Wyrok - II SA/Kr 42/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 26 marca 2026
Teza
Uchylono postanowienie organu II i I instancji. Administracyjne postępowanie, Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 28 października 2025 r. nr SKO-Leśn.-4173-3/25 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1/ uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji; 2/ zUchylono postanowienie organu II i I instancji. Administracyjne postępowanie, Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 28 października 2025 r. nr SKO-Leśn.-4173-3/25 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1/ uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji; 2/ z
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Małgorzata Łoboz
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie organu II i I instancji
UZASADNIENIE
Starosta Limanowski postanowieniem z dnia 17 września 2025 r. nr OŚ.6162.28.2024 działając na podstawie art. 61 a k.p.a. w związku z art. 21 ust. 5 i art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie uznania lub nie uznania zastrzeżenia do projektu uproszczonego planu urządzania lasu dla dz. e w. nr [...] położonej w S. gm. K. złożonego przez S. G., z przyczyn podanych w uzasadnieniu.W uzasadnieniu organ wskazał, że S. G. złożył w dniu 6 listopada 2024 r. zastrzeżenia dla dz. ew. nr [...], [...] i [...] położonych w miejscowości S., gmina S. (dawniej K. ), powiat l. i. Postępowanie dotyczące działek ew. nr [...] i [...], stanowiących własność wnioskodawcy, zostało przeprowadzone i zakończone decyzją Starosty Limanowskiego z dnia 19 lutego 2025, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 21 lipca 2024 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wnioskodawca podniósł również kwestie niewłaściwego sporządzenia UPUL dla działki [...], której mocodawca nie jest właścicielem, stwierdzając, że objęcie tej działki UPUL stoi w sprzeczności z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 12 października 2023 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości.W związku z faktem, że zgodnie z posiadanymi dokumentami, składający zastrzeżenia nie jest właścicielem dz. ew. nr [...] w miejscowości S., gmina K., powiat l. organ pismem z dnia 13 listopada 2024 r. wezwał wnioskodawcę do przedłożenia dokumentów wskazujących, że jest w rozumieniu przepisów ustawy o lasach właścicielem lasu położonego na dz. ew. nr [...] w miejscowości S., gmina K., powiat l. ponieważ zgodnie z art. 21 ust 5 ustawy o lasach to zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu.W odpowiedzi na wezwanie nie przedstawiono żadnych dokumentów potwierdzających, że S. G. jest właścicielem lasu położonego na dz. ew. nr [...] w miejscowości S. w rozumieniu przepisów ustawy o lasach. Wyjaśnił natomiast, że jako właściciel sąsiadującej działki jest zainteresowanym właścicielem lasu objętego UPUL i jest uprawniony do wniesienia zastrzeżeń.Starosta Limanowski ustalił, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania, gdyż nie jest właścicielem działki ew. nr [...] położonej w S. . Zgodnie z art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach w terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzje w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków. Zatem to tylko i wyłącznie właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia do UPUL i to właściciele lasów mogą być stroną takiego postępowania. Wyjaśnić tutaj należy, że skoro ustawodawca użył wyrażenia "zainteresowani", to miał na myśli tych właścicieli lasu, którzy są zainteresowany treścią projektu UPUL dotyczącego ich działek, a nie działek innych własności, np. co do obowiązków wynikających z projektu dotyczących działki, która nie jest ich własnością. Art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach definiuje właściciela lasu, którym jest osoba fizyczna lub prawna będąca właścicielem albo użytkownikiem wieczystym lasu oraz osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej będąca posiadaczem samoistnym, użytkownikiem, zarządcą lub dzierżawcą lasu. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dokumentów, które by potwierdzały, że jest właścicielem gruntu (dz. ew. nr [...] w S. ) w rozumieniu przepisów ustawy o lasach.Na powyższe postanowienie S. G. wniósł zażalenie.Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 28 października 2025 r. nr SKO-Leśn.-4173-3/25 utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 61 § 1 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z kolei w myśl art. 61 a § 1 zd. 1 K.