąca", "strona"), działając na podstawie art. 58 ust. 14 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, dalej: "P.p."). wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie czynności kontrolnych przez Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi w związku z kontrolą wszczętą na mocy upoważnienia z 8 lipca 2025 r. nr 21-27/2025/58.W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że 11 września 2025 r. wniosła do organu sprzeciw, o którym mowa w art 59 ust. 1 P.p. Pismem z 22 września 2025 r. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy uznało sprzeciw za bezpodstawny, a w konsekwencji nieuwzględniony i niepodlegający rozpoznaniu, wskazując, że w niniejszym postępowaniu kontrolnym przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców nie stosuje się. Ponieważ odpowiedź organu z 22 września 2025 r. została udzielona i doręczona skarżącej po terminie 3 dni roboczych, w jej ocenie wskazany w art. 59 ust 8 P.p. gwarancyjny charakter czynności powinien odnieść skutek prawny w postaci odstąpienia od czynności kontrolnych. Spółka wyjaśniła ponadto, że skierowała do organu pismo z 23 września 2025 r., uznając je za zażalenie – wskazała w nim, iż organ błędnie przyjął podstawę wyłączającą prawo do wniesienia sprzeciwu na czas trwania kontroli u przedsiębiorcy. Pomimo powyższego organ w dalszym ciągu prowadzi w stosunku do niej czynności kontrolne a ponieważ do dnia złożenia skargi nie wydał rozstrzygnięcia co do wniesionego zażalenia – pod warunkiem uznania, iż wcześniej nie doszło do odstąpienia od czynności kontrolnych – na mocy art 59 ust. 8 P.p. zastosowanie powinny znaleźć przepisy art. 59 ust 10 P.p.Strona podniosła, że przepisy art. 55 ust 2 pkt 7 P.p. wyłączające stosowanie art 55 ust. 1 P.p. w zakresie maksymalnego czasu trwania kontroli u przedsiębiorcy nie mają zastosowania w sprawie. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w piśmie z 22 września 2025 r. powołało się na szereg regulacji prawnych, w tym Rozporządzenia UE nr 2021/1060 oraz art. 9 i art 24 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021- 2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079 ), przy czym nie wskazało konkretnych przepisów prawa mających poświadczać, iż przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej o ochronie konkurencji lub przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej.W ocenie skarżącej przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców mają pełne zastosowanie do kontroli prowadzonej w ramach projektu FELD.01.05-IP.02-027/24 współfinansowanego ze środków europejskich na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027, bowiem ustawodawca w art. 64 P.p. wyłączył stosowanie przepisów art. 48, art. 54 ust. 1 oraz art. 55 ust. 1 wyłącznie podczas kontroli prowadzonej w toku postępowania wszczętego na wniosek przedsiębiorcy we własnej sprawie oraz kontroli prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2020 r. poz. 818), nie nie odnosząc się do ustawy wdrożeniowej 2021-2027. Nawet jeśli Centrum Obsługi Przedsiębiorcy uznałoby, że art. 55 ust. 2 pkt 7 P.p. wyłącza możliwość zaskarżenia łącznego czasu trwania kontroli w Spółce, to powinno zastosować zapisy art. 59 P.p., które w sposób gwarancyjny określają maksymalny termin wydania przez organ kontroli postanowienia co do wniesionego sprzeciwu oraz zażalenia. Dla zachowania zasad zaufania obywateli do państwa, legalizmu władz publicznych oraz pewności prawa – Instytucja Pośrednicząca winna rozpatrzeć sprzeciw w ustawowym terminie i odstąpić od czynności lub je kontynuować. Gdyby przyjąć stanowisko organu, iż przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców nie mają zastosowania do kontroli prowadzonej w związku z realizacją projektu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej, to przedsiębiorca zostałby pozbawiony prawa do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 59 P.p., a w konsekwencji również prawa do sądowej kontroli działań organu w ramach skargi na przewlekłe prowadzenie czynności kontrolnych. Tym samym, w ocenie skarżącej, doszłoby do naruszenia konstytucyjnych zasad: prawa do sądu oraz ochrony praw przedsiębiorcy w relacjach z organami administracji publicznej. Skarżąca zaznaczyła