Wyrok - III SA/Lu 517/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 26 marca 2026
Teza
Uchylono zaskarżoną decyzję. Administracyjne postępowanie, dopuszczenie pojazdu do ruchu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Agnieszka Kosowska Protokolant: Referent Paulina Rolińska-Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 20 sierpnia 2025 r. nr SKO.KO/40/233/2025 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niezłożenia w terminie wniosku o rejestrację pojazdu I. uchylaUchylono zaskarżoną decyzję. Administracyjne postępowanie, dopuszczenie pojazdu do ruchu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Agnieszka Kosowska Protokolant: Referent Paulina Rolińska-Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 20 sierpnia 2025 r. nr SKO.KO/40/233/2025 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niezłożenia w terminie wniosku o rejestrację pojazdu I. uchyla
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Agnieszka Kosowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia 20 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M. K. (dalej jako: "skarżący"), utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 11 lipca 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niezłożenia w terminie wniosku o rejestrację pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy.W dniu 20 grudnia 2024 r. skarżący nabył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazd marki W. , o nr VIN: [...]. Tego samego dnia (20 grudnia 2024 r.) skarżący ustanowił pełnomocnika do załatwienia sprawy rejestracji ww. pojazdu w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w T. L.. Ważność pełnomocnictwa określono na okres jednego roku. W dniu 17 stycznia 2025 r. skarżący złożył wniosek o rejestrację pojazdu. Organ uznał, że wniosek jest niekompletny (brakowało zaświadczenia o badaniu technicznym pojazdu). Pismem z dnia 17 stycznia 2025 r. skarżącego wezwano do dołączenia do wniosku o rejestrację pojazdu okresowego badania technicznego wraz z danymi technicznymi potrzebnymi do rejestracji w terminie 14. dni. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 22 stycznia 2025 r. Organ ustalił, że ostatni dzień na uzupełnienie wymaganych dokumentów przypadał na dzień 5 lutego 2025 r. Skarżący brakujące dokumenty dostarczył w dniu 30 maja 2025 r. W tych okolicznościach decyzją z dnia 11 lipca 2025 r. Starosta [...] (dalej jako: "organ I instancji") nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 500 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni od dnia jego nabycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. uchybienia art. 73aa ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.), dalej jako "p.r.d.".Skarżący złożył odwołanie.Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 sierpnia 2025 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu stanowiska argumentowało, że wniosek o rejestrację został złożony po przekroczeniu ustawowego terminu i okoliczność ta na gruncie niniejszej sprawy nie jest sporna. Zatem decyzja wydana przez organ I instancji została podjęta w sposób właściwy.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. K. nie zgodził się z powyższą decyzją. Uznał ją za wysoce niesprawiedliwą. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:Skarga jest zasadna.Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", dotyczą kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).Zaskarżona decyzja z dnia 20 sierpnia 2025 r. wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze narusza prawo procesowe w stopniu kwalifikującym do wyeliminowania jej z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. Uwadze Kolegium umknęło, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone J. K. przez skarżącego do załatwienia w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w T. L. sprawy rejestracji ciągnika rolniczego W. nr rej. [...] nr [...] Pełnomocnictwo było ważne przez okres jednego roku. Pełnomocnictwo opatrzono datą 20 grudnia 2024 r. W tych okolicznościach wezwanie z dnia 17 stycznia 2025 r. do uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu powinno być skierowanie do ustanowionego pełnomocnika.Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691), dalej jako: "k.p.a.", jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika.Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że przepis art. 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w k.p.a. zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji, postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Organ administracji, który pomija pełnomocnika w toku czynności postępowania administracyjnego, niweczy skutki staranności strony w dążeniu do ochrony jej praw i interesów oraz otrzymania takiej ochrony, jaką powinna uzyskać w państwie prawa. Sąd administracyjny w ramach kontroli zgodności z prawem działań administracji publicznej, powinien mieć na uwadze te zasady i badać czy jednostka w postępowaniu administracyjnym miała zapewnioną należną jej ochronę prawną (postanowienie SN z 9 września 1993 r. sygn. akt III ARN 45/93, OSNC 1994, Nr 5, poz. 112). Takie też stanowisko przyjął NSA w wyroku z 16 grudnia 2016 r. (sygn. akt II OSK 1365/16), podkreślając, że od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, a wobec tego również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi, a nie stronie (art. 40 § 2 k.p.a.).W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia art. 40 § 2 k.p.a., bowiem cała korespondencja w toku całego postępowania administracyjnego, w tym wezwanie do uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu została doręczona skarżącemu (a nie jego pełnomocnikowi). W dniu 22 stycznia 2025 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uzupełnienia braków wniosku. Pominięcie pełnomocnika skutkuje tym, że w niniejszej sprawie nie rozpoczął biegu 14-dniowy termin do uzupełnienia braków wniosku o rejestrację pojazdu. Powyższe oznacza, że przedwczesnym było nałożenie - na podstawie art. 140mb ust. 1 p.r.d. - kary pieniężnej w wysokości 500 zł za naruszenie obowiązku rejestracji pojazdu. Przepis art. 140mb ust. 3 p.r.d. określa, że kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu pomimo wezwania nie uzupełnia braków złożonego wniosku w wyznaczonym terminie, podlega karze pieniężnej, o której mowa odpowiednio w ust. 1 albo 2.W badanej sprawie Kolegium wadliwie zastosowało 140mb ust. 3 p.r.d. przyjmując, że wezwanie z dnia 17 stycznia 2025 r. doręczone skarżącemu było skuteczne i w dniu 5 lutego 2025 r. upłynął termin na przedłożenie wymaganych dokumentów. W konsekwencji nieprawidłowo przyjęło, że przepis art. 140mb ust. 1 p.r.d. może stanowić prawną podstawę do nałożenia kary pieniężnej w wysokości 500 zł.W tym stanie rzeczy utrzymanie przez Kolegium w mocy decyzji organu I instancji w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. nie było czynnością prawidłową. Powyższe skutkować musiało uchyleniem zaskarżonej decyzji jako wydanej w warunkach naruszenia przepisów proceduralnych (art. 40 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.) oraz prawa materialnego (art.140mb ust. 1 i ust. 3 p.r.d.).Organ odwoławczy uwzględni powyższe uwagi Sądu i przy ponownym rozpatrywaniu odwołania rozważy zasadność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej oraz kwestię ewentualnego umorzenia postępowania w niniejszej sprawie.Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ oraz c p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie I. wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II. wyroku i dotyczące kosztów postępowania uzasadnia art. 200 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę kosztów postępowania składa się uiszczony przez skarżącego wpis w wysokości 100 zł. Na zasądzoną kwotę kosztów postępowania składa się uiszczony przez skarżącego wpis w wysokości 100 zł