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z przywołanych regulacji wynika, że ustawodawca wprowadził dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną, natomiast drugą - zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Z art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach wynika, że projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wykłada się do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu uproszczonego planu urządzenia lasu wójt (burmistrz, prezydent miasta) informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że uproszczony plan urządzenia lasu będzie podstawą naliczenia podatku leśnego. Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 5 ustawy, w terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzję w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków. Jak podkreśla się w orzecznictwie, powyższa regulacja jest podyktowana faktem, że uproszczony plan urządzenia lasu kształtuje sytuację prawną właścicieli lasów, wpływając na sposób wykonywania prawa własności na obszarach objętych tym planem. Zapisy uproszczonego planu dotyczą uprawnień lub obowiązków poszczególnych właścicieli w tym sensie, że istnieje bezpośredni związek miedzy jego zatwierdzeniem, a ograniczeniem uprawnień właścicielskich poprzez określone w nim zadania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 1883/06).Zważyć zatem należy, że z treści art. 21 ust. 5 ustawy wynika, iż legitymację, procesową w sprawie-zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu ustawodawca przyznaje wyłącznie "zainteresowanym właścicielem lasów". Stosownie natomiast do art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy pod pojęciem "właściciela lasu" rozumie się osobę fizyczną lub prawną będącą właścicielem albo użytkownikiem wieczystym lasu oraz osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będącą posiadaczem samoistnym, użytkownikiem, zarządcą lub dzierżawcą lasu. Z powyższego wynika, że w sprawie zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu stroną postępowania może być tylko właściciel, użytkownik wieczysty, posiadacz samoistny, użytkownik, zarządca lub dzierżawca lasu. Mając zaś na uwadze, że w sprawie bezspornym jest, iż S. G. nie jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym, posiadaczem samoistnym, użytkownikiem, zarządcą, ani dzierżawcą lasu na działce ewid. nr [...] w S. organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie złożonych przez żalącego się zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu na przedmiotowej działce.Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł S. G. zarzucając naruszenie:1/ art. 61a § 2 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie wynikające z wydania postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżenia do projektu uproszczonego planu urządzania lasu, podczas gdy skarżący był uprawniony do złożenia zastrzeżenia jako właściciel lasu objętego planem urządzenia lasu, w związku z czym organ powinien wszcząć postępowania w sprawie;2) art. 21 ust. 5 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach poprzez błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że za "zainteresowanych właścicieli lasu" można uznać wyłącznie właścicieli konkretnej działki, na której znajduje się las i w rezultacie, właściciele działek sąsiednich objętych uproszczonym planem urządzania lasu, którzy są zainteresowani treścią projektu nie mogą zgłaszać zastrzeżeń i wniosków do planu, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że za "zainteresowanych właścicieli lasu" należy uznać również właścicieli działek sąsiadujących objętych uproszczonym planem urządzenia lasu, którzy posiadają interes prawny i faktyczny w złożeniu zastrzeżenia i w związku z tym są oni uprawnieni do zgłaszania zastrzeżeń i wniosków do planu, ponieważ zatwierdzenie uproszczonego planu urządzenia lasu będzie miało wpływ na sferę ich praw i obowiązków.W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji.W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym przez trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.Z brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym, z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.Przedmiotem kontroli w tym postępowaniu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu utrzymujące w mocy postanowienie Starosty Limanowskiego z dnia 17 września 2025 r. o odmowie wszczęcia postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego w sprawie uznania lub nie uznania zastrzeżenia do projektu uproszczonego planu urządzania lasu dla dz. ew. nr [...] położonej w S. gm. K.. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący jest właścicielem działek ew. nr [...] i [...], natomiast nie jest właścicielem działki [...] Dlatego też organy uznały, że skoro skarżący nie jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym, posiadaczem samoistnym, użytkownikiem, zarządcą, ani dzierżawcą lasu na działce ewid. nr [...] w S. należy odmówić wszczęcia postępowania w sprawie złożonych przez niego zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu na przedmiotowej działce.W ocenie Sądu stanowisko organów orzekających w sprawie jest błędne.Wskazać należy, że w myśl art. 61a § 1 K.