również, że przepisy dotyczące ponagleń z art. 37 k.p.a. nie mają zastosowania do procedury kontrolnej prowadzonej wobec przedsiębiorców, a co za tym idzie niemożliwym jest skorzystanie z uprawnień wynikających z art. 53 § 2b p.p.s.a. przewidujących wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania po uprzednim wniesienia ponaglenia.W konkluzji skarżąca wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że organ w sposób milczący odstąpił od czynności kontrolnych (art 59 ust. 8 lub art. 59 ust. 10 P.p.), a zatem kontrola wszczęta na mocy upoważnienia nr 21-27/2025/58 z 8 lipca 2025 r. zakończyła się, natomiast w przypadku uznania, iż organ w sposób prawidłowy rozpoznał wniesiony przez Spółkę sprzeciw, a kontrola jest w toku – o stwierdzenie, iż Centrum Obsługi Przedsiębiorcy dopuściło się przewlekłego prowadzenia czynności kontrolnych z rażącym naruszeniem prawa, wyznaczenie organowi terminu 14 dni na zakończenie czynności kontrolnych, a także obciążenie organu obowiązkiem zwrotu na rzecz skarżącej kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi wniosło o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej o ochronie konkurencji lub przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej. Szczegółową podstawę prawną do realizacji kontroli w rozważanym przypadku stanowiły przepisy:1) art. 69 i nast. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej;2) art. 9 i 24 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027;3) umowa o dofinansowanie nr FELD,01.05-IP.02-0275/24-00 z 12 marca 2025 r. projektu pn."Wdrożenie innowacji w przedsiębiorstwie w postaci etykiet odzieżowych z RFID produkowanych na podłożu tekstylnym pochodzenia recyklingowego i/lub ekologicznego wraz z wykorzystaniem zasad ekoprojektowania".W ocenie organu, ponieważ zgodnie z art. 55 ust. 2 pkt 7 P.p. do kontroli prowadzonej u skarżącej nie mają zastosowania terminy określone w art. 55 ust. 1 P.p., tym samym nie mogą one stanowić podstawy do oceny przewlekłości czy bezczynności postępowania organu. W obowiązujących przepisach prawa nie określono maksymalnego terminu trwania kontroli projektu dofinansowanego ze środków Unii Europejskiej. Chociaż w każdym przypadku intencją organu jest, by kontrola była realizowana jak najszybciej, to w dokumentach wewnętrznych organ przyjął instrukcyjny termin na wydanie informacji pokontrolnej. Zgodnie z Instrukcją Wykonawczą Instytucji Pośredniczącej Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w zakresie wdrażania programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027, Rozdziałem 8.2.4 pt. "Sporządzenie i przekazanie informacji pokontrolnej (str. 100) "Informację pokontrolną sporządza się w terminie do 35 dni roboczych od zakończenia czynności kontrolnych w miejscu realizacji projektu bądź w siedzibie Beneficjenta. Bieg terminu ulega wstrzymaniu w przypadku:- przekazania sprawy do innego Wydziału lub innego organu w celu uzyskania opinii – do momentu jej otrzymania i przeanalizowania,- złożenia przez podmiot kontrolowany, inne osoby lub podmioty zaangażowane w realizację projektu dodatkowych dokumentów lub wyjaśnień, w tym na wezwanie COP – do momentu ich uzyskania,- podjęcia dodatkowych czynności kontrolnych – do momentu ich zakończenia.O wstrzymaniu terminu zespół kontrolujący informuje Beneficjenta przez system CST2021 (w przypadku awarii systemu mailem)". Instrukcyjny charakterem przywołanego terminu spowodowany jest m.in. tym, że nie wynika on z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, stanowiących źródło uprawnień dla Beneficjenta, ani też z umowy o dofinansowanie czy Wytycznych dotyczących kontroli realizacji programów polityki spójności na lata 2021-2027 wydanych przez Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej. Termin ten został przyjęty jedynie w wewnętrznym dokumencie organu, który ma charakter podręcznika procedur. W ocenie organu w analizowanym przypadku wątpliwości, które powstały na tle analizy prawidłowości postępowania pt. "Wdrożenie innowacji w przedsiębiorstwie w postaci etykiet odzieżowych z RFID produkowanych na podłożu tekstylnym pochodzenia recyklingowego i/lub ekologicznego wraz z wykorzystaniem zasad ekoprojektowania", numer ogłoszenia w Bazie Konkurencyjności 