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania jest dopuszczalne wyłącznie z powodu oczywistych przeszkód o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, tj. takich, których wystąpienie jest możliwe do stwierdzenia po wstępnej analizie wniosku. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania zastrzeżona jest bowiem dla wstępnego etapu oceny wniosku, tj. gdy nie trzeba w sprawie przeprowadzić postępowania wyjaśniającego. Odmowa wszczęcia postępowania z przyczyn podmiotowych jest możliwa tylko wtedy, gdy wniosek o wszczęcie postępowania pochodzi od podmiotu, który w oczywisty sposób nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu (por. wyroki NSA z 16 marca 2021 r., I OSK 2493/20, LEX nr 3150579, z 7 października k2021 r., II OSK 269/21, LEX nr 3331924, z 10 maja2022 r., I OSK 911/19, LEX nr 3365666).Druga sytuacja unormowana w przepisie art. 61a K.p.a. występuje, gdy postępowanie administracyjne nie może zostać wszczęte przez organ "z innych uzasadnionych przyczyn", przez co rozumie się sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania administracyjnego.W przedmiotowej sprawie organy uznały, że skarżący nie ma przymiotu strony, a zatem nie posiada legitymacji procesowej do złożenia wniosku w sprawie uznania lub nie uznania zastrzeżenia do projektu uproszczonego planu urządzania lasu dla dz. ew. nr [...] położonej w S. , gm. K..W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach właścicielem lasu jest osoba fizyczna lub prawna będąca właścicielem albo użytkownikiem wieczystym lasu oraz osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej będąca posiadaczem samoistnym, użytkownikiem, zarządcą lub dzierżawcą lasu. Ponadto w myśl art. 21 ust. 5 ustawy o lasach w terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzję w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków. Jak wynika z literalnego brzmienia powyższego przepisu ustawodawca posłużył się zatem formułą "zainteresowani właściciele lasów", a nie zwrotem zawężającym krąg uprawnionych wyłącznie do właściciela tej jednej działki ewidencyjnej, której bezpośrednio dotyczy konkretne zastrzeżenie.Zdaniem Sądu ma to istotne znaczenie wykładnicze. Ustawodawca świadomie nie użył sformułowania "właściciel lasu objętego projektem" ani "właściciel działki, której dotyczy plan", lecz przyjął pojęcie szersze wskazując "zainteresowani właściciele lasów". Wykładnia językowa nie pozwala zatem na utożsamienie interesu prawnego wyłącznie z prawem własności do tej konkretnej działki, której dotyczą projektowane ustalenia. Gdyby intencją ustawodawcy było tak daleko idące ograniczenie legitymacji, zostałoby ono wyrażone wprost. Skoro zaś tego nie uczyniono, niedopuszczalne jest wprowadzanie takiego zawężenia w drodze wykładni organu administracji.Nie można przy tym tracić z pola widzenia charakteru uproszczonego planu urządzenia lasu. Nie jest to akt pozostający wyłącznie w sferze wewnętrznej administracji ani dokument o znaczeniu czysto technicznym. Plan ten określa sposób prowadzenia gospodarki leśnej, a więc wpływa na wykonywanie uprawnień i obowiązków właścicieli lasów na danym obszarze. Z tego względu ustawodawca przewidział nie tylko wyłożenie projektu do publicznego wglądu, lecz także odrębną, sformalizowaną możliwość zgłaszania zastrzeżeń i wniosków, zakończoną decyzją starosty. Sam fakt, że rozpoznanie zastrzeżeń następuje w formie decyzji administracyjnej, potwierdza, iż po stronie podmiotu wnoszącego zastrzeżenia może istnieć chroniony prawnie interes podlegający ocenie w postępowaniu administracyjnym i następnie sądowoadministracyjnym.W ocenie Sądu pojęcie "zainteresowany właściciel lasu" należy odczytywać funkcjonalnie i systemowo, a nie wyłącznie formalistycznie. "Zainteresowanym" jest taki właściciel lasu, którego sfera praw i obowiązków związanych z gospodarowaniem lasem może pozostawać w związku z projektowanymi ustaleniami planu. Zainteresowanie to nie może być oczywiście dowolne, czysto faktyczne czy abstrakcyjne, lecz musi wynikać z obiektywnego związku pomiędzy położeniem i statusem prawnym należących do niego gruntów leśnych a zakresem opracowania planistycznego. Jeżeli zatem skarżący jest właścicielem działek stanowiących las, położonych na tym samym terenie objętym procedurą planistyczną, to co najmniej prima facie mieści się w kategorii "zainteresowanych właścicieli lasów" w rozumieniu art. 21 ust. 5 ustawy o lasach.Wbrew stanowisku organów, dla przyjęcia legitymacji skarżącego nie było konieczne wykazanie już na etapie inicjowania postępowania, że przysługuje mu tytuł prawny do działki ewid. nr [...]