2025-83966-211825, uzasadniał prowadzenie postępowania w okresie dłuższym niż wynika z Instrukcji wykonawczej Centrum Obsługi Przedsiębiorcy.Organ podkreślił, że w toku kontroli Zespół kontrolujący napotkał na istotne wątpliwości, które wymagały złożenia dodatkowych wyjaśnień przez Beneficjenta, a następnie sporządzenia opinii prawnej. Od momentu uzyskania wszystkich wyjaśnień Beneficjenta dokonano pogłębionej analizy złożonego zagadnienia prawnego, jakie ujawniło się w toku oceny prawidłowości zastosowania przez Beneficjenta kryterium oceny ofert pn. "Zielone zamówienia", oraz innych szczegółowych kwestii. Wskazane w treści odpowiedzi na skargę zestawienie dat pokazuje, że wydanie informacji pokontrolnej, obejmującej liczne zagadnienia merytoryczne, w tym rozstrzygniecie w przedmiocie nałożenia na Beneficjenta korekty finansowej, nastąpiło w ciągu około 2 miesięcy od dnia złożenia ostatnich wyjaśnień przez Beneficjenta, co – uwzględniając stopień trudności, na jaki natrafił Zespół kontrolujący – nie jest okresem nadmiernie wydłużonym.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.Na wstępie wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. Ustalenie niedopuszczalności drogi sądowej jest podstawą odrzucenia skargi.Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1427 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw oraz orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a p.p.s.a. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).Akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., charakteryzują się tym, że są podejmowane w sprawie indywidualnej, skierowane do oznaczonego podmiotu, dotyczą uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt lub czynność dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Nadto akty te i czynności charakteryzuje element władztwa administracyjnego, rozumiany jako jednostronność działania organu wykonującego administrację publiczną, a także muszą być one z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z 16 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1608/10). Czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest działaniem faktycznym adresowanym do jednostki usytuowanej poza aparatem administracyjnym, którego podjęcie wywołuje następstwo w postaci nabycia uprawnienia lub nałożenia obowiązku (por. wyrok NSA z 26 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1457/19). Czynność z zakresu administracji publicznej powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Musi ona wywoływać dla określonego podmiotu skutki prawne, a więc w sposób prawnie wiążący wpływać na jej sytuację prawną. Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzaniem (oraz ich odmowami) a możliwością realizacji uprawnienia (por. wyrok WSA w Gliwicach z 6 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 686/21).W rozpoznawanej sprawie czynności podejmowane przez kontrolujących nie miały takiego charakteru, bowiem nie wiązały się z nałożeniem na skarżącą Spółkę obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego lub powstaniem po jej stronie uprawnień wynikających z przepisów prawa materialnego. Obowiązki obejmujące m.in. uprawnienie kontrolujących do wglądu do prowadzonej przez kontrolowany podmiot dokumentacji oraz obowiązek kontrolowanego do zapewnienia kontrolerowi warunków niezbędnych do sprawnego przeprowadzenia kontroli, udzielania wyjaśnień, nie są rezultatem kontroli, ale określają jej tok i nie powodują powstania po stronie kontrolowanego zobowiązań nadających się do egzekucji. Ich niewypełnienie przez kontrolowanego prowadzi do niemożności skutecznego przeprowadzenia kontroli, efektem czego dopiero może być wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu dofinansowania. W obu przypadkach brak jest zatem bezpośredniego powiązania pomiędzy ww. obowiązkami dotyczącymi zachowania strony w postępowaniu kontrolnym skonkretyzowanymi i egzekwowalnymi zobowiązaniami kształtującymi jej sytuację prawną, będącymi dopiero rezultatem ewentualnych kolejnych postępowań prowadzonych w następstwie kontroli.Sąd uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania – stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a. – zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym przewlekłe naruszeniem prawa.Przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie czynności kontrolnych przez Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi w związku z kontrolą wszczętą na mocy upoważnienia z 8 lipca 2025 r. nr 21-27/2025/58 dotyczącą projektu współfinansowanego ze środków europejskich pn. "Wdrożenie innowacji w przedsiębiorstwie w postaci etykiet odzieżowych z RFID produkowanych na podłożu tekstylnym pochodzenia recyklingowego i/lub ekologicznego wraz z wykorzystaniem zasad ekoprojektowania". Szczegółową podstawą prawną do realizacji kontroli w rozważanym przypadku zdaniem organu stanowiły przepisy:- art. 69 i nast. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (dalej: "Rozporządzenie 2021/1060");- art. 9 i 24 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027;- Porozumienie z dnia 13 kwietnia 2023 r pomiędzy Województwem Łódzkim a Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w sprawie powierzenia zadań związanych z realizacja programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027,- umowa o dofinansowanie nr FELD,01.05-IP.02-0275/24-00 z 12 marca 2025 r. projektu pn."Wdrożenie innowacji w przedsiębiorstwie w postaci etykiet odzieżowych z RFID produkowanych na podłożu tekstylnym pochodzenia recyklingowego i/lub ekologicznego wraz z wykorzystaniem zasad ekoprojektowania.W tym miejscu należy przypomnieć, że w ramach przedmiotowej skargi strona postawiła zarzut przewlekłości postępowania, wywodząc go z naruszenia normy art. 58 ust. 14 P.p. (jak się wydaje chodziło o art. 59 ust. 14 P.p.), który stanowi, że w razie przewlekłości czynności kontrolnych, po wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 9 pkt 1, przedsiębiorca może wnieść do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie kontroli. Strona 11 września 2025 r. wniosła do organu sprzeciw, o którym mowa w art 59 ust. 1 P.p. Pismem z 22 września 2025 r. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy uznało sprzeciw za bezpodstawny, wskazując, że w niniejszym postępowaniu kontrolnym przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców nie stosuje się. Ponieważ odpowiedź organu z 22 września 2025 r. została udzielona i doręczona skarżącej po terminie 3 dni roboczych, w jej ocenie w oparciu o art. 59 ust 8 P.p. powinno dojść do odstąpienia od czynności kontrolnych. Spółka wyjaśniła nadto, że skierowała do organu pismo z 23 września 2025 r., uznając je za zażalenie – wskazała w nim, iż organ błędnie przyjął podstawę wyłączającą prawo do wniesienia sprzeciwu na czas trwania kontroli u przedsiębiorcy.Przedmiotem skargi Spółka uczyniła zatem – dostosowując się do terminologii użytej przez stronę skarżącą – przewlekłość prowadzenia czynności kontrolnych wynikającą z terminów podejmowania czynności na gruncie ustawy Prawo przedsiębiorców.Powyższe, na gruncie rozpoznawanej sprawy oznacza, że do kontroli działalności skarżącej Spółki, jaką podjął wobec niej organ, stosuje się przepisy Rozdziału 5 ww. ustawy. Także bowiem z treści skargi wynika, że skarżąca spółka oczekiwała od organu wydania rozstrzygnięcia (art. 59 ust. 7-10 P.p.) w trybie ustawy Prawo przedsiębiorców w wyniku wniesienia przez nią sprzeciwu od czynności kontrolnych (art. 59 ust. 1-5 P.p.). Stosownie do art. 59 ust. 7 P.p. organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu, rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych; 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych.Wobec tego obowiązkiem organu było rozpoznanie sprzeciwu na podstawie art. 59 ust. 7 P.p. i wydanie jednego z dwóch postanowień, o których mowa w poszczególnych punktach tego przepisu. Spośród tych postanowień zaskarżalne jest wyłącznie to, które wydawane jest na podstawie art. 59 ust. 7 pkt 2 Prawa przedsiębiorców. I jedynie po utrzymaniu w mocy postanowienia o kontynuowaniu czynności kontrolnych dopuszczalne jest zaskarżenie stanu przewlekłości prowadzenia czynności kontrolnych. Przesądza o tym art. 59 ust. 14 Prawa Przedsiębiorców.Z akt sprawy wynika, że organ nie wydał postanowienia o którym mowa w art. 59 ust. 7 pkt 1 lub 2 p.p., mimo że miał taki obowiązek po złożeniu przez stronę sprzeciwu. W to miejsce organ udzielił stronie odpowiedzi wskazując, że z uwagi na treść art. 55 ust. 2 pkt 7 P.p. w odniesieniu do Ax. sp. z.o. nie mógł mieć zastosowania art. 55 ust. 1 P.p. bowiem przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej o ochronie konkurencji lub przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej, tj. art. 69 i nast. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2021/1060, art. 9 i 24 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 oraz umowy o dofinansowanie nr FELD,01.05-IP.02-0275/24-00 z 12 marca 2025 r. projektu pn."Wdrożenie innowacji w przedsiębiorstwie w postaci etykiet odzieżowych z RFID produkowanych na podłożu tekstylnym pochodzenia recyklingowego i/lub ekologicznego wraz z wykorzystaniem zasad ekoprojektowania". Odnosząc się do treści ww. regulacji oraz przebiegu kontroli organ wskazał na konieczność złożenia przez beneficjenta dodatkowych uzupełnień i wyjaśnień na każdym etapie przeprowadzania kontroli w celu potwierdzenia kwalifikowalności wydatków, co jest równoznaczne z ochroną budżetu Unii Europejskiej przed poniesieniem przez niego nieuzasadnionego wydatku. W oparciu o powyższą uwagę COP zwróciło się do strony o wyjaśnienie jak posiadanie przez oferenta certyfikatu ISO 14001 lub EMAS lub równoważnego wpływało na zwiększenie jakości przedmiotów zamówień określonych w ogłoszonych postępowaniach.W piśmie z 23 września 2025 r. zatytułowanym "Wyjaśnienia do kontroli projektu FELD.01.05-IP.02-0275/24" Spółka odniosła się do sformułowanych przez organ wątpliwości w zakresie spełnienia przez oferentów w postępowaniu o udzielenie zamówienia nr 2025-83966-211825/1 nast. jednego z 2 kryteriów: posiadania certyfikatu ISO 14001 lub EMAS lub równoważnego lub zapewnienia w oferowanej cenie rozszerzonej gwarancji na min. 4 lata odnosząc się równocześnie do stanowiska organu (określonego przez Spółkę jako "odpowiedź na pismo z 22 września 2025 r.") co do niedopuszczalności sprzeciwu. Wbrew poglądowi zaprezentowanemu w skardze strona w żadnym miejscu nie wskazała, że stanowi ono zażalenie w rozumieniu art. 59 ust. 9 P.p. i nie domagała się jego rozpoznania.Ponieważ tym samym skarżąca nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, to sprawa nie znalazła się na etapie, na którym można byłoby kwestionować dalszą przewlekłość czynności kontrolnych, wnosząc – po wydaniu postanowienia w przedmiocie zażalenia, o którym mowa w ust. 10 P.p. – do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie kontroli. W ocenie Sądu skoro zgodnie z art. 59 ust. 16 P.p. przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się do postępowań, o których mowa w ust. 6, 7 i 9, w zakresie nieuregulowanym to powyższe nie oznacza, że przepisy k.p.a. mogą mieć zastosowanie do postępowania kontrolnego w niniejszej sprawie bowiem tak jak już uprzednio wskazano nie rozstrzyga ono o uprawnieniach lub obowiązkach materialnoprawnych przedsiębiorcy – skarżącej Spółki. Postępowanie to ma na celu jedynie ustalenie stanu faktycznego, który może w przyszłości skutkować wszczęciem wobec skarżącej postępowania administracyjnego, w którym to dopiero organ – w oparciu o ustalony w czasie kontroli stan faktyczny, rozstrzygnie o jej obowiązkach lub/i uprawnieniach. Jednocześnie w ocenie Sądu jakkolwiek przepis art. 55 ust. 1 P.p. wskazujący na maksymalne okresy trwania kontroli rzeczywiście nie mógł mieć zastosowania do postępowania kontrolnego dotyczącego prawidłowości realizacji projektu finansowanego ze środków Unii Europejskiej to podjęcie kontroli przez organ odbywało się nie tylko w oparciu o wymienione przezeń akty prawne ale także na podstawie rozdziału 5 ustawy Prawo przedsiębiorców.Wobec powyższego Sąd stwierdził, że badana skarga podlega odrzuceniu, gdyż jej przedmiotem skarżąca uczyniła czynności organu nie podjęte w postępowaniu administracyjnym. Na takie czynności, czy też ich brak skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.Z tych względów, rozstrzygnięto jak w pkt 1 postanowienia.O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powoływanej ustawy (pkt 2 postanowienia).d.cz.. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.Z tych względów, rozstrzygnięto jak w pkt 1 postanowienia.O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powoływanej ustawy (pkt 2 postanowienia).d.cz.