. Taka interpretacja prowadziłaby bowiem do nieuprawnionego utożsamienia pojęcia "zainteresowany właściciel lasu" z pojęciem "właściciel konkretnej działki objętej zastrzeżeniem", choć ustawodawca takiego zrównania nie wprowadził. Co więcej, wykładnia przyjęta przez organy czyniłaby zbędnym użycie liczby mnogiej w art. 21 ust. 5 ustawy o lasach oraz praktycznie eliminowałaby z procedury tych właścicieli gruntów leśnych, których interes może być dotknięty ustaleniami planu, choć nie są właścicielami każdej poszczególnej działki objętej określonym fragmentem projektu. Taki rezultat byłby sprzeczny zarówno z brzmieniem przepisu, jak i z jego celem, którym jest zapewnienie realnego udziału właścicieli lasów w procedurze tworzenia uproszczonego planu urządzenia lasu.Sąd podkreśla, że już sama konstrukcja art. 61a § 1 K.p.a. przemawia przeciwko stanowisku organów. Odmowa wszczęcia postępowania może nastąpić tylko wtedy, gdy brak legitymacji jest oczywisty, niewątpliwy i dostrzegalny bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Tymczasem w niniejszej sprawie taka oczywistość nie zachodziła. Skarżący wykazał, że jest właścicielem działek [...] i [...] stanowiących las na tym samym terenie. Już ta okoliczność wykluczała możliwość uznania go za podmiot w sposób oczywisty obcy wobec procedury z art. 21 ust. 5 ustawy o lasach. Przeciwnie, okoliczność ta nakazywała wszczęcie postępowania i dopiero w jego toku wyjaśnienie, czy oraz w jakim zakresie zastrzeżenia skarżącego pozostają merytorycznie uzasadnione. Nie można bowiem wstępnej kontroli formalnej przekształcać w definitywne, materialnoprawne przesądzenie o braku interesu prawnego, gdy kwestia ta wymaga głębszej analizy znaczenia projektu planu dla praw skarżącego.W tym kontekście trafne jest także odwołanie się do pojęcia interesu prawnego w rozumieniu art. 28 K.p.a. Interes prawny nie musi oznaczać tożsamości przedmiotu prawa własności z nieruchomością bezpośrednio wskazaną w żądaniu strony. Wystarczy, aby pomiędzy normą prawa materialnego a sytuacją danego podmiotu istniał dający się obiektywnie wykazać związek polegający na tym, że rozstrzygnięcie może wpływać na jego prawa lub obowiązki. W niniejszej sprawie takim przepisem prawa materialnego jest właśnie art. 21 ust. 5 ustawy o lasach, który przyznaje "zainteresowanym właścicielom lasów" uprawnienie do składania zastrzeżeń i wniosków. Skoro zatem skarżący jest właścicielem działek leśnych na obszarze objętym procedurą, to norma ta stanowi wystarczające źródło jego interesu prawnego do domagania się rozpoznania złożonych zastrzeżeń.Nie sposób zaakceptować takiej wykładni, wedle której organ, posługując się wyłącznie kryterium własności jednej działki oznaczonej numerem [...] całkowicie abstrahuje od użytego przez ustawodawcę szerszego zwrotu normatywnego. Takie stanowisko ma charakter nadmiernie formalistyczny i w istocie prowadzi do niedopuszczalnego zawężenia ustawowego kręgu podmiotów uprawnionych do udziału w procedurze. Organ nie wykazał przy tym, by działki skarżącego pozostawały poza obszarem, którego dotyczy procedura planistyczna, ani by z góry było wykluczone oddziaływanie ustaleń planu na sposób wykonywania jego prawa własności do lasu. Już z tej przyczyny odmowa wszczęcia postępowania była przedwczesna.W konsekwencji należało uznać, że organy obu instancji błędnie przyjęły brak przymiotu strony po stronie skarżącego, a tym samym wadliwie zastosowały art. 61a § 1 K.p.a. w związku z art. 21 ust. 5 ustawy o lasach. Skarżący, jako właściciel działek stanowiących las położonych na terenie objętym procedurą sporządzania uproszczonego planu urządzenia lasu, może być "zainteresowanym właścicielem lasów" w rozumieniu tego przepisu, a zatem posiada co najmniej taki interes prawny, który wykluczał odmowę wszczęcia postępowania na etapie wstępnej kontroli wniosku. Ocena, czy wniesione przez niego zastrzeżenia zasługują na uwzględnienie, wymagała przeprowadzenia postępowania administracyjnego, a nie jego zablokowania już na samym początku.Z tych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem art. 61a § 1 K.p.a. oraz art. 21 ust. 5 ustawy o lasach, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło do bezpodstawnego zamknięcia skarżącemu drogi do merytorycznego rozpoznania jego zastrzeżeń. To zaś uzasadniało uchylenie obu postanowień na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. oraz art. 135 P.p.s.a.Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzeczekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. O kosztach postępowania Sąd zaś rozstrzygnął na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a..